tirsdag 19. januar 2021

Bok 8 2021: "Løgner fra fortiden" av Joy Fielding


Terry er ei førti år gamal kvinne som skal leige ut eit anneks ved huset sitt. Sjølv bur ho aleine og er eigentleg einsam og føler seg usynleg, så ho vert begeistra over den unge og sprudlande kvinna som vert hennar nye leigebuar. Etter kvart får vi kjensla av at det er ugler i mosen, både gjennom måten Terry omtalar hendingar og gjennom overhøyrde samtalar. 

Boka er spennande veldig lenge, men eg synest spenninga flata ut mot slutten, då eg gissa ein heil del undervegs. Likevel er dette ei ny problemstilling frå Joy Fielding, og eg er enno imponert av denne forfattaren. Eg har eit par bøker att i samlinga på Storytel, og eg reknar med eg les dei òg, før eg begynner på noko anna.

søndag 17. januar 2021

Bok 7 2021: "Mellom liv og død" av Joy Fielding


Denne boka tek utgangspunkt i ein marerittaktig situasjon. Ei kvinne er på café med eit par venninner, og på vegen heim blir ho påkøyrd. Vi følgjer kvinna i det ho vaknar til live, men det viser seg at ho er komatøs og ikkje greier verken å snakke eller på anna måte kommunisere med omverda slik at dei forstår at ho er medviten og får med seg alt som blir sagt. Spenninga byggjer seg opp rundt det som blir sagt, og hennar aukande behov for å kommunisere. Det er rett og slett så uhyggeleg at det vert vanskeleg å legge frå seg boka.

Eg trur eg har eit par bøker att av forfattaren, heldigvis, og då skal eg lese noko anna enn krim ei stund. Kriminallitteratur er god underhaldning, men det kan no bli litt einspora i lengda.

Søndagstur til Bjørneset


Målet mitt er for tida å gå tur i sju timar per veke. Siste fire dagane har eg gått i Mjeltvika, som er ein tur som tek nøyaktig ein time når det ikkje ligg snø og eg ikkje stoggar for å snakke med nokon. Tysdag gjekk eg ikkje tur i det heile, og måndag trimma eg ikkje så mykje som eg skulle, men gjekk berre frå kaia til jobb og ned att. Eg hadde derfor 2 1/2 time att på trimplanen min då søndagen kom, men heldigvis hadde eg både tid og høve til å gå meg ein lang tur. Sidan det ikkje var sol nokon stad, kunne eg gå på stader der sola ikkje skin enno. Førstevalet ville ha vore Stigedalen-Movatnet, men der er no skiløype, noko som gjer at hundar ikkje er spesielt godt mottekne. Eg bestemte meg derfor til å gå innover bygda i ein time og eit kvarter, og deretter snu. Det gjorde at eg kom meg forbi Bjørneset eit stykke, og det var lenge sidan eg hadde gått der. Eg møtte ingen av mine tidlegare naboar, og heller ikkje dei nye eigarane på Storebakken, men det var fint å sjå at dei steller fint rundt dørene og mokar tunet. Det er vemodig òg, spesielt fordi ein dag som denne for nokre år sidan ville ha betydd aking på marka og full aktivitet. No bur det berre ein person under 18 år i grenda.

Vi har sola og snart er det sommar

Laurdag gjekk eg tur i Mjeltvika, men elles vart det lite fornuftig gjort. Nokre timar med jobb vart det, sidan det snart er karakteroppgjer, men det meste av dagen koste eg meg med å lese. Sola kika inn stoveglaset denne dagen, men det er ein del småskog som skuggar for sola. Eg ser fram til lysare tider og mildare dagar, då eg kanskje kan få saga ned noko av krattet rundt hagen.



