søndag 15. mai 2022

Genser nummer 28: islendar til K





Eldstejenta har budd saman med venninna K i fem år, så ho er nesten ein del av familien. Sidan ho ikkje har strikkande familie, spurte eg om ho ville ta seg ut eit mønster så eg kunne strikke ein genser til henne. Ho valde islendaren "Star" i garnet Viking hobby, og sist helg kunne eg endeleg sende av garde den ferdige genseren (det vart litt krise undervegs sidan eg gjekk tom for garn og måtte bestille ekstra). Få dagar seinare kom det takk og bilete, og ho ser ut som om ho vart glad for den. Ho kledde den i alle fall godt!

Den første versjonen vart for liten, så eg strikka ein ny. Mønsteret hadde svært små nummer, så no spekulerer eg på kor mykje eg må auke opp for å strikke ein stor genser når eg sjølv treng XL...


Bok 18 2022: "Jærtegn" av Vera Henriksen

Olav Haraldson herjar rundt i landet og tvingar folk til å skifte religion. I tillegg slår han hardt ned på heidenske tradisjonar, noko mannen til Sigrid får lide under.

Bok 17 2022: "Sølvhammeren" av Vera Henriksen


 Eg har aldri lese ei einaste bok av forfattaren før, og eg er ikkje heilt sikker på kvifor ikkje. Kan hende har eg trudd at dette er ein "first price"-versjon av Sigrid Undsets romanar om mellomalderen, og kan hende har eg rett. Den som les, får sjå. Denne første boka i "Sigrid-serien" (er ho kalla opp etter Undset?) tek føre seg perioden då Sigrid skal giftast vekk. Ho er systera til Tore Hund, og handlinga finn stad i Trøndelag på den tida landet vart kristna.

Bok 16 2022: "Yoko Ono er en sjarlatan" av Ingvar Ambjørnsen


 Eg var ikkje så begeistra for førre bok eg las om Elling, men denne var meir i same gate som dei tidlegare bøkene om han. No har Elling begynt å blogge om små og store tema som opptek han, og det er fornøyeleg å lese. Eit døme er at han spekulerer på om det ikkje hadde vore meir interessant om refuserte forfattarar vart intervjua i "Bokbadet" enn dei som har gjeve ut bøker, sidan vi allereie veit kva dei som har gjeve ut bøker har på hjartet. Ei herleg bok der ein som vanleg les litt mellom linjene, og der det kjem fram meir om barndomen og ungdomstida til Elling. Eg synest framleis ikkje det er nødvendig å skrive fleire bøker om han, men det er tydelegvis forfattaren sjølv usamd i, så då får han berre halde på.

Bok 15 2022: "Heksen" av Camilla Läckberg


Ei lita jente forsvinn, og då ho vert funnen på same stad som ei anna jente vart funnen mange år tidlegare, begynner ein å leite etter samanhengar. Parallelt får vi høyre ei gamal historie om ei kvinne som vart utsett for rykte og baktaling for fleire hundre år sidan. Eg kan og vil ikkje røpe meir, men denne boka var veldig interessant å lese, då den tek opp fleire interessante tema.

fredag 8. april 2022

Bok 14 2022: "Løvetemmeren" av Camilla Läckberg

Denne boka inneheld mange komponentar. Ei kvinne som ikkje vil fortelje om fryktelege hendingar ho no er i fengsel på grunn av, unge jenter som forsvinn og ein fæl, gamal mann som tyranniserer kona si. Ei spennande bok!

Bok 13 2022: "Englemakersken" av Camilla Läckberg


I ein omtale av boka las eg at den kanskje er Läckbergs sterkaste bok, og så langt eg har lese kan eg vere samd i det. På ei øy vert ei lita jente funnen aleine i huset, medan heile resten av familien er forsvunnen. Mange år seinare vender den same jenta attende til øya saman med ektemannen sin, og mystiske ting begynner å skje. Som i dei andre bøkene i serien må ein leite i fortida for å finne ut av notida, og dette kan igjen kaste nytt lys over uløyste mysterium i fortida. 

