Hundane 10. juni

 

Oslo

Eg plagast med dårleg mobilkamera, så dermed blir det lite blogging, i tillegg til lite fotografering. Her er eit par bilete frå ei helg i Oslo i starten av juni. Eg hadde kjøpt musikalbillettar til Eldstejenta, meg sjølv og mi venninne W, og så tok eg meg like godt ei heil helg i byen. Vi rakk å sjå nasjonalmuseet og Munchmuseet på dagtid, og så gjekk vi på to ulike italienske restaurantar fredag og laurdag. Louie var glad for å få besøk av "Bestemor", og vi hadde nydeleg vêr og skikkeleg sydenkjensle.

Bok 18 2024: "Katalog over mine menn" av Helene Uri

Margrete (52) er hjartesjuk og treng eit nytt hjarte for å kunne leve vidare. Kristian (25) døyr i ei bilulukke, og foreldra får spørsmål om organdonasjon. Boka er fortald frå ulike synsvinklar, og alle er menn i Margretes liv. Trass i den noko dystre tematikken, er boka lettlesen og underhaldande.

Bok 17 2024: "Naustet" av Jon Fosse

 Eg må med skam melde at eg ikkje har lese mykje av Jon Fosse tidlegare, berre eit drama og boka "Andvake". Den repeterande stilen har for meg vore nærast parodisk, men eg gav forfattarskapen ein sjanse til, i og med at han er landets mest internasjonalt anerkjende nolevande forfattar. 

skrivestilen i "Naustet" er repeterande på ein suggererande, poetisk måte. Eg-personen sit på rommet sitt og prøver å skrive seg ut av ei uro han kjenner på, og bit for bit vert forteljinga om han og møtet hans med barndomsvenen Knut avslørt, i tillegg til forteljinga om den innpåslitne kona til Knut'n og "ho jenta" frå fortida, og vi forstår at hovudpersonen har eit noko problematisk forhold til kvinner. Når han stadig nemner at mora, som han i ein alder av 30 år framleis bur saman med, "ikkje er så gamal", forstår ein at mannen slit. 

Eg skal lese fleire bøker av Jon Fosse, for det bør ein gjere, men dette er meir krevjande enn mykje anna eg les.

Bok 16 2024: "Derfor må du vite at jeg er same" av Ella Marie Hætta Isaksen

Ella Marie vart rikskjendis då ho var med i - og vann - tv-programmet "Stjernekamp". I denne boka fortel ho om sigeren, og om korleis den gav henne eit utgangspunkt for å fremje standpunkt og haldningar. Go har utvikla seg til å bli både filmskodespelar og miljøaktivist, og for mange er ho den fremste talspersonen for samane i vår tid. Eg las delar av boka saman med elevar tidlegare i år, i samband med ein fagdag om samane. Vi såg mellom anna filmen "La elva leve", der Ella Marie har hovudrolla. boka er interessant, og eigentleg kunne eg ha tenkt meg å lese heile boka saman med elevar.

Bok 15 2024: "Kongenes sverd" av Bernard Cornwell

Storytel: "Et løfte har bundet Uhtred til kong Alfred. Et løfte har bundet ham til Æthelflaed. Og nå vil et løfte tvinge ham bort fra fedrenes hjem, som han har kjempet så hardt for å få tilbake. For Uhtred har sverget at når kong Edward dør, vil han drepe to menn. Og nå dør Edward. Sammen med en liten gruppe krigere reiser Uhtred sørover og direkte inn i skiftende allianser og kampen om riket, hvor han vil trenge all sin styrke for å overvinne den sterkeste krigeren av dem alle."

Bok 14 2024: "Ulvekrigen" av Bernard Cornwell

Srorytel: "Uhtred har vunnet tilbake borgen som har vært i familiens eie i århundrer, men trues nå fra alle kanter av både nye og gamle fiender. Det var ikke lenge Uhtred fikk nyte seieren. I Mercia er det et opprør på gang når kong Edward prøver å ta kontrollen. I Wessex strides rivaliserende parter om hvem som skal bli den neste kongen. Og over hele landet fortsetter invaderende vikinger sin uopphørlige jakt på nytt land. Uhtred, en legendarisk kriger, beundret og ettertraktet som alliert, fryktet som motstander, er igjen revet mellom sine to identiteter: Han slåss på det han mener er feil side, og forbannet av uhell og tragedie står han overfor en av sine mest formidable fiender. Det eneste som kan redde ham, er en stor porsjon kløkt, den største lojalitet og stort mot."

