Bok 49 2019: "Byens spor. Skyggeboken" av Lars Saabye Christensen

I denne tredje boka i trilogien kjem forfattaren mykje meir til syne enn i dei førre bøkene. Livet hans vert fletta saman med handlinga i boka, og tidlegare romanfigurar kjem òg med. På mange måtar stadfestar han heile forfattarskapen sin med denne trilogien, fordi bøkene gir gjenklang av tidlegare verk. Ved å skrive inn forfattaren hoppar han òg elegant inn i og ut av illusjonen. Denne boka var verkeleg fantastisk god, synest eg, då den både er ei realistisk tidsskildring og har ein så spennande komposisjon. Historia bak referata frå Røde Kors-møta vert òg avslørt.

Dette er ei "løp og les"-bok. Mange vil nok foretrekke den sosialrealistiske stilen i første boka, men eg synest serien vaks fram mot eit crescendo i den siste boka. Saabye Christensen er verkeleg ein av våre største forfattarar!

Bok 48 2019: "Barsakh" av Simon Stranger

Eigentleg leita eg etter ei anna bok av forfattaren på Storytel, men så fann eg denne ungdomsbokserien i staden. I og med at eg er norsklærar for ungdomar, synest eg det er viktig å oppdatere seg om kva som finst av god ungdomslitteratur, så eg gav boka ein sjanse.

Emilie er på ferie saman med familien sin på Gran Canaria. Der får ho auge på ein båt, som viser seg å vere full av flyktningar. Møtet mellom desse vert kontrastfylt og gripande. Emilie kjem frå ein velsituert familie, men har ei form for eteforstyrring. Flyktningane har risikert mykje for å kome til Europa, og fleire av medpassasjerane på båten har mist livet på turen.

Boka er god, og set mange tankar i sving. Likevel er den så kort at eg vil lese vidare for å sjå korleis det går. Dette er ein god kvalitet ved ei bok, ikkje minst ei ungdomsbok.

Bjørnasethornet (739 moh)

I dag måtte eg først ein tur til tettbygde strok for å bunkre mat, så då vart det mest praktisk å gå tur på eit fjell i nærleiken etterpå. Valet fall dermed på Bjørnasethornet, og det vart ein nydeleg tur med vinstille og singlet-temperatur.

Fri-fredag med tur i Mjeltevika

Vi har ei ordning på jobb der vi har fagdag på fredagar, noko som betyr at ein anten har seks timar undervisning, eller så har ein fri. I dag har eg hatt fri, og då var planen eigentleg å gå på ein fjelltur. Eg kjende at eg eigentleg ikkje hadde lyst til å gå anna enn ein rusletur i lavlandet, så då blei det Mjeltevika. Eg går lite der i sommarhalvåret, sidan der er mykje flått i marka, men i dag tok eg altså sjansen. Det er ein mild og fin haustdag, med litt sol og mest skyer, og då er det fantastisk fint å bu midt i ei naturperle.

Bok 47 2019: "Byens spor. Maj" av Lars Saabye Christensen

Denne boka er del 2 av trilogien, og her følgjer vi dei fleste personane frå første boka vidare. Maj og familien hennar er mest sentral, og no har Maj begynt å jobbe med reklame. Mykje minner om serien "Mad Men", berre at handlinga her går føre seg i Oslo rundt 1960. Maj er enke, men prøver å la livet gå vidare. Det er ikkje enkelt, spesielt fordi Røde Kors-engasjementet fører med seg mykje sosial kontroll. Romanen er kronologisk og enkel i forma, men nokre få gonger dukkar forfattaren sjølv opp med små kommentarar som viser til forfattarskapen elles. Dette gjer boka litt underfundig, sjølv om det er karakterane og liva deira som står i sentrum.

Bok 3 har ikkje kome på Storytel enno, men eg har skaffa meg den på papir. Kim Haugen les svært godt på lydbøkene, men eg kan ikkje vente på lydboka før eg får med meg slutten!

Bok 46 2019: "Byens spor" av Lars Saabye Christensen

Klok av skade har eg denne gongen venta med å lese til heile serien er ferdig skriven, sjølv om eg har hatt veldig lyst.

