lørdag 2. juli 2022

Genser nummer 31: Svartulv til Veslejenta


Eg har kjøpt villmarksbøkene til Lenka Neumann, og der fann Veslejenta ein genser ho likte. Den lokale strikkebutikken hadde ikkje det garnet som stod i oppskrifta, så eg har brukt Sandnes fritidsgarn i staden. Fargane er lys grått og ein slags blygrå farge, og eigaren ville ha einsfarga mørkt brot og hals. 

Genser nummer 30: Aleksander til Storegut


Denne genseren har lege ei stund. Først hadde eg strikka den ferdig før påske, men ikkje festa trådar, og så oppdaga eg at der var eit lysare felt midt på bolen der garnet hadde ein litt annan fargenyanse enn resten. Dermed måtte eg rekke opp heile rundfellingsdelen og halve bolen, men ermane fekk eg bruke om att. Dermed vart det litt ekstra arbeid, men det vart derimot ikkje så frykteleg mange trådar å feste sidan den berre hadde to fargar. 

Modellen heiter "Aleksander", garnet er léttlopi og fagane "black sheep" og "heather".  I dag kom endeleg Storegut heim på ferie, og då måtte han få genser, sjølvsagt. Den sat veldig fint, men vi får håpe han slepp å bruke den mykje i sommar.

mandag 27. juni 2022

Første tur på postvegen i år


Etter ei hektisk veke med avslutningar og familieselskap vart det ein nydeleg søndag som ein kunne bruke til det ein ville. Det var meldt regn ut på ettermiddagen, så vi gjekk ein tur i nærområdet. Eg tenkte det var vått i marka, så då vart det grusvegen over Brekka for første gong i sesongen. Det var varmt og mykje sol, men styrtregnet kom då vi var trygt heime att og kunne nyte uvêret frå verandaen.

Skuleslutt 2022


Kvar vår sender skulen frå seg eit årskull med ungdomar. I år takka eg av ei klasse som har vore heilt spesiell, noko eg sjølvsagt føler kvar gong, men kanskje spesielt denne gongen. Eg kan hugse korleis eg la ut lappar på pultane deira før skulestar, og prøvde å plassere dei saman med nokon dei ikkje kjende. Nokre hadde særskilde behov som skulle takast omsyn til, og eg la ein del arbeid ned for å trygge elevane best mogleg frå starten av. Førsteinntrykket var veldig godt, og utover hausten på vg1 merka eg at stemninga i klasserommet var uvanleg god. Ikkje det at alle var vener med kvarandre, for det er umogleg, men det var berre ei udefinerbar kjensle av tryggleik og godheit, på ein måte. Då vi fekk besøk av PPT i høve VIP-prosjektet same haust, utbraut ei av PPT-damene etterpå: "FOR ei fantastisk klasse!", og eg kan hugse at eg var stolt som om det var mine eigne born som fekk denne rosen. På foreldremøtet hausten på VG1 sa eg til foreldra at eg er "mom away from mom" for elevane, og det kjende eg tidleg at det stemde. Sjølv om det var overveldande å ha 28 kontaktelevar, var det ei fin klasse å vere saman med.

Våren 2020 var, som vi alle veit, svært spesiell. Som lærar vart eg sitjande mykje i godstolen med pc-en i fanget, og eg laga undervisningsopplegg, la ut meldingar og hadde elevsamtalar svært mange timar i døgeret. Ein sat der likevel, det meste av tida, så ein kunne like godt svare på spørsmål når dei dukka opp på Teams. Dette heldt ein i stor grad fram med etter at skulane opna att, og det vart mange timars arbeid med å sikre og trygge elevar som lurte på alt frå trafikklysmodellen til norskleksa. Dette gjorde at eg kom tettare på desse elevane enn noko anna klasse før, for vi følgde kvarandre inn på privaten med kamera og kommentarar tett på. 

Vg 2 og Vg3 har gått fort, og det har vore mykje styr med fråvær, fråværsreglar, sjukdom og sosiale problem. Motivasjon og psykisk helse har vore svingande, og no mot slutten av vårterminen har vi hatt eit svare strev med å hanke inn alle elevar til ekstra prøver for å kunne sette karakterar. Til dømes måtte heile 18 elevar ta utsett heildagsprøve i norsk, fordi dei hadde vore sjuke på ei av dei ordinære heildagsprøvene. Det har vore heilt vanleg med ti fråverande elevar for dag, både på grunn av korona og anna. 

