søndag 25. september 2016

Arbeidshelg

Det hender at eg ønsker meg ein jobb der eg kunne ha tatt fri i fritida.

Denne veka fekk eg inn to prøvebunkar, og dermed gjekk jobben over frå å ha mykje å gjere til å ha uhorvelege mengder med arbeid. min måte å løyse slike flokar på, er å sette meg føre. Torsdag kveld retta eg i fire timar etter ein vanleg arbeidsdag på 7 timar. Fredag retta eg mykje på jobb, men tok resten av den første bunken då eg kom heim frå fotballkampen om kvelden. Laurdag gjekk vi tur, som førre blogginnlegg viser, og så sette eg meg til med bunke nummer to til klokka var over 20.00 om kvelden. Søndag morgon tilbragte eg saman med Veslejenta - vi såg ein film ilag. Det var faktisk jobb det òg, sidan eg skal jobbe med den filmen saman med ei klasse. Eg har sett den før og laga nokre arbeidsoppgåver og funne youtubeklipp med bakgrunnsstoff, men det var no greitt å ha den friskt i minne i morgon tidleg. Ikkje minst fordi vi skal tolke opningsscenen, noko som krev at ein har tenkt nøye gjennom den på førehand.

Det er litt sårt å sjå bilete på facebook av flotte turar som folk går på saman med familien sin, men her i huset er det verken tid eller stemning for denslags. Viss eg får ferdig bunke nummer to i løpet av dagen/kvelden, skal eg ta att noko meir husarbeid som står på vent. I komande veke skal eg på tre politiske møte på ettermiddags/kveldstid OG ha vinklubb på fredagskvelden, så det blir ikkje akkurat ei roleg veke heller.

Ein slepp å kjede seg!

lørdag 24. september 2016

Rasområdet reparert

I dag var vi på synfaring i rasområdet mellom Mjeltvika og Kile, der vi har høyrt gravemaskiner heile dagane i det siste.





Utsikt frå hovudvegen

tirsdag 20. september 2016

Bok 77 2016: "Den siste dansen" av Jan Mehlum

Forlaget skriv:
"Han plages iblant av stamming, men Tønsberg-advokaten Svend Foyn gjorde like fullt en vellykket debut i Radioteatret med "En nødvendig død" høsten 2004. Og nå er Jan Mehlums populære krimhelt tilbake i en ny påskekrim, basert på romanen "Den siste dansen".
Svend Foyn er skilt, middelaldrende, bekymret pappa til en tenåringsdatter, og advokatpraksisen er ikke særlig å skryte av. Men han har et stort hjerte for dem som livet har fart ille med, og en teft for kriminalmysterier, ikke minst saker som politiet ikke bryr seg særlig med. En regnvåt, svart juninatt plukker han opp noen haikende ungdommer. Da han har satt dem av, er også samleboksen med Patti Smith-CDer borte. Den dukker opp igjen på merkelig vis - minus en skive - men nå er hun som hadde den, Sara Beyer, forsvunnet. Nølende påtar Foyn seg å lete etter henne. Er Sara involvert i narko-omsetning? Saken tar en stadig mer uhyggelig vending, med innbrudd, overfall og så: mord.
Den siste dansen er en NRK-dramatisering av den sjette, frittstående kriminalromanen i serien om Svend Foyn fra Jan Melhum.
Medvirkende: Øystein Røger, Lasse Lindtner, Rebekka Karijord, Kaja Varjord, Jørgen Langhelle, Marit Østbye, Sigmind Sæverud, Minken Fosheim, m.fl"
Dette var god underhaldning, men altfor mykje bakgrunnslyd/støy på opptaket, etter min smak. Høyrespel er verkeleg kjekt, men her var det til tider vanskeleg å få med handlinga fordi det var så mykje musikk og gatelydar saman med dialogane.

lørdag 17. september 2016

Bok 76 2016: "Brevet til Rosalin" av Øystein Orten

"Brevet til Rosalin" er ei vemodig forteljing om ein aldrande, einsam lærar som i brevs form tek eit oppgjer med si eiga fortid. Men kven er så denne Rosalin som han skriv til? Dette kjem fram i små hint utover i teksten og får si forklaring til slutt.