lørdag 16. januar 2021

Bok 6 2021: "Hva hun klager over når hun klager over husarbeidet" av Heidi Linde

Ei kvinne på nesten femti lever eit nitrist liv med krevande, utakksame born og ein mann som forventar middag på bordet. Berre på jobben føler ho ei viss glede, sjølv om ho også der er omgitt av kvinner som skryt av familien sin og legg ut om ferieplanar. Ho leikar med tanken om å skilje seg, men veit at det vil bety at ho må gi avkall på mykje. Så ein dag sender mannen feil ein mms med eit nakenbilete av seg sjølv. Eigentleg skulle ei kvinne som heiter Linn motta dette biletet, og vi går deretter attende i historia for å høyre meir om dette forholdet, og det ekteskapet som no ser ut til å skulle rakne heilt. Boka er både underhaldande og tankevekkande, og eg var veldig spent på slutten. Eg har lese mange bøker om raknande forhold, spesielt i ungdomen på 1980-talet, og det seier mykje om tida ein lever i korleis slike bøker sluttar. Ja, det skreiv eg faktisk særemne om i si tid òg. Denne boka innfridde.Eg vil òg berømme bokomslaget, med den svarte bananen som ein glimrande illustrasjon.

fredag 15. januar 2021

Bok 5 2021: "Skyggenes gate" av Joy Fielding

Ein mann oppsøkjer ei kvinne for å få informasjon om kvar kona og sonen hans er blitt av. Ei kvinne lever med ny identitet saman med sonen sin. Ei kvinne blir dumpa av kjærasten sin, og møter ein ny mann. Historiene flettar seg saman, og spenninga stig og blir nesten uuthaldeleg. Eg merka i alle fall at eg til tider heldt pusten medan eg høyrde på denne lydboka, og den innfridde verkeleg. Eg er så glad for at eg oppdaga denne krimforfattaren, for bøkene hennar er veldig varierte og gode!

Fredag i Mjeltvika

Heimekontoret



Ny dag med heimeskule, snø og sol. Også i dag gjekk turen til Mjeltvika, og i dag såg eg at sola skein på hustaket vårt. Elles vert "friminutta" nytta til klesvask og andre småjobbar i heimen. 

Torsdag i Mjeltvika


Ny heimeskuledag, ny tur i Mjeltvika. Veslejenta reiste til Trondheim att, og det begynner å bli stille i heimen. Ute var det snø, sol og nesten 10 minusgrader det meste av dagen.

onsdag 13. januar 2021

Heimeskule igjen

Etter to ekstremt travle jobbdagar, med undervisning på in- og utpust, var det i dag (onsdag) igjen tid for heimeskule for mine elevar. Fordelen med heimeskule er å kunne arbeide til seint på kveld, men deretter "avspasere" litt i skuletida. Tysdag kveld arbeidde eg ganske intenst, dermed kunne eg gå ut medan det var sol i dag. Det var siste dagen med Veslejenta heime på ei stund, og ho vart med i Mjeltvika. Det var ein del snø på vegen i dag igjen, og ingen menneskespor i den før vi kom. Det var tungt å gå, men fantastisk å kjenne sola skine. I 14-tida såg vi sola sneide hustaket vårt, så no har vi snart sola på vår side av Kilspollen òg.





Til middag laga eg "julematsuppe" av pinnekjøt, julepølse, kålrabi, potet, gulrot og sellerirot, og det både smakte og gjorde godt med varm suppe i dag.



tirsdag 12. januar 2021

Bok 4 2021: "Ondt spill" av Joy Fielding


Charley Webb er ein omstridd spaltist i ei avis, og ho mottek stadig epostar med ros og ris om det ho skriv om. Ein dag blir ho kontakta av ei kvinne som ønskjer at Charley skal skrive ei bok om henne. Kvinna ventar på ein dødsdom fordi ho har drepe nokre born på bestialsk vis. Kan det vere mogleg at ho er uskuldig dømd? I tillegg til kriminalhistoria får vi høyre om Charleys familiebakgrunn, mannlege beundrarar, naboar og ein hund. Denne boka er òg god, om ikkje så uføreseieleg som dei andre eg har lese.

søndag 10. januar 2021

Seinare søndag

Då ungane kom, hadde dei med seg ein ny kvilestol som eg hadde fått Storegut til å kjøpe og ta med i stasjonsvogna han køyrer. Stolen heiter Lord, og har mørkegrått stoff. Mamma har same stolen i skinn, så eg visste at den er god å sitje i. 


Etter ei stund leita eg fram julegåva frå jobben, som inneheldt diverse godt av mellom anna spekemat, sylte til ost, godteri og fruktsaft. Eg hadde kjøpt ost, kjeks og diverse tilbehør i går, så det vart eit nydeleg måltid. Best av alt: vi har meir att.



