onsdag 7. desember 2016

Bok 97 2016: "Søstrene" av Margit Söderholm

Eg trur dette er den siste boka i serien om folka på Hellesta og Tyrsta, og eg er temmeleg sikker på at det blir den siste eg les i serien. Nok er nok, og i denne boka vart det svært mykje vekt på kjolar, kavalerar og ball. Det går ei grense for kva eg kan kose meg med.

tirsdag 6. desember 2016

Bok 96 2016: "Frihetens øyeblikk" av Jens Bjørneboe

Trilogien "Bestialitetens historie" har stått på "skal lese"-lista mi i mange år, men ein måliksom vere i ein viss modus for å orke å lese den. I dei tre bøkene prøver Bjørneboe å kome til botnen av det ondes problem, og det heile går mykje ut på å skildre forferdelege ting som menneske kan vere i stand til. Som eit døme kan eg nemne at  han skildrar korleis foreldre kjøpskår for å selje borna sine som seksuelle objekt. Nils Ole Oftebro les på lydboka, og det på ein glimrande måte.

Andre søndag i advent

Det var umåteleg kjekt at ungane var heime då eg kom att søndag kveld, så fekk eg helse på dei og tenne lys denne andre søndagen i advent.

Førjulstur til København

Sist helg reiste eg til København saman med åtte kollegadamer - midt i førejulsstria. Det var fantastisk å ta eit friminutt i kvardagen og berre kose seg med god mat, latter, julegløgg i Tivoli og vandring i butikkar og på julemarked, Sidan eg ikkje hadde med kamera, har eg stole bilete frå kollegaer.


onsdag 30. november 2016

Bok 95 2016: "Jerusalem" av Selma Lagerlöf

Dette var verkeleg ei flott leseoppleving! Eg har ikkje lese mykje av Lagerlöf tidlegare, og heller ikkje blitt så imponert, men dette var ei bok som traff meg veldig. Vi møter menneske i ei svensk bondebygd, som er knytte til heimane og gardane sine og opptekne av arv, skikk og bruk. Då ei vekkingsbølgje tek til i bygda, bestemmer ein flokk bygdefolk seg for å selje alt dei eig og flytte til Jerusalem. Dette fører med seg små og større sorger og gleder. Boka var ganske lang, om lag 20 timar, men den vart aldri keisam. No ser eg at det finst ein film, og eg vurderer om eg skal sjå den.

tirsdag 29. november 2016

Gåvedryss over Minstemann

Minstemann og Gamla har mange tradisjonar, og ein av dei er bursdagsgåva. Han er ikkje gamal nok til å handle på internett sjølv, men han har god greie på kva han ønsker seg på diverse musikkbutikkar i inn- og utland. Før bursdagen sin får han derfor lov å velje ut varer for ein viss sum, og så bestiller mora i sitt namn. I år var vi litt for seint ute til å få gåva før bursdagen, men i dag fekk eg ein gledesstrålande sms om at pakken var komen. Guten hadde funne hentelappen i postkassa etter skuletid, og han ville vel forhindre at mora kom heim utan pakke og ikkje ha lyst til å køyre ut att på butikken. Mora henta pakken, og guten hadde mykje jobb med å strekke på nytt trommeskinn og montere splash-cymbal. Merkeleg nok vart det veldig stille resten av ettermiddagen, og eg spurde til slutt om han ikkje ville prøve den nye cymbalen. "Eg har ikkje trommestikker," var svaret. Vi må visst handle meir...

mandag 28. november 2016

Bok 94 2016: "Perlen" av John Steinbeck

Eg kunne ha gjort eit lite vesen av at dette er ei lita perle av ei bok, men eg vel å la vere. Boka er kort, berre knapt tre timar speletid, og den er fantastisk innlesen av Toralv Maurstad. Sjølve historia er enkel nok, men den er like fullt god. Ein fattig familie blir avviste av legen fordi dei ikkje kan betale, og babyen står dermed i fare for å døy av eit skorpionstikk. Foreldra vert dermed desperate etter å finne ei perle for å kunne betale, sjølv om guten ser frisk ut, og dei finn ei diger perle som dei forventar vil gi dei rikdom og lukke. Sjølvsagt går det ikkje slik, og perla blir meir eit problem enn ei velsigning.