Men vi kom i hamn til slutt, og nokre har svært gode vitnemål med seg vidare i livet. Andre har lågare poengsum, men like mykje meistringskjensle. Nokre skal studere og veit kva dei vil bli, mange skal ta seg eit friår og kjenne etter kva dei har lyst til. 

Avslutningsfesten heldt vi på høgskulen i år, og heile kullet var samla i kantina. Dette kohort-kullet har ikkje vore samla så ofte som tidlegare kull, så det var ekstra rørande å sjå dei samla i finstasen. Ingen av dei har hatt ein einaste ordinær eksamen i heile vgs-tida si, som det første kullet nokon gong, så dei vil måtte lære seg det i framtida. Det dei har lært meir enn nokon andre kull, er at det ein gledar seg til kan bli avlyst, og at det ein gruar seg til òg kan bli avlyst, eller utsett. Det kom ingen deadline for å levere før den dagen karaktermøtet vart halde. Dei har òg kunna seie dei var sjuke, og dermed har fråværet blitt nulla ut så det ikkje kjem på vitnemålet. Mange går ut med 0 i offisielt fråvær etter knapt å ha vore på skulen. Dei må altså lære seg noko om arbeidsmoral framover, ingen tvil om det.

Eg gav dei alle ein god klem til avskil, og let meteren vere eit tilbakelagt stadium. No er det framtida som gjeld, og eg ønskjer dei sjølvsagt alt godt. Det er merkeleg stille på Teams no, men etter ein lang ferie er eg nok klar for å ta imot nye elevar. Dei blir truleg ikkje like kjekke som dette kullet, men det tenkjer eg kvar gong eg sender frå meg ei VG3-klasse. 

Bok 23 2022: "En tid for å leve" av Jan Kjærstad



Kjærstad er ein av mine favorittforfattarar, så det var naturleg for meg å plukke opp denne boka, trass i den lite lovande tittelen. Den gir assosiasjonar til lykkeskrift og kvinner med ryggen til iført flagrande gevantar, og ein kan tenkje seg at den røper slutten av boka. Men likevel, Kjærstad er som sagt ein forfattar eg gir ein sjanse. 

Eg kan røpe mitt eige sluttpoeng med det same: denne boka er noko av det beste eg har lese på lenge. Kort fortalt handlar den om fleire ulike menneske som skal i teatret og sjå ei framsyning av "Hedda Gabler", i tillegg til nokre som skal spele i stykket. Dei ulike forteljingane flettar seg inn i kvarandre og har delvis felles referansar til musikk, stadar og liknande, i tillegg til at tematikken dreiar seg om det evige spørsmålet om kva meininga med livet er. Ein kan òg finne referansar til Kjærstads tidlegare bøker, som prismelysekrona, i tillegg til andre litterære referansar  som "det var den tiden jeg virret rundt på Blindern". Eg oppfatta sikkert ikkje alle heller. 

Eg er svak for bøker (og filmar) med spennande komposisjon, og denne har ein vekslande synsvinkel som gjer det spennande å halde fram med å lese. I tillegg er eg godt kjend med Ibsens drama, så det er artig å lese dei ulike personane sine haldningar til stykket og karakteren Hedda Gabler. Vil skodespelaren Hedda tilføre karakteren Hedda noko heilt nytt? Den som les, får sjå, og det bør ein absolutt gjere. 

Bok 22 2022: "Uelskbar" av Harald Vestgöte Kirsebom


Undertittelen på denne boka er "om psykopater, narsissister og andre relasjonstyranner", og det seier det meste om tematikken. Boka er både lærerik og underhaldande for dei som er interessert i relasjonar og menneskeleg åtferd, men eg vil understreke at eg las denne boka av allmen interesse for tematikken, ikkje fordi eg opplever noko eller nokon som samsvarar med skildringane i boka.

Bok 21 2022: "Gjenferdet av Alexander Wolf" av Gajto Gazdanov


Ein mann plagast av minnet om eit drap han utførte då han var ung. Ein dag les han ei novellesamling, og ei av novellene skildrar i detalj den opplevinga han sjølv vert plaga av minnet om. Etter dette vert han besett av å finne forfattaren, Alexander Wolf.

Boka er frå 1947, og den skildrar mellom anna det eksilrussiske miljøet i Paris. Dette er ikkje kvardagslektyre for meg, men det var ei annleis og god leseoppleving likevel.

