Då eg for ei tid sidan las om historia til di reisande, vart tatertrilogien til Britt Karin Latsen nemnd som bøker som gir gode skildringar av korleis taterlivet utarta seg. I den første boka er handlinga lagd til tidleg 1900-tal, og taterane reiser rundt med hest og kjerre. Ein får lære om kulturen deira og korleis \samhandlinga med bygdefolk utarta seg, i tillegg til trugsmål om fråtaking av born. Kvardagsdrama og romantikk er her òg ein del av. Ei lettlesen og lærerik bok!
Bladfyken kom og gjekk tur saman med hundane og meg på den gamle postvegen mellom Bjørkedal og Harpefossen. Vi gjekk frå Langedalsbrua til skiltet ved Brekka - ein tur vi har gått fleire gonger før, men ikkje på lenge. Det var ikkje ei ku i sikte, berre kuruker, og vi møtte heller ikkje folk, så det var heilt perfekt. Berre to bilar passerte, og det gjekk greit. Det er eit vakkert terreng å gå på grusveg i, og det var nokolunde opplett medan vi var der. favorittstrekninga er langs vatnet i Vasslida.
