søndag 26. februar 2017

Bok 14 2017: "Liknelsesboken - en kärleksroman" av Per Olov Enquist

Denne boka var ikkje så lett å lese, så eg måtte ta meg litt ekstra tid med den. Det gjorde ikkje saka enklare at den er skriven på svensk, som er langt tyngre enn ein skulle tru. Ein kan skildre boka som ein erindringsroman, i og med at den ikkje er kronologisk men likevel har ein slags samanheng fordi det er ein eldre mann som minnest episodar frå livet og reflekterer over desse. Han minnest til dømes foreldra, "Pojken" og ei kvinne han hadde sin seksuelle debut med som 15-åring (ho var forresten 51). Det er ei velskriven og poetisk bok, men den krev noko tid og konsentrasjon, som nemnt.

lørdag 25. februar 2017

Bok 13 2017: "Kan jeg bli med deg hjem?" av Marie Aubert

I denne novellesamlinga møter vi ulike menneske som har det felles at dei kjenner seg utrygge i forholdet til andre, og gjerne trengde opp mot ein vegg eller i eit hjørne. temaa elles er mange, som adopsjon, samlivsbrot, sjekking, at venninna di flyttar inn saman med kjærasten og mykje meir. Novellene har som regel ein noko open slutt, og ein vert sitjande att og tenkje etterpå. Ei fin bok som fekk gode kritikkar då forfattaren debuterte med den i fjor.

London i vinterferien

Det heile starta ein kveld sist haust, då eg låg og tenkte før eg somna at eg ville ta med ungane til Lodon for å feire 50-årsdagen min til sommaren. Neste morgon kom eg på at eg ikkje blir femti før til neste år, og eg vart rett og slett skuffa over det. Dermed vart det til at vi reiste utan å feire noko anna enn livet og samværet, for ein veit aldri kva tid det vert vanskeleg å samle gjengen på tur.

Vi reiste frå Volda med nattbuss søndag kveld og tok fly frå Oslo måndag føremiddag. Returen var fredag ettermiddag med fly frå London, og deretter nattbuss heim. I bloggande stund har vi vore heime ein time, fyrt i omnen og ete frukost.

Her er ei liste over noko av det vi gjorde i London desse dagane:

  • British Museum
  • London Dungeon
  • London Eye
  • "Pie and mash" på puben Silver Cross ved Trafalgar Square
  • National Art Gallery
  • Musikalen "Lion King"
  • Turistbuss "hop on hop off"
  • Westminster Abbey
  • Musikalen "Book of Mormon"
  • Madame Tussaud's
  • Musikalen "Phantom of the Opera"
  • The Tower of London
Elles vart det litt tid til shopping òg, og Minstemann var spesielt oppglødd då eg tok han med til Denmark Street, der han var innom fem musikkbutikkar der dei mellom anna selde vintage-gitarar.

Alt i alt har turen vore fantastisk, verken meir eller mindre. Eg er frykteleg glad i London, og då er det ekstra kjekt å dele byen med ungane. Det hektiske livet på undergrunnen er i seg sjølv verd turen, slik eg ser det, men på denne turen la vi vekt på å få med nokre av høgdepunkta når det gjaldt aktivitetar. Heldigvis nådde vi ikkje alt, så vi har eit påskot til å reise attende.


























torsdag 16. februar 2017

Musikal 2017: "The Cream of Soul"

Også i år klarte musikklinja ved Volda vgs å imponere på scena. I år var songprestasjonane i særklasse, må eg få lov å hevde. Temaet var soulmusikk, basert på musikalen "Dreamgirls". Høgdepunkta stod i kø, rett og slett. Veslejenta dansa og var med i koret, og det var først og fremst tredjeklassingane som hadde store roller og solistoppdrag. Den klassa hadde eg i norsk i førsteklassa, og det var ein uvanleg triveleg gjeng på alle moglege måtar. Eg var aldri i tvil om at dei kom til å utvikle seg til noko heilt spesielt, og eg er spent på kva vegar dei vel vidare i livet. Takk skal dei uansett ha for den fantastiske opplevinga som dei baud på, saman med mediaelevar og lærarar.