Rocka vottar til Minstemann


Systera mi er ei flink og kreativ tante, og i dag fekk vi henta ei gåve til minstemann som tanta hadde strikka. Han vart direkte begeistra for vottane, og etter å ha tatt biletet såg vi kor godt antrekket passa til vottane - eventuelt kor godt vottane passa til Minstemann.

søndag 27. november 2016

1. søndag i advent

Etter å ha fullført rettinga av ein bunke leita eg i dag fram julegardiner og diverse. Advent kom litt brått på, så eg hadde ikkje så godt som ei peparkake i hus, men litt kongerøykelse gjorde susen for førjulsstemninga. Tradisjonen tru skulle Minstemann tenne det første lyset, og bilete leggast inn som framsidebilete på moras facebookside. Nokre tradisjonar er enklare å halde på enn andre.

Elles går det mot tentamen, eksamen og budsjettmøte, så noko særleg adventskos blir det neppe tid til i år heller. Faktisk lurer eg på kva jobbar dei har som har så god tid til å kose seg siste vekene før jul, for dei fleste har vel travlaste tida no. Ja, no har ikkje eg eksamen kvart år, men fire tentamensbunkar betyr om lag femti timar rettingsarbeid i tillegg til den vanlege undervisninga. Noko lyt nok ligge til romjula, men eg håpar på å få litt ferie òg. 

Berre vi får ha helsa nokolunde god, skal vi nok greie oss i år òg.

Bok 93 2016: "Slekters gang" av Jan Kjærstad

Kjærstad er ein fantastisk forfattar, men bøkene hans krev litt konsentrasjon frå lesaren si side. Dette var ei omfangsrik bok, og eg burde ha høyrt den på eit kortare tidsrom, sidan eg gløymde noko av samanhengen undervegs. Uansett er dette ei god bok som først og fremst skildrar ulike kvinneskikkelsar som er fletta inn i kvarandre, sjølv om her òg er nokre menn blant karakterane. Den kinesiske overbygningshistoria forstod eg lite av, må eg innrømme.

Forlaget skriv:
"Kan menneskeskjebner være flettet sammen på andre måter enn vi tror? Er det mulig å velge hvem vi vil være i slekt med? Agnes legger ut på en pilegrimsreise. Rita samtaler med Fridtjof Nansen i tårnet på Polhøgda. Maud seiler på en flåte nedover Kongofloden. Bjørg skriver dikt på Gaustad sykehus. Laila er lugarpike på MS Bergensfjord. Ingri blir den yngste ministeren i regjeringen. I Villa Bohre på Lysaker har seks generasjoner levd og elsket og slåss gjennom det 20. århundret. I sentrum står Rita Bohre og et livsverk kalt "Femina erecta". Det handler om at kvinner må stå oppreist. Alltid oppreist. Samtidig er det et oppgjør med menns krokodillementalitet. "Slekters gang" er ikke bare en slektsroman, det er også fortellingen om en liten, merkelig nasjon som gikk under navnet Norge. Jan Kjærstad en er av Norges fremste skjønnlitterære forfattere. «Slekters gang» er en originalt komponert slektskrønike fra det 20. århundrets Norge."

fredag 25. november 2016

Oppdatering

Dette må vere ny rekord i manglande blogging frå mi side - eg har ikkje lese ferdig ei einaste bok, eingong, og eg har hatt frykteleg mykje å tenkje på.

For det første har pappa vore innlagd på sjukehus. Besta har blogga om sjukdomen, så dei som vil lese meir om det, bør gå til hennar blogg. Vi er einige om at ho legg ut informasjon til slekt og vener der, så slepp ho gjenta seg sjølv i telefonen.

Jobben er som vanleg hektisk på denne tida av året, med prøver og tentamenar i haug og dunge. No har eg i tillegg vore eit par dagar med kurs med Utdanningsforbundet, dermed gjekk eg glipp av eit par politiske møte. Slik går det når ein stikk nasen sin bort i alt mogleg.

I neste veke skal eg ha levert inn andreutkast til eksamensarbeidet mitt, og i kveld fekk eg tid og høve til å kome inn i "bobla" som må til for å konsentrere seg om denslags. Eg skriv om litterær kanon, lesemåtar og tekstpresentasjon i tre norskbøker frå 2005, 2007 og 2014, med vekt på tekstar frå 1800-talet. Det er langt meir interessant enn ein skulle tru, og tida flyg når ein først er komen i gang.

Var det nokon som sa noko om julestemning? Ikkje her i heimen, i alle fall. Eg skal prøve å få kjøpt nokre lys og leita fram adventstaken på søndag - elles blir det verken kokt eller baka, og julehandelen er sett på vent til etter neste helg. Minst.

