søndag 25. april 2021

Genser nummer sju: "Chunky Dahlia" til Eldstejenta


Eldstejenta hadde lyst på ein "pusegenser", og Gamla hadde lyst til å lære seg å strikke med ulike teknikkar. Eigentleg var tanken å strikke nokre bomullsklutar i ulike teknikkar, men her går ein hardt ut når ein først satsar. Mønsteret "Chunky Dahlia" er berekna å bli strikka med to trådar samstundes. Det såg eg mørkt på, sidan mønsteret i seg sjølv kom til å bli krevjande nok. Fargeutvalet var dessutan noko avgrensa, og Eldstejenta ville ha pastellfarga blå eller gul, noko som ikkje fanst i dette garnet. Dama i strikkebutikken, som forresten er kollega av meg og nesten sambygding, foreslo då å bruke "Børstet Alpakka" frå Sandnes garn, og det er det mest fantastisk mjuke eg har halde på med. Sidan eg valde ein lysegul farge, fekk eg assosiasjonar til nyklekka kyllingar. Før eg tok til, strikka eg ein prøve  på mønsteret i noko restegarn eg hadde liggande, noko eg seinare rekte opp. Eg tenkte det kunne bli problematisk å rekke opp og strikke om att det pusete garnet utan at det vart stygt. Ved bruk av youtube og djup konsentrasjon fekk eg til mønsteret i berestykket, og deretter strikka eg nedover bolen og erma. Fredag festa eg trådane og sende genseren til Oslo. Eg skal strikke fleire etter same mønster, men tenkjer å bruke tynnare pinnar for at genseren skal bli mindre "chunky". Eldstejenta måtte derfor få tilsendt genseren så ho kan prøve den og seie si meining. Eg strikkar noko anna så lenge. Sjølvsagt.

Bok 33 2021: "Tvillingenes dagbok" av Agota Kristof


Det er krig, og mora overlet tvillinggutane sine til mor si på landsbygda, der dei vil vere tryggare. Denne bestemora er ufyseleg på så mange vis, og gutane tilpassar seg det nye levet ved å bli tøffe og harde. Det skjer fryktelege ting, og alt blir fortalt på ein uhyggeleg, enkel måte. Denne boka kjem til å sitje i ei stund, den er berre utruleg spesiell. Etter det eg har forstått, er dette første bok i ein trilogi, men førebels er berre den første blitt lagt ut på Storytel. 

søndag 18. april 2021

Genser nummer seks, Føyka nummer 3

Eg gjorde ferdig denne genseren førre helg, men festa ikkje ferdig trådane før måndag. I dag, søndag, kom endeleg Minstemann og fekk prøve genseren. Den er rikeleg stor, enno, og skikkeleg varm, då den er strikka i varmt garn (Troll) som ofte ligg tredobbelt.Guten var svært nøgd, og fargane har han valt sjølv.


Bok 32 2021: "Death message" av Mark Billingham


Tom Thorne mottek bilete av ein død mann på telefonen sin, og spørsmåla er kvifor nokon sender slike bilete, kven som gjer det og kva dei vil oppnå. Denne boka var eigentleg litt dårleg, og eg gir dermed opp forfattaren Billingham og finn noko anna enn krim. Kanskje vart det nok av sjangeren, og kanskje er det noko med at desse lydbøkene truleg er forkorta utgåver, slik at samanhengane plutseleg blir borte for meg. Eg veit ikkje, men no vart det i alle fall nok.

Tur til Refviksanden og Kråkenes fyr

Då snøen endeleg stogga og sola skein på dagtid, sat eg sjølvsagt noko nedelesst i rettingsarbeid. Laurdag fekk eg ei "leidebyge" aldeles, så etter noko rettingsarbeid kom Bladfyken og tok meg med på kveldsutflukt til Refviksanden og Kråkenes fyr. Det var ein fantastisk ettermiddag/kveld med varm sol og ingen vind, og der var mange bubilar parkerte ved refviksanden. Det såg litt hyggeleg ut å campe, noko eg trudde eg hadde fått nok av for lenge sidan. Også ute ved fyret var det vindstille og heilt ufatteleg fint. Ikkje eit snøfnugg å sjå, men derimot kusymre og gjødselspreiing som gir håp om at våren er komen for å bli.