Eg likar godt skrivestilen og språket til forfattaren, og denne boka var ikkje noko unntak. Hovudpersonen kjem tydeleg fram, og eg rakk å bli glad i han i løpet av boka. Brevforma gav teksten ei framdrift, sjølv om eg gissa slutten. Eg likar ofte korte bøker, fordi dei er meir fortetta og dermed meir intense enn tjukkare bøker, og denne var ikkje noko unntak. Det er ei lang forteljing med mange undertonar, men skrive på om lag hundre boksider. 


Boka har allereie fått gode kritikkar, og det blir spennande å sjå mottakinga vidare. Svigerinna var i alle fall begeistra!



Ein kveld med Odd Nordstoga på Folkestad

Fredag var det duka for konsert og fest på Folkestad. Ferjeselskapet sponsa med ekstra nattferje, minibussar og privatbilar dukka opp frå fjern og nær og salen var smekkfull. Det vart ein minimalistisk, men flott konsert. Artisten hadde berre med seg eit munnspel, eit trekkspel, ei basstromme og to gitarar, men han fekk mykje lyd og stemning ut av dette.

Eg legg ved eit youtubeklipp av den songen som verkar sterkast for tida. Klippet er frå ein annan konsert, men songen var like fin i går. Sjølv om songen handlar om ein farfar, tenkjer eg at alle besteforeldre og andre som er nære omsorgspersonar for born kan ta den til seg, for songen handlar kanskje aller mest om å ha ein god og trygg barndom.

fredag 16. september 2016

Bok 75 2016: "Alltid tilgivelse" av Anne B Ragde

Då "Berlinerpoplene" kom ut i 2004, var eg svært begeistra. Eg brukte romanen i fleire år som pensum på VG3, og elevane lærte mykje om spesielt synsvinkelbruk og komposisjon då dei analyserte boka. Dei to neste bøkene i serien hadde, etter mitt syn, ikkje den same litterære verdien, men det var no kjekt å lese om korleis det gjekk vidare med personane. Slik er det òg med den nyaste boka, men handlinga er svært triviell og føreseieleg. Torunn gjer det slutt med typen og får eit nærare forhold til onkelen, Erlend og Krumme lever vidare som småbarnsfamilie og bestefaren er på institusjon. Kort sagt er det lite spennande som skjer, og det kan verke som om Ragde har lyst til å skrive fleire bøker om familien berre for å dikte vidare om liva deira - ikkje fordi ho har noko viktig å formidle.

tirsdag 13. september 2016

Bok 74 2016: "Livet, til det betre" av Anna Gavalda

I denne boka møter vi tre unge menneske; Mathilde, Yann og Billie. Sistnemnde kjenner vi frå før, frå romanen med same namn. På lydboka er forteljingane lese av tre ulike opplesarar, noko som gjer det greitt å halde dei frå kvarandre. Problemet mitt var at eg gløymde forteljingane etter kvart, og at eg eigentleg ikkje likte tekstane så godt. Unntaket er forteljinga om Billie, som fekk meg til å ville lese romanen om henne på nytt. Ho er ein spennande karakter, medan Mathilde og Yann var relativt uinteressante.

lørdag 10. september 2016

Familielaurdag

Laurdagen starta med styrtregn, men så klårna det fint opp. Medan Storegut var på jobb, tok vi andre oss ein tur til Volda, der vi gjekk rundt Rotevatnet. Då Storegut var ferdig på job, åt vi pizza på Marias og vitja gravplassen. Deretter tok vi oss ein tur til Ørsta, der vi besøkte besteforeldra. Ein fin dag for familien!


torsdag 8. september 2016

Bok 73 2016: "Språknormer i Norge" av Lars Vikør og Helge Omdal

Denne hausten er eg i gang med eit nytt masteremne. Vi skal for det meste lese artiklar, men hadde denne boka på pensum òg. Det er ei relativt lettlesen pensumbok som handlar om normering av språk, som tittelen røpar.