Snø og søndagstur

Laurdag var det mykje vind tidleg på dag, og eg bestemte meg for å bruke dagen til husarbeid, handlerunde og til å skrive ei årsmelding eg skal ha ferdig om eit par veker. Eg likar å vere tidleg ute med denslags. Skulearbeid hadde eg ikkje denne helga, i alle fall ikkje noko som ikkje kan vente til måndag.

Ut på kvelden laurdag la det seg litt sludd, men då eg vakna søndag morgon, var det eit tjukt lag kvit nysnø, av den tørre, fine sorten. Hunden vart sjølvsagt svært yr, og eg gjekk ut med han for å la han springe mykje laus på ein tur i Mjeltvika. Eg møtte ein nabo som nettopp hadde gått der, og ho sa det ikkje var moka, men at eg kunne gå i spora hennar. Det var tungt å gå, men deilig luft og frykteleg moro for Charlie. Då vi hadde gått heilt fram og snudd, kom ein mann med traktor og brøyta vegen. Dermed vart det mykje lettare å gå attende.






Resten av dagen har eg brukt til spa-dag, med ansiktsmaske og hårkur, blant anna. Litt vasking og rydding har det òg blitt, i tillegg til noko snømoking. Eg ventar ungane heim om ei stund, og då tenkte eg å leite fram julegåva frå jobben. Eg har kjøpt inn nokre ostar og kjeks i tillegg, og eg har ikkje opna pakken for å sjå alt den inneheld. Det kan bli interessant.

fredag 8. januar 2021

Fin fri-fredag

Restar av snømannen vår


I dag hadde eg fri-fredag, noko eg vil ha meir av i vår enn sist haust, på grunn av at eg har hatt eit ekstra fag no i første termin. Dette er eit fag som ligg på 22%, så eg reknar med at eg kjem til å merke skilnad i arbeidsmengd. Eg hadde eigentleg ikkje andre store planar for dagen enn å gå meg ein lang tur i det nydelege vintervêret, så det vart ein tur frå Tua til Movatnet, altså over ei mil. Då eg starta turen var det ein del sol, men den gjekk ned då eg var på Sagesetra på veg attende til bilen. Temperaturen hadde då gått ned frå -4 til -8, og det tok si tid før eg fekk i meg varmen att då eg kom heim. Dermed vart det lydbok og tv, før eg no i kveldinga brått får eit anfall av å ville rydde ut jula. Eg kan i alle fall begynne.

Bok 3 2021: "Døden skal du lide" av Joy Fielding


Synsvinkelen vekslar i denne boka mellom ein ordinær tredjepersonsforteljar og ein eg-forteljar, som er mordaren. Dette er ikkje første gong ei kriminalbok er skriven på den måten, og det er ein fin måte å skape spenning på. 

Det er mange med i denne boka, som skildrar eit småbymiljø i Florida. Sentralt står skulen, der elevane mobbar kvarandre og lærarane ikkje alltid verkar heilt normale. I tillegg får vi innblikk i fleire av familiane til elevane, der foreldre er utro, valdelege og lite støttande. Som om ikkje alt dette var nok, forsvinn jenter frå lokalmiljøet, og det er desse mordaren hyggar seg med å pine og ta livet av.

Igjen ei spennande og god bok av denne forfattaren.

Attende på jobb

Onsdag skulle eg attende til klasseromma. Klassene var delte i to, slik at eg underviste to gonger medan den delen av klassa eg ikkje var saman med, jobba på eiga hand. Det var ufatteleg slitsamt, og eg var heilt slått ut då eg kom heim.

Ut på kvelden onsdag vart det dramatikk i USA, då demonstrantar braut seg inn i capitolbygningen, og det ei stund låg an til å bryte ut borgarkrig. I staden for å legge meg tidleg og få ei god natts søvn, enda eg opp med pc-en på soverommet, så eg kunne følgje med i nyheitene til eg somna.

Torsdag hadde eg fire nye undervisningstimar etter same modell som onsdag, men denne gongen i to engelskklasser. I og med at det hadde vore mykje drama i USA, brukte eg noko tid i alle fire timane til å fortelje om kva som hadde skjedd - altså fire gongar det same, utan manus. Etter jobb var eg denne dagen enda meir sliten, så eg la meg på sofaen og sov vekk mykje av ettermiddagen. 

