lørdag 16. november 2019

Bygdles

Denne helga er det ei storhending på Folkestad. Bygdefolk frå Folkestad, Straumshamn, Kile og Bjørkedal har, i tillegg til innleigde krefter frå Volda vore opptekne med konsertteaterstykket "Bygdlesfeber" i lengre tid, og denne helga er det to utselde framsyningar. Veslejenta deltek som vokalist på i alt fem nummer, og Minstemann speler slagverk gjennom heile stykket.

Eg såg framsyninga fredag kveld og vart mektig imponert, underhalden og lattermild. Det var rett og slett fantastisk kjekt!

Kaldt og effektivt

Medan ungane har vore opptekne med øving og denslags, har Gamla sprengretta stilar for å rydde tid til sluttføring av masteroppgåva. Fredag hadde vi fri frå jobb og skule alle tre, og eg tok meg tid til å gå ein tur med hunden i finevêret på eit kritisk stadium i skrivinga. Haldninga til oppgåva vekslar mellom å synest den er elendig og til å tenkje at dei umogleg kan stryke meg. Sidan eg ikkje får rettleiing, får eg ikkje vite noko om oppgåva før den er vurdert, og då er det for seint. Dette har vore mildt sagt spesielt, men eg har bestemt meg for ikkje å la meg trakke på.

fredag 8. november 2019

Folkevaltopplæring


Denne veka har eg vore to dagar på folkevaltopplæring i Loen. Det vart to lange og innhaldsrike dagar med mange presentasjonar og gruppearbeid som skulle gjere oss betre budde til å delta som folkevalde. I tillegg fekk vi god tid til å bli kjende med kvarandre utanom kommunestyresalen, og det er òg verdifullt.

På Alexandra pynta dei til julebordsesongen, noko som gjekk føre seg stille og diskret. For kvar pause hadde det kome fram fleire nissar, og i spisesalen var den fine, kvite utstillinga på plass.

Bok 60 2019: "Den andre kvinnen" av Therese Bohman

Ei ung jente ønskjer å bli forfattar, men arbeider i staden i ei kantine medan ho drøymer om eit anna liv. Der vert ho interessert i ein eldre mann, og dei innleiier eit forhold. Boka er langt meir spesiell og interessant enn tittelen og min korte handlingsintroduksjon tilseier.

Bok 59 2019: "Kongens råd" av Ørjan Nordhus Karlsson

I denne boka går vi òg attende i tid, då nokon vart torturert til døde på grunn av mistanke om spionasje. I notida vert ein ambassadør drepen, og Kyrre Kaupang får oppdraget med å oppklare drapet.

Bok 58 2019: "Hauges direktiv" av Ørjan Nordhus Karlsson

I denne andre boka i serien om Kyrre Kaupang jobbar etterforskaren for Stiftelsen, og han får i oppdrag å forhindre ei rekkje drap på personar som er trua på grunn av hendingar tidlegare i historia.

Kommentaren min elles er som for den førre boka i serien: underhaldande, men forvirrande.

Bok 57 2019: "Gerhardsens testamente" av Ørjan Nordhus Karlsson

I denne kriminalromanen møter vi kjende norske arbeidarpartipolitikarar frå fortida som utfører lyssky handlingar, ikkje minst i organisasjonen Stiftelsen. Kyrre Kaupang er ein tidlegare kriposetterforskar som slit med migrene og angst, og han viklar seg inn i eit nettverk det kan bli vanskeleg å kome seg ut av.

Boka er underhaldande, men eg synest det er forvirrande år faktiske personar opptrer i romanar på denne måten.

tirsdag 29. oktober 2019

Bok 56 2019: "Håndbok i husstell for leiemordere" av Hallgrimur Helgason

Tittelen på denne boka var såpass sær at eg vart nysgjerrig, og eg tenkte det kunne vere noko Paasilinna-liknande i denne boka. Det var dessutan kjekt å finne ei bok med handlinga delvis lagd til Island.

