lørdag 19. september 2020

Endeleg opplett


I den siste tida har det vore mykje dårleg vêr når eg har hatt fri, så lite og inkje er blitt gjort ute i hagen og rundt huset. Mellom anna har dampdusjen blitt ståande på verandaen, og ein dag hadde ein av delane frå steamdusjen velta fordi det var kraftig vind. I dag var det opplett og eg hadde fri, så då nytta eg høvet til å stable delane ut i ei utebod. Eg har purra på rørleggarfirmaet der eg bestilte badekar tidleg i august, og eg hadde håpa dei ville kome og ordne det før haustferien. Det er bra dei har mykje å gjere, men keisamt å måtte vente så lenge når delane har kome og alt er klart. Det vil seie, alt er ikkje klart, for eg må få ein elektrikar til å kome og fjerne stikkontakten på veggen. 

Etter å ha gjort litt her og der i hagen, gjekk eg ein tur med Charlie innover bygda. Det er frykteleg vått i graset og i bakken, så å gå rundt på plenen var som å trakke på ein svamp. Eg orka ikkje tanken på å gå tur i naturen, så då blei det altså bygdevegen i staden. Vi møtte nokre kjenningar langs vegen, sola skein og det var i det heile ein fin tur, sjølv om naturopplevinga ikkje vart den heilt store.

Førebuingar av budsjettarbeid

 


Torsdag reiste eg til Grodås etter eg var ferdig med undervisninga. På agendaen stod førebuing av budsjettarbeidet for i haust. Først heldt kommunedirektøren ei innleiing, deretter økonomiansvarleg og alle leiarane for dei ulike budsjettområda (kommuneadministrasjon, samfunnsutvikling, helse/omsorg, oppvekst/kultur). Alle hadde arbeidd fram forslag til kutt, og så skulle vi i grupper diskutere dei ulike kuttforslaga etterpå. Det vart ein givande ettermiddag, sjølv om fem timar møte etter arbeid er rimeleg heftig. 


Av viktige saker diskuterte vi mellom anna kjøp av ein stor, privat barnehage, bygging av symjehall og ei omfattande flytting og omlegging i bygda der mine born har gått på skule. Der var det tale om å sende ungdomsskuleelevane over med ferja, flytte barnehagen til skulen og gjere om omsorgsinstitusjonen til heimebaserte tenester. Dette er svært omfattande inngrep i ei lita bygd. 

Vinsmaking

 


Onsdag hadde eg meldt meg på vinsmaking på ein café i Volda, så då var vi fem som reiste over med 17.40-ferja for å smake vin - noko som i seg sjølv kjendest merkeleg midt i arbeidsveka. Vi fekk prøve i alt åtte vinar frå Piemonte; ein kvit, ein Prosecco og seks raudvinar. Foredragshaldaren lærte oss litt om korleis vi skulle handsame vinen, noko vi kanskje visste frå før, men så lærte vi òg om kva vi skulle lukte etter, på ein måte. Vi lærte òg om vinproduksjon og denslags - i alt vart det passeleg mykje både lærdom og vin. Det einaste eg syntest var litt synd, var at dei serverte litt tapas etter kvitvinane, og deretter ingen mat. Dei tyngste vinane til slutt vart noko heftige utan mat til, og det vart nesten absurd då foredragshaldaren sa "denne passar perfekt saman med ein bit parmesan", utan å ha teke med nettopp det, slik at vi kunne ha fått prøve det sjølve. 