Genser nummer 27: traktorgenser til ein liten venn


Eg fekk lyst til å strikke ein genser til ein liten gut eg veit om, og valet fall på denne traktorgenseren. Sidan garnet er tynt, vart det like mykje arbeid som å strikke ein vaksengenser med tjukt garn, men resultatet vart veldig koseleg, synest eg. Det tek kanskje litt tid før genseren blir passeleg, men kanskje blir han glad for den.

Genser nummer 26: islendar til ?

Eg bestilte ein strikkepakke etter ønske frå ei jente eg kjenner, og eg tenkte at størrelse medium ville passe. Den blei mykje trangare enn forventa, og slike genserar skal no helst vere "baggy", så eg er i gang med ein ny. Det blir alltids nokon som kan bruke denne òg. Garnet heiter "Viking hobbygarn", og det var veldig mjukt og behageleg å strikke med. Dessverre er der nokre skøytar i tråden som rett og slett er knutar, noko som var irriterande. Fargane eg valde var svart og naturkvitt, og eg synest det var eit supert fargeval. 

I fjortenårsalderen skrikka eg to genserar, og den eine hadde raglanfelling. Det er om lag førti år sidan, og eg hadde inga aning om korleis det skulle gjerast. Det viste seg å vere veldig enkelt - og veldig kjekt. 


søndag 20. mars 2022

UKM 2022


Opningsnummeret med alle artistane 

Sist torsdag var det klassekonsert med klassa til Minstemann. Laurdag skulle han delta på UKM i Sande saman med andre kjende frå musikklinja, deriblant tre av gutane "mine" i førsteklassen. To av dei kjem frå Sande. 

Bladfyken og eg var tidleg ute med å kome til Larsnes, så me tok oss ein sightseeingtur i området. me fann blant anna ein perfekt plass å leige hytter, men det tok eg ikkje bilete av. 

Gutane var heilt klart dei beste på heile arrangementet, sett frå ei objektiv mor/lærar sin ståstad, men det spørs om juryen vil nominere ungdomar som har fullstendig tilhøyrsel i kommunen. Dei spelte to nummer; "Don't let me down" (Beatles) og "Strange kind of woman" (Deep Purple). Eg er ikkje heilt sikker på kva for ein eg likte best, då det er to svært gode songar.

Sola hadde dessverre gått ned då arrangementet var slutt. Det er truleg magiske solnedgangar i området, og eg reiser gjerne attende.

fredag 18. mars 2022

Bok 12 2022: "Fyrvokteren" av Camilla Läckberg


Denne boka blandar gamal og ny historie, slik dei hine bøkene også gjer, men i tillegg er fortida med i notida i form av gjengangarar. Dette var ei god bok, og løysinga var ikkje så innlysande som eg ofte synest det blir når ein har lese nokre bøker av same forfattar. Noko gjetta eg, sjølvsagt.

Bok 11 2022: "Havfruen" av Camilla Läckberg


Denne boka hadde eg lese før, men eg las den om att for å få kontinuiteten i forteljingane. Ein mann vert funnen nedfrosen i isen, og fleire andre kjenner seg trua. Er der ein samanheng? Eg veit ikkje om eg likte denne boka så godt, mykje fordi eg hadde lese den før og dermed syntest den var føreseieleg....

Bok 10 2022: "Tyskerungen" av Camilla Läckberg


Erica veit veldig lite om mora si, som både ho og systera har hatt eit relativt dårleg forhold til. Nysgjerrigheita er dermed stor når dei finn ei kasse med ting som har vore mora sine, blant anna dagbøker og ei tysk krigsmedalje. Gamal historie vert som vanleg smelta saman med drama i notida, og dette er den beste Läckbergboka eg har lese så langt. Kanskje mest på grunn av tematikken, når eg tenkjer meg om.