Hovudpersonen er ein leigemordar som ved eit uhell hamnar på Island. Leigemordaren er eigentleg ein kroat busett i USA, og hans møte med sagaøya vert artig fordi han ser landet utanfrå og kommenterer på ein humoristisk måte. Han skildrar til dømes blokkene utanfor Reykjavik som noko som minner om kommunisttida, noko eg kan seie meg einig i. I tillegg har han eit fælt kvinnesyn, som òg er noko underhaldande og ironisk. Det er først og fremst skråblikket på Island eg synest er interessant, og kanskje den ironiske tonen som han held gjennom heile boka.

Boka ligg på Storytel.

Basarsøndag

Denne helga var det basar på grendahuset, og det vart både baking og øving før basaren tok til Migraune stilte med basarrock, som takk for at dei får øve gratis på grendahuset kvar veke. Bygdefolket møtte opp for å prate, kjøpe årer og ete kake, og basaren vart såleis ein såpass stor økonomisk suksess at vi fekk eit godt bidrag til å drive grendahuset vidare.

fredag 25. oktober 2019

Bok 55 2019: "Sapiens - en kort historie om menneskeheten" av Yuval Noah Harari

Denne boka er ei framstilling av menneska si historie, som tittelen seier, men i tillegg til historiske fakta vert det filosofert over tema som lukke og religion, mellom anna. Mot slutten tek forfattaren dessutan opp moglege framtidsutsikter for menneska som art, og problematiserer då ein del etiske dilemma i forskinga. Eg syntest denne boka var veldig interessant, og eg sit att med mange tankar etter å ha lese ferdig. Det er ikkje lett underhaldning, men av og til er det spennande å lære noko òg.

Boka ligg på Storytel.

Konstituering av kommunestyret

Torsdag vart ein dramatisk og spennande dag politisk sett. Planar vart lagde og endra heilt i siste liten, men ordføraren vart vald og resultatet vart som eg stemde. Det var òg ein del spenning knytt til kjønnsbalanse i utvala, men eg kom heldigvis med i det utvalet eg ønskte; tenesteutvalet for oppvekst og kultur. Det er der mine interesser ligg best fundert, og det er der eg har størst kompetanse. Eg var utruleg letta etter at møtet var over, og takksam for alt arbeidet som har vore lagt ned for at resultatet vart som det vart. No står det att å sjå om alle innfrir dei forventningane som ligg til dei viktige verva dei har fått.
Bilete saksa frå Møre-Nytt

søndag 20. oktober 2019

Laurdagstur til Ørsta og Volda: Øyralangs

Minstemann har fått seg frakk - ein liknande den faren hadde på 80-talet

Veslejenta
Laurdag føremiddag var Minstemann ein tur til Furene for å spele saman med korpset. Sjølv har eg arbeidshelg, så eg vart sittande att heime med ein stilbunke som eg spretta allereie fredag kveld. Om ettermiddagen hadde vi eit ønske om å oppleve arrangementet "Øyralangs" i Volda. Vi stakk først innom Mormora i Ørsta på snarvisitt, og så fekk vi med oss Bladfyken opp til stadion. Derifrå gjekk vi til Årneset, der arrangementet starta.

Kort fortalt er Øyralangs ein tur på turvegen frå Årneset til sentrum (den mange av oss ønskjer å forlenge rundt Rotevatnet). Langs turvegen har mange vore med og hengt opp lys og pynt, nokre har kledd seg ut og underheld langs ruta, nokre dansar og nokre spelar. Det heile vert ein svært hyggeleg spasertur med mange inntrykk. Mange hadde tatt turen til sentrum i høve arrangementet, og det er no ekstra gledeleg.


Nokre av serveringsstadane i sentrum reklamerte med buffet og andre tilbod, og vi enda opp med å gå på kinarestauranten. Då vi skulle bestille, ville ungane heller ha ein rett som ikkje var på buffeten, så vi enda opp med kvar sin tallerkenrett i staden.