Bok 20 2022: "304 dager" av Simon Stranger


Nicholas er ein ung gut som har bestemt seg for å avslutte livet sitt. I ein samtale med mora lovar han henne å halde fram med å leve ei tid til, og han set ein dato 304 dagar fram i tid. Boka tel ned medan ein får høyre om livet til Nicholas som ung gut, soldat og tida etter krigsopplevingane i Afghanistan. 

Dette er ei svært god og viktig bok, og eg tenkjer at ein eigentleg burde ha lese den saman med elevar. Skrivemåten er enkel og komposisjonen tydeleg og spenningsskapande, og eg tenkjer det er ei bok yngre og urøynde lesarar vil kunne ha utbytte av å lese.

Bok 19 2022: "Helgenkongen" av Vera Henriksen


I denne siste boka i trilogien må Sigrid frå Bjarkøy mellom anna flykte til Orknøyane på grunn av usemje mellom mannen og ein hovding etter slaget på Stiklestad. 

Eg har aldri lese Vera Henriksen  sine bøker før, men dei er underhaldande og velskrivne nok til at eg kan tenke meg å lese fleire liknande bøker ved eit seinare høve. Litt gamalmodige kan dei nok verke, og Henriksen er ingen Undset, men for all del ein god forfattar i sjangeren.

fredag 17. juni 2022

onsdag 1. juni 2022

Genser nummer 29: "Killian" til Minstemann (?)

Denne genseren har eg hatt liggande ferdigstrikka ei stund, men eg grua litt for trådfesting. Ved å dele jobben i to vart det meir overkomeleg, men det var mykje arbeid. Ved første augekast ser det enkelt nok ut, men det er tre ulike grånyansar i mønsteret både på ermar og bol - i tillegg til ein aldeles nydeleg blågrå botnfarge. Garnet er lettlòpi, min favoritt, og eg strikka den i medium storleik. I utgangspunktet har eg tenkt at den skal vere til Minstemann, og fargen kjem til å passe svært godt til "my blue-eyed son". Så spørs det om storleiken er ok. Viss den er for liten, beheld eg den sjølv.


Første tur til Movatnet i år

Veslejenta kom heim nokre dagar etter 17. mai, og Kristi Himmelfartsdag 26. mai gjekk ho og eg tur innover frå "Tua" til Movatnet. Denne vegen er skiløype i vinterhalvåret, og det låg att noko snø nokre stader. Turen er på om lag 11 km tur/retur, og det er relativt flatt det meste av vegen. Ein fin turveg når ein skal prate og kanskje ikkje er heilt i toppform.




17. mai 2022

 Etter to år med relativt rolege 17. mai-feiringar var det i år mogleg å møtast som ein ville. Minstemann spelte i korpset både i Volda og på Folkestad, og eg gjekk i tog på Folkestad. Deretter reiste vi til Ørsta, der vi møtte Bladfyken, Mamma og to nevøar då vi sette oss føre i Laguneparken. Der var det folkefest i nydeleg vêr, og Minstemann og nokre kompisar spelte. Etter denne folkefesten var det rett heim for å rette vidare for min del - det er den tida på året.


søndag 15. mai 2022

Genser nummer 28: islendar til K





Eldstejenta har budd saman med venninna K i fem år, så ho er nesten ein del av familien. Sidan ho ikkje har strikkande familie, spurte eg om ho ville ta seg ut eit mønster så eg kunne strikke ein genser til henne. Ho valde islendaren "Star" i garnet Viking hobby, og sist helg kunne eg endeleg sende av garde den ferdige genseren (det vart litt krise undervegs sidan eg gjekk tom for garn og måtte bestille ekstra). Få dagar seinare kom det takk og bilete, og ho ser ut som om ho vart glad for den. Ho kledde den i alle fall godt!

Den første versjonen vart for liten, så eg strikka ein ny. Mønsteret hadde svært små nummer, så no spekulerer eg på kor mykje eg må auke opp for å strikke ein stor genser når eg sjølv treng XL...


Bok 18 2022: "Jærtegn" av Vera Henriksen

Olav Haraldson herjar rundt i landet og tvingar folk til å skifte religion. I tillegg slår han hardt ned på heidenske tradisjonar, noko mannen til Sigrid får lide under.

Bok 17 2022: "Sølvhammeren" av Vera Henriksen


 Eg har aldri lese ei einaste bok av forfattaren før, og eg er ikkje heilt sikker på kvifor ikkje. Kan hende har eg trudd at dette er ein "first price"-versjon av Sigrid Undsets romanar om mellomalderen, og kan hende har eg rett. Den som les, får sjå. Denne første boka i "Sigrid-serien" (er ho kalla opp etter Undset?) tek føre seg perioden då Sigrid skal giftast vekk. Ho er systera til Tore Hund, og handlinga finn stad i Trøndelag på den tida landet vart kristna.