Bok 72 2016: "Om våren" av Karl Ove Knausgård

I årstidsserien sin har forfattaren no kome til våren, og dottera vert fødd. Boka handlar meir enn dei føregåande om ting som skjer i livet, og ikkje minst om sjukdomen til kona. Knausgård skriv sjølvsagt svært godt, men denne boka er langt meir tradisjonell og meir i stil med dei tidlege Min Kamp-bøkene.

onsdag 7. september 2016

Besøk frå Eid

Tusen takk til onkel og tante som kom på besøk i kveld. Eg sette stor pris både på blomane og besøket.

tirsdag 6. september 2016

La læraren vere lærar!

Eg har vore student i to dagar, og i dag vart studiegjengen min send på foredrag med Trond Giske. Etter foredraget gjekk eg på møte i Utdanningsforbundet, der vi fekk høyre eit foredrag med Trond giske. Dagen vart avslutta med eit møte i arbeidarpartiet, der vi hadde besøk av Trond Giske. med meg heim kjøpte eg boka til Trond Giske om norsk skule og læring. Det vart ein lærerik dag!

søndag 4. september 2016

Bok 71 2016: "Den hemmelige elven" av Kate Grenville

I denne boka møter vi Wiliam Thornhill, som endar opp i Australia etter eigentleg å ha blitt dømd til døden som følgje av tjueri. Med seg på ferda har han kona, og dei får eit stritt liv på vegen mot fridom og økonomisk sjølvstende. Ikkje mist får dei problem med dei innfødde.

Boka er ikkje nobelprismateriale, men det er kjekt å lese historiske romanar. Eg håpar denne er basert på ein del kunnskap om historia til Australia, som eg personleg synest er utruleg spennande.

torsdag 1. september 2016

Postvegen på Bjørkedalen (igjen)

Måndag kveld var det opplett, for å seie det slik. Elles ausar det stort sett ned her, og både hund og folk trivst best inne. Det går fort mot haust, og eg er stort sett oppteken med jobb, møte og pensumlesing.

søndag 28. august 2016

Bok 70 2016: "The absolutely true diary of a part-time Indian" av Sherman Alexie

Alexie er ein forfattar også kjend som standup-komikar og filmprodusent, og denne boka var hans første i sjangeren YA (young adult). Eg har tidlegare hevda at amerikanarane sine YA-bøker er langt betre enn norske ungdomsromanar, og denne er ikkje noko unntak.

Eg-personen i boka er ein fjorten år gamal indianargut som bur og går på skule i eit reservat, men som er så skuleflink at han vel å begynne på ein meir prestisjefull, kvit skule. Sidan han er glad i å teikne teikneseriar, er der ein del slike i boka. Elles fortel boka på ein humoristisk måte om den klassereisa han gjennomgår. Boka er nemleg på mange måtar ein klassisk danningsroman (Bildungsroman) som følgjer hovudpersonen ut av heimen og attende att med ny erkjenning av bakgrunnen sin.

Eg las boka på engelsk, og språket burde vere enkelt nok for dei fleste 16-åringar, som er elevgruppa eg hadde i tankane. Problemstillingane rundt klasse og identitet kan vere vanskeleg å relatere seg til for yngre lesarar, og det trengst truleg noko bakgrunnskunnskap om reservat, alkoholisme og levesett blant indianarar for å kunne ha eit godt utbytte av lesinga.


Bruselskap

Denne veka var eg på gruppemøte og kommunestyremøte, men eg gjekk glipp av det opne møtet om brubygging i kommunen. Der vart eg vald til styremedlem i bruselskapet - eit verv eg kanskje har fått fordi eg er kvinne og den einaste aktive politikaren frå denne sida av fjorden i partiet eg er med i. Men om ein kanskje har kome med litt på "kjøt og flesk" er det likevel mogleg å gjere ein god jobb. Eg skal i alle fall prøve.