Bladfyken hadde parkert ved kinarestauranten, så han køyrde oss opp til stadion så vi fekk henta bilen utan å gå heile ruta ein gong til.

Foredrag med Simen Almås

Guten som sette fyr på seg sjølv, dansa i Norske Talenter og overlevde massakren på Utøya har no blitt 25 år og foredragshaldar. Torsdag arrangerte Utdanningsforbundet i Volda eit medlemsmøte der Simen fortalde om kva han hadde vore gjennom, og korleis han kom seg vidare i livet etter dei traumatiserande opplevingane.

Noko av det han sa kunne verke klisjéprega, men eg plar seie at noko blir klisjéar av ein grunn. Det gir dessutan orda meir vekt når ein har vore gjennom så grusomme hendingar som han har.

Ein kveld til ettertanke!

søndag 13. oktober 2019

Laurdagstur til Måløy, Refvik og Eid



Laurdag skulle vi handle inn litt mat, og vi hadde òg lyst å gå på restaurant og køyre ein tur. Dermed køyrde vi til Måløy og ut til Kannesteinen, før vi køyrde til Refviksanden. Det var herleg å kome ut til havet, der himmelen er stor og lyset og lufta noko heilt spesielt.

På heimveg stoppa vi på Eid for å handle, og deretter vart det sushi på kinarestauranten. Eg lurer alltid på om eg fornærmar kinesarane ved å bestille japansk mat, men den sushien deira er berre fantastisk god.

Haustferie 2019

Haustferieveka vart for det meste tilbragt heime. Her har eg sysla med reparasjonar, retta nokre bunkar, rydda litt og skrive pittelitt på oppgåva mi. Litt besøk vart det òg høve til, og eg har hatt bilen til og frå verkstad. Godt med alt som er gjort! Turane i løpet av veka vart mest i nærmiljøet, men det er òg ein av dei finaste stadane ein kan gå tur.

fredag 11. oktober 2019

Bok 54 2019: "Nattevandreren" av Aurstad og Westberg

Denne bka har òg handling som er lagd til Kristiania rundt år 1900. i denne perioden var det populært med spiritisme, noko som òg er brukt som element i boka. Eit medium snakkar om eit lik under en seanse, og det blir utgangspunktet for ei spennande kriminalsak som òg gir innblikk i andre samfunnsområde, til dømes barneheimar og fengsel.

God underhaldning som ligg på Storytel.

torsdag 10. oktober 2019

Bok 53 2019: "Blodpenger" av Aurstad og Westberg

Kriminalhistoria i denne romanen er mest interessant fordi handlinga er lagt til Kristiania like før år 1900. Etter å ha lese Saabye Christensen sine romanar om Oslo etter andre verdskrig, var det spesielt interessant å reise enda lenger attende i tid i den same byen.

Ein mann vert funnen død, forgifta med stryknin. Dette er ei sjaldan dødsårsak, og det tek tid å finne løysinga på mordgåta. På vegen dit får ein møte både prostituerte, gangsterar og overklasserepresentantar, og ein blir kjend med dei som vert etterforskarar i ein serie bøker der denne er den første.

Boka er god underhaldning, ikkje minst fordi den er skrive med innslag av humoristisk språkbruk - spesielt i samanlikningar av typen "stille som i et nonnekloster".

mandag 7. oktober 2019

Bok 52 2019: "Jeg tenker nok du skjønner det sjøl. Historien om Christoffer" av Jon Gangdal

Christoffersaka fekk mykje medieomtale i si tid, og denne boka er såleis gamalt nytt. Den er likevel eit viktig dokument når det gjeld å skjøne mekanismane rundt overgrepssaker. Guten fekk diagnosen ADHD, og vart såleis tungt medisinert og var innom mange faginstansar som i ettertid fekk mykje kritikk for ikkje å ha sett, ikkje ha forstått og ikkje ha varsla. Forfattaren har hatt særleg mykje kontakt med mormora til guten, noko som pregar framstillinga, men hendingane er uansett om dei er subjektive eigna som skrekk og åtvaring for alle oss som arbeider med born og unge. 

Boka ligg på Storytel.

søndag 6. oktober 2019

Bok 51 2019: "De som ikke finnes" av Simon Stranger

I denne tredje boka om Emilie dukkar plutseleg Samuel frå den første boka opp att. Han har reist gjennom Europa og opplevd mykje vondt og vanskeleg, og no oppsøkjer han Emilie fo å få hjelp av henne. Samuel lever som ulovleg innvandrar, og det er eit hardt liv. Emilie har ein betinga dom frå førre bok hengande over seg, og ho må derfor vere varsam med kva ho gjer av ulovlege handlingar.

Dette er ei dyster, men viktig bok om menneske på flukt.

Haustferie

Søndagen før ferieveka gjekk vi oss ein tur i Mjeltvika i nydeleg haustsol att. Det er verkeleg vakkert her!

tirsdag 1. oktober 2019

Bok 50 2019: "Verdensredderne" av Simon Stranger

I denne boka vert Emilie, som vi møtte i den første boka i serien, kjend med nokre ungdomar som vil få folk til å sjå urettferd i verda når det gjeld barnearbeid, til dømes. Parallelt blir det fortalt om ei jente i Bangladesh som lever av å sy klede. Boka kastar dermed lys på nokre slike saker på ein noko elegant måte, sjølv om historiene ikkje er heilt truverdige gjennom heile bøkene. Spesielt ikkje relasjonane mellom gutar og jenter. Kan hende fungerer boka derfor best for unge ungdomar.

mandag 30. september 2019

Bok 49 2019: "Byens spor. Skyggeboken" av Lars Saabye Christensen

I denne tredje boka i trilogien kjem forfattaren mykje meir til syne enn i dei førre bøkene. Livet hans vert fletta saman med handlinga i boka, og tidlegare romanfigurar kjem òg med. På mange måtar stadfestar han heile forfattarskapen sin med denne trilogien, fordi bøkene gir gjenklang av tidlegare verk. Ved å skrive inn forfattaren hoppar han òg elegant inn i og ut av illusjonen. Denne boka var verkeleg fantastisk god, synest eg, då den både er ei realistisk tidsskildring og har ein så spennande komposisjon. Historia bak referata frå Røde Kors-møta vert òg avslørt.

Dette er ei "løp og les"-bok. Mange vil nok foretrekke den sosialrealistiske stilen i første boka, men eg synest serien vaks fram mot eit crescendo i den siste boka. Saabye Christensen er verkeleg ein av våre største forfattarar!

lørdag 28. september 2019

Bok 48 2019: "Barsakh" av Simon Stranger

Eigentleg leita eg etter ei anna bok av forfattaren på Storytel, men så fann eg denne ungdomsbokserien i staden. I og med at eg er norsklærar for ungdomar, synest eg det er viktig å oppdatere seg om kva som finst av god ungdomslitteratur, så eg gav boka ein sjanse.

Emilie er på ferie saman med familien sin på Gran Canaria. Der får ho auge på ein båt, som viser seg å vere full av flyktningar. Møtet mellom desse vert kontrastfylt og gripande. Emilie kjem frå ein velsituert familie, men har ei form for eteforstyrring. Flyktningane har risikert mykje for å kome til Europa, og fleire av medpassasjerane på båten har mist livet på turen.

Boka er god, og set mange tankar i sving. Likevel er den så kort at eg vil lese vidare for å sjå korleis det går. Dette er ein god kvalitet ved ei bok, ikkje minst ei ungdomsbok.

