søndag 16. april 2017

Endeleg fastelavn!

Vi gjekk av ulike årsaker glipp av fastelavnfeiringa tidlegare i vinter, og dermed innførte vi utsett fastelavn i dag. Krembollar med jordbærsylte er noko av det bestte nokre av oss veit.

Bok 27 2017: "Miss Peregrine's Home for Peculiar Children" av Ransom Riggs


Vanlegvis er eg ikkje så glad i fantasy, og viss eg skal forhalde meg til sjangeren fungerer det best på film. i vinter hadde eg tenkt å ta med ungane på kino for å sjå filmatiseringa av denne boka, men det vart ikkje høve til det. no hadde vi fått inn dvd-en på skulebiblioteket, og eg ville låne den med meg heim i påska. I tillegg tok eg med meg boka filmen er basert på og to andre i serien (eg er usikker på om det kjem fleire). 

Vanlegvis ville eg dessutan ha lese boka først og sett filmen etterpå, men denne gongen vart det omvendt, då ungane hadde lyst til å sjå filmen allerieie for ei veke sidan. 

Vi likte filmen veldig godt, og det var faktisk kjekkare for meg å lese boka etterpå, når eg visste litt meir om dei oppdikta vesena på førehand. Forteljinga er om ein gut som reiser til Wales, der bestefaren budde på barneheim under krigen. Guten reiser attende i tid på mystisk vis, og barneheimen er ein heim for born med særskilde evner. Det er ei spennande historie, og eg sette som sagt pris på å vite litt om vesena på førehand, slik at eg var litt budd. For meg krev det ein ekstra innsats å sette seg inn i uvanlege fenomen og vesen, og eg er ikkje nokon fan av verken Harry Potter eller Ringenes Herre, men denne boka fenga meg så mykje at eg kjem til å lese nummer to i serien òg.

lørdag 15. april 2017

Storegut 20 år

I dag er det ufattelege tjue år sidan eg stod ute på tunet i Ulsteinvik og ropte til ein forbipasserande kollega som var på veg til jobb: "Ej he vea!!!" Lukka var stor, for eg hadde time på sjukehuset same dag for å få same overtidsbehandling som då eg fekk Eldstejenta fire år tidlegare. Fødselen tok om lag 12 timar frå start til slutt, og eg utbraut "Ditta va no ingenting, ditta kunne ej ha gjort kvar veke". Elles var både barnefaren og eg mest opptekne av at nabodama var innlagd samtidig (ho fekk tvillingar dagen etter).

Storegut var ein fantastisk baby som åt, sov og smilte. Han vart seinare ein svært aktiv fyr som klatra høgt og lavt, men roa seg som ungdom. Det vil seie: han har vel heller kanalisert loppene i blodet til å dreie seg meir om akseptable aktivitetar som musikk, fotball og trening. No for tida jobbar han på møbelbutikk og studerer engelsk, og det er ganske klart jobbinga han likar best. Han har elles eigen bil, og han er ein dyktig sjåfør så vidt mora veit. Han er lett å be om ei teneste, er litt distré og er ufatteleg god og snill. Eg er takksam for at han valde å ta seg eit "friår" og bu heime dette året, for det hadde kanskje blitt keisamt for Minstemann og meg viss han ikkje var her.

Så glad i han her <3 p="">
Frå den minnerike Londonturen i februar

fredag 14. april 2017

Bok 26 2017: "Literacy i læringskontekster" av Dagrun Skjelbred og Aslaug Veum

Boka er ei samling artiklar som alle omhandlar literacy, kvar på sitt vis. Fleire viktige forskarar har kome med, både på norsk, svensk og engelsk, og det har vore lærerikt å lese boka. Likevel har nok lesinga mi vore prega av at det snart er eksamen, så eg har vurdert nytteverdien nøye i det eg har lese.