Eigentleg ville vi gå tur blant vindturbinane oppe på fjellet, der anleggsvegane har blitt populære turvegar, men på det tidspunktet var eg så svolta at eg trua med å late livet. Vi køyrde mot Eid, og stogga så og kjøpte burger på Stårheim. Det smakte himmelsk, og leidebyga var brått over.

Snøen som fall i år



Det begynte å snø på tampen av påska, og så heldt det fram med snø og kulde i over ei veke. Berre hunden syntest det var gøy, for å seie det slik. Det har blitt ein del turar i nærmiljøet, men ikkje for mange heller. 

lørdag 10. april 2021

Bok 31 2021: "Svensken" av Guro Hoftun


Ein svensk mann bur i eit slags kollektiv i Oslo saman med to arbeidskameratar. Dei har som jobb å montere balkongar på byleilegheiter. Handlinga er relativt triviell, men boka er òg eit skråblikk på det norske samfunnet, og både balkongane og stillasa vert symbolske, på ein måte. Eg likte boka veldig godt, då den sa mykje om tida og landet vi lever i.

Bok 30 2021: "Buried" av Mark Billingham


Ein ung gut vert kidnappa, og foreldra melder ikkje saka før det har gått eit par dagar. Faren er tidlegare politimann, og Thorne likar ikkje fyren. Politimannen må lage ei liste over kriminelle som kan ønskje å hemne seg, og dermed får ein innblikk i eldre kriminalsaker som kanskje har ein samanheng med kidnappingssaka. Midt i det heile vert kidnapparane funne døde, men den kidnappa guten er framleis borte.

Bok 29 2021: "Lifeless" av Mark Billingham


Etterforskar Thorne har ei merkeleg rolle i denne romanen. Han er noko ute av seg på grunn av eit dødsfall i familien, og så jobbar han "under cover" i ei sak der nokon tek livet av heimlause menn. Thorne lever altså som heimlaus, og i dette miljøet trivst han faretruande godt, samstundes som det er fare for at mordaren slår til igjen. Boka er interessant fordi det vert peika på fleire årsaker til at nokon endar opp med å bu på gata, og ein får dessutan innsyn i ei anna side ved kjende strok i London.

mandag 5. april 2021

Siste påskedag 2021

Etter mange fine fridagar har vi no kome fram til den siste i rekkja. "Den stille veka" har i år vore aanten stille eller ikkje stille i det heile tatt, slik det er når ungdomar kjem heim til mor. Innimellom måltida har eg strikka ein genser (5 genserar på åtte veker), lese bøker, sett seriar, retta prøver og gått tur. Første påskedag (i går) kom det brått mykje nysnø, etter ein dag med storm, og i dag er det full vinter ute. Trondheimsstudentane reiste for ei stund sidan, og denne gongen køyrer dei "ytre", med alle ferjene. Det er ikkje så lenge før Veslejenta kjem heim att, men begge skal jobbe her i området i sommar. Eldstejenta kjem heim i juni; også ho skal ha sommarjobb her. Det har vore svært hyggeleg med meir liv i leiren, og det er nesten uverkeleg at det i morgon igjen er kvardag og koronafare. 


Veslejenta i sin "Føyka", strikka i Troll-garn frå Hillevåg.

søndag 4. april 2021

Bok 28 2021: "Scaredy Cat" av Mark Billingham


Ei ung kvinne vert knivstukken og drepe etter at ein mann har følgt etter henne frå undergrunnsstasjonen. Ei anna kvinne vert funnen på same måte, drepen om lag samstundes. Fleire andre mord har gått føre seg på same måte, med to nesten identiske drap samstundes. Det vert klart at ein ikkje berre har å gjere med ein mordar, men med eit mordarpar, og ein får i tillegg ei parallell historie om ein oppvekst utanom det vanlege.