Stadlandet 12. mars

Laurdag morgon reiste me på tur til Ervik og Vestkapp. Det er så stemningsfullt ute ved kysten, og Ervik er ein av favorittplassane mine. Denne gongen gjekk me ikkje ut og såg på krigsminna, men me gjekk lenge rundt og las på gravene. Nytt sidan sist eg var der, var ein skulptur som skulle forestille ei kvinne som miste mange av sine næraste på sjøen. "Havet gir og det tar sin toll", som det heiter i songen. 





På Vestkapp låg det nokre snøskavlar inntil vegen øvst oppe, så ein måtte gå siste stykket. Der var mykje vind, men det var flott å sjå utsikta og kjenne at det faktisk går mot vår.








Fri-fredag med finevêr

Det har vore langt mellom dei fine dagane hittil i 2022, og når det er fint, kan det ofte hende at ein sit nedesylta i arbeid eller sjukdom. 11. mars slo det til med nydeleg vårvêr på ein fri-fredag, så då gjekk eg ein nydeleg tur i Mjeltvika med Charlie.

Eg hadde ein stilbunke som eg ikkje hadde fått ferdig helga før på grunn av hangling og symptom, så ein eigentleg fridag vart det sjølvsagt ikkje. Likevel er det litt lettare å leve når ein får vere ute eit par timar midt på dag og ikkje treng å stresse seg av garde på jobb.


Kvinnedagen 2022

I år var eg med i ei nemnd som skulle arrangere 8. mars, men på grunn av korona i heimen (Minstemann) vart eg noko sett ut. Eg gjekk i fleire dagar med symptom utan å teste positivt, noko som var ei merkeleg kjensle i seg sjølv. På sjølve kvinnedagen stilte eg i politikarpanel og diskuterte kvinnemangel i voldapolitikken, noko eg òg gjorde for to år sidan, like før nedstenginga. I tillegg var det kulturelle innslag, loddsal og appellar, og det var fullt hus på Tredet i Volda sentrum. 

Fleire testa positivt etter treffet, forresten, men eg er framleis like negativ som alltid.



fredag 25. februar 2022

Bok 9 2022: "Ulykkesfuglen" av Camilla Läckberg



Ei kvinne køyrer utfor vegen og døyr etter å ha krangla med kjærasten. Undersøkingane etterpå viser ein svært høg promille, noko som er mistenkjeleg, med tanke på at kvinna aldri rørte alkohol. Politiet finn fleire slike merkelege dødsfall i andre delar av landet, og spørsmålet er kva samanhengen kan vere. 

Denne boka var litt på grensa til å bli parodisk mot slutten, etter min smak.

Bok 8 2022: "Steinhuggeren" av Camilla Läckberg

Ei jente vert funnen av ein hummarfiskar, og ein trur førsta at ho må ha drukna. Parallellhistoria denne gongen handlar om ei bortskjemd jente som opplever mykje drama i livet sitt. Først mot slutten av boka ser vi samanhengen mellom desse forteljingane.

Bok 7 2022: "Predikanten" av Camilla Läckberg

Mysteriet i denne boka dreier seg rundt funnet av ei død kvinne. Då politiet skal ta seg av liket, finn dei beinrestar av to andre døde kvinner på same stad. Restane viser seg å vere frå to kvinner som forsvann sporlaust i området i 1979. Ein mann som då var mistenkt for å ha drepe dei, tok livet av seg. Hendingane frå fortida må kome fram før ein får løyst gåta.

Eg likte denne boka òg, sjølv om løysinga var noko føreseieleg og lite realistisk.

Bok 6 2022: "Isprinsessen" av Camilla Läckberg

Eg har levd i den trua at eg har lese alle bøker av Camilla Läckberg, men på bloggen fann eg berre at eg hadde lese éi, og det var lenge sidan. Dermed fann eg ein ny serie eg kunne kose meg med, noko eg sette stor pris på. 

Läckberg sine krimbøker har handlinga lagd til den svenske vestkysten, og ein følgjer livet ved den lokale politistasjonen og det personlege livet til forfattaren Erica Falck. I denne første boka er det barndomsvenninna hennar som vert funnen død. For å løyse gåta må ein langt tilbake i tid for å nøste opp gamle mysterium og løyndomar.

