Straumssetra

Søndag 4. oktober var det meldt skikkeleg ruskevêr og mykje nedbør. Planen vår var å gå ein tur i nærmiljøet før vi skulle heim og koke fårikål og sjå tv, men når ein først er ute og går, kan planane endrast. Vi enda med å gå heilt opp på Straumssetra, som er ein bratt tur det meste av tida. Utsikta derifrå plar vere flott, men på grunn av skyer og regn var det ikkje så mykje å sjå, anna enn haustfargane der vi gjekk.

Vi kom seinare heim enn forventa, men etter kvart vart det fårikål, og det smakte svært godt sidan vi var nesten daude av svolt.

Rognestøyldalen

Laurdag 3. oktober skulle det vere ok vêr i Ørsta/Volda, så vi tok sjansen på å køyre til Rognestøyldalen og gjekk innover skogsvegen der. Fjella der er flotte, men dei forsvann etter kvart bak skodde og regnskyer. Vi gjekk til vegs ende før det begynte å høljeregne, og vi vart våte og kalde. Eg skulle kjøpe med litt kaffimat før vi besøkte mamma, og på Coop fann eg ein fleecepysj som eg kjøpte. Oppe hos mamma fekk eg skifta til tørre klede, og då vart livet noko lysare.

Besøk frå storbyen

I Oslo har ein haustferie ei veke tidlegare enn vi har her, og Eldstejenta hadde eit par fridagar til gode så ho kunne kome på besøk eit par dagar før haustferien hennar begynte. Ho og eg tok oss ein tur på handel etter at ho landa torsdag morgon, og så møtte vi tanta og mormora på kjøpesenter i Ørsta. Det heile var avtala med tanta på førehand, for vi måtte vente til mormora var ferdig på synstest. Vi gjekk på café og kjøpte sveler, for det lyt ein ete når ein kjem til Sunnmøre. 

Fredag måtte eg på jobb, men hundane fekk ein fin tur med bygjesten. Om kvelden laga ho taco, og vi hadde invitert Veslejenta og kjærasten i tillegg til Bladfyken. Vi kosa oss med taco og brettspel om kvelden.

Laurdag gjekk Eldstejenta og eg tur med hundane frå Tua og innover Fladalen eit stykke.

Søndag var vi på korpsbasar, der Veslejenta spelte og kjærasten var groupie saman med oss. Vi hadde ei veldig fin helg!

Bok 29 2026: "Rinnanbanden: infiltrasjonen, torturen, oppgjøret" av Aage G. Sivertsen

 

I haust skal det kome ein tv-serie om Henry Rinnan, og det er eg både spent på og oppglødd over. Som førebuing las eg denne boka, og den er veldig interessant og spennande. Forfattaren tek utgangspunkt i at han som ung gut hadde ein fotballtrenar som han likte godt, men som hadde teke del i Rinnanbanden under krigen. Forfattaren har tidlegare skrive om Rinnan, men kjende behov for å skrive ei ny, basert på meir informasjon og grundigare studium. Ein får høyre om kva banden gjorde, men òg noko om motivasjonen til dei involverte, og om følgjene deltakinga i banden fekk for dei og deira pårørande i krigsoppgjeret og etterkrigstida. Mykje av dette var kjent stoff for meg, men eg lærte også mykje nytt. No har eg leita fram den gamle Tv-serien "Skyggespill" på Nrk, og den skal eg sjå på regnfulle haustferiedagar. Boka er glimrande innlese av Anders Ribu.

Bok 28 2026: "Du eneste - historien om Gunvor Hofmo og Ruth Maier" av Hilde Hagerup

På jobb har vi kjøpt inn klassesett av denne romanen, som er ei fiksjonsbok basert på den verkelege historia om Gunvor og Ruth. Gunvor Hofmo er godt kjend frå litteraturhistoria og er ein lyrikar vi alltid har på pensumlista. Kjærleiksforholdet til Ruth Maier er òg godt kjent. Ruth var jøde og døydde i konsentrasjonsleir, og dette prega sjølvsagt Gunvor resten av livet. Denne boka er fiksjon, men er basert på faktiske hendingar, dagbøker og liknande. Det er ei ungdomsbok som bør vere lett å lese, og eg er spent på korleis den kjem til å slå an.