Bruer er viktige for distrikta - ikkje minst synest eg Lote-Anda og Lauvstad-Folkestad er viktige bruer å bygge. Brua over Dalsfjorden står som andreprioritet i bruselskapet, og det kan berge busetnaden i delar av Vanylven (Syvde og Rovde). Det er eg sjølvsagt for, og eg ser føre meg bygda Volda som naturleg sentrum i ein stor kommune eller region der folk kan bu eit stykke unna og likevel kunne pendle utan store problem eller utgifter.

lørdag 27. august 2016

Løvekvinnen

I dag for Veslejenta og eg på kino i Ørsta, som to av om lag ti i salen. Eg var spent på filmatiseringa av den fine boka av erik Fosnes Hansen, og eg må seie eg ikkje vart skuffa. Det er vanskeleg å framstille nokon med pels utan at det verkar rart, men det gjekk overraskande bra. Ei scene frå København hadde noko kunstige kulissar, men elles var filmen velkomponert og ikkje minst godt spelt. Mest overtydande var faren til Eva, spelt av Rolf Lassgård, ein av favorittskodespelarane mine.

fredag 26. august 2016

Bok 69 2016: "Drapene i Barkvik" av Ingvar Ambjørnsen

Denne boka er ei kriminalbok for ungdom og vaksne, seier vaskelappen. Eg tenkte eg skulle sjå om den passa for ungdomar som ikkje er så vane til å lese, og det gjer den kanskje. Den inneheld noko komplisert språk, og i tillegg ein del referansar som er ute på dato, til dømes om innføring av røykelova. Dette er ikkje positivt for svake lesarar, men for oss andre går det greitt. Boka er dessutan langt meir underhaldande og mindre ute på dato enn bøkene om Pelle og Proffen.

I boka møter vi ein 16 år gamal detektivhelt, og det er noko eg kjenner att frå bøker eg likte som barn og ung. Ambjørnsen skriv godt og bygger opp spenninga på ein underhaldande måte, og her er blod, drap og interessante karakterar. Eg trur eg ville ha likt å lese fleire bøker om Fillip Moberg.

onsdag 24. august 2016

Bok 68 2016: "Jeg er Pilegrim" av Terry Hayes

Vanlegvis er eg ikkje så begeistra for agentromanar. Heller ikkje bøker på nesten 800 sider er noko eg ofte grip til. Debutromanen til Terry Hayes var derfor ikkje eit naturleg val for meg, men eg har lese mykje positiv omtale av den og var nysgjerrig. Dessutan fekk eg den i bursdagsgåve.

"Jeg er Pilegrim" fortel ei lang og komplisert historie om ein eg-person som arbeider innan ettrretning. Han jaktar på fleire gjennom boka, og eg kan ikkje seie noko særleg om dette utan å røpe for mykje. La meg berre seie at boka er ei reise til fleire stader, og at det er nokre trådar som skal nøstast opp. Dette krev at lesaren hugsar godt, og helst burde ein ha teke med denne boka til solsenga og lese den over eit kort tidsrom.

Eg likte boka godt som underhaldning, men den er ikkje verken lærerik eller særleg original. Eg hadde håpa på at slutten skulle vere meir underfundig eller ha ei meir uventa vending, men den var på ingen måte dårleg heller.

tirsdag 23. august 2016

Bok 67 2016: "Spilleren" av Fjodor Dostojevskij

Eg-personen i denne boka er ein enkel huslærar som vert forelska, og som i tillegg blir gripen av spelegalskap. Ein blir kjende med eit noko dekadent miljø der menneske lever i eit evig håp om å vinne gevinst - ikkje berre for å få pengane, men òg for å bli lagt merke til og snakka om. Huslæraren er ikkje den einaste med spelegalskap, og somme karakterar er så galne etter pengar til å spele vekk at dei nesten ønskjer livet av eldre slektningar.

