Måndagen regna det utan stans, så då vart det ikkje nokon tur. Hundane, og då spesielt vesle Bjarne, e ikkje så begeistra for regn og kulde. Det vart leik i hagen i staden.
Tysdag, derimot, var det nokså lettskya og for det meste opphaldsvêr, eller "finevêr", som vi kallar det denne sommaren. Eg var aleine, sidan Bladfyken var ferdig med ferien sin, og eg pakka hundar og band inn i bilen og køyrde mot Folkestad. Eg var usikker på kvar eg skulle gå, men enda opp med å parkere ved bommen og gå opp på setra. Planen var å gå rundt vatnet, men det vart til at vi gjekk til enden av vatnet og snudde ved grinda. Der låg det ein flokk kyr og venta på oss, og det orka eg ikkje. Vi hadde allereie gått forbi to kuflokkar, nokre sauer og fleire turistar, og det var slitsamt med fire nysgjerrige (og delvis bråkete) hundar. Eg trur eg skal vente til kyrne er borte frå setra før eg går der att, i alle fall viss eg har alle hundane med.
Turten starta ved eit industriområde i nærleiken av Remmedalen/Hjelmelandsdalen ein stad, og den var verkeleg godt merka. Vi gjekk på sti, grusveg og traktorveg før vi kom til sti att. Den gjekk bratt og var til tider sleip og glatt, men vi kom oss opp, trass fire hundar og ein udugeleg arm. Dei einaste store problema vi opplevde, var då vi møtte hundar, noko som skjedde to gonger. Eg trua med å melde heile kvartetten på "Fra Bølle til Bestevenn". Det vafrt for langt å gå for vesle Bjarne, så han måtte sitje i sekken over halve turen. Han var likevel temmeleg sliten då vi kom attende til bilen.
Fordelen med å gå såpass lange turar, er at ein får ein fredeleg kveld.
Denne dagen var det kald vind og litt regn. Bladfyken og eg tok med hundane til Litlebøvatnet i Dalsbygda, og der gjekk vi utover ein traktorveg. Utsikta var fin og vi kunne godt ha gått lengre, men vêret var ufyseleg.
Dei vaksne ungane kom heim på besøk, og det vart nokre kjekke dagar med tur, båttur og brettspel, blant anna. I tillegg fekk eg hjelp til innkjøp og bilreparasjon før turen til Solund.
Gjengen kosar seg saman når dei er samla. I sommar blir dei mykje samla då Veslejenta og eg skal skifte på å passe dei medan den andre er på ferie.
Pinsedag gjekk vi tur i Løndalen på Folkestad. På veg attende til bilen møtte vi Veslejenta med mann, svigerforeldre og hundar, og vi fekk helse på vesle Bjarne. Hundane sprang mykje rundt, men veslekvelpen var våt og kald, stakkars. Han er ein tøff type som veks fort, og dei kraftige labbane vitnar om at han kan bli stor.
18. mai fylte dei to brørne 3 år! Dette vart feira med "kake" i hagen, og Charlie var gjest.
15. mai var ein inneklemd fredag. Veslejenta og Svigerson skulle på besøk for å sjå sin nye kvelp, og eg sa eg kunne passe Albert så lenge. Dei skulle reise tidleg på dag, og allereie klokka 10 henta eg Albert og gjekk tur med alle tre hundane. Når ein går frå parkeringsplassen nede ved bommen får ein ekstra trim, og denne dagen hadde eg rikeleg tid til å rusle opp bakken, rundt vatnet og ned att. Inkludert fotoshoot i enden av vatnet tok turen om lag to timar, så vi fekk rikeleg trim og frisk luft. Resten av dagen kosa vi oss heime med leik i hagen og kvile på verandaen og inne. Albert vart henta seint på kveld, og han skjøna lite av kva som hadde skjedd, trur eg. På måndag har han bursdag, og då får han ein liten bror i presang.
Eg har ikkje så mange fri-fredagar, men denne gongen klaffa det med at Bladfyken også hadde fri, og vêret var fint. Sidan Veslejenta skriv master, enda det med at Bladfyken og eg for på tur saman med små-hundane, medan Charlie og Veslejenta vart att heime. Vi køyrde til Måløy og tok ferja til Oldeide, og derifrå køyrde vi til Grotlesanden. Der var utruleg fint, og eg kan godt tenkje meg å reise attende dit. Ved den gamle kyrkjegarden på Grotle kom vi i snakk med ein lokal bonde, og han kunne fortelje oss mykje om turmoglegheiter i nærleiken, om krigen og om orkanen Dagmar. Det vart ei bonuoppleving. Etter kvart køyrde vi til Kalvåg, der eg ikkje hadde vore før. Ingen kaféar var opne, dessverre, så også dit vil eg gjerne attende i sesongen. Det er mykje dårlege vegar på Bremangerlandet, så vi enda med å ta ferja til Måløy på heimvegen òg, sjølv om vi eigentleg skulle køyre til Isane. Frå Måløy er det autostrada inn til Eid, og då er det kjekkare å slappe av og prate. På Eid stoppa vi og handla med oss pizza heim til studenten.
 |
I veke 8 hadde vi fri, og Eldstejenta hadde ferie samtidig. Ho kom midt i veke 7, slik at nokre av oss fekk gått på musikalen til musikklinja på skulen der eg jobbar. Det var som vanleg veldig kjekt og imponerande. Elles gjekk dagane med til turgåing og matlaging, litt besøk og mange gode samtalar. Det vart ikkje tatt så mange bilete, men det var nydeleg vêr nesten heile ferien, og då regnet kom kunne eg rette unna det arbeidet eg hadde tatt med heim i ferien.
Laurdag kveld hadde ei nabovenninne kalla inn ein gjeng til lystig lag med mat og drikke, og det var veldig hyggeleg! Det blir mykje jobb og familieliv på oss alle, og ein møtest altfor sjeldan til sosiale samkome. Vinklubben er eit unntak, men det er no kjekt at karane òg kan vere med av og til.
Veslejenta og eg gjekk ein lang tur på Bjørkedalen i dag, og det var nydeleg med 0 grader og vintervêr. Meldingane handlar om mildvêr, storm og regn, så det var berre å nyte medan vi kunne.
Vel heime laga eg brennsnut der eg putta oppi ein kveil julemôr og pinnekjøtrestar. Veslejenta rydda ut resten av julepynten medan eg laga mat, så no er vi attende til kvardagen interiørmessig òg.
2024 har vore eit innhaldsrikt og hektisk år for meg, men det har vore mykje gøy og interessant på vegen dit. Eg har fått mange positive tilbakemeldingar på arbeidet eg gjer på jobb og i politikken, og det er både hyggeleg og rørande.
Rundt vatnet på Folkestadsetra går det veg og turveg, dermed kan ein gå tørrskodd når regnet bøttar ned. Med tre vaksne born heime blir det mykje mat, prat og sofaliv, derfor vart det nødvendig å gå ein tur òg. "Det finst ikkje dårleg vêr, berre dårleg selskap".