Etter at eg kom i karantene 12. desember har eg vore oppteken av å vere fysisk aktiv, men desse to dagane greidde eg ikkje å mobilisere krefter nok til å kome meg ut på tur. Onsdag gjekk eg frå og til kaia, men elles vart det ikkje noko turgåing. Torsdag tenkte eg berre at eg skulle gå ekstra langt fredag i staden. 

Neste veke skal eg ha tre slike dagar på jobb, men så skal eg i tillegg ha to dagar med heimeskule, sidan elevane mine er heime dei dagane. Nokre av kollegaene mine vekslar mellom å vere i klasserom og på grupperom, der dei driv heimeundervisning av elevar som er heime. Det er sjølvsagt enda verre. La oss håpe dette vert kortvarig!

tirsdag 5. januar 2021

Andre jobbdag heime 2021

Å jobbe heimanfrå har sine sider, som ekstra søvn om morgonen, men i dag kjende eg at eg er glad eg skal attende på jobb i morgon. Om eg tenkjer det same klokka 7 i morgon tidleg, er ei anna sak. 

Også i dag underviste eg til 15.05, og det vart mange meldingar og nokre telefonar i tillegg til noko undervisning og mykje planlegging. Etter "jobb" gjekk eg ein tur innover bygda til hyttefeltet, ein tur som tok 1 1/2 time tur/retur. 


Ein skarv i solnedgang (ein skarve solnedgang?)

I morgon skal eg gå mellom kaia og jobb, men eg trur eg skal få tid og høve til å gå litt etter at eg kjem heim òg. Etter at eg kom i karantene for 3 1/2 veke sidan har eg ikkje sove etter middag ein einaste gong, noko som frigjer tid om ettermiddagen. I dag brukte eg den frigjorde tida til å lese, for det meste, og no i kveldinga ser eg serie. Eg er ikkje verken rastlaus eller einsam, men i dag kjenner eg altså at det skal bli litt godt å kome i normal gjenge att - så normal som den kan bli, med delte klasser og stor avstand.



mandag 4. januar 2021

Nok ein dag heime

Litt trasig å sitte inne og vere på jobb med denne utsikta

Mjeltvika igjen

Eg har snart sittesår etter godstolen min, som har vore min faste arbeidsplass utanom sjølve undervisninga sidan 13. desember. I dag hadde eg eigentleg sett fram til å kome attende på jobb, men så vart det altså undervisning frå spisebordet. Eg hadde første time 8.50, og den siste slutta 15.05, og då var eg rask til å kome meg ut på tur. Det vart Mjeltvika i dag òg, for der er så fint å gå når det er litt snø på bakken og glatt på hovudvegane. Medan eg er på "jobb" får eg litt tid til å vaske klede og rydde, og altfor god tid til å finne meg mat. No ser det ut til at eg skal kome meg på jobb allereie denne veka, og det er eg glad for, sjølv om eg må innrømme at det var godt å sleppe å stå opp i gryotta i dag.

Bok 2 2021: "Sin mors datter" av Joy Fielding


Amanda er opprinneleg kanadisk, men bur no i Florida, der ho jobbar som advokat og lever livet som fri og singel. Brått blir ho kontakta av eks-mannen, som fortel at mora hennar har hamna i fengsel fordi ho har skote ein mann. Dermed tek handlinga av, då Amanda vil prøve å finne ut kvifor mora kunne gjere noko så dramatisk, noko mora nektar å uttale seg om. Boka er dermed eit litt annleis mysterium, og til tider er sjangeren vel så mykje "chick-lit" som kriminallitteratur. Eg likte også denne boka veldig godt, ikkje minst på grunn av humoren.

søndag 3. januar 2021

På an igjen

I 18-tida kom nye meldingar frå regjeringa, om at ungdomsskular og vgs skulle gå over på raudt nivå. 19.15 fekk vi melding frå jobb om at vi skal ha heimeskule dei to første dagane i komande veke, medan leiinga utarbeider nye planar for det nye nivået, som opnar for noko skule-skule, men i små grupper med stor avstand. 

Eigentleg var det ei lette å få dette avklara, sjølv om det innebar å endre alle planane eg hadde brukt dagen til å legge. Eg nemnde i førre innlegg at eg var engsteleg, og no vart det litt lettare å begynne på ny veke.