I første band av trilogien "Byens spor" er vi i Oslo like etter krigen. Vi møter ein ung familie på Fagerborg og menneska rundt dei. Boka vekslar mellom å fortelje om desse personane og å referere frå møte i Røde Kors. Boka gir såleis eit grundig innsyn i korleis det var å leve i etterkrigstidas Oslo, og det er både ei god forteljing, interessante personar og ei forteljarstemme med både humor og empati. Kim Haugen les på ein fantastisk god måte, så dette var ein litterær fest. Eg begynte straks på nummer to, men må nok lese den tredje på papir.

Søndagstur på postvegen

I dag fekk Veslejenta bestemme turmål, og då vart det den gamle postvegen over Brekka. Det var lenge sidan sist eg var der, så det var veldig kjekt - bortsett frå at der var ein del bilar og sauesankarar som øydela noko av turgleda vår.

Lopralaurdag med shopping og besøk

Laurdag var ein nydeleg, varm haustdag. Gamla hadde ein stilbunke på vent, men vi enda opp med å ta oss ein tur til tettbygde strok. Veslejenta måtte mellom anna fylle ei kanne med bensin, noko dei var utselde for på Folkestad, og vi mangla både det eine og det andre.

Det vart til at vi handla litt både av det eine og hitt, og så stakk vi oppom Mamma/Mormor på kaffibesøk. Der fekk Veslejenta lagt til appen "Storytel" på mormoras nye smarttelefon, så får vi sjå om ho får like stor glede av det som eg.

Vel heime vart det for det meste nachos og tv resten av kvelden. Veka har vore travel for oss alle, så det var kjærkome med ein fridag.

Vinklubb september

Slik såg eg ut rett før eg gjekk til vinklubb

Temaet for haustens første ordinære vinklubb var haustens nye vinar, og vi fekk servert både amerikansk, italiensk og fransk vin som alle smakte godt - spesielt saman med maten. Denne gongen fekk vi servert eit gourmetmåltid beståande av reinsdyrkjøt i litt utradisjonelle samanhengar, mellom anna wraps med moltesalsa og tyttebærrømme. Fantastisk godt var alt saman, og vi var åtte damer med mykje på hjartet denne kvelden. Mellom anna diskuterte vi jubileumsturen vi planlegg til neste år.

Det var ein mild og fin kveld/natt, så det gjorde godt å rusle til og frå vinklubb etter mykje stillesitting siste veka.

Bok 45 2019: "Krittmannen" av C. J. Tudor

I denne boka møter vi Ed, som vert heimsøkt av si eiga fortid. Attende i 1986 dreiv han og kompisane på med å teikne med krit, og det skjer fryktelege ting i deira næraste omgjevnader. I notida får Ed eit brev der det ligg krit i konvolutten. Kva er meininga med dette gufset frå fortida? Var ikkje mysteriet løyst den gongen?

Denne boka er ganske spennande, men òg litt innvikla. Forteljestemma er veldig artig, då han fortel på ein lett og humoristisk måte om både oppveksten og notida. Noko av mysteriet gissa eg meg til ganske tidleg, men der var òg nokre vendingar som overraska. Alt i alt ei god krimbok!

Styggevêrsaktivitet

Bladfyken har kjøpt seg ny bil, ei stasjonsvogn, og dermed såg eg mitt snitt til å få kjøpt inn bokhyller  til det eine soverommet i kjellaren. I sommar fekk eg levert om lag tjue kasser med diverse bøker, album og permar, og det meste vile eg sjølvsagt ta vare på. Planen var å tapetsere ein vegg på dette soverommet før eg sette opp hyllene, men no får det stå sin prøve. Storegut skal ligge på dette rommet, og han er visst ikkje så nøye interiøret.

I tillegg til at det tok ein del tid og krefter å montere hyllene, var det mykje arbeid med å sortere og sette på plass bøkene. Dette prosjektet er ikkje avslutta enno, men dei fleste kassene er tømde. Når Veslejenta får rydda ut sine ting frå rommet, skal det bli både ryddig og fint!