Boka har absolutt nokre kvalitetar, men var ingen stor favoritt. Sjølve innlesinga var noko tilgjort med alle dei ulike aksentane.

mandag 22. august 2016

Første skuledag

Så kom den store dagen: første skuledag. Alle ungane mine er spreidde på kvar sin skule no, og Minstemann er den einaste som er att på Folkestad skule, der han går i 8. klasse o altså er ungdomsskuleelev. Skulebygget, klassen og lærarane kjenner han godt frå før.

Veslejenta har hatt sin første dag på musikklinja, og det var kjekt å få henne og fleire av klassekameratane hennar frå tiande som elevar ved skulen der eg jobbar.

Storegut begynte på årsstudiet i engelsk på høgskulen i Volda i førre veke, og Eldstejenta skal studere religion i Oslo.

Gamla sjølv syntest det var kjekt å møte att elevane - skulen er ikkje den same utan.

I kveldinga var det gruppemøte i partiet, så no er det fullt køyr med kvardag att.

søndag 21. august 2016

Vinklubb august 2016: lødefest på Bjørneset

I år som i fjor samla vinklubbdamene seg i ei løde på Bjørneset ein kveld i august - også i år med følgje. Vertinna serverte ei fantastisk fiskesuppe, og det vart ein triveleg kveld med mykje vin og bålbrenning. Ut i dei små timane var vi ein gjeng som gjekk heim (8000 skritt), og det var ei hyggeleg avslutning på kvelden (om enn noko seint til køys).

Takk for laget!

Folkestadsetra

Første arbeidsveke etter ferien var ganske langdryg og slitsam, så då laurdagen kom, var det fint å rusle ein tur i solskin og varme. Sidan vi hadde planar for kvelden, vart det ein roleg tur i nærmiljøet.
Lærarskulehytta: noko bør gjerast





Turkameratane mine

tirsdag 16. august 2016

Sweet Sixteen

Veslejenta er snart klar for vidaregåande, og i dag klipte ho seg pannelugg for første gong på mange år. Når ein skal flytte på hybel og gå på vidaregåande er det berre rett og rimeleg at ein også vil skifte frisyre! Då ho sende biletet til meg, måtte eg sjå nøye på det, for eg trudde først det var eit bilete av Eldstejenta. Eg har aldri syntest dei to er så like, spesielt ikkje av personlegdom, men det var noko med dette biletet som gjorde at eg stussa litt.

Bok 66 2016: "De siste meterne hjem. 31 fortellinger om å være far" av Levi Henriksen

Forfattaren les sjølv på denne lydboka, som er ei hyggeleg samling av refleksjon rundt farsrolla. Boka er verd å lese som underhaldning og kos, men det er ikkje hans beste bok. Til det er den litt for typisk, med humoristiske anekdotar og referat frå samtalar med dei. Henriksen les veldig godt, og mellom forteljingane kjem det små musikalske snuttar òg. For ein gongs skuld skulle eg ønske ei bok var dobbelt så lang.

søndag 14. august 2016

Bok 65 2016: "Svømmeren" av Joakim Zander

Forlaget skriv:
"En natt i Damaskus tidlig på 80-tallet må en amerikansk spion forlate sitt nyfødte barn til en usikker skjebne. Det er et svik han ikke klarer å forsone seg med. For å glemme tar han farlige oppdrag i Beirut, Afghanistan og Irak. Alt som kan holde tankene unna.
Tretti år senere blir den svenske EU-juristen Klara Walldéen oppsøkt av sin tidligere kjæreste, som forsker på krigsforbrytelser. Han er kommet over hemmeligstemplet informasjon og trenger hennes hjelp.
Samtidig, i Brussel, forbereder den arrogante lobbyisten George Lööw seg på å representere en ubehagelig klient med en skjult agenda. Langsomt dras han inn i et dødelig politisk spill der både regler og motspillere er diffuse.
Trådene veves sammen en stormfull julaften i den svenske skjærgården, der fortiden innhenter nåtiden og alt kommer til overflaten.
Svømmeren er en krim full av spenning og overraskelser, i en verden av skiftende allianser og tvilsomme overenskomster. Men det er også en historie om skyld og oppreisning. Om hvordan man blir formet av sin fortid, og at man ikke kan skjule hvem man er."