Bjørnasethornet (739 moh)

I dag måtte eg først ein tur til tettbygde strok for å bunkre mat, så då vart det mest praktisk å gå tur på eit fjell i nærleiken etterpå. Valet fall dermed på Bjørnasethornet, og det vart ein nydeleg tur med vinstille og singlet-temperatur.


fredag 27. september 2019

Fri-fredag med tur i Mjeltevika



Vi har ei ordning på jobb der vi har fagdag på fredagar, noko som betyr at ein anten har seks timar undervisning, eller så har ein fri. I dag har eg hatt fri, og då var planen eigentleg å gå på ein fjelltur. Eg kjende at eg eigentleg ikkje hadde lyst til å gå anna enn ein rusletur i lavlandet, så då blei det Mjeltevika. Eg går lite der i sommarhalvåret, sidan der er mykje flått i marka, men i dag tok eg altså sjansen. Det er ein mild og fin haustdag, med litt sol og mest skyer, og då er det fantastisk fint å bu midt i ei naturperle.

Bok 47 2019: "Byens spor. Maj" av Lars Saabye Christensen

Denne boka er del 2 av trilogien, og her følgjer vi dei fleste personane frå første boka vidare. Maj og familien hennar er mest sentral, og no har Maj begynt å jobbe med reklame. Mykje minner om serien "Mad Men", berre at handlinga her går føre seg i Oslo rundt 1960. Maj er enke, men prøver å la livet gå vidare. Det er ikkje enkelt, spesielt fordi Røde Kors-engasjementet fører med seg mykje sosial kontroll. Romanen er kronologisk og enkel i forma, men nokre få gonger dukkar forfattaren sjølv opp med små kommentarar som viser til forfattarskapen elles. Dette gjer boka litt underfundig, sjølv om det er karakterane og liva deira som står i sentrum.

Bok 3 har ikkje kome på Storytel enno, men eg har skaffa meg den på papir. Kim Haugen les svært godt på lydbøkene, men eg kan ikkje vente på lydboka før eg får med meg slutten!

søndag 22. september 2019

Bok 46 2019: "Byens spor" av Lars Saabye Christensen

Klok av skade har eg denne gongen venta med å lese til heile serien er ferdig skriven, sjølv om eg har hatt veldig lyst.

I første band av trilogien "Byens spor" er vi i Oslo like etter krigen. Vi møter ein ung familie på Fagerborg og menneska rundt dei. Boka vekslar mellom å fortelje om desse personane og å referere frå møte i Røde Kors. Boka gir såleis eit grundig innsyn i korleis det var å leve i etterkrigstidas Oslo, og det er både ei god forteljing, interessante personar og ei forteljarstemme med både humor og empati. Kim Haugen les på ein fantastisk god måte, så dette var ein litterær fest. Eg begynte straks på nummer to, men må nok lese den tredje på papir.

Søndagstur på postvegen

I dag fekk Veslejenta bestemme turmål, og då vart det den gamle postvegen over Brekka. Det var lenge sidan sist eg var der, så det var veldig kjekt - bortsett frå at der var ein del bilar og sauesankarar som øydela noko av turgleda vår.

Lopralaurdag med shopping og besøk

Laurdag var ein nydeleg, varm haustdag. Gamla hadde ein stilbunke på vent, men vi enda opp med å ta oss ein tur til tettbygde strok. Veslejenta måtte mellom anna fylle ei kanne med bensin, noko dei var utselde for på Folkestad, og vi mangla både det eine og det andre.

Det vart til at vi handla litt både av det eine og hitt, og så stakk vi oppom Mamma/Mormor på kaffibesøk. Der fekk Veslejenta lagt til appen "Storytel" på mormoras nye smarttelefon, så får vi sjå om ho får like stor glede av det som eg.

Vel heime vart det for det meste nachos og tv resten av kvelden. Veka har vore travel for oss alle, så det var kjærkome med ein fridag.

Vinklubb september

Slik såg eg ut rett før eg gjekk til vinklubb
Temaet for haustens første ordinære vinklubb var haustens nye vinar, og vi fekk servert både amerikansk, italiensk og fransk vin som alle smakte godt - spesielt saman med maten. Denne gongen fekk vi servert eit gourmetmåltid beståande av reinsdyrkjøt i litt utradisjonelle samanhengar, mellom anna wraps med moltesalsa og tyttebærrømme. Fantastisk godt var alt saman, og vi var åtte damer med mykje på hjartet denne kvelden. Mellom anna diskuterte vi jubileumsturen vi planlegg til neste år.