Bok 44 2019: "Syrinpikene" av Martha Hall Kelly

Eg vart tipsa om denne boka i ei facebookgruppe då eg skreiv om "Himmlers Valkyrjer". Tidlegare har eg sett tittelen og omslaget og tenkt at dette var ei sentimental og klisjéfylt bok, så eg har late den ligge, men boka er ikkje på langt nær så ille som ein kan forvente.

Kort sagt følgjer ein tre kvinner gjennom krigen og etterkrigsåra. Ei er ei rik amerikansk kvinne som driv med veldedigheit, ei er tysk lege og ei er med i den polske motstandsrørsla. To av dei er i Ravensbrück, og ein får høyre om ting som faktisk hende der, om enn oppdikta i denne boka.

Eg synest det meste av krigsstoff er interessant, sjølv om dokumentarstoff er eit hakk meir interessant enn fiksjon, og eg likte denne boka ganske godt.

Val 2019 og livet generelt

Valet og valresultatet har prega livet mitt dei siste dagane, samtidig med heilt andre gjeremål. På valdagen måndag vart eg nøydd til å skunde meg heim frå jobb, for det kom ein bil frå Bring med det nye kjøleskapet og frysaren min. Dei henta òg med seg dei gamle, defekte kvitevarene. Etter leveransen måtte eg attende til Folkestad skule for å stemme. Om kvelden var det valvake, og resultatet var like dårleg som forventa for vår del, men blokka vi er med i greidde så vidt å halde på eit fleirtal, dersom ein vart einige. Eg kom ikkje heim før klokka var over 2 om natta, og då visste eg ikkje om eg kom inn.

Ut på tysdagen fekk vi kontramelding om at vi hadde mist eit mandat til partiet Raudt. Det leid langt på dag før eg fekk vite at eg hadde kome inn i kommunestyret til den nye kommunen, og det vart eg sjølvsagt glad for. Elles hadde vi møte i grendahusstyret, der vi mellom anna la planar for basar og handtverksmesse.

Onsdag var det nye forhandlingar om samarbeid i det nye kommunestyret, og eg var oppteken med foreldremøte på jobb om kvelden.

Torsdag (i dag) vart det endeleg klart at SP får ordføraren og Ap varaordføraren, noko eg har håpt skulle bli resultatet. No er det berre å brette opp erma og ta fatt!

Voldadagen 2019 og musikk i sentrum

I dag var det siste laurdag før valet, og vi var mange på stand for dei ulike partia. Sidan det vart arrangert "Voldadagen", med mange utstillingar i Propellhallen, kom også dei politiske partia dit. Der var mange innom og snakka med oss, og stemninga var god både mellom veljarar og politikarar og mellom dei ulike partia. Vi avslutta med å ønskje kvarandre godt val, og mange av oss tok kvarandre i handa òg. Det er mykje god kultur og folkeskikk i det politiske miljøet.

Etter at vi hadde pakka saman, tok eg turen til Furene, der eg såg litt i butikkar før eg henta Veslejenta på jobb. Saman for vi til Ørsta, der vi møtte Mamma i Laguneparken, der Minstemann og bandet var siste band ut på parkarrangementet til "Musikk i sentrum", som vi altså berre fekk med oss siste halvtimen av.

Vekas ekstrautfordring

Dagens interiørtips?

Tysdag morgon oppdaga eg at maten i kjøleskapet ikkje var kald. Då eg sjekka fryseskapdelen, var maten der ikkje berre litt tina, men gjennomtina og litt lunka. Det var tydelegvis ikkje berre ei skapdør som hadde stått på gløtt, men eit verkeleg problem. 

Etter jobb og møte vart det derfor ein tur til Elkjøp, der Veslejenta jobbar, der eg kjøpte eit stort kjøleskap utan frysedel og ein fryseboks. Den vi har er gåen, men han står i ei kjellarbud i påvente av å bli henta. No når eg bestilte nye varer, bestilte eg òg henting av dei gamle. Det er ei god løysing for folk med små bilar og lite musklar.