Bok 13 2024: "Flammebæreren" av Bernard Cornwell

Storytel skriv: "Northumbrias vikinghersker, Sigtryggr, og Mercias saksiske dronning Aethelflaed har blitt enige om en våpenhvile. Endelig får Englands største kriger, Uhtred, muligheten til å vinne tilbake familieeiendommen Bebbanburg. Den stjal hans forræderiske onkel fra ham for mange år siden, og nå er det de slue fetterne hans som okkuperer den. Men skjebnen griper inn, og Uhtreds mange fiender og de edene om troskap han har sverget setter en stopper for drømmen om å gjenerobre Bebbanburg. Nye fiender strømmer inn i landet, flere kjemper for Englands kongedømme og nye kriger truer. Men Uhtred er fast bestemt på at denne gangen skal ikke noe stoppe ham: Han er den rettmessige lorden av Bebbanburg. Men han vil trenge alt han har lært gjennom et liv i krig for at drømmen skal gå i oppfyllelse."

Bok 12 2024: "Stormens krigere" av Bernard Cornwell

Omtale på Storytel: "Det råder en skjør fred mellom Wessex, Mercia og Øst-Anglia. Kong Alfreds sønn Edward og hans innflytelsesrike datter, Æthelflaed, hersker i kongedømmene. Men rundt dem mobiliserer de urolige nordmennene, og de har blikket rettet mot de rike landskapene og velstående kirkene. Uhtred av Bebbanburg, kongedømmets største kriger, kontrollerer det nordlige Mercia fra den befestede byen Chester. Men flere samler tropper mot ham. I dilemmaet mellom familie og lojalitet, mellom personlige ambisjoner og politisk forpliktelse, finnes det ikke noen enkle svar. Men en mann med en krigers mot er kanskje i stand til å finne det. En slik mann er Uhtred."

Babyteppe nummer 1

Sidan eg har ein kollega eg har jobba tett saman med som skal ha baby no i juli, tenkte eg at eg kunne strikke eit babyteppe til veslejenta hennar. Eg bestilte garn og oppskrift på nett, men eg fekk ikkje til det opprinnelege holmønsteret og strikka derfor etter eige hovud i staden. Resultatet vart ikkje så verst, om enn enkelt. Det er trass alt tanken som tel.

Genser nummer 64: "Perlepuffgenser" til Eldstejenta

 Eg var på besøk hos Eldstejenta sist helg, og med meg i kofferten hadde eg ein ny genser. Den passa perfekt, men ikkje i 25 grader...

Dennis 1 år 18. mai 2024

Albert og Dennis fyller 1 år i dag, 18. mai. Eg tjuvstarta markeringa med å ta bilete av han i krone i går, i tilfelle det vart vanskeleg, men han poserte så fint som berre det. Då eg i dag skulle setje han ved bordet på verandaen for at han skulle ete "kake" slik Charlie plar gjere, vart han derimot så ukomfortabel at eg måtte gi opp og la han stå på golvet.

Albert er ikkje heime i helga, så gåvene får vente til i morgon.

Bok 11 2024: "The Breeding Pig" av Celin Ringseth

Denne boka fortel historia om paret Hanne og Fredrik, og vi får vite litt om korleis dei møttest, vart kjærastar og etablerte seg. Når så Hanne er nesten 40, begynner ho å ville ha born. Ho vert temmeleg oppslukt av tanken, medan Fredrik vert skremd av ein kollega som fortel om kor gal kona har blitt av å vere gravid og få born. I tillegg til å ta opp dette temaet, handlar boka òg om å bli vaksen og gi slepp på kven ein er og det ein har i livet. 