Bok 27 2021: "The Burning Girl" av Mark Billingham


I denne boka går brotsverka føre seg i eit miljø med "organized crime", det vil seie eit slags mafiaoppgjer i London. Ei ung jente har blitt sett fyr på ei tid tilbake, og ho tek livet av seg etter å ha levd eit par år med store brannskadar. Jenta var ikkje det eigentlege målet for angrepet, då angriparen tok feil av henne og venninna, som var dottera til ein kriminell. Eg er ikkje så interessert i denne typen kriminalgåter, så denne boka var ikkje så spennande etter min smak.

lørdag 3. april 2021

Bok 26 2021: "Lazybones" av Mark Billingham


Denne gongen løyser Tom Thorne ei kriminalsak der nokon skriv brev til dømde valdtektsmenn i fengsel og ønskjer å møte dei. Deretter vert dei drepne. Eg likte denne boka betre enn den førre boka i serien, då løysinga var meir realistisk.

Bok 25 2021: "Sleepyhead" av Mark Billingham


Eg fann ein ny krimforfattar, og dermed blir det nokre engelske krimlydbøker på meg. Første bok i serien om Tom Thorne handlar om Alison, som ligg i koma etter eit slag. Tre andre kvinner har døydd, og ein trur først at Alison har blitt utsett for eit mislukka mordforsøk. Etter kvart viser det seg at det er dei andre kvinnene som er blitt utsett for mislukka forsøk på det Alison har blitt utsett for.

mandag 29. mars 2021

Palmesøndag 2021

Denne veka vart relativt hektisk på jobb, og i tillegg var det både TOK-møte, møte i kommunestyregruppa og kommunestyremøte. Fredag kom endeleg dei to som studerer i Trondheim heim på ferie. Storegut vart beordra å prøve genser med det same han hadde kome, og heldigvis passa den. Vi vart elles sitjande oppe til langt på natt og prate om alt mogleg. Feriekjensla seig verkeleg inn. Laurdag gjekk gutane og eg tur i Mjeltvika, og så laga vi julemiddag (pinnekjøt). Det er ein enkel rett som passar deg sjølv mykje av tida, så det passar godt utanom jula, synest eg. 





Digitalt bursdagsselskap





I dag feira vi Mamma/mormora sin bursdag saman med mange andre i storfamilien i digitalt selskap. Vi feira dessutan fastelavn med krembollar, noko eg hadde lova ungane å ta att når vi var samla. Eg fekk strikka ferdig genser nummer 4, som er i mønsteret Føyka med litt utradisjonelle fargar. Den blir frykteleg varm, men mønsteret har vore veldig kjekt. Eg har ikkje fått tak i islandsk ullgarn, så eg strikka den i "Blåne" frå Hillevåg. Det var eit deilig garn å strikke i.

Elles har vi prata, sett tv, ete godteri og kosa oss i vår vesle kohort. Alle er friske, og det er kjekkare å vere fleire samla enn å sitje aleine i sin eigen kohort. Eg er glad i å vere aleine, men det er no grenser for alt.



søndag 21. mars 2021

Ny veke, nye prosjekt...

Det har visst blitt ein vane å blogge søndagane, som ei oppsummering av veka, så også i dag kjem ein liten tilstandsrapport. Måndag hadde vi heimeskule. Eg hadde trudd at smitten ville eksplodere, og at vi skulle ha heimeskule i mange dagar, men då eg hadde vore på butikken etter jobb og kom heim att, hadde elevar og lærarar fått melding om vanleg skule tysdag. Eg syntest det var litt skummelt, spesielt med tanke på at Minstemann var i karantene, så eg gjekk med munnbind mykje av dagen tysdag. Etter jobb stakk eg innom strikkebutikken for å kjøpe meir garn, i tilfelle eg brått kom i karantene. Onsdag deltok eg på ein konferanse digitalt, og då nytta eg høvet til å multitaske (lytte og strikke). Torsdag var det vanleg skule att, med noko rolegare stemning, sidan ingen nye smittetilfelle var rapportert på skulen. Fredag skulle vi eigentleg ha skidag/aktivitetsdag, men både elevar og lærarar fekk fri, noko eg synest var fornuftig.
Eg har undervist om Irland i det siste...


