fredag 19. april 2024

Rundtur i vind og regn (berre fotografering på Raudeberg)

Laurdag 13. april tok Bladfyken og eg med oss Dennis på biltur. Planen var Refviksanden, men den køyrde vi glatt forbi. Vi køyrde vidare mot Vedvik og attende til Raudeberg den vegen, der trur eg ikkje at eg hadde vore før. Det var 22 m/s på Måløybrua, og tjukk skodde ved vindmøllene ovanfor Kvalheim. Det vart lite turgåing, men rikeleg og intens havluft. På heimvegen stogga vi på Eid og kjøpte oss fish and chips på Cats. Eg er engeslklærar og 55 år, men hadde aldri ete det før. Det skal ikkje gå 55 år til neste gong!



søndag 7. april 2024

Mjeltvika


Når eg ikkje har konkrete planar for ein laurdag, vert eg ofte sitjande og tenkje over kva eg skal gjere først og sist. I går var det fint vêr på morgonen, og eg tenkte på å gå ein lang tur. Det var òg nokre ærend eg ville utrette, og huset såg ikkje ut. Det enda med at eg vaska huset først, i tillegg til at eg fekk rydda ut påskepynten for denne gong. Deretter gjekk eg meg ein mellomlang tur til Mjeltvika med hundane, og så fekk dei vente på at eg reiste til Eid for å handle mat. Dei andre shoppingærenda mine får vente til neste helg, då eg har betre tid. Sidan det er basar i dag, heiv eg ihop ei kake, og når Veslejenta kom frå jobb, laga vi ein enkel tacomiddag før vi kosa oss framfor tv-en med ein av favorittseriane. 

Genser nummer 62: fantasigenser i léttlopi


Sidan eg har liggande ein del restegarn etter kvart, hadde eg eigentleg tenkt å strikke eit pledd. Då eg skulle på politikaropplæring i november, la eg likevel opp eit brot som enda i eit artig, men ikkje så kledeleg genserprosjekt. Det var kjekt å setje saman fargar og mønster, men genseren vart for lang i halsområdet. Eg la derfor vekk prosjektet nesten ferdig, men i dag tok eg meg på tak og festa dei siste trådane. Eg vaskar genseren og prøver å forme fasongen litt, men eg trur dette blir ein "heimegenser".

mandag 1. april 2024

Bok 10 2024: "Den tomme tronen" av Bernard Cornwell


Æthelred, herskar av Mercia, døyr utan å etterlate seg ein arving. Kona er både dyktig og klok, men s¨er det berre det at ho er kvinne. Edvard av Essex vil gripe makta, og på toppen av det heile finst det framleis "danar" som ønskjer makt og rikdom. Vår helt Uthred er skadd, og i starten kan vi vere i tvil om han er død. I og med at dei tidlegare bøkene har hatt ei forteljarstemme som er ein svært gamal Uthred, reknar ein med at det berre er eit knep frå forfattaren si side.

søndag 17. mars 2024

Lisjedalen

I dag hadde endeleg både Veslejenta og eg fri samtidig, og då valde vi å gå inn til skogsvegen som går til Lisjedalen. Planen var å gå så langt opp som vi kom, for vi forventa snø pg is. Bommen var stengd, så ein kunne ikkje køyre bil opp, men det gjekk fint å gå heilt opp. Forma mi er ikkje all verda, så det var godt å kome seg opp bakkane utan å få store problem med kondisen. Det er slik ein trenar for å få betre kondis, tenkjer eg. Hundane sprang lause og herja på, og vi folka fekk oss ein god tur og mykje frisk luft.

I morgon, 18. mars, blir hundane 10 månader.

Dennis

Albert



Genser nummer 61: "Perlepuffgenser" til meg sjølv

 


Eigentleg hadde eg tenkt å strikke denne genseren til Eldstejenta, men så var fargen meir "min" enn "hennar". då eg eigentleg tenkte å bestille lys turkis. Denne fargen heiter turkis, og den er ganske mørk. Eg løyvde eit par nøste, berre så det er sagt. Å handle på nett kan ha sin pris. Garnet heiter Alpaca Bris, som i den førre genseren eg strikka, og det garnet er svært mjukt og behageleg å jobbe med. Det som er spesielt i denne oppskrifta, er teknikken på erma. Mønsteret ser meir komplisert ut enn det er, men ein må halde tunga beint i munnen, spesielt ved raglanfellinga. Eg var svært nøgd med resultatet, og ein skal ikkje sjå vekk ifrå at eg har bestilt inn garn til eit par til i same mønster...