Forlaget skriv:
"Literacy-begrepet står sentralt i samtidens utdannelsestenkning. Hvordan kan vi arbeide for at barn og unge skal utvikle den tekstkyndigheten de trenger for å leve og lære i et komplekst tekstlandsskap? Boka Literacy i læringskontekster presenterer et utvalg artikler fra ny nordisk morsmålsdidaktisk forskning.Utvikling av tekstkyndighet har en viktig sosial og samfunnsmessig side. Den har også en individuell side som angår den enkeltes utvikling og opplevelse av å få tilgang til viktige tekster og kommunikasjonsarenaer, og til selv å kunne ytre seg. Artiklene i denne boka belyser tekstkyndighet både fra et individuelt og et samfunnsmessig perspektiv. Boka gir et mangfoldig bilde av hva literacy eller tekstkyndighet i læringskontekster både er og kan være, for barnet i barnehagen, for eleven på ulike trinn i skolen, for studenten og læreren. Den er derfor aktuell for studenter i lærerutdanningene, lærere og lærerutdannere."

onsdag 12. april 2017

Om kjole og kilo

Etter å ha tråla nokre butikkar både her og der på jakt etter ein ny kjole hadde eg eigentleg tenkt å kjøpe på nett, men så gjekk eg innom ein butikk då eg likevel var i tettbygde strok. Og apropos tettbygd, så har eg gått opp ein del kilo siste par åra, så det er litt vanskeleg å vite kva ein kler og kva storleik ein bør kjøpe. Dette betrudde eg butikkdama då eg hadde fått på meg ein kjole som eg sjølv syntest eg kledde - og ja, eg fiska kanskje etter nokre trøystande ord.

Eg: "Eg har lagt om livsstilen etter at eg begynte å studere"
Dama: "Blir det mykje stillesitjing?"
Eg: "Ja, altfor mykje"
Dama: "Eg trur heller det er alderen. Kor gamal er du?"
Eg: "Eg blir 50 neste år"
Dama: "Ja, du veit, kroppen forandrar seg veldig i den alderen. Det er hormonane som gjer det"
Eg: "Kjeften, Bitch - viss du ikkje har noko pent å seie, nektar eg å handle her, ever!"

(Dette siste tenkte eg stille inni meg, sjølvsagt. Ein har trass alt ein del danning å drage på, i tillegg til dei ekstra kiloa... )

Eg kjøpte kjolen, takka pent for hjelpa (men ikkje for naturfagtimen) og for strake vegen heim for å trøysteete. Ingen grunn til å slanke seg så lenge ein heller kan fornye garderoben!

Påskekos

Student, lærar og politikar - kva går feriedagane med til, skal tru?

tirsdag 11. april 2017

Bok 25 2017: " Øksa og ishavet" av Gaute Heivoll

Denne boka er ei novellesamling der mange av tekstane tek utgangspunkt i Heivolls eige liv eller andre forteljingar frå hans fortid. Eit døme er den vakre forteljinga om Bertor, som er ein tidlegare gardbrukar der Heivoll bur. Dette er ei av dei beste novellene, då den rommar eit heilt liv på nokre få sider. Eg fekk assosiasjonar til Bjørnsons "Faderen", som eg nyleg har arbeidd med. Ei anna god novelle er tittelnovella, som er svært lang, og som fortel om korleis ein ung mann blir forfattar - noko i slekt med Knausgårds "Min kamp"-bøker. Tittelen er basert på eit sitat av Kafka som blir brukt i teksten: "Ei bok må vere øksa til det frosne ishavet i oss." Så er det ganske fiffig at den siste novella handlar om bestefaren til Heivoll, som drep ein elg med øks under okkupasjonen.

Eg likte dei fleste tekstane svært godt. Kor vidt dei er sanne eller oppdikta historier interesserer meg ikkje, men eg synest det er eit interessant utgangspunkt å skrive om episodar frå eige liv eller fortid, sjølv om dette truleg snart vil gå av moten. Det er òg noko lettare å lese ei novellesamling i samanheng når tekstane er så ulike som desse er, samtidig som noko bitt dei saman. Ideelt sett burde ein berre lese ei om gongen og deretter ta ein pause.