Bok 67 2020: "Folk med angst" av Fredrik Backman


Som i dei andre bøkene eg har lese av same forfattar, er handlinga i denne boka relativt tragisk, men likevel humoristisk og heilsprø. Ein bankranar forvillar seg inn i ei leilegheit etter eit mislukka forsøk på å rane ein kontantfri bank. I leilegheita er det visning, så der er fleire til stades, og det heile utviklar seg til eit gisseldrama. Sams for dei alle er at dei har problem med einsemd på ulikt vis, og vi møter dei i det dei blir avhøyrde av politiet og i det dei vert kjende med kvarandre. Dette var hyggeleg lesing med god humor.

søndag 13. september 2020

Bok 66 2020: "Presidentene" av Hans Olav Lahlum


Forfattaren les sjølv denne forkorta utgåva (8 1/2 time) av boka frå 2008, og berre dei etter hans syn mest interessante presidentane er tekne med. Boka er ikkje så komplisert verken politisk eller historisk, og forfattaren skriv og les på ein utmerka måte, bortsett frå at engelskuttalen ikkje alltid held mål. Mykje av stoffet var kjent for meg frå før, men eg har òg lært svært mykje nytt. Boka tek føre seg litt om oppvekst og familiebakgrunn, ein del om viktige hendingar og ein heil del om skandalar og personlege eigenskapar som talarar og debattantar. Eg likte boka svært godt, sjølv om det sjølvsagt hadde vore betre å lese den lange boka - og gjerne sett bilete òg. 

torsdag 10. september 2020

Bok 65 2020: "Eleanor Oliphant is completely fine" av Gail Honeyman

 


Eleanor er ei einsam, noko pussig dame på om lag 30 år. Ho jobbar som sekretær, men elles lever ho aleine, utan vener eller familie. Boka handlar om korleis ho prøver å kome seg ut av einsemda, då ho brått møter mannen i sitt liv. Samtidig får vi glimtvis innblikk i fortida hennar, der mykje av forklaringa ligg på kvifor ho er som ho er.


Eg las boka som lydbok på engelsk, noko som var spesielt kjekt fordi handlinga går føre seg i Skottland. Innlesinga var svært god, noko som òg var med på å gjere dette til den beste leseopplevinga eg har hatt på lenge. Forteljinga om Eleanor var svært engasjerande, og både trist og morosam på same tid. Ein synest synd på Eleanor, samtidig som ein ser kor ho ikkje følgjer med i livet rundt seg. 

søndag 6. september 2020

Bok 64 2020: "Hvorfor stemmer russerne på Putin?" av Bernhard L. Mohr

Når ein er lei av å lese lette romanar, kan det vere greitt å finne andre typar bøker, som denne drøftinga av russisk kultur og historie. Forfattaren har intervjua russarar i ulike aldrar, men stort sett frå middelklassa. Temaa er samfunnssyn, samfunnsendringar og politikk, og eg synest boka var svært lærerik. Mot slutten kjem forfattaren inn på det amerikanske valet av Trump som ny president i 2016, antieuropeiske tendensar i EU og ulike tilhøve i den tidlegare Sovjetunionen. Han drøftar òg kor viktige demokratiske ideal eigentleg er.

Trass i det tunge temaet, synest eg ikkje boka var spesielt tung å lese og forstå. Den gav mange nye vinklingar og forklaringar, og eg syntest det var spennande å lære meir om dette.

onsdag 2. september 2020

Bok 63 2020: "Mamma er trygda" av Mímir Kristjánsson

Forfattaren fortel om mora si, som i relativt ung alder fekk kreft og som levde eit liv i sjukdom og med smerter det meste av tida etter han vart fødd. Han fortel òg om korleis det var å vere einebarn med ei mor som ringde altfor ofte og ein far som reiste frå dei og levde sitt eige liv på Island. Mest av alt er dette ein refleksjonom korleis det er å bli uføretrygda både når det gjeld økonomi og status. Ei utruleg interessant bok som fungerte godt som ei motvekt til dei to siste bøkene eg las.

Bok 62 2020: "Fyrsten" av Henrik H Langeland

"Wonderboy" er attende, og det har gått 13 år sidan dotcombobla sprakk. No driv han eit konsulentfirma der han mellom anna gir råd til politikarar. Samtidig er han no skild, men saknar kona. Borna er tenåringar, han trenar mykje og han møter ei ung kvinne som han vert forelska i. Mykje går på skinner, men igjen rotar mykje seg til.