16. mai-feiring med flott fane

Tradisjonen tru hadde elevane på skulen i oppgåve å lage ei fane til klassen som taudragarlaget skulle marsjere inn med på 16. mai-feiringa. Eg må seie eg skvatt litt då eg brått fann ein pappkopi av meg sjølv som faktisk var litt større enn meg... Vi er heldigvis to kontaktlærarar per klasse, så vi delte på merksemda. Merkeleg nok vann ikkje klassen vår premie, men det får så vere. Ein har ikkje meir moro enn ein lagar sjølve, og dagen vart som vanleg fylt med taudragarkonkurranse, innebandykamp mellom russen og lærarane, russedans, russerulling (ein elev ligg oppå femten andre, som rullar framover) og diverse helsingar frå rektor, russepresident, elevrådsleiar o.l. Dette var tradisjon då eg begynte å jobbe ved skulen i 2002, og berre små justeringar er gjorde undervegs. 

Brundalen 12. mai

Søndag føremiddag retta eg ferdig og delte ut resten av heildagsprøvene. Tre bunkar på to veker har kravd sin del av tida mi, og det har vore nydeleg vêr det meste av tida, så det kjendest fantastisk å ta fri om ettermiddagen og gå ein tur med hundane saman med Veslejenta. Småhundane hadde ikkje vore i Brundalen før, men det kjem nok til å bli mange turar dit. Vi hadde dalen for oss sjølve mykje av tida, og det vart både springing og bading. Dennis hadde litt vannskrekk først, men det gjekk fort over.

Tur på Tua og innover Fladalen

Kristi Himmelfartsdag var 9. mai i år, og eg bruker all fritid til å rette heildagsprøver. Likevel prioriterte vi å gå ein lang tur med hundane for å lufte oss sjølve og dei. Det er perfekt å gå tur innover Fladalen no; skiløypene har smelta og kyrne har ikkje blitt sett ut enno, så det er fredeleg og fint å gå innover den 6 kilometer lange vegen. Meldingane var at skodda skulle lette, men den vart berre tjukkare medan vi gjekk. Det var veldig trolsk å sjå på, men vi fekk litt frosten i oss. Vi folka, altså, ikkje hundane. 

Genser nummer 63: "Perlepuffgenser" til Veslejenta

Eg syntest dette mønsteret var så kjekt å strikke at eg like godt strikka ein til Veslejenta i ein mørk mosegrøn farge. Det passa perfekt til henne! Garnet er framleis Alpaca Bris, og det gjekk med litt meir enn 6 nøste i storleik medium.

1, mai 2024

 

Volda har fått sin eigen "marching season". 8. mars var det kvinnedagstog, 1. mai var det arbeidardagstog, vi har bygdeprideparade og nasjonaldagstog. 1. maitog har det ikkje vore arrangert sidan 2007, og det var stor stas å få gå i gatene med parolar og hornmusikk. Etter toget var det tradisjonell markering på Rokken, der vi også feira 8. mars. Veslejenta og eg var aleine frå familien i år, og vi gjekk på tradisjonell middag på kinarestauranten etterpå.

Charlie 10 år 28. april

Gamlevofsen er blitt ti år, noko vi feira ein dag på førehand fordi Veslejenta skulle fare. Vi laga "kake" slik vi brukar, med ein boks hundemat pynta med godis. Kvelpane fekk smake litt kvar, men jubilanten glefsa i seg resten i frykt for å måtte dele. Bursdagskrone hadde han òg.

Charlie er ein herleg fyr. Han var litt engsteleg og selektiv som ung, men no er han berre snill og vennleg. Etter at kvelpane kom i hus har han blitt litt irritabel når dei er plagsomme, og han har ete litt for mykje av fòret deira òg. Likevel synest han nok det er kjekt å ha nokon å leike med, spesielt når det er berre han og Dennis. Når begge kvelpane er der, blir det litt slitsomt. 

Charlie er framleis ganske sprek, og eg håpar vi skal få mange fine dagar saman med han framover òg. Han er ein del av familien, og vi er frykteleg glade i han.

Familietreff

Sidan Bror min hadde nokre dagar fri, valde han å kome til Ørsta nokre dagar. Søndag 28. skulle vi derfor treffast i barndomsheimen. Eg vegra litt mot å køyre sjølv, for bilen min hadde piggdekk og det var nydeleg UP-vêr. Systa og Svoger var så greie at dei plukka meg opp på kaia, og seinare skyssa dei meg attende òg. Dermed kunne eg slappe heilt av. Bilen min stod att på Folkestad med sommardekka baki.