Heivoll har fått blanda kritikkar for samlinga, mellom anna har Aftenposten ein svært negativ omtale som dei deretter kjem i møte ved å gi forlagssjefen ordet til forsvar. I Vårt Land fann eg eit intervju som eg syntest var interessant og lærerikt, så eg legg ved lenka her. Eg les som regel litt om bøkene i etterkant av lesinga mi, men etter at eg sjølv har tenkt og gjort meg opp ei meining. Denne likte eg godt, sjølv om nokre av novellene var klart betre enn andre.

http://www.vl.no/kultur/hogger-kortere-fortellinger-1.383344




søndag 9. april 2017

Bok 24 2017: "Nei og atter nei" av Nina Lykke

Denne boka er ei forteljing om eit trekantdrama, sett frå vekselvis kona, mannen og elskerinna sin synsvinkel. Kona er ein middelaldrande lektor som er flink og flittig i alt ho gjer. Dei vaksne sønene bur heime, og ho dagdrøymer om at dei reiser til Australia. Livet er rutine og trivialitetar, og mannen føler at han vaknar til liv då han møter Hanne, som på si side er lei av korte forhold og er klar for noko meir.

Boka minner om Fay Weldon og liknande forfattarar som eg har vore glad i, og den er lett å lese og bli mora av. Noko tankevekkande var den òg.

Påskesyslar

Ferien er så vidt i gang. Håpet er at eg skal få retta, lese mykje pensum, lese romanar og gått turar. Blant anna. Eg har i alle fall sikra meg ein bunke romanar som eg allereie har begynt på. Fordelen med å ha eldre born er at ein får ei stille stund kvar morgon.

God påske til alle der ute! :)

Lillebror Syvertsen

Ein gong for fleire år sidan spurte eg Minstemann kva song han ville at eg skulle synge til han. Svaret var: "Lillebror Syvertsen". Eg stussa lenge og spurte kva song det var, og fekk som svar: "Lillebror Syvertsen er så trist". Dette er eitt av dei beste døma eg veit på "misheard lyrics" i heimen, berre toppa av Storeguts sjørøvarsong "Vi seiler på sjøen i vind og i flesk".

I ønskesongen til Minstemann står det i siste strofe: "En gang skal Lillebror selv bli stor, fryktelig stor, større enn mor". Den dagen har plutseleg kome (det er god hjelp i at Mor er meir som ei teskeikjerring). Siste året har han hatt eit enormt forbruk av skor og klede, men det stoggar vel snart opp for han òg. Det er like før han er høgst i familien.


lørdag 8. april 2017

Palmelaurdag

I dag starta vi dagen med ein tur til Volda, der vi var publikum på 12-konserten i Volda kyrkje. Det var ei vi kjenner som skulle synge, Kirsti Ytrestøyl Kvakland, og Magnar Åm spelte piano og song saman med henne. Det var ein stemningsfull og fin konsert, og mange hadde tatt turen til kyrkja denne dagen.

Etterpå tok vi oss ein butikkrunde for å sjå på kjolar, før vi enda opp på besøk hos besteforeldra i Ørsta. Feriens første dag vart avslutta med mathandel og heimreise. Her har vi kosa oss med god mat, snop og film/tv. Det er deilig å finne roa etter travle veker på jobb og skule.

onsdag 5. april 2017

Bok 23 2017: "Forkynnaren" av Jan Roar Leikvoll


Då forfattaren døydde brått, berre førti år gamal, låg det fleire uferdige manuskript og skisser blant tinga hans. Ei lita forteljing, som han sjølv var ivrig etter å gi ut, vart bearbeidd og publisert med tittelen "Forkynnaren". Boka fortel om roaren Hans som vaknar frå sjukeleiet og ror rundt og tek kontakt med menneske som om han har fått eit kall. Boka er poetisk og vakker, og den minner ikkje noko om dei andre to bøkene eg har lese av same forfattar. Ein får ei kjensle av ein slags draumesekvens når ein les, og eg sit att med ei kjensle av ikkje å vite heilt kva eg har lese. Kanskje handlar boka om forsoning med døden - eg veit faktisk ikkje heilt.

lørdag 1. april 2017

Bear.Inc på UKM fylkesmønstring i Midsund

Storegut, Kompisen og Minstemann er i Midsund i helga, der det vert arrangert fylkesmønstring i UKM Møre og Romsdal. Dei to store har vore med tre gonger på fylkesmønstring før, og i 2014 kom dei vidare til landsmønstringa, men for Minstemann er dette ei heilt ny verd.