Bok 16 2022: "Yoko Ono er en sjarlatan" av Ingvar Ambjørnsen


 Eg var ikkje så begeistra for førre bok eg las om Elling, men denne var meir i same gate som dei tidlegare bøkene om han. No har Elling begynt å blogge om små og store tema som opptek han, og det er fornøyeleg å lese. Eit døme er at han spekulerer på om det ikkje hadde vore meir interessant om refuserte forfattarar vart intervjua i "Bokbadet" enn dei som har gjeve ut bøker, sidan vi allereie veit kva dei som har gjeve ut bøker har på hjartet. Ei herleg bok der ein som vanleg les litt mellom linjene, og der det kjem fram meir om barndomen og ungdomstida til Elling. Eg synest framleis ikkje det er nødvendig å skrive fleire bøker om han, men det er tydelegvis forfattaren sjølv usamd i, så då får han berre halde på.

Bok 15 2022: "Heksen" av Camilla Läckberg


Ei lita jente forsvinn, og då ho vert funnen på same stad som ei anna jente vart funnen mange år tidlegare, begynner ein å leite etter samanhengar. Parallelt får vi høyre ei gamal historie om ei kvinne som vart utsett for rykte og baktaling for fleire hundre år sidan. Eg kan og vil ikkje røpe meir, men denne boka var veldig interessant å lese, då den tek opp fleire interessante tema.

fredag 8. april 2022

Bok 14 2022: "Løvetemmeren" av Camilla Läckberg

Denne boka inneheld mange komponentar. Ei kvinne som ikkje vil fortelje om fryktelege hendingar ho no er i fengsel på grunn av, unge jenter som forsvinn og ein fæl, gamal mann som tyranniserer kona si. Ei spennande bok!

Bok 13 2022: "Englemakersken" av Camilla Läckberg


I ein omtale av boka las eg at den kanskje er Läckbergs sterkaste bok, og så langt eg har lese kan eg vere samd i det. På ei øy vert ei lita jente funnen aleine i huset, medan heile resten av familien er forsvunnen. Mange år seinare vender den same jenta attende til øya saman med ektemannen sin, og mystiske ting begynner å skje. Som i dei andre bøkene i serien må ein leite i fortida for å finne ut av notida, og dette kan igjen kaste nytt lys over uløyste mysterium i fortida. 

Genser nummer 27: traktorgenser til ein liten venn


Eg fekk lyst til å strikke ein genser til ein liten gut eg veit om, og valet fall på denne traktorgenseren. Sidan garnet er tynt, vart det like mykje arbeid som å strikke ein vaksengenser med tjukt garn, men resultatet vart veldig koseleg, synest eg. Det tek kanskje litt tid før genseren blir passeleg, men kanskje blir han glad for den.

Genser nummer 26: islendar til ?

Eg bestilte ein strikkepakke etter ønske frå ei jente eg kjenner, og eg tenkte at størrelse medium ville passe. Den blei mykje trangare enn forventa, og slike genserar skal no helst vere "baggy", så eg er i gang med ein ny. Det blir alltids nokon som kan bruke denne òg. Garnet heiter "Viking hobbygarn", og det var veldig mjukt og behageleg å strikke med. Dessverre er der nokre skøytar i tråden som rett og slett er knutar, noko som var irriterande. Fargane eg valde var svart og naturkvitt, og eg synest det var eit supert fargeval. 

I fjortenårsalderen skrikka eg to genserar, og den eine hadde raglanfelling. Det er om lag førti år sidan, og eg hadde inga aning om korleis det skulle gjerast. Det viste seg å vere veldig enkelt - og veldig kjekt. 


søndag 20. mars 2022

UKM 2022


Opningsnummeret med alle artistane 

Sist torsdag var det klassekonsert med klassa til Minstemann. Laurdag skulle han delta på UKM i Sande saman med andre kjende frå musikklinja, deriblant tre av gutane "mine" i førsteklassen. To av dei kjem frå Sande. 

Bladfyken og eg var tidleg ute med å kome til Larsnes, så me tok oss ein sightseeingtur i området. me fann blant anna ein perfekt plass å leige hytter, men det tok eg ikkje bilete av. 