Det er alltid kjekt å møtast, og vi hadde som vanleg mykje å snakke om. Spesielt kjekt er det å bli oppdatert på neste generasjons "gjøren og laden".

I dag leverte eg bilen min på verkstad for pære- og dekkskift. Det blir ei lette å sleppe å tenkje ut fleire "dekkhistorier" for å forklare manglande dekkskift.

Tur i nærmiljøet

Søndag 21. april gjekk Veslejenta og eg ein lang tur i nærmiljøet. Vi møtte fleire kjende på vegen, blant andre våre tidlegare naboar. Kompisen til Veslejenta og kjærasten hans skal til å ta over garden til besteforeldra hans, som har innreidd eit uthus til å bli kårstove. Vi fekk sjå korleis dei har det der, og det såg rett så koseleg ut. Det er ingenting som er kjekkare enn at slekt følgjer slekters gang, og det kjem truleg nye hestar til gards ganske snart. Elles møtte vi fleire som ville helse på hundane, noko som sjølvsagt er triveleg det òg.

Rundtur i vind og regn (berre fotografering på Raudeberg)

Laurdag 13. april tok Bladfyken og eg med oss Dennis på biltur. Planen var Refviksanden, men den køyrde vi glatt forbi. Vi køyrde vidare mot Vedvik og attende til Raudeberg den vegen, der trur eg ikkje at eg hadde vore før. Det var 22 m/s på Måløybrua, og tjukk skodde ved vindmøllene ovanfor Kvalheim. Det vart lite turgåing, men rikeleg og intens havluft. På heimvegen stogga vi på Eid og kjøpte oss fish and chips på Cats. Eg er engeslklærar og 55 år, men hadde aldri ete det før. Det skal ikkje gå 55 år til neste gong!

Mjeltvika

Når eg ikkje har konkrete planar for ein laurdag, vert eg ofte sitjande og tenkje over kva eg skal gjere først og sist. I går var det fint vêr på morgonen, og eg tenkte på å gå ein lang tur. Det var òg nokre ærend eg ville utrette, og huset såg ikkje ut. Det enda med at eg vaska huset først, i tillegg til at eg fekk rydda ut påskepynten for denne gong. Deretter gjekk eg meg ein mellomlang tur til Mjeltvika med hundane, og så fekk dei vente på at eg reiste til Eid for å handle mat. Dei andre shoppingærenda mine får vente til neste helg, då eg har betre tid. Sidan det er basar i dag, heiv eg ihop ei kake, og når Veslejenta kom frå jobb, laga vi ein enkel tacomiddag før vi kosa oss framfor tv-en med ein av favorittseriane. 

Genser nummer 62: fantasigenser i léttlopi

Sidan eg har liggande ein del restegarn etter kvart, hadde eg eigentleg tenkt å strikke eit pledd. Då eg skulle på politikaropplæring i november, la eg likevel opp eit brot som enda i eit artig, men ikkje så kledeleg genserprosjekt. Det var kjekt å setje saman fargar og mønster, men genseren vart for lang i halsområdet. Eg la derfor vekk prosjektet nesten ferdig, men i dag tok eg meg på tak og festa dei siste trådane. Eg vaskar genseren og prøver å forme fasongen litt, men eg trur dette blir ein "heimegenser".

Bok 10 2024: "Den tomme tronen" av Bernard Cornwell

Æthelred, herskar av Mercia, døyr utan å etterlate seg ein arving. Kona er både dyktig og klok, men s¨er det berre det at ho er kvinne. Edvard av Essex vil gripe makta, og på toppen av det heile finst det framleis "danar" som ønskjer makt og rikdom. Vår helt Uthred er skadd, og i starten kan vi vere i tvil om han er død. I og med at dei tidlegare bøkene har hatt ei forteljarstemme som er ein svært gamal Uthred, reknar ein med at det berre er eit knep frå forfattaren si side.

Lisjedalen

I dag hadde endeleg både Veslejenta og eg fri samtidig, og då valde vi å gå inn til skogsvegen som går til Lisjedalen. Planen var å gå så langt opp som vi kom, for vi forventa snø pg is. Bommen var stengd, så ein kunne ikkje køyre bil opp, men det gjekk fint å gå heilt opp. Forma mi er ikkje all verda, så det var godt å kome seg opp bakkane utan å få store problem med kondisen. Det er slik ein trenar for å få betre kondis, tenkjer eg. Hundane sprang lause og herja på, og vi folka fekk oss ein god tur og mykje frisk luft.