Vel, denne boka fenga ikkje meg så mykje. Sjangeren er ingen favoritt, og eg greidde ikkje å bli riven med.

lørdag 13. august 2016

Klar til skulestart?

Skulestart betyr innkjøpsrunde. I tidlegare år betydde det at fire born skulle utstyrast med regnklede, støvlar, barnehagedress, joggeskor m.m. Tidene er endra. Minstemann har blitt noko høgare i sommar, og han begynner dessutan snart på ungdomsskulen. Vi andre "treng" òg nye klede og skor. Og vesker. Og sekkar.

I dag har vi handla og tøysa vekk mykje tid. Planen var å avslutte dagen med kinamat, men kinarestauranten var stengd. det vart derfor pizza for tredje gong denne veka for dei to yngste, men ingen klaga.

torsdag 11. august 2016

Om straum, nysnø og ripsdessert (kan det bli meir trivielt?)

Storhendinga i dag var då elektrikaren kom for å fikse jordfeilbrytaren. han sjekka heile det elektriske systemet utan å finne feil, så det var veldig positivt. No står det att å fikse og erstatte det som ikkje fungerer, som til dømes avtrekksvifte, tørketrommel og frysar.

Eles vart det ein roleg dag. Storegut for på jobb, vi hine gjekk ein tur i nærmiljøet. Veslejenta for på fotballtrening, så kvardagen snik seg sakte inn på oss att.

Vêret var kaldt, men det var langt mindre nedbør enn dei siste dagane.

Vi kosar oss med ripsdessert, bøker og tv og synest livet er godt!


Bok 64 2016: "Drømmenes palass" av Ismail Kadare

Dette er den siste av bøkene eg hadde i "alt-av-Kadare-på-biblioteket-bunken" min, og eg trur eg seier meg ferdig med den albanske forfattaren no. Denne boka vert av mange rekna som meisterverket i den store forfattarskapen, men eg vart litt skuffa. Boka skildrar eit slags Kafka-aktig Helvete, og den er så symbolsk og mystisk at eg sleit med å få meining i den. det krev truleg både meir konsentrasjon og meir kunnskap om Albania enn det eg har.

Forlaget skriv:
"Til Drømmenes Palass kommer en dag en hypernervøs ung mann. Dette er hans første dag i det hemmelighetsomspunne Palasset. Det er her alle drømmene i landet tydes. Helt ut i de fjerneste landsbyer finnes drømmesamlerne, som daglig sender sine rapporter til hovedkontoret. I drømmene finnes konspirasjonsplaner mot Rikets hersker, og aller farligst er Mesterdrømmen, som varsler statskupp og opprør. I Palassets utallige kontorer sitter funksjonærene over sine saksmapper, leser, tolker og rapporterer. Den unge mannen stiger i gradene, forserer stengsel etter stengsel på vei oppover i Palassets gåtefulle hierarki. En dag oppdager han sine egne slektninger i en av saksmappene."

onsdag 10. august 2016

Stauder på nett

Her er grøfta ved muren til storebedet

Ikkje den mest freistande jobben, men Charlie hjelpte til
Det ausar ned med regn heile tida, og ein burde kanskje begynne å bygge seg ein ark. I staden har vi kosa oss inne i dag, bortsett frå at Gamla fekk pakke i posten med åtte stauder bestilt frå ein planteskule i Nord-Noreg. Det heile var meir som ein fiks idé eg fekk for eit par veker sidan, då eg irriterte meg over utvalet og prisane på stauder i butikkane i nærområdet. No er det ikkje sikkert dei nyinnkjøpte er stort betre, men eg likar godt å handle på nett... Midt i alt pøsregnet stod eg altså i storebedet mitt og grov. Plantinga vart noko tilfeldig, men eg planta dei i ei rekkefølgje som eg fann på bestillingslista.