Gutane var heilt klart dei beste på heile arrangementet, sett frå ei objektiv mor/lærar sin ståstad, men det spørs om juryen vil nominere ungdomar som har fullstendig tilhøyrsel i kommunen. Dei spelte to nummer; "Don't let me down" (Beatles) og "Strange kind of woman" (Deep Purple). Eg er ikkje heilt sikker på kva for ein eg likte best, då det er to svært gode songar.

Sola hadde dessverre gått ned då arrangementet var slutt. Det er truleg magiske solnedgangar i området, og eg reiser gjerne attende.

fredag 18. mars 2022

Bok 12 2022: "Fyrvokteren" av Camilla Läckberg


Denne boka blandar gamal og ny historie, slik dei hine bøkene også gjer, men i tillegg er fortida med i notida i form av gjengangarar. Dette var ei god bok, og løysinga var ikkje så innlysande som eg ofte synest det blir når ein har lese nokre bøker av same forfattar. Noko gjetta eg, sjølvsagt.

Bok 11 2022: "Havfruen" av Camilla Läckberg


Denne boka hadde eg lese før, men eg las den om att for å få kontinuiteten i forteljingane. Ein mann vert funnen nedfrosen i isen, og fleire andre kjenner seg trua. Er der ein samanheng? Eg veit ikkje om eg likte denne boka så godt, mykje fordi eg hadde lese den før og dermed syntest den var føreseieleg....

Bok 10 2022: "Tyskerungen" av Camilla Läckberg


Erica veit veldig lite om mora si, som både ho og systera har hatt eit relativt dårleg forhold til. Nysgjerrigheita er dermed stor når dei finn ei kasse med ting som har vore mora sine, blant anna dagbøker og ei tysk krigsmedalje. Gamal historie vert som vanleg smelta saman med drama i notida, og dette er den beste Läckbergboka eg har lese så langt. Kanskje mest på grunn av tematikken, når eg tenkjer meg om.

Stadlandet 12. mars

Laurdag morgon reiste me på tur til Ervik og Vestkapp. Det er så stemningsfullt ute ved kysten, og Ervik er ein av favorittplassane mine. Denne gongen gjekk me ikkje ut og såg på krigsminna, men me gjekk lenge rundt og las på gravene. Nytt sidan sist eg var der, var ein skulptur som skulle forestille ei kvinne som miste mange av sine næraste på sjøen. "Havet gir og det tar sin toll", som det heiter i songen. 





På Vestkapp låg det nokre snøskavlar inntil vegen øvst oppe, så ein måtte gå siste stykket. Der var mykje vind, men det var flott å sjå utsikta og kjenne at det faktisk går mot vår.








Fri-fredag med finevêr

Det har vore langt mellom dei fine dagane hittil i 2022, og når det er fint, kan det ofte hende at ein sit nedesylta i arbeid eller sjukdom. 11. mars slo det til med nydeleg vårvêr på ein fri-fredag, så då gjekk eg ein nydeleg tur i Mjeltvika med Charlie.

Eg hadde ein stilbunke som eg ikkje hadde fått ferdig helga før på grunn av hangling og symptom, så ein eigentleg fridag vart det sjølvsagt ikkje. Likevel er det litt lettare å leve når ein får vere ute eit par timar midt på dag og ikkje treng å stresse seg av garde på jobb.


Kvinnedagen 2022

I år var eg med i ei nemnd som skulle arrangere 8. mars, men på grunn av korona i heimen (Minstemann) vart eg noko sett ut. Eg gjekk i fleire dagar med symptom utan å teste positivt, noko som var ei merkeleg kjensle i seg sjølv. På sjølve kvinnedagen stilte eg i politikarpanel og diskuterte kvinnemangel i voldapolitikken, noko eg òg gjorde for to år sidan, like før nedstenginga. I tillegg var det kulturelle innslag, loddsal og appellar, og det var fullt hus på Tredet i Volda sentrum. 

Fleire testa positivt etter treffet, forresten, men eg er framleis like negativ som alltid.



fredag 25. februar 2022

Bok 9 2022: "Ulykkesfuglen" av Camilla Läckberg



Ei kvinne køyrer utfor vegen og døyr etter å ha krangla med kjærasten. Undersøkingane etterpå viser ein svært høg promille, noko som er mistenkjeleg, med tanke på at kvinna aldri rørte alkohol. Politiet finn fleire slike merkelege dødsfall i andre delar av landet, og spørsmålet er kva samanhengen kan vere. 