Det var ein mild og fin kveld/natt, så det gjorde godt å rusle til og frå vinklubb etter mykje stillesitting siste veka.

tirsdag 17. september 2019

Bok 45 2019: "Krittmannen" av C. J. Tudor

I denne boka møter vi Ed, som vert heimsøkt av si eiga fortid. Attende i 1986 dreiv han og kompisane på med å teikne med krit, og det skjer fryktelege ting i deira næraste omgjevnader. I notida får Ed eit brev der det ligg krit i konvolutten. Kva er meininga med dette gufset frå fortida? Var ikkje mysteriet løyst den gongen?

Denne boka er ganske spennande, men òg litt innvikla. Forteljestemma er veldig artig, då han fortel på ein lett og humoristisk måte om både oppveksten og notida. Noko av mysteriet gissa eg meg til ganske tidleg, men der var òg nokre vendingar som overraska. Alt i alt ei god krimbok!

søndag 15. september 2019

Styggevêrsaktivitet

Bladfyken har kjøpt seg ny bil, ei stasjonsvogn, og dermed såg eg mitt snitt til å få kjøpt inn bokhyller  til det eine soverommet i kjellaren. I sommar fekk eg levert om lag tjue kasser med diverse bøker, album og permar, og det meste vile eg sjølvsagt ta vare på. Planen var å tapetsere ein vegg på dette soverommet før eg sette opp hyllene, men no får det stå sin prøve. Storegut skal ligge på dette rommet, og han er visst ikkje så nøye interiøret.

I tillegg til at det tok ein del tid og krefter å montere hyllene, var det mykje arbeid med å sortere og sette på plass bøkene. Dette prosjektet er ikkje avslutta enno, men dei fleste kassene er tømde. Når Veslejenta får rydda ut sine ting frå rommet, skal det bli både ryddig og fint!

torsdag 12. september 2019

Bok 44 2019: "Syrinpikene" av Martha Hall Kelly

Eg vart tipsa om denne boka i ei facebookgruppe då eg skreiv om "Himmlers Valkyrjer". Tidlegare har eg sett tittelen og omslaget og tenkt at dette var ei sentimental og klisjéfylt bok, så eg har late den ligge, men boka er ikkje på langt nær så ille som ein kan forvente.

Kort sagt følgjer ein tre kvinner gjennom krigen og etterkrigsåra. Ei er ei rik amerikansk kvinne som driv med veldedigheit, ei er tysk lege og ei er med i den polske motstandsrørsla. To av dei er i Ravensbrück, og ein får høyre om ting som faktisk hende der, om enn oppdikta i denne boka.

Eg synest det meste av krigsstoff er interessant, sjølv om dokumentarstoff er eit hakk meir interessant enn fiksjon, og eg likte denne boka ganske godt.

Val 2019 og livet generelt

Valet og valresultatet har prega livet mitt dei siste dagane, samtidig med heilt andre gjeremål. På valdagen måndag vart eg nøydd til å skunde meg heim frå jobb, for det kom ein bil frå Bring med det nye kjøleskapet og frysaren min. Dei henta òg med seg dei gamle, defekte kvitevarene. Etter leveransen måtte eg attende til Folkestad skule for å stemme. Om kvelden var det valvake, og resultatet var like dårleg som forventa for vår del, men blokka vi er med i greidde så vidt å halde på eit fleirtal, dersom ein vart einige. Eg kom ikkje heim før klokka var over 2 om natta, og då visste eg ikkje om eg kom inn.

Ut på tysdagen fekk vi kontramelding om at vi hadde mist eit mandat til partiet Raudt. Det leid langt på dag før eg fekk vite at eg hadde kome inn i kommunestyret til den nye kommunen, og det vart eg sjølvsagt glad for. Elles hadde vi møte i grendahusstyret, der vi mellom anna la planar for basar og handtverksmesse.