Bok 12 2017: "Keiseren av Portugalia" av Selma Lagerlöf

Denne boka er rett og slett nydeleg. Ein fattig bonde er så ufatteleg glad i dottera si, og kona og han sjølv veit ikkje kva godt dei skal kunne gjere for Klara Fina Gulleborg. Ein dag reiser den unge jenta frå dei for å tene pengar, og dei verken ser eller høyrer noko før det brått oppstår eit rykte som faren nektar å ta inn over seg. I staden flyktar han inn i galskapen og blir der verande.

Ei fantastisk bok om kjærleik og fattigdom.

torsdag 9. februar 2017

Kvardag kvar dag

Dagane fyk av garde, og vekene består for det meste av måndag og fredag. Dette er omtrent som normalt, og eg likar eigentleg å ha det slik. Likevel har eg kjent på ein slags vegg eg var i ferd med å møte, og slike teikn tek eg på alvor. Satsingsområda mine er mange og varierte, og eg tek meg no saman for å auke livskvaliteten, betre livsstilen og få opp energinivået. Først og fremst

  • meir mosjon og frisk luft
  • meir heimelaga, sunn mat
No når ettermiddagane er lysare, er det lettare å overkome dørstokkmila og kome seg ut på tur. I dag fekk eg med meg Minstemann, og hunden er alltid ivrig etter å bli med. I går laga eg dessutan heimelaga kjøtkaker, med heimelaga saus og ertestuing. Kunsten er sjølvsagt å lage så stor porsjon at ein har i to dagar, slik at dagens middag vart mikrovarma restar av den heimelaga middagen frå i går. Vi har dessutan kosta på oss ein juice med 1/3 grønsaker som vi deler til middag. 

Så får det heller vere at eg ikkje har greidd å gå frå hamna og opp til jobb på lenge (det er veldig kaldt, eller det regnar, eller så må eg handle...), at eg ikkje har vore på treningssenter på svært lenge (eg går meg heller ein tur når eg kjem heim...) og at det blir både sjokolade og andre usunne mellommåltid når svakheita kjem sigande. 

I dag kan eg rapportere om ein ettermiddag med lang tur med hund og barn, to timar prøveretting og baking av 1 stk skuffekake som Minstemann skal selje i kantina i morgon, til inntekt for polentur. Så får ein heller finne seg i at borna morar seg med å snappe bak ryggen på ein.



tirsdag 7. februar 2017

UKM lokalmønstring: Bear Inc.

Søndag deltok sønene mine og ein kompis frå Lommerosk på lokalmønstringa i UKM. Dei to eldste var med for fjerde gong, men for Minstemann var dette ei ny oppleving som han likte godt. Måndag vart det klart at dei gjekk vidare, som eitt av to sceneinnslag frå Volda. Det er sjølvsagt stor stas, og eg har allereie begynt å legge planar for ei helg i Midsund.

lørdag 4. februar 2017

I grenseland

I dag var det ein nydeleg dag, og vi gjekk tur frå bommen til grensa på den gamle postvegen. Det var fin sol eine vegen, men den forsvann innan vi kom ned til vatnet og skulle ta bilete. Mosjon og frisk luft fekk vi uansett.

torsdag 2. februar 2017

Bok 11 2017: "Marmor" av Toril Brekke

Hovudpersonen Carla er i gravferda til bestemora og minnest sin eigen oppvekst og familiehistoria. Tittelen viser til ein forfar som kunne lage falsk marmor til bygg, noko som er symbolsk for det falske og blendande i familiens seinare historie. Her er personar som er maniske, rasande og utagerande, og ikkje minst dårlege mødrer. Tittelen kan såleis lesast som mare-mor, viss ein vil. 
Eg likte boka svært godt undervegs, men hadde forventa meir av slutten. Det heile flata for mykje ut etter min smak.

mandag 30. januar 2017

Bok 10 2017: "Et hummerliv" av Erik Fosnes Hansen

Handlinga i denne romanen går føre seg på eit høgfjellshotell på 1980-talet. Eg-personen Sedd er ein ung gut som veks opp hos besteforeldra, som driv dette hotellet, der ein serverer gourmetmat og køyrer ein luksuriøs stil, trass i sviktande kundegrunnlag. Fordi Sedd samlar på frimerke, oppdagar han at bestefaren får mykje post han ikkje opnar, og lesaren forstår dermed at økonomien truleg er i fare.