I fritida har eg lese, sett på seriar, gått tur med hunden og strikka. Laurdag vart eg ferdig med min tredje Riddari, så no har eg bursdagsgåve klar til Storegut. Tre genserar sidan eg begynte å strikke 5. februar - det er i overkant mykje, men eg har sete frykteleg mykje i ro desse vekene. Eg sende pakke til Eldstejenta på onsdag, og laurdag fekk ho den. Eg hadde lagt litt påskesnop i pakken òg, og det kan no vere ei lita trøyst for henne som ikkje ser seg syn med å kome heim til påske. Ho er i praksis på ein skule i Nordre Follo og bur i Oslo sentrum, så det er ein viss risiko med det. Eg håpar ho hadde ein litt betre dag på grunn av pakken eg sende, og eg ser veldig fram til at ho kjem heim i sommarferien.
Ho fine i Oslo


Det er nesten uråd å skaffe Lettlopigarn no, noko som er irriterande, i og med at eg har eit par mønster eg har lyst til å prøve ut. I desperasjon testar eg ei oppskrift med eit heilt annleis garn. Den neste av borna som skal få genser er Veslejenta, og då hadde eg tenkt å strikke i Alafosslopi. Eg testar ut oppskrifta i garnet Blåne, så får vi sjå korleis det fyk av seg (mønsteret heiter "Føyka", så her var eit lite ordspel). Førebels ser genseren så liten ut at det spørs om Veslejenta får ta til takke med den, men det spørs om mammas fargeval fell i smak. Eg vel fargar etter innfallsmetode og humør, og denne gongen tok det litt av. De får vente i spaning...


Bok 24 2021: "Alt du elsker, skal brenne - På innsiden av den hvite nasjonalismens gjenfødelse i USA" av Vegard Tenold Aase

Eg såg forfattaren intervjua på TV for eit par veker sidan, og då vart det nemnt i presentasjonen av han at han hadde følgt ulike nasjonalistiske grupper i USA- Når så boka dukka opp få eg scrolla rundt på Storytel, vart den eit naturleg val. Aase har som nemnt følgt ulike grupper på ytre høgresida, snakka med dei og delteke i arrangement med brenning av kors og marsjar ved innsetjinga av Donald Trump som president i 2017. Forfattaren hevdar at retorikken Trump brukte er basert på retorikken til nasjonalistane, og han hevdar òg at nasjonalistane fekk problem då Trump hadde vunne valet, då dei i hovudsak baserer retorikken sin på å vere i opposisjon til makteliten. Boka er både interessant og lærerik, sjølv om dette er eit tema eg har lese mykje om og sett dokumantarar om før.

søndag 14. mars 2021

Vår og ventekarantene


For tredje dag på rad gjekk eg i dag tur i om lag ein time. I dag kjende eg lite av smertene som eg har vore plaga med sidan fallet før vinterferien, og det er eg veldig glad for. Det var sol og vårleg ute, og eg ser fram til å kunne styre i hagen og fare på lengre turar etter kvart. Det er kjekt å strikke, men no har eg sete mykje i ro. Eg har vore i ventekarantene eit par dagar, men i ettermiddag kom det melding om at Minstemann har testa negativt, og då er eg teknisk sett ute av ventekarantenen. Det vert heimeskule i morgon uansett, noko som er det einaste fornuftige slik smittesituasjonen er no.

Bok 23 2021: "Fluktruten" av Arnaldur Indriðason

Denne boka har òg handling frå andre verdskrig. Ei ung kvinne skal møte kjærasten for å segle saman med han attende til Island, men får melding om at han er teken av tyskarane. Ein mann vert funnen drukna, og politiet lurer på om det er sjølvmord. Ein annan vert òg funnen død, og vi får igjen høyre om kvinner som prostituerer seg, homofile som vert trakasserte og andre tilhøve på Island på 1940-talet. Boka er litt innvikla å følgje med i fordi nokre av hendingane ligg attende i tid utan at det kjem tydeleg fram, men elles er boka spennande.

lørdag 13. mars 2021

Riddari nummer 2

Laurdag (i dag) festa eg trådar og monterte ferdig genseren til Eldstejenta, og no ligg den til tørk etter å ha blitt vaska etter alle kunstens reglar. Sidan ho ikkje kjem heim til påske, tenkjer eg å sende genseren til henne så ho får den til bursdagen. Ho bli 28 år og får sin første mammastrikka genser, noko vi neppe hadde tenkt skulle skje nokon gong. Det neste prosjektet er genser til Storegut, som har bursdag i midten av april. Med denne farten får han kanskje den til bursdagen sin. Det er mangel på islandsk garn i butikkane, men eg håpar på å finne nok til neste prosjekt òg. 