Heldigvis har vi eit ekstra kjøleskap ståande i kjellarbuda. Det bruker vi mest til drikke og ved høgtider, men no vart det henta ut av boda og sett ut i gangen. Det vart for spesielt å gå gjennom rommet til Minstemann og inn i buda kvar gong ein skulle hente noko lite. Måndag skal vi få leveranse på døra, og innan det skal vi få rydda ut av kjellarbuda og bore ut den defekte frysaren og kjøleskapet. Dette var eit irriterande element i kvardagen, og det vart ein del arbeid og boss når all maten i fryseskapet måtte kasserast. Noko av maten i kjøleskapet kunne etast, men mykje av den måtte òg kasserast. Eg likar ikkje å kaste mat, men denne gongen var det tvingande nødvendig.

Bok 43 2019: "Himmlers valkyrjer" av Eirik Gripp Bay

Denne boka er ei omarbeiding av forfattarens masteroppgåve om norske kvinners innsats for Nazi-Tyskland. Forfattaren tek eit oppgjer med den etablerte "sanninga" om at desse kvinnene var unge, naive og berre ville gjere gode gjerningar. Han viser mellom anna til at mykje av historieforteljinga etter krigen var basert på nokre få kjelder som fortalde sin versjon av kva dei hadde opplevd. Gjennom å studere brev, dagbøker og å vise til kva som gjekk føre seg der kvinnene arbeidde, viser forfattaren at mange av frontsystrene var anti-semittar, og at dei levde eit liv med festing og flørting ved sida av grusomme gjerningar på Austfronten. Boka er verkeleg interessant, både på grunn av det historiske innhaldet, men òg fordi den seier mykje interessant om historie og historieformidling.

Bok 42 2019: "Guden" av Jørgen Jæger

Dette er den førebels siste boka av Jæger som ligg ute som lydbok på Storytel, men han har gitt ut ei til i papir, så det går vel ikkje så lenge før den kjem på lydbok den òg. Eg las nyleg at han er den mest høyrde forfattaren på Storytel, så han blir nok prioritert.

I denne romanen blir minibankar rana, folk skotne og nokon er speleavhengige. Det finst sjølvsagt ei forklaring på det meste. Også denne gongen forstod eg med det same kven hovudskurken var, men det gjorde ikkje så mykje. Når ein les krim, er det rein underhaldning, lite anna.

Oppsummert veke

I desse valkamp- og skulestarttider går det i eitt. Når ein i tillegg får forkjøling og heite dagar, vert det ikkje mykje tid til anna enn det heilt nødvendigaste. Likevel fekk eg skvisa inn eit triveleg cafébesøk med ei venninne på måndag, og det var veldig hyggeleg!

Valkampaktivitetar som levering av brosjyrer i postkasser og standsaksjon vart det denne veka òg, men i dag (søndag) hadde vi i tillegg ein aksjon der vi inviterte til tur rundt Rotevatnet, der vi ønskjer å få turveg heilt rundt. Etterpå tok eg med roserestane og besøkte mamma, før eg henta Minstemann med meg heim.

Ørstas trivelegaste café

Nytt golvteppe på stova

Sverre forklarar

Charlie og eg vil ha turveg

Valkampveka avslutta i Ørsta

Bok 41 2019: "Fortielsen" av Jørgen Jæger

I førre bok begynte Cecilie å irritere seg over at kjærasten hadde så mange løyndomar. I denne boka får ho vite at han har teke livet av seg, men då ho får sjå liket, vert ho svært overraska. Kva har skjedd, og kvifor? Samtidig får vi høyre historier om ei ung kvinne som blir prostituert og ein mann som arbeider meir eller mindre som slave. Kven står bak? Spørsmåla er mange, og Ole og Cecilie arbeider på sidelinja, då politiet i Drammen gjer ein slett jobb.

Eg likte denne boka svært godt, og er eigentleg litt lei for at der berre er ei bok til i serien.

Valkamp på søndag

Søndag fekk eg med meg born og hund på tur på Bjørkedalen, der vi la brosjyrar i postkassene. Vi køyrde til nokre av husa, men gjekk langs vatnet, slik at vi fekk oss litt trim òg.