Boka er ikkje fullt så spesiell som den første, men den er noko interessant likevel.

søndag 30. august 2020

Laurdag i Norangsdalen

Laurdag var vi på jakt etter nye turmål, og turen gjekk til Norangsdalen, der vi gjekk ein runde på rås på den andre sida av elvane/vatna i høve til hovudvegen, før vi gjekk attende på hovudvegen. Det var ein del skyer, så ein såg ikkje så mykje anna enn ur, skog og fjellsider, så det var omtrent som heime. Innimellom skimta ein dei majestetiske fjelltoppane.

Frå utsiktsplassen ovanfor Urasetra

torsdag 27. august 2020

Bok 61 2020: "Wonderboy" av Henrik H Langeland

Eg hugsar godt då denne boka kom ut og vart mykje omtala, men då var eg ikkje så interessert i denslags bøker. Når forfattaren no har skrive eit par bøker til om hovudpersonen, vart boka såpass interessant at eg lasta den ned.

Handlinga går føre seg i Oslo rundt millenniumsskiftet, og hovudpersonen er ein 34 år gamal, relativt kynisk og suksessfull forretningsmann. Han reiser til Paris, New York og Afrika, og det skjer mykje som skal vise ei skuggeside ved miljøet han jobbar i. Mannen er svært oppteken av klokker, blant anna, og forbruket er enormt. Sjansespel pregar livet både jobbmessig og privat, noko som får alvorlege følgjer.

Eg likte boka forbausande godt, med tanke på at det var lite eg kunne relatere meg til.

søndag 23. august 2020

Endeleg helg

Første veke med elevane er alltid full av spenning, og i år vart det spesielt spennande, på grunn av koronapandemien. Veka har handla mykje om smittevern, isolasjon og karantene. I tillegg var eg i gravferd tysdag og til frisør etter jobb fredag, så veka har vore i overkant travel. Eldstejenta kom tysdag og reiste att torsdag kveld, minstemann kom tysdag og har vore her sidan. I tillegg fekk han besøk fredag, så vi vart tre i huset i helga òg. Heldigvis, får ein seie, for det vart brått tomt her.

Det har regna nesten utan avbrot sidan fredag kveld, så det var lite freistande å gjere noko ute. Vi har derfor vore inne det meste av helga, bortsett frå nokre turar med Charlie og ein handletur til Eid. Eg trur eg snart må kjøpe meg nokre mindre gryter, for eg lagar altfor mykje mat. No når kvardagen normaliserer seg, må eg ta meg saman og lage passelege porsjonar, så vi slepp å ete det same fleire dagar på rad.
Koronatiltak

lørdag 22. august 2020

Bok 60 2020: "Aldri aldri aldri" av Linn Strømsborg

Ei kvinne vil ikkje ha born. Kvifor ikkje? Og korleis reagerer omgjevnadene på dette? Kva tenkjer ho om venninner som får born? Kva konsekvensar får denne avgjerdsla i livet hennar? Trass i at eg ikkje skjønar korleis nokon kan ha ei slik meining, syntest eg det var interessant å lese denne boka. Eg kjende meg att i mange av tankane undervegs. men då helst dei andre sine tankar, ikkje hovudpersonen.

torsdag 20. august 2020

Bok 59 2020: "Aurelia" av Gabi Gleichmann

Vanlegvis synest eg det er spennande å lese om jødiske lagnader under andre verdskrig, og eg trudde dette var ei bok som omhandla det i større grad enn den gjorde. Boka handlar om eit manuskript som vert funne i eit dødsbu, og som handlar om ei kvinne som kom seg unna Slovakia før utryddingane starta. Kvinna er forteljaren si ukjende bestemor, og etter kvart tek ho over forteljinga.