Elles er det lenge sidan eg har lese ferdig ei bok, mykje fordi eg held på med to skikkeleg lange lydbøker (ei inne og ei anna i bilen). Begge går mot slutten no, så det kan bli fleire blogginlegg om ikkje så lenge.

mandag 14. november 2016

Pappa 80

Det er tøffe tider i familien, og det har vore lite freistande å blogge om fjas så lenge ein hadde alvoret hengande over seg.

I dag vart pappa 80 år, og feiringa har blitt utsett fordi han er sjuk. Sjølve kreftsjukdomen var nokolunde i sjakk, men så vart han dårleg av influensavaksinen han tok i førre veke. Eg stakk innom ein tur i dag, og så tok systera mi ansvar då ho for innover seinare og fekk tak i lege og ambulanse. No får vi berre håpe alt kjem seg, og at vi får ta att feiringa når jubilanten blir betre. Det vart ein stusseleg dag.
Jubilanten slik vi helst vil sjå han

søndag 6. november 2016

Bok 92 2016: "Gudmoren" av Hanne Kristin Rohde

Denne boka var ei positiv overrasking, då eg eigentleg hadde gjeve opp denne forfattaren. Boka er ikkje strålande, men den er underhaldande og relativt godt skriven - etter mitt syn.

Frå forlaget sin omtale:

Wilma Lind står overfor en ny, intrikat drapsgåte. Uteliggeren og politikjenningen Bønna blir funnet skutt i Spikersuppa på selveste nyttårsaften. Snart dukker det opp enda en uhyggelig drapssak; en hardt trafikkskadet kvinne er brakt til sykehus for operasjon på intensivavdelingen. Neste morgen er pasienten forsvunnet. De finner henne etter hvert i sykehusets likkjeller. Hun er ennå ikke obdusert, men har et stort arr over brystet. Overlegen forklarer situasjonen til politiet: «Hun var i live helt til noen opererte ut hjertet hennes.» Wilma stirrer på den døde kvinnen. Et kaldt gufs går gjennom rommet.

fredag 4. november 2016

Bok 91 2016: "Om sommeren" av Karl Ove Knausgård

No har eg lese ferdig årstidsserien til Knausgård. Dei to første var veldig spesielle, og eg var spent på kva lei det gjekk i. Den tredje var meir tradisjonell i forma, og fortalde meir om kvardagslivet til familien, og spesielt om dei psykiske problema til kona. Nummer fire er ei blanding av den spesielle stilen frå dei to første, med skildring av ulike ting/dyr, og ei meir ordinær forteljing om episodar i kvardagslivet. I tillegg har han blanda inn ei historie om ei gamal kvinne som han heldt på å skrive. dette siste syntest eg var noko malplassert, og heller ikkje særleg godt skrive, men resten av boka var god - spesielt likte eg slutten.

Bok 90 2016: "Skyer over Hellesta" av Margit Söderholm

Denne boka er lagt til notida då den vart skriven, altså på 1950-talet. Unge Margareta er eg-forteljar og trulova med Carl, arving på Hellesta. Han har vore trulova før, men jenta døydde på mystisk vis, etter å ha blitt skremd av spøkelse på Hellesta...

Denne boka var noko annleis enn dei tidlegare bøkene, men det var no lettlese og underhaldande dette òg. Her var femtitalsstemninga svært sterk, og eg fekk lyst til å sjå filmatiseringa.

tirsdag 1. november 2016

Bok 89 2016: "Arven fra Hellesta" av Margit Söderholm

I denne boka følgjer vi for det meste Caro, dottera til Will, som i yngre år dreiv skule for husmannsungar på Hellesta. Ho har heile tida vore litt annleis, i og med at ho ikkje er så oppteken av menn og av giftarmål, men heller vil arbeide. Boka vert noko interessant då Caro overtek ein forfallen gard som høyrer til godset, men så ramlar heile historia saman i tidenes mest klisjéprega avslutning. Eg måtte nesten le høgt, så dumt tykte eg det var.

mandag 31. oktober 2016

Bok 88 2016: "Losen og hans hustru" av Jonas Lie

Jonas Lie var tidlegare rekna som ein av dei "fire store" realistiske forfattarane frå slutten av 1800-talet, men plassen hans i den litterære kanon er mildt sagt utrygg. Personleg har eg hatt ein teori om at det kunne skuldast barnebarnet ved same namn, som var nazist. Eg hugsar at eg las "Familien på Gilje" som ei av bøkene til særemnet mitt i førre årtusen, og no fall eg for freistinga til å lese nok ei bok av forfattaren - mest for å sjå om han burde verte medrekna blant dei store att.