Fredag kveld kom det smitteutbrot på skulen der eg jobbar, men ikkje blant mine elevar. Minstemann kom derimot i karantene, og som føresett er eg dermed i ventekarantene. Det er godt å ha funne seg ein hobby slik tida er no. 

Stressmeistring

Før kurs

Etter kurs (1 1/2 time)

Av prinsipp strikkar eg ikkje på møte og i arbeidstida, men torsdag gjorde eg eit unntak då vi skulle på stressmeistringskurs. Når ein har funne seg ein hobby som opptek ein mykje, er dette den beste forma for stressmeistring eg kan tenkje meg. Sidan eg hadde kome til den litt krevjande mønsterdelen på genseren til Eldstejenta, la eg onsdag kveld opp eit erme på neste prosjekt. Å strikke erme gjekk fint når eg skulle følgje med i det som vart sagt på kurset.

Bok 22 2021: "Skumring" av Arnaldur Indriðason


Året er 1941, og ein mann vert funnen skoten med eit hakekors måla med blod i panna. Det myldrar av utanlandske soldatar på Island, og etterforskarane må leite i fleire miljø for å finne løysinga på mordgåta. Boka er godt skrive, og eg kosar meg med historisk islandsk krim medan eg strikkar islandsk mønster med garn frå Island. 

søndag 7. mars 2021

Restituering og strikking

Livet under Korona er noko stilleståande, men når ein i tillegg skadar seg, vert det i tillegg stillesitjande. Eg heldt meg heime frå jobb tre dagar denne veka, og torsdga og fredag gjekk eg på jobb. Eg kjende meg noko redusert og omtåka, men det gjekk no greitt. Eg har veldig kjekke elevar i år, og akkurat no held vi på med Irland i engelsk. Fredag hadde eine klassa fagdag, og då hadde vi først gruppearbeid om Irland, og deretter såg vi filmen "Angela's Ashes". Eg var passande kledd for dagen, synest eg. 


I fritida vert det ein del "bingewatching" - først og fremst nyhende og dokumentarar, men òg ein del drama. Eg sette i gang eit nytt strikkeprosjekt førre søndag, og biletet viser kor langt eg hadde kome laurdag kveld. Denne gongen strikkar eg til Eldstejenta, og med denne farten får eg kanskje ferdig genseren til påske. Ho har bursdag 23. mars, og ho kjem heim til påske, viss koronaen tillet det. Eg kosar meg med strikkinga, spesielt når eg kan høyre på islandske bøker attåt. Det er dessutan kjappare å strikke i den minste storleiken, som eg reknar med er rikeleg stor. Eg strikka Small til meg sjølv, og den er i alle fall stor nok til meg. Mønsteret går også raskare no når eg har forstått gangen i det heile, og neste gong skal eg strikke begge ermane ferdig før eg strikkar bol, som eg synest er det kjekkaste. No er eg ferdig med eitt erme, halvferdig med bolen og 3/4 ferdig med erme nummer 2. Planen er å strikke ferdig erme nummer 2 før eg held fram med bolen. Det kjekkaste er sjølvsagt mønsteret til slutt, men det tek òg mest tid. Armane mine toler strikkinga forbausande godt, så lenge eg kviler høgre alboge på armlenet. Eg ser fram til å vere meir fysisk aktiv, men håpar eg får fullført eit strikkeprosjekt til før sommaren.