Mykje er interessant og spennande, som til dømes korleis eit liv kan bli prega av utnytting og forakt, men noko er òg overdrive, som då ho vert elskerinna til fysikaren Albert. Det vert òg noko sentimentalt til tider. Alt i alt vart det ei ok bok som begynte bra men fall noko saman etter kvart.

søndag 16. august 2020

Bok 58 2020: "Fie faller" av Therese Aasvik

Fie er ei mor på beste vestkant i Oslo. Ho prøver å leve opp til rolla som ballettmamma og "frue", men brått slår lynet ned i livet hennar då mannen har funne seg ei anna kvinne. Boka handlar om identitet, klasse og samlivsbrot, og relasjonane mellom mødrer og døtrer står sentralt. Sentralt står òg refleksjon over kva som er dei viktigaste verdiane i livet. Det er mykje å kjenne seg att i i denne romanen, samtidig som livet der utsjånaden på nista til borna er temmeleg fjern frå det livet eg sjølv kjenner til.

lørdag 15. august 2020

Bok 57 2020: "Ut av det blå" av Kristin Valla

Elin er heilt utan familie og kjem til heimbygda for å tømme huset og gjere det klart for sal. Vi får høyre om korleis brørne og faren vart tekne av eit ras, om bygdeguten Elin har hatt eit forhold til og meir om fortida. Etter kvart kjem det fram nye fakta om fortida, og Elin finn ut at ho ikkje har kjent sine næraste så godt som ho trudde.

Forteljinga er fengande, men det er òg interessant å lese om skilnadene mellom arbeidarar og bedriftsleiarar i industribygda. 

tirsdag 11. august 2020

Fred over minnet

Måndag 10. august somna mi tidlegare svigermor inn etter eit kort sjukeleie. Ungane miste dermed nok ein besteforelder, den tredje på fire år. Farmora deira kom inn i livet mitt hausten 1986, då ho var 45 år. Ho og Farfaren var eit stilig og ungdommeleg par, som likte å gå på ski og danse, mellom anna. Sidan dei berre fekk eitt barn, vart mine fire ungar dei einaste barnebarna. Når dei har gått på vidaregåande skule, har ungane etter tur fått bu i hybelleilegheit i den same leilegheita som Barnefaren og eg budde i i halvanna år. Det har vore tette band og mykje omsorg og kjærleik mellom farmora og barnebarna, så saknet blir stort.
Farmora på 50-årsdagen

Bok 56 2020: "Henrik Wergeland. En biografi 2" av Yngvar Ustvedt

I denne boka fortel forfattaren om slutten av livet til Wergeland, då han gifta seg, vart sjuk og skreiv mengder av tekstar før han til slutt døydde. Bøkene har vore svært interessante å lese, og eg er imponert både over Wergeland og Ustvedt som forfattarar.

torsdag 6. august 2020

Bok 55 2020: "Henrik Wergeland. En biografi 1" av Yngvar Ustvedt

Som fagleg fornying tenkte eg at eg kunne lese meg opp på nokre emne eg veit eg skal undervise om komande skuleår, og eg valde denne biografien fordi eg tidlegare i sommar har hatt stor glede av bøker av same forfattar. I denne del 1 følgjer vi Henrik Wergeland frå fødsel og fram til ei stor rettssak. Vi får òg høyre meir om byen Kristiansand, som vart totalt endra av brann seinare, om faren Nicolai og om systera Camilla, som skreiv dagbok som ofte blir sitert. Mykje av stoffet er kjent frå før, men her er òg nokre nye fakta som kan krydre undervisninga mi framover. I mitt stille sinn tenkjer eg at viss Henrik Wergeland hadde blitt fødd i vår tid, ville han ha fått ein diagnose. Slik ville han ha fått eit rolegare liv, og sinn, men vi hadde òg gått glipp av ein stor forfattar.

tirsdag 4. august 2020

Bok 54 2020: "Gaute & Veronika" av Kristian S. Hæggernes

Forteljaren i denne romanen er ei godt vaksen kvinne, som er sambuar med ein mann. Begge har eitt vakse barn, og begge bur i huset saman med dei. Dottera til sambuaren er 40 år og har flytta heim for å døy, då ho er råka av alvorleg sjukdom. Boka er trist, ikkje berre fordi Veronika skal døy, men òg fordi ein får innblikk i fleire liv der mykje har gått gale. Det er mykje einsemd og utanforskap som blir tematisert. Eg likte boka godt, sjølv om den altså er trist. Den gir ettertanke.

søndag 2. august 2020

Prosjekt badekar 2: nedvask

Etter å ha fått stengt av slik at det ikkje lenger rann vatn ut av hola i veggen, fekk eg sjølvsagt nytte av vatn elles i huset. Dette gjorde òg at eg fekk vaska ned "oppebadet" - det vil seie tak, vegger og golv. Det var sjølvsagt skitnast i kråa bak dampdusjen, men det var relativt fort gjort å vaske resten òg. Golvet vart skrubba etter alle kunstens reglar, og alt står no klart til montering av badekar. Det vert ein del rot elles i huset òg medan eg held på, men det er greitt å gjere skikkeleg det ein gjer.

Bok 53 2020: "Snorri Sturluson" av Ivar Eskeland

Som ein del av den faglege oppdateringa mi har eg no lese denne biografien, skriven av den kjende kåsøren Ivar Eskeland. Boka handlar om livet til Snorre, samstundes som den òg tek føre seg historia til Island og ein del om bokproduksjon, bøker som har blitt borte og diverse avskrifter. Det er forfattaren sjølv som les, og han har lagt inn nokre element frå sogestilen i boka.

lørdag 1. august 2020

Endeleg sushi

Sidan Veslejenta snart reiser til studiebyen, ville ho "henge" litt med mora si ein siste gong før ho for. Ho ville dessutan besøke Mormora òg, så då vart det freistande å slå saman nokre treff. Før vi henta Mormora, fekk vi handla nokre småting til hybellivet, i tillegg til at eg kjøpte meg ei tang. Kvar sine interesser. Storegut fekk nyss om at vi hadde tenkt å ete sushi med Mormora, og då ville han òg vere med på treff. Vi vart derfor fire rundt bordet på "My Kitchen", så eg bestilte det same som sist eg var der saman med tre andre, for 11 dagar sidan.

Mormora hadde ikkje smakt sushi før, men likte det heldigvis godt. Forventningane har blitt skrudde kraftig opp i løpet av dei siste vekene. Sjølv er eg svært glad i sushi, og på denne restauranten er dei flinke til å lage sushi med mykje og spennande fyll. Når ein bestiller familiemiks, får ein litt av fleire sortar, og vi bestilte berre "50 bitar" og fekk fleire gode sortar.

Etter maten handla Mormora og eg, før eg skunda meg heim med tanga mi. Det gjekk heilt fint å skru av dei gamle slangane med den, og med litt hjelp av Storegut til å teite, fekk eg endeleg tetta for vassuttaket. Dermed kunne eg skru på att vatnet, etter eit døgn med unntakstilstand.

Veslejenta og Storegut pakka med seg klede og ting frå romma sine og ei av bodene, så no har eg eit slags håp om å få meir orden i heimen. Klessorteringa skal i alle fall gå som ein leik, no når vi berre blir to i huset! Sommaren har gått veldig fort, slik alle feriar gjer, og det blir rart her utan Veslejenta når kvardagen tek til. Vi har hatt eit hyggeleg år med henne i heimen, men eg unner henne sjølvsagt å reise litt ut i verda og sjå noko anna enn heimbygda. Det blir spennande å høyre om hennar nye liv både på privaten og i lærarstudiet, og det er greitt å tenkje på at ho skal bu saman med to venninner og i same by som storebroren. Han skal jobbe ei veke til før han reiser oppover og begynner på mastergradsstudiet i musikkvitskap. Dei er to kjekke ungdomar, og eg sakna dei med det same dei gjekk ut døra.