Valkamp på laurdag

Laurdag stilte eg først på stand på Grodås, i det som enno er Hornindal kommune. Der var det dansegalla denne helga og ein god del folk, og dei fleste eg snakka med ville stemme på sine lokale kandidatar - uavhengig av parti. Etter ei stund reiste eg til Volda og deltok på standsaksjon der. Det blir mykje prat med andre politikarar slike dagar, men det er interessant og meiningsfullt det òg - sjølv om målet sjølvsagt er å vinne fleire veljarar.

Første skuledag

I dag begynte Minstemann på vidaregåande, på musikklinja, og eg fekk ta imot 28 splitter nye førsteklassingar på ST. Vi hadde begge ein hektisk og spennande dag, men han var litt meir kledd og frisert enn meg.

Tur på programmet

I dag begynte eg distribusjonen av partiprogram i heimbygda saman med Charlie. Det kan fort ta nokre dagar til fots, men det var ein miljøvenleg og hyggeleg måte å drive valkamp på.

Valkamp 2019

Etter ei lang planleggingsveke, med fem heile dagar på jobb, var det laurdag tid for ny standsaksjon i Volda sentrum. Som vanleg vart det mykje tid til å snakke med andre politikarar i eige og andre parti, men det vart òg gode diskusjonar med folk som kom forbi. Det er viktig for alle å nytte slike høve til å bli kjende med kvarandre, anten ein skal vere folkevald eller veljar, og begge partar har godt av å lytte til kvarandre.

Dei viktigaste sakene som vart diskuterte, var turveg, kulturhus og kommuneøkonomi.

Bok 40 2019: "Monster" av Jørgen Jæger

Ei høggravid kvinne lever på landet saman med mannen og dottera. Det viser seg at dei har ny identitet, etter å ha vunne fram i sam mot den valdelege eksmannen. Ein dag er dottera tydeleg prega av å ha blitt skræmd, om mannen i huset forsvinn. Er det mogleg at eksmannen har kome ut av fengsel utan at dei har fått vite det, og at han no har klart å oppspore dei? Samtidig slit etterforskaren Cecilie med at sambuaren har løyndomar for henne, og ho begynner å tvile på heile forholdet. Lensmann Ole Vik er framleis under restitusjon etter hendingar i førre bok.

Eg likte denne boka veldig godt, sjølv om den vart litt langdryg mot slutten.

Bok 39 2019: "Ridderkorset" av Jørgen Jæger

Ein treåring og ei ung kvinne vert funne døde. Kjærasten til Cecilie driv vektarselskap, og vert rana i det han skal fylle på pengar i ein minibank. Kollegaen vert drepen under ranet. Nokon i nærmiljøet er svært høgreekstreme. Finst det ein samanheng? Og kva rolle spelar Jens Stoltenberg i boka? Denne boka var ganske spennande, sjølv om eg gissa kven dei skuldige var ved introduksjon også denne gongen.

Låvefest for vinklubben

Laurdag 10. august var det tid for den årlege låvefesten hos ei av vindamene. Ho serverte, tradisjonen tru, nydeleg fiskesuppe, og elles hadde vi med vin og denslags sjølv. Vi hadde ein svært triveleg kveld, og Gamla gløymde å ta bilete. Irriterande, men sant.

Bok 38 2019: "Stemmen" av Jørgen Jæger

Helten i krimserien vert påkøyrd og vert liggande i koma i starten av boka, så i denne romanen er det kollegaen Cecilie som får mest merksemd. Mannen som valdtok henne i ei tidlegare bok kjem attende på jobb, og ho reiser til eit anna politidistrikt. Der vert ho angripen, og det skjer mykje på kort tid. Sentral er også "Stemmen", som er kodenamnet på ein gjerningsmann.

Denne boka var veldig spennande ei stund, men eg syntest den flata ut litt mot slutten.

Laurdag 3. august

I dag tok eg først turen til Hornindal, der eg deltok på politisk stand på dei lokale kulturdagane. Det var nydeleg sol og god stemning der, og det vart nokre interessante diskusjonar undervegs.