"Losen og hans hustru" er i og for seg ei god historie om eit ungt par som får kvarandre etter ein del forviklingar, der ho mellom anna vert trulova med ein annan. Boka startar lenge etter dette har skjedd, og temaet er den mistrua som ligg mellom ektefellane.

Historia er god, men komposisjonen drep det meste av spenninga. Slutten vert dessutan noko "tam" i høve til resten, som er skikkeleg dramatisk og har psykologisk botn. Ein lever seg verkeleg inn i kjenslene til dei to ektefellane. Sjølve kjærleikshistoria vert føreseieleg i og med at boka startar seinare ute i liva til paret, og det vert litt masete med forteljaren, som er til stades og kommenterer "når vi så møter igjen den unge mannen...". Dette er noko utdatert, og heller ikkje så elegant gjort. Etter mitt syn ligg Lie på fjerdeplass av dei "fire store", og kan med fordel erstattast av Amalie Skram.

torsdag 27. oktober 2016

Bok 87 2016: "Våren kommer til Tyrsta" av Margit Söderholm

Denne boka handlar mest om unge Wilhelm, nevø av Will, som vi møtte mykje i førre bok. Wilhelm er bekymra for sin eldre bror Jacques, som har arva Tyrsta. Jacques har opparbeidd seg enorm gjeld, men garden forfell. Verken Jacqus eller kona er spesielt interesserte i skikkane på Tyrsta, og dei behandlar husmenn og tenestefolk dårleg. Wilhelm gremmar seg over alt dette, men må likevel akseptere at broren er arving, medan han sjølv må gifte seg til pengar. Oppvakte lesarar har kanskje allereie gissa kva utfallet blir...

Onkel 75

Onkelen min som brudgom tidleg på 60-talet. 
Tysdag tok eg med meg gutane og "kræsja" selskapet til onkelen min på Eid. Han vart 75 år, så familien der var samla, og vi stilte på vegner av Ørsta-slekta. det vart ei kjekk stund med mykje god prat, og gutane syntest det var veldig kjekt å treffe så mange frå den sida av slekta. Mormor gifta seg då ho var 35 og fekk to born og seks barnebarn. No er det i alt 22 oldeborn etter henne og morfar, som døydde før nokon av barnebarna var fødde. Eg fekk mimre mykje både saman med slekta og med gutane mine på vegen til og frå Eid. Det var alltid kjekt å vere på Eid i oppveksten, der mormor budde i andre etasje hos Onkel og Tante. Og jammen var det kjekt å vere der no òg, med gjestfrie og hyggelege slektningar fulle av artige replikkar og godt humør. Og så var det kjekt å treffe Lappetausa live - ein trur ein har hatt mykje med folk å gjere berre fordi ein har følgt dei på bloggar og facebook, men det var svært lenge sidan eg hadde møtt henne. Storegut påstod han aldri hadde vore på besøk hos Onkel og Tante før, og det seier vel sitt om kor flinke vi er til å gå på besøk.

Takk for laget!

mandag 24. oktober 2016

Bok 86 2016: "Sommer på Hellesta" av Margit Söderholm

I denne boka har Will blitt enkjemann, noko han synest er stusseleg. Han har fleire kvinner som er interesserte i han, men vil han ende opp med å gifte seg med nokon av dei? i tillegg til denne enkle hovudhistoria følgjer vi livet blant familiane til Will og Carl vidare. God underhaldning, og litt å tenkje på når det gjeld kvinnene si stilling i denne romanen òg.

søndag 23. oktober 2016

Sagesetra

Med tre ungdomar i hus blir det ikkje noko tidleg avreise, så i dag vart det berre ein liten rusletur i nydeleg haustsol frå parkeringsplassen på Tua og inn til Sagesetra før middag. Vi gjekk verken langt eller bratt, men eg synest det beste er å gå alle ilag, prate og kose oss.