Eg likte denne boka godt, spesielt fordi handlinga utanfor kriminalgåta er såpass interessant.

søndag 20. februar 2022

Bok 5 2022: "Ingen kan hjelpe meg-" av Ingvar Ambjørnsen


Sidan eg var så glad i Ellingbøkene då dei kom på 90-talet, held eg fram med å lese om Elling no når Ambjørnsen har valt å børste støv av han. I førre bok var Elling oppteken av sosiale medium, men i denne boka gir han seg ut for å vere ein slags litteraturkritikar som skal lose lesaren gjennom ei bok som han etter kvart vert støtt av. Eg er ikkje akkurat imponert av desse nyare bøkene, men ein må liksom sjå korleis det går med Elling. 

Bok 4 2022: "Beretninger om beskyttelse" av Erik Fosnes Hansen


Dette er ei veldig fin, men noko komplisert bok, då den inneheld fleire forteljingar som ikkje utan vidare heng saman. Dei er derimot svært gode, og ein ventar og leitar etter samanhengane medan ein les. Når ein les om romanen på nett, står det at det er den første av to samanhengande romanar, men eg finn ikkje noko om den andre. Eg skulle gjerne ha lese meir av det same.

Bok 3 2022: "Gul bok" av Zeshan Shakar


Dette er ei svært god bok om ungdomar med innvandrarbakgrunn i oppvekst- og etableringsfasen. Hovudpersonen slit med ansvar på heimebane, ein kjærast som er meir materielt interessert og starten på ein karriere i regjeringskvartalet. Sidan handlinga er lagd til året 2011, får ein òg lese om 22. juli.

Bok 2 2022: "Hekneveven" av Lars Mytting


Denne boka er eit framhald av "Søsterklokkene", som var ei bok eg likte svært godt. I denne boka følgjer vi sonen til Astrid Hekne, som bur på ein husmannsplass og er utestengd frå hovudgarden til slekta. Soknepresten er òg framleis med i forteljinga. Mykje av boka er veldig interessant, som moderniseringa av bygda, men noko er òg svært melodramatisk og lite sannsynleg. I sum vil eg seie at eg likte boka svært godt, om enn ikkje så godt som den første.

Bok 1 2022: "Munken som solgte sin Ferrari" av Robin S. Sharma


Ein suksessrik advokat kollapsar i rettssalen. Tre år seinare møter han att ein kollega, og det er denne som fortel om kor ung og sunn advokaten ser ut. Ein får òg lese samtalane mellom desse to, og då fortel advokaten om korleis han endra livet etter eit opphald i Himalaya. Eg synest det er mykje tull og vas i denne filosofiane, som til dømes at ein berre skal gjere det ein har lyst til. Likevel var her nokre tankar som var verde å ta med seg som inspirasjon.

Genser nummer 25: "Villmarksgenser" til Veslejenta

Etter eige ønske fekk også Veslejenta Villmarksgenser. Fargane og garnet er om lag det same som i den eg strikka til Eldstejenta, bortsett frå at hovudfargen er raudbrun. Charlie var overlukkeleg då Veslejenta kom heim nokre dagar!


Morsdag 2022

Veslejenta kom heim i høve musikalen veka etter, og dermed var vi tre generasjonar på middagsdate på morsdag i år. 

Genser nummer 24: "Hvammur" til Svensken


Kjærasten til Eldstejenta la att ein genser her heime då han var her i jula, noko som gav meg idéen til å strikke ein genser til han. Til botnfarge valde eg same farge som til Eldstejenta, men i "Troll" frå Hillesvåg. Mønsterfargane var ein miks av "Blåne" og "Troll", i same fargane som til Eldstejenta. Eldstejenta og eg tenkte ut denne overraskinga, og til mi store glede var genseren passeleg. Eg trur han vart glad òg. 