Bok 27: "Shuggie Bain" av Douglas Stuart

 Dette er ei veldig god bok! Handlinga utspelar seg i Glasgow på 1980-talet. Shuggie veks om med ei alkoholisert mor, og dei lever i fattigdom, Mora Agnes lever for det meste på trygd, og ho kjøper alkohol heller enn mat. Samtidig opprettheld ho eit vakkert ytre og snik til seg pengar på ulikt sett. Shuggie er annleis enn andre gutar på sin alder, så han blir utestengd og tidvis mobba både av born og vaksne. Vi får òg vite at han i romanens notid lever i fattigdom og utfører seksuelle tenester for pengar. 

Bok 26 2026: "Hushjelpen ser deg" av Freida McFadden

 Storytel skriv: "Millie og mannen hennes har flyttet til Long Island, hvor de håper å gi barna en trygg oppvekst i et rolig boligområde. Etter alle årene med slit som hushjelp føles livet nå behagelig, og Millie har lagt den mørke fortiden bak seg. Men freden varer ikke lenge. Når Millie og Enzos nye nabo, fru Lowell, inviterer dem på middag, får Millie frysninger i det øyeblikket hushjelpen åpner døren. Kvinnen klarer ikke å ta øynene fra dem. Og det er ikke bare fru Lowells hushjelp som skaper bekymring. Millie får følelsen av at noen lurer i skyggene og passer på dem. Flyttingen til den tilsynelatende rolige forstadsgaten fremstår i økende grad som en feil, og ubehaget øker når Millie får en advarsel fra kvinnen som bor rett over gaten: Vær forsiktig med naboene dine." Dette er ikkje den beste boka i serien om Hushjelpen, men det er god underhaldning.

Bok 25 2026: "Boka ingen får lese" av Venke Guldis Pilskog

 Dei som har vakse opp i same område som meg, kjenner godt til den forferdelege historia om valdteksts- og drapsmennene kjende som Antonsen-brørne. I denne boka fortel forfattaren om korleis ho var dottera til kvinna som kom i kontakt med Edgar Antonsen slik at han kom til Ørsta. Dette fekk fatale konsekvensar, først og fremst for ungjenta Bodil Brungot, som vart offer for dei berykta brørne. 

Bok 24 2026: "Sangen om løpende hester" av Britt Karin Larsen

 Frå Stavanger Aftenblad: "Britt Karin Larsen syner overtydande korleis endringane har kome i tateranes liv; også kor ei minoritetsgruppe slitst mellom byrgt sjølvmedvit og mindremannskjensle. Motivkretsane er som før, og dreier seg omkring familie, generasjonar, ætt, kjærleik, sjalusi, hat, strenge reglar for kultur og ukultur, kampen for å overleva, den endelause striden mellom bonde og fant."

Denne serien var verkeleg interessant å lese. Ein lærer mykje om taterlivet, men òg om korleis taterane vart oppfatta av lokalmiljøa dei levde i.

Bok 23 2026: "De usynliges by" av Britt Karin Larsen

Omtale frå Storytel: "I denne andre romanen om historiene om tatrene i Norge fører Britt Karin Larsen handlingen fra tidlig 20-tall og frem til fredsdagen 8. mai 1945. Vi følger fremdeles de fire taterfamiliene vi ble kjent med i De som ser etter tegn i et vakkert mylder av episodiske småstykker der motsetningene mellom disse reisende og storsamfunnet er markant. I De usynliges by vinner ikke bare ideene om rasehygiene innpass de gjør seg også konkret gjeldende."