torsdag 14. mars 2024

Tur til Flø

Dagen etter 8. mars var litt dagen derpå for meg, som hadde vore med og arrangert markeringa i Volda. Eg
skulle på kunstutstilling som KDA-elevane mine arrangerte i Ørsta, og så kontakta eg mamma og fekk henne med meg - først på kunstutstilling og deretter på biltur til Flø, der vi gjekk oss ein tur i finevêret. 

Tur til kystfortet ved Eltvik

Første helga i mars fekk vi utferdstrang og la ut på tur til Stadlandet, til restane av eit kystfort frå andre verdskrig. Fortet låg like ved den frykteleg smale og dårlege vegen til Eltvik, så det vart ikkje mykje trim, men det var ein fascinerande stad med herleg havutsikt. Etterpå køyrde vi til Ervik, men det vart ikkje til at vi gjekk ut til kystfortet der. I staden gjekk vi ein tur på sandstranda, som delvis var vekk etter diverse uvêr. Det var flotte bølgjer og mange surfarar ute på denne nydelege dagen.

















Bok 9 2024: "Den hedenske kongen" av Bernard Cornwell

 


Saksa frå Storytel: "Årene etter kong Alfreds død er fredelige. Danene regjerer i nord, sakserne i sør. Men for en kriger er en skjør fred den tøffeste utfordringen. Altfor ofte gir den spillerolle til de forsiktige og tilbakeholdne. Uhtred, en av den avdøde kongens beste krigere, er ikke populær i det nye regimet. I et øyeblikks raseri blir han forvist fra eiendommen sin og bannlyst. Han er utstøtt både blant kristne og hedninger. Med støtte av en håndfull menn drar Uhtred nordover for å vinne tilbake Bebbanburg, som har tilhørt hans familie i generasjoner og er Englands største festning. Men ellers i landet er det uro. Knut Langsverd, den mest fryktede og voldelige av danene, reiser en hær da konen og arvingen hans blir tatt til fange. Alle kongedømmene blir trukket inn i en krig som vil avgjøre om det skal være et England eller et Daneland. Og det er opp til Uhtred, herskeren blant de utstøtte, å bestemme når og hvor det slaget skal stå."

Bok 8 2024: "Kvit, norsk mann" av Brynjulf Jung Tjønn


I fjor var Tjønn på skulen vår og fortalde om livet sitt, i tillegg til at han las nokre av dikta sine. No har eg lese heile diktsamlinga, og den er utruleg god og tankevekkande. Eg har òg brukt nokre av dikta i jobbsamanheng, under emnet "kulturmøte i tekstar" på norsk VG1. Då brukte eg noko tid på å fortelje om Arve Beheim Karlsen, Philip Manshaus og Benjamin Hermansen, sidan det er referansar til desse i dikta. 

Tjønn er adoptert frå Korea, og mange av dikta handlar om korleis det er å sjå annleis ut, korleis ein blir oppfatta som kinesar og kva kvardagsfordomar ein kan oppleve. Det er sterke tekstar.

fredag 23. februar 2024

Bok 7 2024: "Kongenes død" av Bernard Cornwell


Kong Alfred er død, og det er uro og usikkerheit i riket hans. Uthred vert spådd, og spåkvinna seier at sju kongar vil døy og kvinnene han elskar. Han kjempar vidare mot vikingar og saksiske forrædarar, og mange døyr undervegs. Sidan bøkene er fortalde av ein gamal Uthred, veit lesarane at han overlever, men det er likevel mykje spenning undervegs.