Sedd fekk meg til å tenkje på "Lillelord" allereie før den boka vart nemnd, og dette vert forsterka ved at han les "Lille Lord Fountleroy". Livet med besteforeldra er prega av manglande realisme og fornuft, men med sans for forfina kvalitet.

Eg hadde stor sans for boka, men ser at den får terningkast 4 og ein heller lunka omtale i VG. Det bryr eg meg lite om, så lenge eg sjølv likte den godt. Stemninga i romanen var veldig spesiell, og eg blir ikkje forundra om dette blir ein film på sikt.

lørdag 28. januar 2017

Bok 9 2017: "Læringsprosesser - dybdeforståelse, danning og kompetanse" av Siv Måseidvåg Gamlem og Wenke Mork Rogne

Det meste av det eg les av pensum er artiklar, men i vår skal eg lese eit par heile bøker òg. Denne boka var ei lita fagbok som fletta saman mykje eg har lært tidlegare om motivasjon og meistring med lese- og skrivestrategiar. Det nye emnet eg studerer skal dreie seg om "literacy", som er eit faguttrykk ein har omsett mellom anna til lese- og skrivekunne, og denne boka er skriven av emneansvarleg og ei anna som òg har doktorgrad. Boka tek føre seg eit vidare emne, og den var relativt lett å lese.

torsdag 26. januar 2017

Blackadder Revisited

Storegut fortalde med ein viss iver om korleis dei hadde fått sett eit klipp frå Blackadder på ei forelesning, og då vart Gamla så nostalgisk at ho bestilte samle-DVD-boksen på CDON. Eg har eigd ein slik for mange år sidan, men den har gått tapt på vegen. Eit par dagar etter låg det pakke i posten, og no har gutane og eg mykje god underhaldning i heimen. Heldigvis synest dei det er morosamt òg.

søndag 22. januar 2017

Tramp på Trump

Denne helga har eg brukt mykje tid på nyhende. Fredag vart eg sitjande og sjå på innsetjingstalen til den nye presidenten, og laurdag var det store demonstrasjonar over heile verda mellom anna mot kvinnesynet hans. I tillegg har eg lese meg opp på ein del kommentarfelt, der motaksjonane vert avfeia med at ein heller burde aksjonere mot kvinnesynet innanfor islam. I det heile er det mykje hat mot islam no for tida, medan ein skal unnskylde politikarar som har uheldige uttalar og gjerningar på samvitet. For meg handlar dette mest av alt om ein uheldig retorikk og ei høgreorientering som eg fryktar vil føre til ytterlegare polarisering i verdspolitikken.

Vinklubb januar

Fredag var vi ti bygdedamer til bords og fekk servert viltgryte og raudvin: ein sørafrikansk, ein italiensk og ein spansk. Det vart ein fortreffeleg kveld, men eg har ingen bilete som kan bevise det. Vi har det frykteleg kjekt ilag etter alle desse åra, men så proffe vinsmakarar blir vi visst aldri.

Som kuvertpynt hadde vertinna strikka nydelege klutar i ulike mønster som vi fekk med heim. 


fredag 20. januar 2017

Bok 8 2017: "En blå kjole fra herr Hitler" av Toril Brekke

Då eg las denne boka i 2013, skreiv eg følgjande:

"Ei suicidal ungjente får ansvaret for å hjelpe ei eldre kvinne med å handle matvarer. Dei to kvinnene begynner å snakke med kvarandre, men ingen av dei lyttar særleg godt til den andre. Dei har nok med sine eigne tankar og minne begge to, kan det verke som. Den eldre kvinna er tysk, og har vore medlem i Bund Deutcher Mädel og dessutan arbeidd ved Victoria Terasse i Oslo under okkupasjonen. Den unge jenta si historie kjem gradvis fram gjennom små fragmentariske tankereferat.

Det er ei pussig lita bok, heilt ulik "Gullrush"-serien av same forfattar. Eg likte den ganske godt, sjølv om eg måtte høyre slutten eit par gonger for å få den heilt med meg. Som lydbok fungerer den godt, spesielt i og med at opplesaren les på noko gebrokkent norsk når ho les replikkane til den tyske kvinna. Slik kjem kontrasten mellom dei to ekstra godt fram."