I morgon, 18. mars, blir hundane 10 månader.

Dennis

Albert

Genser nummer 61: "Perlepuffgenser" til meg sjølv

 

Eigentleg hadde eg tenkt å strikke denne genseren til Eldstejenta, men så var fargen meir "min" enn "hennar". då eg eigentleg tenkte å bestille lys turkis. Denne fargen heiter turkis, og den er ganske mørk. Eg løyvde eit par nøste, berre så det er sagt. Å handle på nett kan ha sin pris. Garnet heiter Alpaca Bris, som i den førre genseren eg strikka, og det garnet er svært mjukt og behageleg å jobbe med. Det som er spesielt i denne oppskrifta, er teknikken på erma. Mønsteret ser meir komplisert ut enn det er, men ein må halde tunga beint i munnen, spesielt ved raglanfellinga. Eg var svært nøgd med resultatet, og ein skal ikkje sjå vekk ifrå at eg har bestilt inn garn til eit par til i same mønster...

Tur til Flø

Dagen etter 8. mars var litt dagen derpå for meg, som hadde vore med og arrangert markeringa i Volda. Eg
skulle på kunstutstilling som KDA-elevane mine arrangerte i Ørsta, og så kontakta eg mamma og fekk henne med meg - først på kunstutstilling og deretter på biltur til Flø, der vi gjekk oss ein tur i finevêret. 

Tur til kystfortet ved Eltvik

Første helga i mars fekk vi utferdstrang og la ut på tur til Stadlandet, til restane av eit kystfort frå andre verdskrig. Fortet låg like ved den frykteleg smale og dårlege vegen til Eltvik, så det vart ikkje mykje trim, men det var ein fascinerande stad med herleg havutsikt. Etterpå køyrde vi til Ervik, men det vart ikkje til at vi gjekk ut til kystfortet der. I staden gjekk vi ein tur på sandstranda, som delvis var vekk etter diverse uvêr. Det var flotte bølgjer og mange surfarar ute på denne nydelege dagen.

Bok 9 2024: "Den hedenske kongen" av Bernard Cornwell

 

Saksa frå Storytel: "Årene etter kong Alfreds død er fredelige. Danene regjerer i nord, sakserne i sør. Men for en kriger er en skjør fred den tøffeste utfordringen. Altfor ofte gir den spillerolle til de forsiktige og tilbakeholdne. Uhtred, en av den avdøde kongens beste krigere, er ikke populær i det nye regimet. I et øyeblikks raseri blir han forvist fra eiendommen sin og bannlyst. Han er utstøtt både blant kristne og hedninger. Med støtte av en håndfull menn drar Uhtred nordover for å vinne tilbake Bebbanburg, som har tilhørt hans familie i generasjoner og er Englands største festning. Men ellers i landet er det uro. Knut Langsverd, den mest fryktede og voldelige av danene, reiser en hær da konen og arvingen hans blir tatt til fange. Alle kongedømmene blir trukket inn i en krig som vil avgjøre om det skal være et England eller et Daneland. Og det er opp til Uhtred, herskeren blant de utstøtte, å bestemme når og hvor det slaget skal stå."

Bok 8 2024: "Kvit, norsk mann" av Brynjulf Jung Tjønn

I fjor var Tjønn på skulen vår og fortalde om livet sitt, i tillegg til at han las nokre av dikta sine. No har eg lese heile diktsamlinga, og den er utruleg god og tankevekkande. Eg har òg brukt nokre av dikta i jobbsamanheng, under emnet "kulturmøte i tekstar" på norsk VG1. Då brukte eg noko tid på å fortelje om Arve Beheim Karlsen, Philip Manshaus og Benjamin Hermansen, sidan det er referansar til desse i dikta. 

Tjønn er adoptert frå Korea, og mange av dikta handlar om korleis det er å sjå annleis ut, korleis ein blir oppfatta som kinesar og kva kvardagsfordomar ein kan oppleve. Det er sterke tekstar.