Bok 21 2021: "Skuggasund" av Arnaldur Indriðason


Ei ung kvinne har eit hemmeleg møte med ein amerikansk soldat under andre verdskrig, ein periode som på Island ofte vert referert til som "Tilstanden", då øya var invadert av unge, utanlandske menn som endra den islandske kulturen og sjarmerte islandske kvinner. Den unge kvinna oppdagar brått eit lik av ei anna ung kvinne, og snart er politiet på saka, men utan hell. I notid vert ein gamal mann funnen død, og det viser seg at han var politimann då brotsverket skjedde. Snart er Konrad, den pensjonerte politimannen, på saka. Er det mogleg å løyse saka så lenge etter?

Bok 20 2021: "Mørket vet" av Arnaldur Indriðason


Det var ei stund sidan sist eg las bøker av denne forfattaren, og på Storytel fann eg fleire titlar som var nye for meg. I "Mørket vet" møter vi den pensjonerte politimannen Konrad, som interesserer seg veldig for ei gamal sak som brått blir aktualisert. Ein død mann vert funnen i ein smeltande isbre, og mannen forsvann for tretti år sidan. Konrad var politimann då mannen forsvann, og denne gongen gir han seg ikkje før saka er løyst.

søndag 28. februar 2021

Vinterferien 2021


Denne vinterferien har vore prega av smerter. Irriterande nok presterte eg å dette og slå meg i rygg/ribbein, så eg har sete mykje i godstolen denne veka, og eg kjem meg ikkje på jobb på eit par dagar, då eg enno har smerter, spesielt når eg hostar, ler, nys eller snakkar høgt, i tillegg til alle former for bøy og tøy. Etter eit par dagar greidde eg å strikke litt, men no er det slutt på denslags. Heldigvis greidde eg å ferdigstille det store prosjektet mitt, inkludert festing av trådar og vasking av plagg. Eg er svært nøgd med resultatet, særleg fordi eg berre fekk hjelp til ein ting: å strikke saman maskene under ermane. Eg har heldigvis hatt ungdomane her til hjelp og hygge, og Bladfyken har òg stilt som muntrasjonsråd og fotograf. 
Sushi frå kinarestauranten på Eid

lørdag 27. februar 2021

Bok 19 2021: "Islands forfatter" av Hallgrímur Helgason


Ein mann vaknar og veit ikkje kvar han er. Etter kvart kjem han fram til at han er inne i ei av dei bøkene han har skrive. Med dette uvanlege og surrealistiske utgangspunktet vert Islands kulturhistorie gjennomgått, drøfta og kritisert. Mykje er interessant å lære om, men eg har kjensla av at eg veit for lite om emnet til å ha fått eit fullgodt utbytte av boka.

Bok 18 2021: "Den avstengte øya" av Sigríður Hagalín Björnsdóttir


Då Island brått blir avstengt frå resten av verda, får dette mange konsekvensar. Aukande nasjonalisme, rasisme og auka interesse for å vere sjølvforsynte er blant konsekvensane. Eg har inntrykk av at Island på mange måtar er proteksjonistisk, men denne boka er ein skrekkvisjon om kva slike haldningar kunne ha ført til i ein ekstrem situasjon. Boka er rimeleg sær, men veldig interessant.

Bok 17 2021: "Portnerboligen" av Gøril Emilie Hellen


Denne boka handlar om ein liten familie i etterkrigstidas Trondheim. Hovudperson er jenta i familien, men det meste dreiar seg om storebroren og hans psykiske sjukdom. Sentralt i handlinga er den behandlinga psykisk sjuke fekk på den tida, mellom anna elektrosjokk og lobotomi. Dette var ei svært tankevekkjande bok.

søndag 14. februar 2021

My funny Valentines


Fredag hadde eg fri. Eg brukte noko av dagen til å rette og handle, deretter henta eg ungdomane på kaia og det vart tacofredag for første gong på lenge. Laurdag gjekk vi oss ein tur i Mjeltvika, og seinare reiste vi til Eid og gjekk på kinarestaurant. Elles blir det ein del strikking mellom slaga, og biletet viser kor langt eg har kome i høve til den genseren eg har frå før. Å strikke erme var ikkje så kjekt, for eg må følgje med og telje så eg aukar passeleg ofte. Dessutan var det ubehageleg å strikke med fem pinnar, og ikkje så behageleg med den vesle rundpinnen heller.