Bok 6 2024: "Det brennende landet" av Bernard Cornwell

 

I denne femte boka i serien er kong Alfred gamal og sjuk, og Uthred kjempar vidare både som saksar og viking. Forlaget skriv: Alfred av Wessex er gammel og syk og hans etterfølger er uerfaren. De krigerske vikingene, som så mange ganger har måttet gi opp kampen om Wessex, ser sin snitt til å angripe. Alfred må igjen appellere til Uhtred, sin motvillig allierte. Uhtred leder vikingene inn i en felle, og det ender i slaget ved Farnnam, der vikingene gikk på ett av sine største nederlag. Men i etterkant av seieren blir Uhtred satt på prøve både av personlig tragedie og av et angrep fra Alfreds soldater. De er misunnelige på Uhtreds prestisje og føler seg også truet av hans fremmedartede kultur. Uhtred bryter med Alfred og troskapsløftet han har gitt ham, og reiser nordover. Han blir igjen en viking.

tirsdag 20. februar 2024

Genser nummer 60: "Cozy everyday sweater" til Eldstejenta

Eldstejenta har bursdag palmelaurdag i år, derfor tenkte eg det kunne vere på sin plass med ein gul genser til bursdagen. Og påskegul genser kan det vere kjekt å ha før påske òg, dermed vart det bursdagsgåve på forskott. Oppskrifta var veldig enkel, og garnet fantastisk mjukt. Det heiter Viking Alpaca Bris, og fargen var lys gul. Genseren passa perfekt.


søndag 18. februar 2024

Genser nummer 59: "Fanagenser" til meg sjølv

Eg hugsar frå ungdomen ei raud og kvit fanakofte som eg trur eg arva etter Systa. No har eg strikka meg ein mørkeraud og naturkvit fanagenser etter same oppskrift og storleik som den eg strikka til Veslejenta. Eg festa trådane kvelden før eg skulle ha den på meg på kommunestyremøte, etter ein enorm strikkeinnspurt. 


tirsdag 30. januar 2024

Vest nummer 1: Twisty Akita til Storegut


Ein gong Storegut var heime, fekk han ta seg ut eit par mønster på nett. Eg hadde lyst til å prøve å strikke vestar. Denne vart veldig mjuk og god, og mønsteret var greitt å følgje. Den blå tråden heiter Dale Older og var veldig mjuk og hadde ein nydeleg blåfarge, medan den andre tråden heiter Twisty Air og var loden og fleirfarga. Mønsteret var litt vanskeleg å memorere til tider, men sjølve oppdelinga i fram- og bakstykke, V-hals og kantar var veldig lett å få til ut frå forklaringane i mønsteret. I og med at tråden er dobbel på heile plagget, vart det ein mjuk og varm vest som poden skal få neste gong eg ser han. 

Genser nummer 58: "Fanagenser" til Veslejenta.

Slik er fargane eigentleg

Her er genseren ferdig, men den ser grå ut på biletet.

Eg hugsar at mor mi i min ungdom strikka ein grå og kvit fanagenser til meg, og ei raud og kvit fanakofte til systera mi. Etter kvart enda kofta opp i mitt klesskap den òg. Eg kan finne på å bli nostalgisk, og eg tenkte på desse plagga då eg søkte etter ei oppskrift med rundfelling. Neste dag kom det eit tilbod på facebookfeeden min, så algoritmane gjorde jobben sin. Eg bestilte den mosegrøne strikkepakken som eg fekk tilbod på, men endra frå kvitt til naturkvitt. I tillegg bestilte eg ein raud og naturkvit som eg skal ha sjølv. Den mosegrøne skulle eg strikke til Veslejenta, og det vart brått litt stress då ho skulle i praksis og ville ha den på på første dag. Mora måtte droppe det meste av huslege syslar og berre sitje pal og strikke (ikkje svært motvillig), og jammen vart den ferdig. Ho måtte ta den med våt då ho reiste til faren, så eg får vente med bilete av genseren på eigaren. Den vart rett fin, sjølv om eg likar best isette erme. Det ligg utanfor min kompetanse, så vi tek til takke med rundfelling. Den var skikkeleg kjekk å strikke, og eg er i gang med den neste, sjølvsagt.

fredag 26. januar 2024

Bok 5 2024: "Sverdsang" av Bernard Cornwell


Året er 885, og Uthred har sverga truskap til kong Alfred, sjølv om han på mange måtar held med danane. Uthred er sjølv saksar, men vaks opp blant danane og har lite til overs for den kristne trua. I denne boka har brørne Sigfred og Erik kome til London, og det blir Uthred si oppgåve å stanse dei. Dette er den mest sentrale konflikten i boka, men i tillegg er der ei forteljing om kongsdottera som blir gifta vekk og deretter røva av danane. 