Tredje nyttårsdag/siste dag med gjengen (på ei stund)



På grunn av store mengder pålegg droppa vi middag i dag, men inntok heller ein sein og mektig lunsj med røykalaks, eggerøre, leverpostei og diverse kjøtpålegg. Etterpå gjekk vi i samla flokk til Mjeltvika, der det i dag var istappar i dei små elvane. Det vart tid til litt sofaavslapping òg, men innimellom har eg jobba litt med å førebu morgondagens undervisning. Eg har ikkje vore på jobb sidan 11. desember, og eg må innrømme at eg er engsteleg for kva tida framover kan føre med seg.

Andre nyttårsdag: Mjeltvika revisited


I dag hadde vi ingen store planar, Storegut og eg, men eg fekk han no med meg ein tur i Mjeltvika før det mørkna. Det låg eit tynt lag nysnø på vegen, og det var friskt og fint å gå tur. Etter turen tok vi kontakt med søskena for å høyre kva planar dei hadde, og så vart det til at vi køyrde til Haddal for å hente Minstemann og til Furene for å hente Veslejenta og å handle litt. Vi har huset fullt av mat enno, men det er rart med det - ein blir aldri ferdig med å supplere. I kveldinga kosa vi oss med film og serie, etter å ha ete restar av pinnekjøt frå nyttårsaftan. Det blir ei stund til eg lagar det igjen, men eg har to posar med kjøt i frysaren dersom eg skulle få lyst å feire meir jul.

fredag 1. januar 2021

Bok 1 2021: "Sannhetens mareritt" av Joy Fielding


Ei kvinne går rundt i gatene i Boston utan å vite kven ho er. Ho hugsar ingenting om livet sitt, og skjønar heller ikkje kvifor ho har mykje pengar i kontantar i lomma, eller kvifor kjolen hennar er tilsøla med blod. Når ho etter kvart vert kjend att, hentar mannen hennar henne heim og skal hjelpe henne til å få att minnet. Boka handlar om korleis kvinna får det, korleis minna hennar dukkar opp og om kva som er historia bak blodet og pengane. Dette var ei veldig spennande og interessant bok som eg har hatt vanskar med å legge frå meg.

Første nyttårsdag 2021

 


Godt nytt år!

Som kvart einaste år har eg planar om å vere sprekare dette året enn i fjor, kanskje gå litt ned i vekt og leve sunnare. Ein må berre ete opp alle julerestane først, ikkje sant? Sidan eg vart sett i karantene 13. desember har eg vore flink til å gå tur nesten kvar dag, og no har sola snudd og det blir meir dagslys. I dag såg eg sola kome nedetter fjellsida då eg såg ut stoveglaset, så då var det ekstra fint å gå i Mjeltvika. Der var sol om lag mellom 13.00 og 13.30, og den fekk eg med meg kvar einaste stråle av. 

Etter kvart kom Storegut heim frå nyttårsfeiring, og i bloggande stund ventar eg på at han skal få lyst på middagsrestar. Problemet med trimturar er at ein får god appetitt av det, og at ein får litt frosten i seg. Det vert derfor freistande med middag, pledd og sofaliv resten av dagen.

Nyttårsaftan 2020


Slutten av dette spesielle året vart feira med middag i vår vesle kohort med Storegut, Veslejenta m/følgje og meg. Ungdomane reiste etter kvart vidare til festlegheiter, så då vart det ein roleg kveld for Gamla. Eg hadde betalt inn i ein spleis for nyttårsfyrverkeri, men det vart ikkje til at eg reiste ut på kaia for å sjå det. Eg er ikkje så oppteken av denslags, eigentleg, og eg kosa meg heller med ein god serie på Netflix. Det har blitt mykje aleinetid på meg dette året, men heldigvis kjedar eg meg aldri - tvert imot.

torsdag 31. desember 2020

Bok 104 2020: "Ingen flere tårer" av Joy Fielding


Etter å ha lytta meg gjennom klassisk litteratur ein periode, oppdaga eg no ein for meg ny krimforfattar på Storytel. Boka låg under sjangeren "psykologisk thriller", som må seiast å vere ein av favorittsjangrane mine.