http://tv.ukm.no/fylke/moreogromsdal/2017/9832-Bear-Inc/

Bok 22 2017: "Songfuglen" av Jan Roar Leikvoll

Dette skriv Magasinett om boka:

"Romanen skildrar eit lukka bysamfunn, styrt for og av kvinner. Berre nokre få menn har opphaldsløyve på eit bordell i byen, ein viss funksjon har mennene trass alt. Det hender no og då at menn lever i skjul innanfor bymuren, dei er utkledd som kvinner og det går brutalt gale med dei om dei blir oppdaga. På utsida av denne namnlause staden herjar mennene som ein gong blei forvist. Dei driv ein slags geriljaverksemd mot byen, og kvinnene svarar på same valdelege vis. Vaktgrupper patruljerer gatene og skyt mot skogen om menn syner seg.
Det er ei underleg ramme Leikvoll har skapt, men forteljinga blir ikkje svulstig eller parodisk sjølv om det fort kunne ha vore slik. Vi får ikkje vite kva som er bakgrunnen for konflikten mellom kjønna, men det er ein underordna detalj i forteljinga. Dette er ikkje ei forteljing som tar sikte på å forsone kvinner og menn. Romanen viser ein fastlåst konflikt mellom dei siviliserte kvinnene og dei tilsynelatande primitive mennene.
Jakoba er ein gut som heile livet har vore kledd ut og oppseda som ei jente. I takt med dei pubertale endringane på kroppen, blir det vanskelegare å halde sanninga skjult. Det er ikkje mange karrierevegar for gutar i denne byen, heldigvis har Jakoba ei uvanleg fin songstemme. Han kan leve av talentet, men då må han la seg kastrere før stemmebandet blir for grovt. Dette er heile tida planen til mora og songlærarinna, men før dei kjem så langt har Jakoba forelska seg i tenestejenta Tikva. Det korte forholdet mellom dei gir Jakoba nye og intense erfaringar med å vere mann."
http://www.magasinett.no/meldingar/1070-songfuglen-ein-fortryllande-roman
Dette skriv eg: dette var veldig sært og spesielt, men det var ei bok som gav ettertanke òg, på eit vis. Eg er nok meir glad i realistiske romanar.

Bok 21 2017: "Dei som flyktar og dei som blir" av Elena Ferrante

Då eg begynte på denne boka, hadde eg gløymt at eg allereie hadde lese den sist haust. Den gongen gjorde den ikkje så stort inntrykk, men eg tenkte eg kunne lese den om att i papirutgåve før eg tek til på den siste. Eg kopierer igjen det forlaget skreiv om boka:

Forlaget skriv:

"I den tredje boka i Napoli-kvartetten, Dei som flyktar og dei som blir, har dei to jentene frå Mi briljante venninne og Historia om det nye namnet blitt kvinner.

Elena giftar seg med ein akademikar og er ulykkeleg familiemor i Firenze, medan Lila kjempar for å overleve som lågtlønna fabrikkarbeidar, og tar del i 70-åras kamp for betre arbeidsvilkår og meir demokrati. Begge kvinnene har frå dei var barn forsøkt å unnsleppe livet i bydelen der dei vaks opp, eit liv i fattigdom og ufridom. No drøymer Elena likevel om det livet Lila har.


Napoli-kvartetten er eit storverk om vennskap mellom kvinner, men dette er også forteljinga om Italia som nasjon og dei gjennomgripande endringane landet gjennomgår frå 1950-åra og fram til i dag.

Dei som flyktar og dei som blir er ein roman om to kvinners liv i Italia på 70-talet, tiåret prega av arbeidarkamp, klassereise og kvinnefrigjering. Ein roman om eit vennskap som rommar kjærleik og hat, beundring og sjalusi, men som er så sterkt at ingen av dei to kvinnene er heilt seg sjølv utan den andre."