Bok 4 2024: "Alt som skranglar" av Erlend Skjetne

Dette er ei diktsamling frå 2022, så den burde vere ny nok til å kunne representere nyare norsk poesi. Skjetne sine dikt er relativt kvardagslege til tider, men dei har òg ei interessant djupn. I utgangspunktet handlar mange av dikta om farsrolla, men òg om eit barn som faren ikkje forstår, og kanskje skjemmest litt over til tider. Eg likar måten forfattaren fangar kvardagen på, som i diktet "Dørskilt":




Bok 3 2024: "Søkk" av Hilde Myklebust

I denne diktsamlinga finn ein mange fine dikt som viser stemningar i naturen. Forfattaren er fødd i 1979, men dikta verkar på ein måte svært gamle. Eg likte dikta for min eigen del, men dei var litt for kompliserte til å kunne fenge elevane, noko som sjølvsagt ikkje seier noko om kvaliteten på dikta. Nokre dikt passar til å bli analyserte og samtala om i plenum, andre passar betre til å bli lese ei stille stund i godstolen og gi nokre ord til ettertanke. Dette var ei slik samling, og den var fin å lese. Eitt av dikta syntest eg var så kort og enkelt at eg skal bruke det i undervisninga. Det fekk meg til å tenkje på Olav H Hauge.






fredag 19. januar 2024

Bok 2 2024: "Ein far til overs" av Sondre Hallvardson Bjørgum

Det er ikkje ofte eg set meg ned og les ei heil diktsamling. Årsaka til at eg gjorde det no, var at eg ikkje likte dikta i norskboka for vg1, og at eg ville finne noko nytt som kunne kjennast relevant for elevane. På skulebiblioteket fekk eg med meg nokre samlingar, og denne vart eg sitjande med til eg hadde lese heile. Her var mange fine dikt som var lette å relatere til, både om farsrolla og om mobiltelefonbruk. Eg valde ut nokre av dei korte dikta og skreiv dei inn i ein power point presentasjon, slik at det var eitt dikt på kvart lysbilete. Slik kunne vi undre oss over tekstane i samla klasse, utan å tolke dei sønder og saman. Poenget var å gjere elevane litt positive til lyrikk - å avmystifisere det, på ein måte. Dei dikta eg valde var blant dei som var enklast å forstå, men heile samlinga er veldig fin og lett tilgjengeleg.  



Eit døme på eit dikt eg tok med i presentasjonen:





set telefonen på lading

seier god natt til døtrene våre

det viktigaste først


Albert og Dennis 8 månader

Det har vore mykje kulde og snø den siste tida, noko som kan vere fint dersom vegane ikkje er for glatte og turvegane er moka. Det er ikkje så lett for små hundar å buksere seg rundt i knehøg snø, men førre helg kom vi oss ut på tur til Mjeltvika i nokre få cm nysnø. Det var perfekt både for to- og firbeinte. Det var ikkje sol den dagen, men det er håp om å få sjå meir av den òg framover. Bileta er tekne og redigerte av kjærasten til Veslejenta.

Dennis

Albert



Bok 1 2024: "Jarlene fra nord" av Bernard Cornwell

 

Denne boka handlar mykje om strid mellom sksarar og vikingar. Uthred, forteljaren, har eit ambivalent forhold til "danane", sidan han vart oppfostra av danane som tok livet av faren hans. 

Bok 40 2023: "Den hvite rytteren" av Bernard Cornwell


Storytel skriv: "Den hvite rytteren (tittelen refererer til Bibelen, Åpenbaringen 6.8) er bok nummer to i serien om Uhtred, Lord av Bebbanburg, og hans innviklete forhold til Alfred den Store, konge av Wessex i det 9. århundre. Historien begynner dagen etter hendelsene som avsluttet Det siste kongeriket, og fortsetter beskrivelsene av det skjebnesvangre året vikingene kapret Alfreds kongerike og drev ham på flukt. Det kan synes som Wessex, og England, er tilintetgjort, men Alfred er fast bestemt på å gjøre et siste desperat forsøk som muligens kan redde kongeriket hans."

Etter at handlinga er slutt, kjem eit etterord som eg syntest var svært interessant. Det handla mellom anna om dei kvite hestane som ein kan sjå nokre stader i det engelske landskapet.