Eg vart ferdig med denne genseren i tide til at eg faktisk strikka 24 genserar i løpet av eit år, etter ikkje å ha strikka noko sidan tidleg 80-tal (bortsett frå ein dukkegenser på tidleg 90-tal). Eg skal ikkje halde det same tempoet i år to, og eg trur ikkje eg skal strikke med så tjukke pinnar og så tjukt garn, for det tek meir på armane enn lettare plagg.

Genser nummer 23: "Villmarksgenser" til Eldstejenta

 Denne strikka eg til Eldstejenta etter hennar eige val av fargar og modell. Garnet er mest "Blåne" frå Hillesvåg, men den kvite fargen er "Troll". Det går fort å strikke på pinnar nummer 6 i minste storleik!

lørdag 29. januar 2022

Genser nummer 22: "Rós" til....?

Igjen er det létt-lopi som er garntypen, denne gongen med fem ulike fargar og hovudfargen "brick red". Eg likte fargane veldig godt, og eg fekk mykje ros (pun intended) den dagen eg hadde på genseren på jobb, men dessverre var den i største laget (str medium). Svigerdottera fekk derfor arve den, og ho kan trenge ein varm genser på jobb i barnehagen. 



mandag 3. januar 2022

Genser nummer 21: "Slóðir" til Minstemann


2021 vart det store strikkeåret i mitt liv. Eg begynte å strikke ein Riddarigenser i starten av februar, og dermed hadde eg fått strikkedilla. 

Den siste genseren i 2021 var eit prosjekt eg begynte på for fleire veker sidan, men så mangla eg ein farge i lettlópi og måtte vente på den før eg fekk strikka mønsteret. Då julegjestane kom, skulle eg akkurat til på berestykket, men eg måtte vente til eg vart aleine før eg strikka det. Mønsteret er ikkje vanskeleg, men det er heile seks fargar å halde greie på, og fleire av desse er svært like, som til dømes dei to nyansane av beige. Det vart nokre feil som måtte takast opp att, men resultatet vart veldig bra til slutt. Dette er noko av det finaste eg har strikka, synest eg, og no håpar eg berre at Minstemann bruker genseren. Garnet er altså lettlópi, mitt favorittgarn, og tittelen er slóðir, som betyr spor eller sti, etter det eg forstår.

fredag 31. desember 2021

Jula 2021



Veslejenta var den første julegjesten som kom heim, og det allereie ei veke før planlagt på grunn av heimeeksamen. Etter kvart kom også Storegut, og eg hadde dei siste to arbeidsdagane heime på grunn av nedstengd skule. Det var heilt greitt å sleppe å ta laust i gryotta, for det var mykje å gjere i heimen. Veslejenta hjelpte meg med å kjøpe dei siste gåvene, medan Minstemann vart med på mathandel for å hjelpe til med å bere. Det vart ein del handlenett.

Dei siste to julegjestane kom på vesle-veslejulaftan. Eldstejenta hadde med seg kjærasten sin, som vi andre aldri hadde møtt og det vart ekstra hyggeleg. Veslejulaftan reiste alle ungdomane på raid for å besøke far og mormor og hente gåver, medan eg vart att heime og laga potetsalat og graut tl dei kom heim. Deretter pynta vi juletre, tradisjonen tru.

Julaftan var vi i kyrkja, der vi hadde bestilt plass på førehand. Det var litt rart å sitje der med munnbind, men svært stemningsfullt med nydeleg song og musikk.

Kjærasten til Eldstejenta er kokk, derfor fekk eg god hjelp til å steike svineribbe i år. Vi plar ikkje ha begge delar på julaftan, men det tru eg vi skal få som ny tradisjon no når vi er så mange. Storegut laga rabbestappe, det er òg ein fin tradisjon å innføre, synest eg. Kokkekjærasten hadde laga ostekake til dessert, men det vart midnatt før vi kom til desserten.

Det var mange fine, nyttige og morosame pakkar under treet, og nytt av året var at vi heldt på med "pakkeleiken" før dei skikkelege pakkane vart pakka ut. Julaftan vart svært vellukka og hyggeleg.