fredag 31. juli 2020

Prosjekt badekar 1: Eve of Destruction

For nokre dagar sidan bestilte eg meg badekar med dusjvegg til "oppebadet". Planen var eigentleg å få rørleggarane til å demontere den defekte dampdusjen, men så tenkte eg at det ville vere greitt å vaske skikkeleg der den har stått før badekaret vert montert, og det vart for dumt å få rørleggarane til å vaske for meg òg. Dermed sette eg i gang. Arbeidet tok tre timar, og det var tallause skruar og ein del tunge tak for ei lita kjerring. I bloggande stund står det att ein liten, men viktig detalj: å skru av nokre slangar og tette med pakningar så eg kan opne vatnet att. Pakningane fekk eg med frå rørleggarforretninga då eg bestilte badekaret. Det viste seg at skiftenøkkelen min rett og slett er for liten, så no har eg på ein måte dumma meg litt ut. Eg får klare meg utan fri vassføring fram til i morgon, då får eg kjøpe meg ein dertil eigna reiskap.
Før: ein stk defekt dampdusj 

Etter: ein del skrap som lyt leverast

onsdag 29. juli 2020

Bok 52 2020: "Verre enn sitt rykte" av Yngvar Ustvedt

Det ligg fleire bøker av forfattaren på Storytel, og dei er glimrande innlesne og lettfattelege. Denne boka omhandlar vikingane, og tek føre seg ulike kjelder som skal vere med på å gi eit nyansert syn på kven vikingane var og kva dei gjorde. Boka viser òg korleis vikingane vart romantiserte i Norden og Tyskland som ein del av nasjonsbygging og nasjonalromantisk kultur, seinare òg av nazistar. Boka begynner med ei skildring av korleis vikingar vert nytta i dagens samfunn i så ulike samfunnsområde som fotball og turisme, og mot slutten reflekterer forfattaren over ulike kjelder og kjeldekritikarar i nyare tid, som til tider har framstilt vikingane som ufarlege handelsmenn og forkasta historiske kjelder som propaganda. Boka er svært interessant av mange årsaker, og eg føler eg har lært mykje som eg kan ta med meg vidare i norskundervisninga.

mandag 27. juli 2020

Søndagstur til postvegen i Markane

Etter to fine solskinsdagar utan særleg mykje på programmet tok vi oss ein tur til den trondhjemske postvei i Markane då søndagen kom. Dette var ein skya dag, og høljeregnet kom akkurat då vi kom attende til bilen. Turen går frå dei gamle steinbruene eg har skrive om før, langs grusvegen i Sør-Markane og deretter ut i skogen. Dette er sjølvsagt den finaste delen av turen, då ein går på fint underlag i furuskog, utan særleg mange bakkar. Dette høver godt når ein er mest opptekne av å prate, ikkje trene kondisjon. Heimvegen la vi om panoramavegen til Lote, men då regna det så gale at vi ikkje gadd å gå ut av bilen for å ta bilete. Det vert arbeidd med å lage ein ny tunnell mellom Blakstad og Stryn, men dei let dei trange, gamle tunnellane stå att - det synest eg er flott, for dei er ganske spektakulære.
Dagens turkameratar




lørdag 25. juli 2020

Bok 51 2020: "Slavene på Akershus" av Yngvar Ustvedt

I denne boka fortel forfattaren om ulike lagnader blant alle fangane på Akershus festning, fram til og med landssvikoppgjeret etter andre verdskrig. Blant dei nemnde er til dømes Gjest Baardsen og Ole Høiland, to av dei mest romantiserte skurkane i norsk historie. Forfattaren tek i tillegg opp soningstilhøve, syn på straffemetodar og liknande tilhøve, og han avsluttar med å reflektere over Dostojevskijs syn på lovbrot og straff. Boka er både interessant og lærerik, og eg lærte mellom anna meir om Henrik Wergelands engasjement i tilhøva på Akershus, noko eg skal nytte i norskundervisninga til hausten.

torsdag 23. juli 2020

Onsdagstur til Ålesund

Eit anna turønske blant jentene var Ålesund, og vi køyrde dit i plaskregn. Først køyrde vi til Fjellstua for å sjå utsikta der, og vêret vart etter kvart ikkje så verst til byvandring. Jentene gjekk ned trappene, medan eg køyrde til sentrum og parkerte. Deretter gjekk vi på café og vandra rundt i byen ei stund.