Denne boka var litt på grensa til å bli parodisk mot slutten, etter min smak.

Bok 8 2022: "Steinhuggeren" av Camilla Läckberg

Ei jente vert funnen av ein hummarfiskar, og ein trur førsta at ho må ha drukna. Parallellhistoria denne gongen handlar om ei bortskjemd jente som opplever mykje drama i livet sitt. Først mot slutten av boka ser vi samanhengen mellom desse forteljingane.

Bok 7 2022: "Predikanten" av Camilla Läckberg

Mysteriet i denne boka dreier seg rundt funnet av ei død kvinne. Då politiet skal ta seg av liket, finn dei beinrestar av to andre døde kvinner på same stad. Restane viser seg å vere frå to kvinner som forsvann sporlaust i området i 1979. Ein mann som då var mistenkt for å ha drepe dei, tok livet av seg. Hendingane frå fortida må kome fram før ein får løyst gåta.

Eg likte denne boka òg, sjølv om løysinga var noko føreseieleg og lite realistisk.

Bok 6 2022: "Isprinsessen" av Camilla Läckberg

Eg har levd i den trua at eg har lese alle bøker av Camilla Läckberg, men på bloggen fann eg berre at eg hadde lese éi, og det var lenge sidan. Dermed fann eg ein ny serie eg kunne kose meg med, noko eg sette stor pris på. 

Läckberg sine krimbøker har handlinga lagd til den svenske vestkysten, og ein følgjer livet ved den lokale politistasjonen og det personlege livet til forfattaren Erica Falck. I denne første boka er det barndomsvenninna hennar som vert funnen død. For å løyse gåta må ein langt tilbake i tid for å nøste opp gamle mysterium og løyndomar.

Eg likte denne boka godt, spesielt fordi handlinga utanfor kriminalgåta er såpass interessant.

søndag 20. februar 2022

Bok 5 2022: "Ingen kan hjelpe meg-" av Ingvar Ambjørnsen


Sidan eg var så glad i Ellingbøkene då dei kom på 90-talet, held eg fram med å lese om Elling no når Ambjørnsen har valt å børste støv av han. I førre bok var Elling oppteken av sosiale medium, men i denne boka gir han seg ut for å vere ein slags litteraturkritikar som skal lose lesaren gjennom ei bok som han etter kvart vert støtt av. Eg er ikkje akkurat imponert av desse nyare bøkene, men ein må liksom sjå korleis det går med Elling. 

Bok 4 2022: "Beretninger om beskyttelse" av Erik Fosnes Hansen


Dette er ei veldig fin, men noko komplisert bok, då den inneheld fleire forteljingar som ikkje utan vidare heng saman. Dei er derimot svært gode, og ein ventar og leitar etter samanhengane medan ein les. Når ein les om romanen på nett, står det at det er den første av to samanhengande romanar, men eg finn ikkje noko om den andre. Eg skulle gjerne ha lese meir av det same.

Bok 3 2022: "Gul bok" av Zeshan Shakar


Dette er ei svært god bok om ungdomar med innvandrarbakgrunn i oppvekst- og etableringsfasen. Hovudpersonen slit med ansvar på heimebane, ein kjærast som er meir materielt interessert og starten på ein karriere i regjeringskvartalet. Sidan handlinga er lagd til året 2011, får ein òg lese om 22. juli.

Bok 2 2022: "Hekneveven" av Lars Mytting


Denne boka er eit framhald av "Søsterklokkene", som var ei bok eg likte svært godt. I denne boka følgjer vi sonen til Astrid Hekne, som bur på ein husmannsplass og er utestengd frå hovudgarden til slekta. Soknepresten er òg framleis med i forteljinga. Mykje av boka er veldig interessant, som moderniseringa av bygda, men noko er òg svært melodramatisk og lite sannsynleg. I sum vil eg seie at eg likte boka svært godt, om enn ikkje så godt som den første.

Bok 1 2022: "Munken som solgte sin Ferrari" av Robin S. Sharma


Ein suksessrik advokat kollapsar i rettssalen. Tre år seinare møter han att ein kollega, og det er denne som fortel om kor ung og sunn advokaten ser ut. Ein får òg lese samtalane mellom desse to, og då fortel advokaten om korleis han endra livet etter eit opphald i Himalaya. Eg synest det er mykje tull og vas i denne filosofiane, som til dømes at ein berre skal gjere det ein har lyst til. Likevel var her nokre tankar som var verde å ta med seg som inspirasjon.