Bonnie er gift og har ei lita jente. Ein dag ringer den alkoholiserte ex-kona til mannen og seier at Bonnie og dottera er i fare, og at Bonnie må kome og snakke med henne. Då Bonnie kjem fram, er ex-kona død, og Bonnie blir mistenkt for mordet. Etter kvart utviklar historia seg til å omhandle oppveksten og familien hennar, borna til ex-mannen og venene deira, kollegaer og andre familiemedlemer og kjende. Bonnie begynner å bli sjuk, og vi anar ugler i mosen.

Boka var veldig spennande til tider, spesielt då ein slange er laus. Eg frydar meg over å ha funne ein forfattar som har skrive mange krimbøker, og eg håpar fleire er like gode som denne. I bloggande stund har eg allereie begynt på ei ny.

Sidan dette vart bok nummer 104, og den siste eg leser ferdig i 2020, kan eg konstatere at eg er oppe i eit gjennomsnitt på to bøker i veka. Dette året har eg kosa meg ekstra mykje med å lese skjønnlitteratur, sidan eg ikkje har studert. 

Bok 103 2020: "Redd deg selv, lille hjerte" av Wencke Mühleisen


Trass i den søte tittelen er dette ei temmeleg rå og ærleg bok, som handlar om eit par på om lag 65 år. Eg-forteljaren er kvinna i forholdet, som hadde eit kort forhold til ein eks-kjærast for tjue år sidan. No opplever ho at mannen fortel at han har hatt eit forhold til ei anna kvinne i halvanna år. Vi får lese om kvinna sine kjensler og tankar rundt dette, og eg må seie dette var ei bok eg likte godt. Til slutt i boka står ei lang liste over skjønnlitteratur, så eg reknar med der er ein del litterære referansar eg har gått glipp av.

onsdag 30. desember 2020

Sjette juledag: Mamsen og Storegut


Sidan dei andre reiste kvar til sine reisemål i går kveld, hadde Storegut og eg dagen i dag til disposisjon. Eg brukte mykje av føremiddagen til å slappe av og lese, og etter kvart gjekk vi oss ein tur i Mjeltvika. Eg har vore svært flink til å gå tur denne jula, og prisar meg lukkeleg fo at eg fekk nytta karantenetida til å rette heildagsprøver, slik at eg har fått nyte ferien til fulle. 

Etter turen for vi på butikken for å kjøpe oss middagsmat. Vi enda opp med å ete biff med lauk, steikt sopp, poteter og brokkoli, med ferdig fløtesaus til. Etter 2 1/2 veke utan kjøt til middag smaka det godt med ein saftig biff, det skal eg ærleg innrømme. 

I kveldinga har eg lese bok medan Storegut har sett fotball. Innimellom ser vi litt nyheiter, der det store sjokket i dag var eit stort jordras på Romerike. I morgon får vi ein litt meir hektisk dag, men det var deilig med ein stille dag midt i juleferieringa.

Bok 102 2020: "Hullet han krøp ut av" av Vidar Sundstøl


Eg-forteljaren er ein forfattar som lever eit slitsomt liv med plagar av ulike slag, i tillegg til ein krevjande son. Vi får ikkje vite heilt kva alt dette dreiar seg om, for skrivemåten er fragmantert og poetisk, ikkje klar og enkel. Vi får kjensla av at forteljaren tenkjer attende på seg sjølv på eit tidlegare tidspunkt, gjennom tilbakeblikk til året 2003, før han debuterte som forfattar.

Eg likte boka, men den var ikkje enkel å skjøne, så eg gjekk truleg glipp av ein heil del.

tirsdag 29. desember 2020

Femte juledag: reise


I dag slappa vi av heime på føremiddagen. Nokre pakka sakene sine, nokre rydda og nokre gjorde seg klare på anna vis. Om ettermiddagen køyrde vi Minstemann til Haddal, deretter handla vi andre litt og for til restauranten My Kitchen i Volda. Vi hadde vore innom og bestilt sushi før vi køyrde til Haddal, så det vart ikkje så lang ventetid. Maten smakte aldeles fantastisk, og sushi var verkeleg nydeleg som avveksling til annan julemat - det vil seie; her i huset har vi ete mykje fisk siste dagane, men det blir det mindre av framover. 