Mine kjekke ekstradøtrer



På heimveg handla vi inn til middag. Jentene laga maten medan eg planta dei to rosebuskane. Det var 22. juli, og eg har ein tradisjon med å plante roser då. I år vart det to ulike sortar raude roser, og eg håpar dei overlever, trass hasteverksplanting i ufyseleg regnvêr.

Tysdagstur til Ørsta og Flø

Jentene hadde sett "Åndenes makt" på tv, der caféen Fru Svendsen i Ørsta hadde vore presentert. Det var derfor eit sterkt ønske om å besøke denne caféen, og då fekk vi med oss Mormora. Det vart ei hyggeleg stund med god servering og mykje prat. På vegen til Ørsta hadde vi stogga ved paddestatuen, og i Ørsta vitja vi Ivar Aasen-statuen.





Etterpå stogga vi på Plantasjen og kjøpte to nye rosebuskar, før vi tok turen til Flø. Der gjekk vi ein tur til Roppesanden, så jentene fekk sjå havet. Vi køyrde òg ein runde til byggefeltet der Eldstejenta levde sine første sju år.

Attende i Volda gjekk vi på restauranten My Kitchen, der vi bestilte sushi. Det var aldeles nydeleg mat, og vi var uhorveleg svoltne. Det vart ein kjekk og aktiv dag med elendig vêr, men fine opplevingar.

mandag 20. juli 2020

Bok 50 2020: "Falketårnet" av Erik Fosnes Hansen

Wolfgang er umyndig arving til ei  borg, og faren har blitt borte medan han var på korstog. Onkelen er dermed regjerande borgherre, og no vert Wolfgang snart myndig. Guten har eit merkeleg sinn, og ein enda rarare hobby, då han snakkar med jaktfalkane sine og er meir oppteken av dei enn av menneska rundt seg.

Denne boka var det vanskeleg å legge frå seg. Den har handling lagd til 1200-talet, men handlar likevel om tidlause tema. Denne kan verkeleg anbefalast!

Søndagstur til Hoven

Siste dag med alle samla denne sommaren måtte markerast på skikkeleg vis. Vi tok derfor turen til Loen, der vi tok skyliften opp til toppen av Hoven. Det var berre Eldstejenta, Veslejenta og eg som hadde vore der før, og det var nesten tre år sidan. Det var lov å ta med hund opp mot eit lite ekstrabeløp, så Charlie fekk seg litt av ei oppleving han òg.


Turfølgjet mitt

Familiebilete









Frå toppen av Hoven er det mogleg å gå fleire ulike ruter, og vi valde å gå skogsvegen ned att til Oppheim. Det er ein tur på om lag 6 km, og så var det 5 km å gå vidare attende til der bilane stod parkerte. Vi hadde flott utsikt det meste av turen, og vêret var stort sett skya med opphaldsvêr, så det var fint turvêr, eigentleg.

Etter turen køyrde vi til Stryn, der vi åt pizza på ein pizzeria. Pizza er veldig grei mat når ein er mange som skal ete og nokre er vegetarianarar, og vi var nesten daude av svolt på det tidspunktet.

Vel heime att reiste Storegut og Veslejenta til faren, etter fire ferieveker hos meg. Minstemann vart att ei natt til, men det vart vi "damene" som vart sitjande i stova og sjå Eurovionfilmen, som var veldig koseleg og morosam.