lørdag 13. februar 2021

Bok 16 2021: "Full spredning" av Nina Lykke


I denne boka møter vi ei kvinne. Ho er fastlege, og har i mange år vore gift med ein mann ho ikkje har noko særleg nært forhold til. Så har ho møtt att ein tidlegare kjærast, innleidd eit forhold til han, flytta inn på legekontoret og lever no i ein merkeleg situasjon der ho samtalar med eit plastskjelett og tenkjer og seier rare ting om og til pasientane sine. 

Boka er både samfunnskritisk og humoristisk, og ein kan kjenne seg att i mange av tankane og kjenslene til hovudpersonen. Eg syntest kanskje slutten vart litt tam, men elles var det ei god bok.

torsdag 11. februar 2021

Mosjon og vintervêr


Førre helg gjekk eg tur i Mjeltvika både laurdag og søndag. Sola skein, det var snø og iskulde, og alt var som vanleg. Mange i nabolaget var ute og gjekk, så det vart ein del prat - mest om kor mykje sol det er og kva ein gjer for å unngå frosne vassrør.

Ny hobby

Fredag i førre veke hadde eg fagdag, og etter jobb stakk eg innom garnbutikken som ein kollega av meg driv. Det er mange flinke strikkedamer på jobb, og eg har vore utsett for eit vist strikkepress. Draumen er å klare å strikke ein Riddarigenser, og eg kjøpte fargar som er heilt ulike den genseren mamma strikka til meg før ungane og eg reiste på ferie til Island i 2019. 

Ettermiddagen fredag hadde eg eigentleg tenkt å tilbringe på sofaen, men så vart eg så spent at eg strikka den nedste mønsterborda på bolen. Laurdag ettermiddag skulle eg strikke meir, og då oppdaga eg at det var snurr på bolen, så eg måtte rekke opp alt og begynne på nytt. Det var litt demotiverande, men det gjekk mykje fortare andre gong. No er eg inne i ein einsfarga fase, og det går bra, bortsett frå at dette ikkje på nokon måte kjennest godt for armane.

Eg har svært låg sjølvtillit når det gjeld handarbeid. Både mor mi og systera mi er svært flinke, og eg har alltid vore ei kløne når det gjeld finmotorikk. No har eg fleire som har sagt dei vil hjelpe når/dersom eg står fast, og det kan dei kome til å angre på. Førebels er det ein kjekk, ny hobby for meg - eg strikka eit par genserar i 13-14-årsalderen og ein dokkegenser på 1990-talet, men elles har det vore lite og inkje av denslags. Får eg til dette, skal eg strikke eit par til med det same, så eg held ferdigheitene ved like.



Så langt kom eg fredag, men det var altså snurr på bolen


Søndag: nytt forsøk, denne gongen utan snurr

Tysdag kveld såg det slik ut


Bok 15 2021: "Mostly Harmless" av Douglas Adams

I denne boka møter vi att Arthur som sandwichmakar på ein liten planet. Brått blir han oppsøkt av dottera, som han ikkje visste at han hadde. Arthur har donert DNA-materiale, og nokon har brukt dette til å skape eit barn. Barnet er ein litt småfurten tenåring som stikk av, og Arthur vil berge henne frå alt forferdeleg i verdsrommet.

Med denne boka vert serien avslutta. Eg veit ikkje kor mykje eg har fått ut av lesinga, men det har til tider vore morosamt. Det er òg ein kultklassikar som eg har hatt lyst til å lese. 

Det mest morosame med gamle sci-fi-tekstar, er mangelen på evne til å fantasere forbi sine eigne grenser. I boka ringjer ein til dømes eit nummer for å få tak i telefonnummer og adresser, noko som vart ei digital teneste for mange år sidan. Det som derimot er meir realistisk, er klokka til Arthur, som inneheld mykje meir informasjon enn berre tida. Dette er ein idé som starta for lenge sidan, og som dei siste åra har blitt vidareutvikla mykje.