Første juledag var ein roleg dag, slik tradisjonen tilseier, men Eldstejenta og eg gjekk ein tur i Mjeltvika. Det hadde snødd mykje på julaftan, så julestemninga var på topp.

Andre juledag reiste alle til Mormora i Ørsta, der også kjærasten til Minstemann dukka opp, i tillegg til ein bataljon frå Hareid. Mormora hadde laga ei stor panne med gulasj, og i tillegg fekk vi dessert og fleire kaker til kaffien. Ho hadde verkeleg stått på, og vi hadde ein triveleg dag saman.

Etter familieselskapet reiste eg heim aleine, medan ungane for til faren. No fekk eg ro til å rette ein tentamensbunke eg hadde på vent, og til å strikke ferdig ein genser til Minstemann. Litt feriering og besøk fekk eg òg høve til.

Denne rapporten kom for seint til å ønske alle god jul, men eg kan i alle fall ønske alle ei finnyttårsfeiring og eit godt nytt år.

Bok 72 2021: "Skyggenes time" av Sophie Hannah


 Ei kvinne har hatt eit forhold til ein gift mann, og då han ikkje dukkar opp til deira faste avtale, kontaktar ho politiet. Dei trur henne ikkje, og ho anklagar mannen for brutal valdtekt for å få dei til å agere. Boka utviklar seg til å bi svært dramatisk, og kanskje ikkje så veldig realistisk, men dette er god underhaldning.

Bok 71 2021: "Stoisk uro og andre filosofiske smular" av Agnes Ravatn

 I denne boka skriv Ravatn om filosofi frå sin eigen synsvinkel, noko som gjer den langt meir underhaldande enn ei rein filosofibok ville ha vore. Etter å ha teke nokre vekttal og studiepoeng i filosofi visste eg mykje av det ho skriv om frå før, men det var likevel kjekt å lese hennar vinkling på emnet.

Bok 70 2021: "Folkelesnad" av Agnes Ravatn


 Dette var ei underhaldande bok om vekeblad, for det meste. Ein gong i studietida skreiv eg ei oppgåve om "dameblad" versus "mannfolkblad", og det er mykje dette denne boka tek føre seg. Ravatn skriv godt og underhaldande med mykje humor.

Bok 69 2021: "Felemakaren" av Edvard Hoem


I serien om forfedrane sine har Hoem denne gongen kome til ein mann som levde i Romsdalen tidleg på 1800-talet,og som opplevde krig og fattigdom. Etter kvart lærer han seg å bygge feler, derav tittelen. Hoem les lydboka sjølv, og det e ei god bok om fattigdom, kjærleik og handverk.

mandag 20. desember 2021

Genser nummer 20: "Hvammur" til Storegut


Andre barn i advent kom heim til mor, og der venta ein genser som har lege ferdig strikka ei stund, men som eg monterte og vaska sist fredag. Genseren er strikka i Alafosslòpi, og mønsteret heiter Hvammur. Den sat som støypt, og guten var vel nøgd. han treng var,e klede i Bartebyen, der det ofte er kaldt, og der han jobbar deltid i SFO og er mykje ute.

lørdag 11. desember 2021

Genser nummer 19: Hjertegenser til Veslejenta

 Veslejenta kom heim ei veke før planen, så dei siste trådane vart festa dagen etter at ho kom heim. Denne hjertegenseren vart strikka i small, i fargane grå og dyp rød (som eg hadde att etter min eigen). Både mor og dotter hadde på genserane då vi var på førjulsvisitt i Ørsta med Mor/mormor. 


Genser nummer 18: Hjertegenser i Hillesvåg Varde

Eg hadde lyst på ein lilla adventsgenser, men tenkte at to tweedgenserar vart litt i overkant. Med litt hjelp frå eksperten på butikken enda eg opp med garnet Hillesvåg Varde, i ein nydeleg lillafarge og ein grårosa. Fasongen vart som på den første, men det vart liksom ein heilt annan genser utan det tweedpreget.