Eg meiner framleis at denne boka vart noko meir triviell enn dei to første, men eg er sjølvsagt spent på korleis kvartetten vert avslutta. Den kjem eg òg til å lese i papirutgåve, då så lange og kompliserte bøker når det gjeld namn ikkje eignar seg så godt som lydbøker.

lørdag 25. mars 2017

12-konsert med Tonika/Folkestad musikk-korps

Om laurdagane er det ofte "12-konsertar" i Volda kyrkje, og denne laurdagen var det det lokale korpset som skulle over fjorden for å spele. Volda kyrkje har svært gode forhold som konsertkyrkje, og det let veldig bra. 12-konsertane varer i om lag ein time, og det er ein fin tradisjon som mange er glade for å delta på som artistar eller publikum. Både Veslejenta og minstemann er med i korpset, så det var sjølvsagt for meg å stille opp.

Etter konserten tok vi oss ein snartur til Ørsta, der vi besøkte besteforeldra. Morfaren har det betre no når han er på sjukeheimen, og i ettermiddag skulle der vere eit sosialt arrangement for bebuarar og pårørande i regi av saniteten.

torsdag 23. mars 2017

Eldstejenta 24

I fjor låg vi på hotell i Oslo og hadde pakkar på senga, i tillegg til at Eldstejenta fekk gå rundt i Naturhistorisk museum med krone på hovudet. I år skal ho truleg danse på bordet, denne gongen utan familien til stades. Er det noko denne jenta likar, så er det å feire sin eigen bursdag!

Vi er uendeleg glade i denne jenta, som er så full av liv og futt. Ho er så flink og flittig der nede i storbyen, og det er godt å vite at ho har det bra, sjølv om det sjølvsagt hadde vore kjekt å ha henne her meir.

Uansett: gratulerer med 24-årsdagen, goll!

Neste år har både Eldstejenta og eg jubileum, og då har eg vore mor halve livet.
Tømmerrenna i Kristiansand Dyrepark 1998
London 2017

tirsdag 21. mars 2017

Bok 20 2017: "Bovara" av Jan Roar Leikvoll

Eg fekk anbefalt denne forfattaren, som var ny for meg, og dermed lånte eg dei tre bøkene av han som eg fann på det lokale biblioteket. "Bovara" er ei bok frå klostermiljø. Eg-personen er ein munk som ønsker å bli elska av ein annan, men som berre blir utnytta på ulike måtar. Den einaste måten han skil seg positivt ut frå dei andre i klosteret på, er at han har ei fantastisk songstemme. Etter kvart dukkar det opp ein ny korgut med vakker stemme, og eg-personen misser dermed det meste. Munken han elskar finn andre, blant anna gjer han ei kvinne gravid, og eg-personen går over i ein tilstand av vondskap eller galskap. Det er litt vanskeleg å halde greie på fortid og notid, men heilskapen er ein noko makaber, men likevel vakker og poetisk roman.

mandag 20. mars 2017

Dagens gledelege trivielle

Etter over eit halvt år utan, fekk vi i dag endeleg på plass ny tørketrommel. I bloggande stund held eg på med dagens tredje klesvask, og det er rett og slett ei fryd å skulle sleppe å ha ståande tørkestativ i gangen til ei kvar tid. Førsteprioritet i dag var sengetøy, som har vore ekstra vanskeleg å få unnatørka. Eg hadde dessutan spart opp nokre skitne handdukar så eg skulle få tørka dei - eg er mektig lei av sandpapirkjensla etter kvar dusj.

Bok 19 2017: "Arv og miljø" av Vigdis Hjorth

I starten syntest eg denne boka var masete, triviell og relativt uinteressant. Ei kvinne opplever at ho vert urettvist behandla i eit arveoppgjer då systrene arvar kvar si hytte medan eg-personen Bergljot og broren får tilbod om økonomisk godtgjersle langt under det dei meiner er ein realistisk takst. Etter kvart utviklar romanen seg veldig, då ein får vite stadig meir om kva som ligg bak konfliktane i familien. Det vart til slutt ei svært god bok som eg anbefaler alle å lese. Den viser kor komplisert eit liv kan vere, og kor stor skade ein kan ta av barndomsopplevingar. Den viser også godt korleis søsken kan oppleve barndomen forskjellig, sjølv om dei lever i den same familien. Kort sagt var det ein innhaldsrik roman som sette tankane i sving.

søndag 19. mars 2017

Flø

Laurdag gjekk vi oss ein tur ute på Flø. Det kom ein del snø fredag, og eg er ikkje klar for vinter no. Ved havet er det meir vårleg, og det er så fint å sitje nede i fjøresteinane og høyre på dønningar og sjå bølgene bryte. Der var ein del surfarar ute, men det var ikkje ein freistande aktivitet.