Elles kan eg rapportere om at grøfta som Bladfyken grov medan eg spyla berg tidlegare i sommar fungerer svært godt, så oppkjørsla overlever styggevêret.

Her er namna, så eg kan finne dei att neste år:

  • Dvergakeleie "Juwel Blau"
  • Pinsenellik
  • Hundetann
  • Forbedret Kinasøte "Borge"
  • Ny Plommelwisia "Little Peach"
  • Rød Kubjelle
  • Stor kubjelle
  • Tanatimian






Årets bursdagsgåve frå Systa

Eg fekk ta ut farge og mønster sjølv, og dette blir truleg favorittplagget mitt komande skuleår. Det er nesten så ein kan ønske seg litt ekstra kulde... Tusen takk til Systa - dette klarer eg aldri å matche. Uansett.

Haustens første nysnø i fjella


tirsdag 9. august 2016

Fint lesevêr...


Bok 63 2016: "De tapte sjelers land" av Nadifa Mohamed

Forfattaren har sjølv bakgrunn som flyktning frå Somalia, men handlinga i denne romanen er lagd til slutten av 80-talet, då Mohamed allereie hadde forlate landet. Ho var berre fem år då ho reiste frå Somalia i 1986, så det meste av bakgrunnsstoffet har ho lese seg til.

I boka møter vi ulike kvinner i ulike aldrar, og vi får sjå kva følgjer dei politiske tilhøva i landet får for dei. Det er litt vanskeleg å følgje med i kven som er kven i starten, og her er ein del lokale omgrep som eg ikkje skjønar. Eg burde ha lese den meir konsentrert eller ein gong til for å få med alt, men det synest eg ikkje er verd å bruke tid på.

Bok 62 2016: "Morfar, Hitler og jeg" av Ida Jackson

Forfattaren fann ved ei tilfeldigheit ut at morfaren hennar hadde kjempa på tysk side på austfronten under andre verdskrig, og denne boka handlar både om morfaren, men òg om hennar eigne tankar, kjensler og refleksjonar rundt det ho fann ut. Dette gjer boka til meir enn ein biografi, og den er svært interessant på mange nivå.

Sjølve historia om morfaren er den raude tråden, sjølvsagt, og den skildrar ein overtydd nazist som gjekk inn i SS, som var med på massakrar i Ukraina og som vart skribent. Etter krigen fekk han straffarbeid, men så vart han far og morfar utan at familien snakka om krigsbakgrunnen hans.

Denne boka bør de lese.

mandag 8. august 2016

Roser i hagen 8. august

Nokre av rosebuskene mine er heilt eller nesten avblomstra, nokre hadde ikkje så fine roser at eg gadd å ta bilete av dei - eg trur eg har seks rosebusker som ikkje er nemnde her, i tillegg til nokre stilkar med klungerroser som eg ikkje har telt med.


Rhapsody in blue: luktar fantastisk, blomstrane står veldig kort. Planta 2015

Eg trur denne heiter "Brødrene Grimm", planta 2013

"Heidelberg" - eg har to av denne, planta 2015

"New dawn", planta 2015. Nydelege roser som luktar godt, men står kort tid.

Sandefjord, planta i år. Ikkje så fin på nært hald, sidan den ikkje er fylt, men den er botndekkande og fargesterk.

"Gärtnerfreude" - eg har to av denne, planta i år. Gjer mykje ut av seg som botndekkande og knallraud.

"The Fairy". Eg har to av desse botndekkande rosene, planta 2015. Dei har ikkje sprotte ut enno, men har yndige, små rosa roser.