Etter kvart var det tid for å køyre Eldstejenta til flyplassen, og så køyrde vi Veslejenta til buss-stasjonen. Storegut og eg for deretter heim, og no har han reist til ein kompis for å sjå fotballkamp. Det vert derfor ein stille kveld vidare for meg, og eg kosar meg med ei spennande bok medan eg ventar på melding frå Eldstejenta om at ho har kome trygt fram.

Fjerde juledag 2020: tur på Bjørkedalen


Vi får ikkje tid til så mykje desse dagane, men i dag gjekk vi tur langs Bjørkedalsvatnet, før jentene og eg for til Eid for å handle. Deretter laga eg middag, ungane spelte spel og så vart det litt tv på tampen av dagen. Det har vore ein fin dag med frisk luft og mykje mat, slik vi likar jula best.

søndag 27. desember 2020

Tredje juledag 2020: besøk i Starevegen


I dag var vi inviterte på kaffi og kaker hos Mormora i Ørsta. Dit kom òg mine to eldste nevøar og systera mi, så vi var fleire samla enn på lenge. Eg trur ikkje eg har møtt systera mi sidan før nedstenginga i mars, så det var på høg tid. Vi fekk servert nydeleg og rikeleg med mat, som forventa, og vi fekk ei triveleg stund.

Bok 101 2020: "Olav Audunssøn 6. Vinteren" av Sigrid Undset


Med denne boka avsluttar Undset forteljinga om Olav Audunssøn i Hestviken. Dette er ei bok med mykje drama og melodrama, men òg mykje grubling. Skal gamle sanningar takast fram i lyset? Er dei årsakene til at livet har blitt meir komplisert enn naudsynt? Mest interessant og sentralt er det stadig like problematiske forholdet mellom Olav og Eirik. Vi dei forsonast? Dette er ein spennande og interessant bokserie, men noko av grublinga får andre løysingar enn det eg hadde tenkt meg på førehand. Livet er dessutan vanskeleg, særleg for kvinner.

lørdag 26. desember 2020

Andre juledag 2020

 I dag vakna vi seint, men så var vi desto kjappare til å kome oss opp til Stigedalen, der vi gjekk heilt inn til vegs ende i dag òg. Det er over 11 km tur/retur, så det er ein skikkeleg tur. I tillegg var det snø på mykje av vegen. vel heime att har Veslejenta reist til Volda på venninnebesøk, og Storegut skal òg på besøk til kompisar. Bacalaoen står på kok, det luktar herleg og kan fort bli ein fast juletradisjon. 







fredag 25. desember 2020

Bok 100 2020: "Olav Audunssøn 5. Ødemarken."


Forholdet mellom Olav og Eirik vert stadig verre, og til slutt får guten nok og reiser vekk. Olav grublar på korleis han best skal styre livet sitt, og korleis han best skal ta seg av borna, både eigne og fosterborn. Han har òg problem med folk på garden. Kva skal han gjere dersom ikkje Eirik kjem att?

Bok 99 2020: "Olav Audunssøn 4. Veiskillet"

Eigentleg er forteljinga om Olav Audunssøn delt inn i to delar; Olav Audunssøn i Hestviken og Olav Audunssøn og hans børn. Den andre delen begynner med denne boka, og det går fram av tittelen "...og hans børn" kva som har fokus. Forholdet til Eirik er problematisk, og sjølv reiser han utanlands for å kome unna vonde minne og få tid til å tenkje sjølv. 

Første juledag 2020

Også i dag lata eg meg med lydbok og lang frukost, men så gjekk eg meg ein tur i Mjeltvika i dag òg. Det er ein tur som tek om lag ein time, dersom ein ikkje stoppar og pratar med nokon. I dag låg det litt snø, men ikkje så mykje på vegen innover. 


Etter turen har eg hatt "spadag", med god tid til eigenpleie med velduftande produkt - nokre av dei fekk eg til jul. Eg har dessutan baka eit par brød, rydda og støvsuga, så no ser her nokolunde ok ut - så lenge det varer. Til i morgon har eg lagt i vatn klippfisk, då planen er å lage bacalao. Det passar godt for henne som ikkje et kjøt til vanleg, og dei hine har òg ytra ønske om ein fiskemiddag i jula.