På turen møtte vi blant anna ein av elevane mine frå mediaklassen som var ute for å ta bilete. Ho vart veldig begeistra for Charlie, ikkje minst fordi ho hadde hatt ein shetland sheepdog sjølv, og denne vart avliva for berre nokre få dagar sidan. Begeistringa var sjølvsagt gjensidig.



lørdag 18. mars 2017

Vinklubb mars 2017

Sist det var vinklubb, møtte eg ikkje, sidan det var så kort tid før Londonturen. Fredag kveld møtte eg opp, etter ein fin tur i snøvêret, og det vart ein svært triveleg kveld med nydeleg mat og vin. Temaet var "australske vinar som skal/skal ikkje passe til ost og kjeks". Eg er ikkje så frykteleg kresen, og syntest at alle vinane var nydelege og passa rimeleg godt til maten. Eg held ein knapp på "Yellow tail", med kenguruen på etiketten - det er ein fløyelsmjuk vin som er nydeleg både til mat og aleine.

fredag 17. mars 2017

Bok 18 2017: "Arkitekten i Paris" av Charles Belfoure

Dette er ein spenningsroman som handlar om ein arkitekt i Paris under krigen. Han vert hyra av tyskarane for å teikne fabrikkar, men får òg eit langt farlegare oppdrag når nokon ber han om å teikne gøymestader for jødar i allereie eksisterande hus og leilegheiter. Eg syntest romanen var spennande, men likar betre dokumentarstoff om andre verdskrig, må eg innrømme.

Ny sveis

Å ta "selfie" med vidvinkel og speilreflekskamera er ikkje noko lett sak, men eg måtte no nesten dokumentere at eg endeleg har vore til frisør. Sist gong var i august i fjor, så det var på høg tid.

søndag 12. mars 2017

Basarsøndag

I dag rakk eg å lese gjennom eit par pensumartiklar før ungane stod opp, og deretter gjekk det slag i slag. Veslejenta og eg gjekk ein tur med hunden, deretter var det basar på grendahuset. Gutane og ein kompis har eit band som har spelt på UKM, og i dag stilte dei med basarrock. Etter basaren køyrde Veslejenta og eg til sjukehuset i Volda, der vi besøkte Morfaren. Etterpå skulle vi køyre Veslejenta på hybelen, og då nytta Mormora og eg høvet til å besøke Farmora, før eg køyrde Mormora heim. Det vart ein dag med mykje glede, men det var òg trist å sjå Morfaren såpass dårleg att. Sist søndag var han langt sprekare, så det går opp og ned. Midt oppe i alt elendet er eg så uendeleg glad for at vi har det lokale sjukehuset så nær.

lørdag 11. mars 2017

Laurdagshandel

I dag skulle dei to yngste og eg til Ørsta for å klippe Minstemann og handle på kjøpesenteret. Det er veldig praktisk med drop-in-frisør på kjøpesenter, men i dag vart det lang ventetid og dermed ein ganske dyr frisørtime. Veslejenta g eg gjekk frå butikk til butikk og shoppa medan Minstemann venta, og etterpå fekk han seg ny jakke og nye skor. Deretter køyrde vi til andre butikkar og kjøpte ny tørketrommel, stålampe og golvteppe (dei to siste til Minstemann). Det vart mange utskeielsar på ein dag, men så er det ikkje så ofte vi er på shopping heller.

Planen var sjølvsagt å besøke besteforeldra når vi likevel var i bygda, men dei hadde gjeve melding om at forma ikkje var bra og at dei ikkje ønskte besøk. Seinare på dag vart pappa lagd inn på sjukehus att, så denne gongen fekk han berre nokre få dagar heime. Vi kryssar fingrar og håpar det beste også denne gongen.