Eg hadde frykteleg lyst på sushi i dag

Vi var nesten aleine i lokalet i kveld

Etter kvart avslutta vi, og eg reiste av stad og henta Veslejenta på jobb. Minstemann var heime og rydda og klipte gras, og etter å ha kvilt oss litt tok vi turen til Eid for å ete middag på kinarestauranten der. Det var siste kveld hos Gamla denne sommarferien, så det passa godt å markere det.

Bok 37 2019: "Karma" av Jørgen Jæger

I denne boka møter Ole Vik att systera si, som er tørrlagd alkoholikar og har gjort stor suksess med eige firma. Kriminalgåta opnar med at ein mann vil ta livet av seg, men ein annan mann oppdagar det og prøver å hindre han. Då politiet kjem til åstaden, er den eine død og den andre borte. Mykje skjer undervegs i boka, og det er vanskeleg å halde følgje til tider, men gåta blir løyst til slutt. God underhaldning er det i alle fall.

Kvardagar i ferien

Så fekk vi nokre nydelege, varme dagar der det skjedde lite og inkje. Eldstejenta reiste søndag, dei to mellomste jobba og Minstemann og eg slappa meir eller mindre av, gjorde nokre ærend og liknande og vatna mykje i hagen. Onsdag regna det, så då vart det handel og ærend.

Hundedagar

Ny leike

Den rosa buskmuren blømer no

Torsdag hadde eg planlagt hagearbeid, men så kom gutane dragande med 11 flyttekasser frå faren. 9 av dei inneheldt bøker og album, så dei var både tunge og vanskelege å flytte på plass. Dermed for dei og henta dei hyllene som vi hadde avtala at eg skulle få med på kjøpet (dei var "arv" frå foreldra mine uansett). Då torsdagen (i dag) kom, monterte Minstemann først opp hyllene, og så sorterte vi og sette på plass alle album og bøker i kassene. Nokre bøker vart kasserte, andre vart eit kjært gjensyn. Det vart òg ein del støvtørking, og så nytta eg høvet til å rydde og sortere ein del i papir eg hadde liggande. Brettspel og viktige papir har fått plass i den nye kommoden som enno står på stova, og nokre papir vert samla i kasser og sett til side. Eigentleg burde eg ha venta til masteren er levert med slike storprosjekt, men dei 11 kassene hadde ikkje fått plass i nokon av bodene uansett. No er 9 tømde,  og dei to siste får stå i ei bod inntil vidare.

Puslespel av hyller (BBB-reol)

Ferdig montert

Ferdig sortert og plassert

Bok 36 2019: "Blodskrift" av Jørgen Jæger

I denne boka mottek fleire personar trusselbrev, og heimen til Ole Vik vert tent på. Saka utviklar seg i fleire retningar, men løysinga kjem til slutt. Også i denne boka skjøna eg kven den skuldige var då vedkomande vart introdusert, men det gjer ikkje så mykje når ein les for underhaldninga si skuld.

Bok 35 2019: "Hold pusten så lenge du kan" av Maria Sand

I denne romanen møter vi Alva i ulike livsfaser. Først er ho eit barn som blir mobba og mister bestevenninna, deretter ein sta tenåring og til slutt vaksen og mor. Boka er dyster, men den er likevel fin og gir høve til ettertanke. Eg likte godt korleis forfattaren bruker Vigelandsstatuane som rekvisittar og symbol.

27. juli 2019

I dag var det mamma og pappa sin bryllaupsdag, og slikt vert litt vemodig å tenkje på når den eine er borte. Eldstejenta hadde lyst å sjå grava til morfaren og seie ha det til mormora, og det passa ekstra godt på ein slik merkedag. Vi set pris på dei levande og minnest dei døde. I den siste tida har fleire på min alder gått bort, blant anna ei kvinne som til slutt tapte kampen mot kreftsjukdomen ho hadde fått og blitt kvitt fleire gonger siste åra. Det er ein fæl sjukdom, men pappa fekk trass alt leve til han var over 80.

Om kvelden skulle Velejenta til Hareidlandet på fest, og eg tilbaud å køyre henne og venninna. I same renna fekk Eldstejenta og eg ta oss ein avstikkar til Flø for å sjå på solnedgangen. Det var ikkje fullt så varmt der som her inne, men det er så varmt no at det var forfriskande med 18 grader klokka 23.