Bok 85 2016: "Verdens beste bygd" av Arto Paasilinna

Eg blir alltid glad når eg finn ei Paasilinna-bok eg ikkje har lese tidlegare, men sant å seie er dei sjeldan gode. Dei første eg las var langt betre enn dei som seinare har blitt lese inn på norsk lydbok. Når det er sagt: denne boka begynner bra. Ein gamal kyrkjebrennar bestemmer på dødsleiet at han vil testamentere all eigedomen sin til bygginga av ei kyrkje. Dette er eit morosamt og passeleg absurd utgangspunkt for ei bok, men så tek det heilt av med tredje verdskrig og verdas undergang og eg veit ikkje kva. Kan hende er dette så subtil samfunnskritikk at eg ikkje skjønar anna enn små glimt, med små stikk til EF og USA, til dømes, men i tilfelle går det meg hus forbi.

lørdag 22. oktober 2016

Kunstutstilling i Ørsta: Ingeborg Lystad

88 år gamle Ingeborg Lystad er ei kvinne eg har kjent i over tretti år, og som eg har stor sans for både som menneske og kunstnar. Ho arbeidde i mange år som fotograf, først saman med mannen Olav, og deretter saman med to av borna sine på Fotograf Lystad A/S, som var eit kombinert fotoatelier og fotobutikk. No vert nokre av verka hennar utstilte i Ørsta, og i dag tok mine to yngste og eg oss ein tur dit. Der var mange flotte bilete i ulike teknikkar, og for meg er det lett å sjå føre meg korleis Ingeborg har sete og kosa seg med dei ulike motiva og teknikkane. Veslejenta tok bilete med mobilen sin, berre så de skulle få eit visst inntrykk. Utstillinga kan anbefalast - også fotoutstillinga i andre etasje.









tirsdag 18. oktober 2016

Bok 84 2016: "Dei som flyktar og dei som blir" av Elena Ferrante



Forlaget skriv:

"I den tredje boka i Napoli-kvartetten, Dei som flyktar og dei som blir, har dei to jentene frå Mi briljante venninne og Historia om det nye namnet blitt kvinner.

Elena giftar seg med ein akademikar og er ulykkeleg familiemor i Firenze, medan Lila kjempar for å overleve som lågtlønna fabrikkarbeidar, og tar del i 70-åras kamp for betre arbeidsvilkår og meir demokrati. Begge kvinnene har frå dei var barn forsøkt å unnsleppe livet i bydelen der dei vaks opp, eit liv i fattigdom og ufridom. No drøymer Elena likevel om det livet Lila har.


Napoli-kvartetten er eit storverk om vennskap mellom kvinner, men dette er også forteljinga om Italia som nasjon og dei gjennomgripande endringane landet gjennomgår frå 1950-åra og fram til i dag.

Dei som flyktar og dei som blir er ein roman om to kvinners liv i Italia på 70-talet, tiåret prega av arbeidarkamp, klassereise og kvinnefrigjering. Ein roman om eit vennskap som rommar kjærleik og hat, beundring og sjalusi, men som er så sterkt at ingen av dei to kvinnene er heilt seg sjølv utan den andre."


Eg likte betre dei to første bøkene i serien, men er sjølvsagt spent på korleis det går i den fjerde boka...

mandag 17. oktober 2016

Bok 83 2016: "Berlin - nederlaget 1945" av Antony Beevor

Denne bestseljaren fortel om slutten av andre verdskrig. Sentralt står dei siste dagane til kjende tyske politikarar, men òg om tallause valdtekter utførte av sovjetiske soldatar mot tyske kvinner. Eg sit att med kjensla av at Beevor bevegar seg noko inn i klisjéverda og bort frå reine fakta, men han har fått god krtikk for verka sine - ikkje minst for denne. Interessant er det uansett.

søndag 16. oktober 2016

Brundalen

Søndag gjekk vi tur frå Lisjedalen og opp til Brundalen, rundt vatnet og ned skogsvegen til geildalen, der vi gjekk over til Lisjedalen att. denne runda er ein av favoritt-turane mine i nærmiljøet, og det var nok ein nydeleg haustdag, sjølv om det skya over etter kvart.






Helgedalen i Vanylven

Laurdag la vi ut på ein lengre tur til Åheim i Vanylven. Vi køyrde framover mot Almklovdalen og gjekk derifrå til "Juvéldalen" ved Helgehornvatnet. Det var rett og slett ei fantastisk oppleving, der vi fekk sjå ymse sjeldne steinar og bergartar i naturreservatet, men òg slappe av i sola nede på ei lite strand ved vatnet. Ein nydeleg haustdag med opplevingar heilt utanom det vanlege!







Granatperiodotitt