Gutane har øvd i dag, og Minstemann fekk ein del arbeid med å ta ned og setje opp att trommesettet på det nye golvteppet. Vi har dessutan sett norsk finale i MGP og ete sesongens første Freia påskeegg.

Bok 17 2017: "Frankenstein" av Mary Shelley

Denne boka vert nemnd i norskpensumet til klassen min, og eg tenkte eg skulle lese boka før eg presenterte eit utdrag av den for dei. Denne boka handlar om ein mann som finn ein mann som fortel ei historie om eit monster han har skapt. Det vert ein del eg-personar å halde styr på, men forteljinga er sjølvsagt interessant nok. Det er spesielt interessant å lese den som ei spegling av tidsånda, der galskap og vitskap vert problematisert. Å tenkje på at det var ei ung kvinne som skreiv den meir eller mindre som ein del av ein selskapsleik, gjer det også ekstra interessant. Så frykteleg spennande er den ikkje, men filmatiseringane vert litt skumlare. Det skal bli litt kjekke norsktimar den veka vi jobbar med denne....

fredag 10. mars 2017

Kvinnedagen 8. mars

I år var eg innom eit arrangement sett i gang av to jenter eg kjenner frå partiet. Dei arrangerte paneldebatt og quiz på Det Grøne Treet i Volda, og lokalet var stappfullt allereie då eg kom. Det vart ein interessant debatt, og arrangørane må seie seg godt nøgde med frammøtet. Feminisme og kvinnekamp er omgrep som stadig endrar innhald, og siste tida har det vore mykje fokus på ein viss ministers uttalar om at ho er imot "elitefeministane". Slikt skaper debatt - heldigvis.

tirsdag 7. mars 2017

Bok 16 2017: "London" av Tor Åge Bringsværd

Denne boka hadde eg høyrt før, men eg lånte den på nytt fordi vi skulle på tur. Eg rakk ikkje å høyre ferdig heile før vi reiste, men no har eg lytta meg gjennom dei siste spora. Det er alltid kjekt å lese om London, sjølv om eg ikkje kjem til å finne den ultimate boka som handlar berre om slikt eg er oppteken av. Det er trass alt ein utruleg mangfaldig by med uendeleg mange interessante ting å sjå, høyre og ete.

Avspark for valkampen

Måndag kveld var det felles møte for partilaga i Ørsta, Volda og Hornindal, og vår lokale stortingsrepresentant og kandidat Fredric Holen Bjørdal heldt ei inspirerande innleiing. Etterpå brukte vi om lag ein time til å diskutere ulike strategiar når det gjeld kva saker vi skal fokusere på - og korleis.  Det var eit lærerikt møte, og eg ser fram til å arbeide for regjeringsendring til hausten.

For meg er det arbeidsplassar og sjukelønsordning som er dei viktigaste sakene, saman med sjølvsagde toppsaker som skule og helse/omsorg. Det hadde òg vore positivt om partiet hadde fronta nokre viktige miljøsaker som plast i havet, som var ei av sakene vi snakka om på møtet.

mandag 6. mars 2017

Skidag i Hornindal

I dag var det skidag på jobben min. Eg orka ikkje gå på ski, men brukte dagen til hyggeleg prat i sola og ein lang spasertur i Harevadet hyttegrend.




søndag 5. mars 2017

Bling bling til stova

Kvart år er det eit problem med lys i stova etter at julepynten er rydda vekk. Eg har lenge tenkt at eg skulle kompensere for dette, og no vart det til at eg kosta på meg ein vinduslampe med "bling bling" på. Eigentleg kunne eg ha tenkt meg fleire vinduslampar, men denne var såpass stor og spesiell at eg trur det var nok med ein i første omgang. Den er fin sjølv om det er lyst ute, synest eg, og utsikta er de ingenting å seie på elles heller. Søndagen går med til ein rettebunke, sjølv om vêret tilseier at ein burde vere ute...

Lampen er kjøpt på nett, og eg kjøpte to likeeins til Bladfyken i presang. Han har òg store vindauge som kan trenge litt ekstra lys.