Onsdag var det nye forhandlingar om samarbeid i det nye kommunestyret, og eg var oppteken med foreldremøte på jobb om kvelden.

Torsdag (i dag) vart det endeleg klart at SP får ordføraren og Ap varaordføraren, noko eg har håpt skulle bli resultatet. No er det berre å brette opp erma og ta fatt!

lørdag 7. september 2019

Voldadagen 2019 og musikk i sentrum


I dag var det siste laurdag før valet, og vi var mange på stand for dei ulike partia. Sidan det vart arrangert "Voldadagen", med mange utstillingar i Propellhallen, kom også dei politiske partia dit. Der var mange innom og snakka med oss, og stemninga var god både mellom veljarar og politikarar og mellom dei ulike partia. Vi avslutta med å ønskje kvarandre godt val, og mange av oss tok kvarandre i handa òg. Det er mykje god kultur og folkeskikk i det politiske miljøet.

Etter at vi hadde pakka saman, tok eg turen til Furene, der eg såg litt i butikkar før eg henta Veslejenta på jobb. Saman for vi til Ørsta, der vi møtte Mamma i Laguneparken, der Minstemann og bandet var siste band ut på parkarrangementet til "Musikk i sentrum", som vi altså berre fekk med oss siste halvtimen av.

fredag 6. september 2019

Vekas ekstrautfordring

Dagens interiørtips?
Tysdag morgon oppdaga eg at maten i kjøleskapet ikkje var kald. Då eg sjekka fryseskapdelen, var maten der ikkje berre litt tina, men gjennomtina og litt lunka. Det var tydelegvis ikkje berre ei skapdør som hadde stått på gløtt, men eit verkeleg problem. 

Etter jobb og møte vart det derfor ein tur til Elkjøp, der Veslejenta jobbar, der eg kjøpte eit stort kjøleskap utan frysedel og ein fryseboks. Den vi har er gåen, men han står i ei kjellarbud i påvente av å bli henta. No når eg bestilte nye varer, bestilte eg òg henting av dei gamle. Det er ei god løysing for folk med små bilar og lite musklar.

Heldigvis har vi eit ekstra kjøleskap ståande i kjellarbuda. Det bruker vi mest til drikke og ved høgtider, men no vart det henta ut av boda og sett ut i gangen. Det vart for spesielt å gå gjennom rommet til Minstemann og inn i buda kvar gong ein skulle hente noko lite. Måndag skal vi få leveranse på døra, og innan det skal vi få rydda ut av kjellarbuda og bore ut den defekte frysaren og kjøleskapet. Dette var eit irriterande element i kvardagen, og det vart ein del arbeid og boss når all maten i fryseskapet måtte kasserast. Noko av maten i kjøleskapet kunne etast, men mykje av den måtte òg kasserast. Eg likar ikkje å kaste mat, men denne gongen var det tvingande nødvendig.

Bok 43 2019: "Himmlers valkyrjer" av Eirik Gripp Bay

Denne boka er ei omarbeiding av forfattarens masteroppgåve om norske kvinners innsats for Nazi-Tyskland. Forfattaren tek eit oppgjer med den etablerte "sanninga" om at desse kvinnene var unge, naive og berre ville gjere gode gjerningar. Han viser mellom anna til at mykje av historieforteljinga etter krigen var basert på nokre få kjelder som fortalde sin versjon av kva dei hadde opplevd. Gjennom å studere brev, dagbøker og å vise til kva som gjekk føre seg der kvinnene arbeidde, viser forfattaren at mange av frontsystrene var anti-semittar, og at dei levde eit liv med festing og flørting ved sida av grusomme gjerningar på Austfronten. Boka er verkeleg interessant, både på grunn av det historiske innhaldet, men òg fordi den seier mykje interessant om historie og historieformidling.