No har eg lese boka på nytt, og då synest eg den suicidale jenta vert lite truverdig, medan den eldre kvinna er ein betre karakter. Ei interessant bok er det uansett, og eg har allereie begynt på ei ny bok av same forfattar.

tirsdag 17. januar 2017

Bok 7 2017: "Den japanske elskeren" av Isabel Allende

Denne romanen er noko komplisert, men likevel ikkje tung å lese. Det er vanskeleg å samle dei ulike forteljingane i eitt, for her er det fleire ulike menneskelagnader som står i fokus. 

Hovudpersonen er ei eldre kvinne, Alma, som har bakgrunn som polsk-jødisk flyktning. Ho bur no på ein eldreheim, der ungjenta Irina arbeider. Ho har òg ein dramatisk bakgrunn, noko som gjer det vanskeleg for henne å etablere nære forhold til andre. Alma hadde eit forhold til ein japansk mann i ungdomen, og vi får òg innsyn i korleis japanske innvandrarar vart behandla i USA etter angrepet på Pearl Harbor. Forholdet mellom Alma og japanaren var svært nært, men likevel utenkjeleg i samtida. 

Boka er ein nydeleg demonstrasjon av korleis livet ikkje blir slik ein skulle ønske det blei, men likevel vert godt dersom ein let det få ein sjanse. Absolutt lesverdig, og meir lik dei gode, gamle Allendebøkene enn "Amandas gåte", som eg las for ei stund sidan.

mandag 16. januar 2017

Bok 6 2017: "The Complete Short Stories Volume Two 1954 - 1988" av Roald Dahl

Det tek si tid å lese ei novellesamling på 800 sider! Ein kan liksom ikkje lese mange i slengen. Nokre av forteljingane/novellene er ikkje så gode heller, for å vere ærleg, så det har vore ein møysommeleg prosess å lese gjennom heile boka. To velkjende noveller i samlinga er "The Landlady" og "Mrs Bixby and the Colonel's Coat", og desse er verkeleg gode. I tillegg hadde eg den store gleda av å finne att ei novelle som eg underviste om som vikar i 1993, som eg no ikkje visste kven som hadde skrive. Den heiter "Genesis and Catastrophe", og sluttpoenget er verkeleg godt. "Say no more".

Og apropos "no more", så trur eg at eg har fått ein stor nok dose av Roald Dahl for ei stund.

Bok 5 2017: "En nåde" av Toni Morrison

I denne boka møter vi ulike kvinnelagnader i Amerika på slutten av 1660-talet. Slavekvinnene står mest sentralt, men òg den engelske jenta som får valet mellom å vere tenestejente, prostituert eller gifte seg med ein bonde i Amerika. Morrison er genial når det gjeld å skildre slike kvinnelagnader, mykje fordi ho ikkje skriv sentimentalt og heller forenklar hendingane reint språkleg, noko som ofte har meir effekt. Som døme kan eg nemne at ho omtalar korleis ei gruppe slavekvinner vert valdtekne av ei gruppe menn ved at "mennene sa at de skulle ri dem inn", og at den eine ikkje veit kven faren til barnet hennar var fordi "det var så mørkt, og de var så mange". Elles las eg på nettstaden til forlaget at det er ein roman om "indre og ytre slaveri", noko eg synest var ei fin skildring.

torsdag 12. januar 2017

Dagens post

I 2001 var eg på tur til London saman me ein kollega og 30 elevar. På hotellet der vi budde, budde òg ein familie med far og nokre born, eg trur det var tre eller fire. Eg tenkte då at ein gong skulle eg ta med meg flokken min til London.

Det skulle gå mange år. Eldstejenta og eg var i London i 2009, men då var det umogleg å sjå føre seg at heile gjengen skulle bli store nok til at dei skulle ha glede av denslags ferieturar. Dessutan ville det koste ein formue.

Før jul tenkte eg ut at eg kunne gi ungane Londontur i julegåve frå meg og besteforeldra. Eg klarerte reisedatoen og snakka med ungane om det, for det burde no passe for dei og vere noko dei ønska seg. Dei syntest det var ein glimrande idé.

I dag kom ein kjekk pakke i posten som inneheldt Londonpass og Oystercards - desse skal la oss kome gratis inn på ein del aktivitetar og gi oss uavgrensa med transport. Saman med vaksenpassa følgde små brosjyrer som viser kva ein kan kome inn på, kart m.m. Det er berre å begynne å glede seg!