Laurdagstur til Eika

Det er nydeleg og kaldt vintervêr, men vi lengtar mot vår. Derfor la vi turen til ytre strok laurdag og gjekk tur på vegar og stiar på Eika. Vi rota oss skikkeleg vekk, men fann heldigvis attende til vegen etter nokre timar. Hundane kosa seg veldig med å springe lause i skogen, ikkje minst Charlie.

tirsdag 28. februar 2017

Bok 15 2017: "Hendelsenes hus" av John Boyne


Eg plukka med meg denne boka fordi den handla om Tsar-Russland og var skriven av forfattaren av "Gutten med den stripete pysjamasen". Boka var ikkje spesielt spennande, og no viser det seg at eg las den i slutten av 2012, utan å hugse det no. Det seier vel sitt. eg seier meg elles einig med meg sjølv i den omtalen eg skreiv då:

http://arieldog.blogspot.no/2012/08/bok-54-2012-hendelsenes-hus-av-john.html

søndag 26. februar 2017

Bok 14 2017: "Liknelsesboken - en kärleksroman" av Per Olov Enquist

Denne boka var ikkje så lett å lese, så eg måtte ta meg litt ekstra tid med den. Det gjorde ikkje saka enklare at den er skriven på svensk, som er langt tyngre enn ein skulle tru. Ein kan skildre boka som ein erindringsroman, i og med at den ikkje er kronologisk men likevel har ein slags samanheng fordi det er ein eldre mann som minnest episodar frå livet og reflekterer over desse. Han minnest til dømes foreldra, "Pojken" og ei kvinne han hadde sin seksuelle debut med som 15-åring (ho var forresten 51). Det er ei velskriven og poetisk bok, men den krev noko tid og konsentrasjon, som nemnt.

lørdag 25. februar 2017

Bok 13 2017: "Kan jeg bli med deg hjem?" av Marie Aubert

I denne novellesamlinga møter vi ulike menneske som har det felles at dei kjenner seg utrygge i forholdet til andre, og gjerne trengde opp mot ein vegg eller i eit hjørne. temaa elles er mange, som adopsjon, samlivsbrot, sjekking, at venninna di flyttar inn saman med kjærasten og mykje meir. Novellene har som regel ein noko open slutt, og ein vert sitjande att og tenkje etterpå. Ei fin bok som fekk gode kritikkar då forfattaren debuterte med den i fjor.

London i vinterferien

Det heile starta ein kveld sist haust, då eg låg og tenkte før eg somna at eg ville ta med ungane til Lodon for å feire 50-årsdagen min til sommaren. Neste morgon kom eg på at eg ikkje blir femti før til neste år, og eg vart rett og slett skuffa over det. Dermed vart det til at vi reiste utan å feire noko anna enn livet og samværet, for ein veit aldri kva tid det vert vanskeleg å samle gjengen på tur.

Vi reiste frå Volda med nattbuss søndag kveld og tok fly frå Oslo måndag føremiddag. Returen var fredag ettermiddag med fly frå London, og deretter nattbuss heim. I bloggande stund har vi vore heime ein time, fyrt i omnen og ete frukost.

Her er ei liste over noko av det vi gjorde i London desse dagane:

  • British Museum
  • London Dungeon
  • London Eye
  • "Pie and mash" på puben Silver Cross ved Trafalgar Square
  • National Art Gallery
  • Musikalen "Lion King"
  • Turistbuss "hop on hop off"
  • Westminster Abbey
  • Musikalen "Book of Mormon"
  • Madame Tussaud's
  • Musikalen "Phantom of the Opera"
  • The Tower of London
Elles vart det litt tid til shopping òg, og Minstemann var spesielt oppglødd då eg tok han med til Denmark Street, der han var innom fem musikkbutikkar der dei mellom anna selde vintage-gitarar.

Alt i alt har turen vore fantastisk, verken meir eller mindre. Eg er frykteleg glad i London, og då er det ekstra kjekt å dele byen med ungane. Det hektiske livet på undergrunnen er i seg sjølv verd turen, slik eg ser det, men på denne turen la vi vekt på å få med nokre av høgdepunkta når det gjaldt aktivitetar. Heldigvis nådde vi ikkje alt, så vi har eit påskot til å reise attende.