Etter at Bladfyken vart sjuk og fekk medisin, har han blitt mykje kaldare. Han har blitt ivrig turgåar medan han er sjukmeld, og med den sprengkulden vi har hatt treng han gode klede. Eg såg bilete av ein ny Riddarivariant som eg syntest var utruleg fin, og det var han samd i. Då eg hadde strikka den ferdig, såg den litt liten ut, men heldigvis passa den perfekt. Viss han går ned enda meir i vekt, blir den litt romslegare, men han forsikra meg om at han kunne bevege seg fritt i den, og det er avgjerande. Fargane er nydelege, med kvitt, koksgrått, oransje og raudt, og eg hadde gløymt kor kjekt dette mønsteret er å strikke. Eg har ein del restar av léttlopigarn, så det kan godt hende eg strikkar fleire. For sju år sidan strikka mamma Riddarigenserar til meg og dei to yngste då vi skulle til Island, og for snart fem år sidan begynte eg å strikke min første genser sidan tidleg 80-tal, også det ein Riddarigenser. Etterpå vart det ein til Eldstejenta og ein til Storegut, så no har snart heile slekta eit eksemplar.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar