Skogsvegen

I dag skulle karane i bygda ha dugnad og reparere skogsvegen, som fleire stader er blitt merka av rikeleg regn, mellom anna. Gubben tok med seg Minstemann, og etter eit par timar vart mora uroleg og begynte å tenkje at det kunne bli lange timar for han som var med som assistent. Med Nummer 2 og eit par hundar som turkameratar la eg i veg, og i skogsvegen passerte vi både den eine og den andre naboen før vi nesten ved "Helgesvingen" såg ein velkjend traktor kome køyrande imot oss. Om bord sat ein strålande blid assistent som synest det er hivens å vere med faren på dugnad, og som ikkje på nokon måte ville vere med heim.

Nummer 2 og eg gjekk eit stykke til før vi snudde, og på heimveg tok vi Minstemann på fersken i å bomme niste frå diverse nabo-bestevener. Det var framleis ikkje snakk om å få han med heim før han gledesstrålande kom i retur i traktor med sin far.

Bok 54 2009: "Saman er ein mindre aleine" av Anna Gavalda

Eg har ikkje lese mykje fransk litteratur, men denne bestseljaren har eg fått anbefalt av fleire. Og den innfrir verkeleg forventningane. Fire menneske, med sine meir eller mindre mislukka liv, møtest i Paris. Fortida deira vert gradvis avslørt gjennom samtalar i notida, noko som er med på å halde spenninga oppe. Boka handlar om kjærleik på ulike nivå, om kunst og om mat. Ein festar seg fort ved dei ulike menneska, og ein lever med dei så lenge romanen varer.

Lydboka vert lesen av Arnhild Litleré, som har ein dialekt som høver godt til å lese omsett fransk. Boka er dessutan filmatisert, så her blir det nok ein tittel på "må ha"-lista.

Peder Haug på Folkestad

I kveld har det vore foreldremøte på Folkestad skule, der tre av ungane mine er elevar. Peder Haug, professor i pedagogikk ved Høgskulen i Volda, heldt eit foredrag om forholdet mellom heim og skule. Det var ikkje så mange revolusjonerande utsegner i høve til det eg har lese at han har sagt, men likevel ei fornudftig og nyttig påminning om at ingen er perfekte som foreldre, men at vi kan strebe mot å gjere det vi veit er rett. Eg hadde òg sansen for "UFF" (Utkvild, Frukost og Fysisk aktivitet), som er eit enkelt mål for korleis ein elev skal møte til ein ny skuledag. Det var heilt etter mitt hovud - i alle fall i teorien.

Når ein er både lærar og mor, lyttar ein med to øyre. Som mor lempar eg fort på prinsippa om sunn mat for å få i ungane frukost før dei dreg på skulen. Som lærar har eg ein lei tendens til å la elevane ete i timane tidleg på dag fordi eg veit mange ikkje prioriterer frukost, eller ikkje har appetitt om morgonen.

Det siste er noko eg aldri har forstått, forresten; for meg er frukost ein av dei viktigaste grunnane til å stå opp om morgonen. Viss gode rollemodellar har noko å seie også når det gjeld frukostvanane til born, kan eg altså krysse av på at det er noko eg gjer rett.

Utan mat og drikke...

Pøsregn og fotballtrening fordrar skikkeleg sikringskost til kvelds. Steikte potetrestar frå middag og sjokomjølk stod på menyen då gullungane skulle ha kvelds i dag. Gamla tenner stearinlys til stadigheit, og ungane insisterte på å sløkkje taklyset og ete i halvmørker. Fin stemning på ein kvardagskveld, med andre ord!

På soverommet ventar Tonje Glimmerdal - Maria Parrs nye hovudperson. Eg håpar vi rekk ein del kapittel i kveld før nokon somnar...

Tap og vinn med samme sinn?

I fleire aviser har ein kommentert Carl I Hagens utsegn om at Sponheim var ute av Stortinget. Partiet Venstre kom under sperregrensa, og stortingsgruppa deira vart redusert til to representantar, noko som vidare førte til at Sponheim annonserte sin eigen avgang som partileiar til våren.

Eg er ikkje så begeistra for Lars Sponheim, men det står respekt av ein del standpunkt han har stått fram med i valkampen. At Carl I Hagen var så frekk at han direkte godta seg over den andre sitt nederlag, seier sitt om kva aksept det har i FrP å heve seg over politiske spelereglar og folkeskikk.

Mykje av grunnen til at det raud-grøne fleirtalet heldt seg oppe, var inntrykket av kaos på den "blå-grøne" sida. Eg fryktar for at det vil vekse fram ei stor, blå blokk på høgresida til neste korsveg. Sentrumsalternativet verkar uaktuelt slik stoda no er. Dette er litt synd, for "blå-grønt" er eit langt betre alternativ enn "mørkeblått".

Musikalsk godbit: Dream Police med "Hot legs" (Odd René Andersen er vokalist).

Ein magisk tur til Bjørnasethornet

Når sommaren brått kjem ein måndag i september, må ein berre nytte høvet til å gå seg ein tur viss ein har høve til det. Derfor skulka eg unna ringside-jobben som fotballmamma og tok med meg hunden Bau på Bjørnasethornet. Det var så mildt og fint i sola, og komplett vindstille på toppen. Haustfargane har kome, og lufta er så klår og frisk... Kan ein få ei betre opplading til ein lang kveld/natt med valvake?

14. september: Val 2009

For første gong på mange år er eg i tvil om kva eg skal stemme. Skal eg vere taktisk, eller skal eg stemme på det partiet eg er mest einig med? I førre veke skifta eg partitilhøyrigheit under ei valsending, men eg er framleis ikkje skråsikker. Regjeringsalternativet er eg derimot klar på. Slik føyer eg meg inn i rekkja av usikre veljarar: det er ikkje total forvirring, men ei viss usikkerheit knytt til fargenyanse.

Ingen Espelid

Vil berre minne dei av dykk som er innom bloggen til Eldstejenta om at det er Besta og Systa som har undervist i heimkunnskap/mat og helse. Sjølv held eg meg meir ved bøkene og dataen enn ved grytene.

Slapp - eller avslappa?

Det er rart kor ein ven seg til ting. I dag har eg hatt berre dei to yngste ungane i heimen, og det er veldig uvant med halvert familie. Mykje av tida har dei leika hundar, inspirert av gårsdagens filmar, og det har vore eit visst press på Gamla om at dei no er klare for ein ny hundekvelp.

De kan tru eg vart letta då dei fann seg eit alternativt kjæledyr: larven Larry. Han fekk gjennomgå mykje før han endeleg vart sett fri. Etterpå har dei leika i "jakthytta". Eg dreg av prinsipp ikkje med meg ungar på tur dersom dei leikar så fint ute på eige initiativ- ungar er nok organiserte i kvardagen! Sjølv har eg hittil stort sett gjort hus- og skulearbeid, men eg satsar på å få gå meg ein lang tur eller to når Gubben kjem att. Vi har ei halv kake att frå i går, og eg treng å opparbeide litt appetitt...

Roll over

Då det til slutt var berre to ungar att i heimen, sette vi oss til å sjå to koselege familie/hundefilmar som eg hadde kjøpt tidlegare på dagen. Mange hugsar sikkert "Beethoven" og "Beethovens andre", om familien som plutseleg har ein St Bernardshund. Det er morosamt å sjå korleis dei har fått hundane til å spele rollene sine, og mi favorittscene er når ein våt og skiten hund reiser seg i dobbeltsenga og ristar seg. Trass i at filmen for mange vil vere ein skrekkfilm, med sikkel, rot og skit, var Nummer 3 heilt klar: ho ønskar seg ein kvelp. Gjerne ein slik som Beethoven.

Lasagne, kake og Beethoven

Mykje av laurdagen gjekk med til handel i Volda ilag med Eldstejenta. Vi handla mellom anna mykje mat, for som laurdagskos i dag skulle vi ha lasagne og Oreokake. Etter kvart, truleg i morgon, vil det dukke opp filmar på bloggen til Eldstejenta der lesarane kan lære å lage Toro-lasagne og få nyttige råd om bruning av kjøtdeig.

Noko av idéen bak kakebakinga er at det er kjekt å lage mat saman, og at laurdagsgodt ikkje treng vere ferdigkjøpt snop.

Noko anna vi handla i dag, var diverse filmar, som vi kan kose oss med i regnet. I bloggande stund kosar vi (tre ungar og Gamla) oss med den første filmen om hunden Beethoven, medan vi et Oreokake. Eit godt konsept for ein triveleg laurdagskveld!

Londongjengen

Vi er seks damer frå jobb som skal reise saman til London nokre dagar i haustferien, og fredag kveld møttest vi hos ei av oss, som forresten nyleg har kjøpt og pussa opp eit hus like bak huset til Svigers, der eg overnatta saman med Eldstejenta.

Stemninga blant damene tyder på at vi kan få ein morosam storbytur!

Get a life...

I ledige stunder, dersom maskina mi virkar, vasar eg med alt mogleg på Facebook. Det er personlegdomstestar, musikknedlasting og all slags vas. Det siste er "Warhol Pop Art", der ein kan lage Warhol-liknande bilete av sine eigne og andre sine bilete.

Er det fleire enn eg som ser det paradoksale i at eg lagar bilete av ho som er på fest i kveld? Det vart no fint, då, men: "Get a life, Gamla!"

PS: eg vasar på Facebook samtidig som eg anten ser på tv eller høyrer på lydbok, så eg kastar ikkje vekk så altfor mykje tid.

Eitt år sidan Auschwitz

I dag er det eitt år sidan vi var i Auschwitz - ei gripande og lærerik oppleving som vi truleg kjem til å hugse resten av livet.

Regn og ruskevêr, både her og både der

Frionsdagen denne veka vart for det meste brukt til hus- og skulearbeid, og så gjekk eg meg ein lang tur med ein hund før middag. Alle dei tre heimebuande ungane skulle på fotballtrening, og det var berre Minstemann som hadde fri, så vi stressa ikkje med å kome oss ut på tur i storm og regn.

I kveldinga har vi kosa oss med den nye boka til Maria Parr. Ungane deler, etter eige ønske, rommet til Nummer 3, der to av dei ligg på flatseng og bygger Lego til langt på kveld. Ei praktisk ordning når Gamla skal lese på senga - alternativet ville vere å gå frå rom til rom, eller sitje i døropninga til eitt av roma med opne dører inn til dei andre og praktisere det ein med rette kan kalle høgtlesing.

Raud-grønt fleirtal ved skulevalet!

Sist torsdag hadde vi paneldebatt på skulen vår, med representantar for ulike politiske parti til stades, og med godt budde og engasjerte elevar som stilte spørsmål. I dagane etter har vi snakka om debatten til dømes i norskundervisninga. Temaet i den eine klassen min er for tida munnleg kommunikasjon, og elevane hadde mykje fornuftig på hjartet når det gjaldt politikarane sin stemmebruk, kroppsspråk og retoriske verkemiddel. Banning og frekke metaforar var elevane skeptiske til, medan nokre samanlikningar fall i god jord.

Eit døme på ikkje-språkleg kommunikasjon vart òg ivrig diskutert, nemleg utdeling av lighterar med flaskeopnar på (FrP). Bodskapen til sendaren var då sjølvsagt at alkohol og tobakk bør bli billegare, men elevane var nesten fornærma over at politikarane har eit så forflata syn på kva ungdomar meiner og bryr seg om. Spørsmåla frå salen handla nemleg om heilt andre ting, som ekteskapslova, vegutbygging og sidemålsundervisning.

I klassen min var dei einige med meg om kven som var den beste debattanten, nemleg Jan Christian Vestre frå AUF (sjå biletet). Valresultatet i dag gav DNA fleirtal, SV (som òg hadde ein flink representant i debatten) vart nummer 2 og FrP vart nummer 3. Det raud-grøne fleirtalet var på om lag 60%.

Bok 53 2009: "Ruth Maiers dagbok" av Jan Erik Vold

Mange har sikkert lese dikt av Gunvor Hofmo. Ruth Maier var den jødiske venninna hennar, som levde som austerriksk jøde i Noreg, og som vart send til Auschwitz og avretta der. Hofmo samla på mange av papira, og Jan Erik Vold har i tillegg fått tak i brev som Maier sende til slekta, som flykta til England. Summen av desse papira utgjer ei omfangsrik bok (16 cd'ar) som inneheld tankar og refleksjonar rundt det å vere ung, det å vere jøde og det å leve under andre verdskrig. Vold kommenterer noko av innhaldet, og han set sitt svært tydelege preg på lydboka, der han les sjølv.

Det er no eit år sidan turen eg var med på til Polen/Tyskland. Boka om og av Ruth Maier er nok ei påminning om at det var reflekterte, ressurssterke menneske med håp for framtida som enda liva sine så ufatteleg tragisk i gasskammera. Eg blir aldri ferdig med å lese om dette temaet.

Klar for fleire filmar?

Jentene har fått seg ein ny hobby, og dei som har lyst, kan sjekke ut bloggen til Eldstejenta og Nummer 3

Dei har lyst til å få fleire lesarar, så eg får heretter berre lage lenkjer til deira bloggar...

Nauta gode neter

I følge vêrmeldingane skulle det verte ein fin dag i dag òg, og dei tre store og eg hadde tenkt oss på eit fjell eller to. Så begynte det å regne, og det vart temmeleg tett mellom bygene. Alternativet vart å gå ein stad der det var temmeleg flatt, og dessutan skogsveg.

Kilskrossen ligg ikkje så langt frå hovudvegen mellom Straumshamn og Bjørkedalen, og det er ein lett og fin tur å gå. Eit høgdepunkt denne årstida er å plukke hasselneter etter vegen. Og så var det litt morosamt å vere Raudhette(r) og ulven.

Jentene driv og lagar film om turen, så de får sjekke ut bloggane deira utover kvelden.

Eldstejenta filmar i veg...

Laurdagskos

Spenninga står ikkje akkurat i taket, men ungane (fem i dag) og eg kosar oss med Melodi grand prix junior i heimen!

Gubben ville helst sjå fotball, så han går tur med ein hund med landskamp på øyret...

Føremiddagstur i skogsvegen

Sidan vêret var nydeleg i dag, vart det til at eg tok med meg dei tre yngste og hundane på tur i skogsvegen medan Gubben var på skyting og Eldstejenta vaska hus.

Det er ein del haustteikn i skogen, og Nummer 2 fann ut at ein kunne øve på golf ved hjelp av kjepp og sopp.

Kollegavenninne 30 år!

I går hadde vi maratondag på jobb, frå 8.10 - 18.30. Då høvde det godt å gå ned på kinarestauranten og feire cafébuddy/kollega/venninne K, som er tretti år i dag! Ho er for tida heimeverande med vesleguten sin, men likar å møte att kollegaer og begynne å tenke jobb att. Det er kjekt å vere heimeverande, men dei fleste som har teke ei utdanning har lyst til å bruke den. Og vi kollegadamene har det så triveleg ilag både på jobb og elles - vi kan dele tankar om jobben, om fag og sjølvsagt også om trivialitetar. Skravla går, og både latter og tårer sit laust. Det er fint å ha ein jobb som ein trivst med, og eg synest det er eit privilegium å jobbe saman med så mange supre kollegaer og elevar.

NB: eg skriv dette etter siste undervisningstime fredag.

Nummer 2 i Nirvana med gitar og trommemaskin

Skuleårets første fri-onsdag

I dag var det sesongens første skikkelige frionsdag, og det markerte dei to yngste og eg med ein tradisjonell skogsvegtur. Det var mykje fint å sjå i skogen, og eg trur det må vere rekordår for sopp med alt det regnet som har vore. Turmålet vårt var Trollskogen, eller Kriken, som det eigentleg heiter. Der skulle ungane leike "gøyme-og-leite" med hunden Bau. Minstemann gøymde seg så godt at ingen av oss fann han, og han visste ikkje kvar han var sjølv eingong. Då eg ropte til han og spurde om han hadde gått seg vill, svara han: "ja, ej he gått mej vill, men ej lika mej her!"

Nummer 3 blæs i regnvêret!

Ønskereprise: sidan Eldstejenta sletta desse frå bloggen sin

Bok 52 2009: "Teori og praksis" av Nikolaj Frobenius

Etter å ha lese (og likt) "Jeg skal vise dere frykten", var det freistande å lese fleire bøker av same forfattar. Denne boka er blitt karakterisert som ein nesten sann roman, ein løgnaktig sjølvbiografi, og den fortel historia om Nikolaj, som veks opp i drabantbyen Rykkin. Faren er ein av dei ansvarlege arkitektane bak byggeprosjektet, men han passar likevel ikkje inn i det sosialdemokratiske likskapsidealet. Blant anna skjønar han ikkje kvifor dei som bur der berre vil ha plen og krokus i hagane sine, når han sjølv vil dyrke frukt og bær. Unge Nikolaj og jamaldringane hans har ein hard oppvekst, sjølv om tilhøva eigentleg ligg til rette for at alle skal vere likeverdige og ha det godt.

Sjølve historia i boka er ikkje akkurat original; gutane interesserer seg til dømes for pønkmusikk og eksperimenterer med narkotika, men hippie-faren gir eit artig perspektiv til det heile.

Jau, det finst dårleg vêr...

I dag skulle eigentleg dei to eldste og eg på fjelltur, men det regna så ufyseleg at vi ikkje såg oss syn med å trakke rundt i myr og mose. Alternativet var å gå ein stad der det var skogsveg, og då kom eg på at vi kunne gå til Movatnet (på Stigedalen). Nummer 2 ville heller sykle, så då gjorde vi det. Grusvegen går ikkje heilt inn til vatnet, og ingen av oss orka tanken på å gå stien vidare. Det regna samanhengande frå vi starta til vi kom nedatt, og eg likte kommentaren frå Nummer 2 då han kom inn i bilen: "Mamma, ej e tørre på knena".

Apropos regnbogar - her er ein fin song om regnbogar av eit band som naturleg nok heiter "Rainbow"

Barn av regnbuen

Eldstejenta hadde ikkje vore med på Bjørnasethornet før, og derfor var det eit naturleg turmål-val i dag når ho og eg skulle lufte hundane. I dag sleit eg med å finne råsa både oppover og nedover, det både regna og bles, men vi hadde faktisk ein fin tur. Då vi stod på toppen, var himmelen full av regnbogar.

Feminin føremiddag

Med Nummer 2 på fotballkamp var vi damene i fleirtal - endeleg. Og finst det då ein betre måte å markere dette på enn med muddermaske, hårkur, blogging og nedlasting av musikk? Berre synd vi ikkje kan smile - her gjeld det å halde maska, bokstaveleg tala!

"Far away" med Nickelback - fin song som Nummer 2 har dilla på og øvar attåt...

Sesongstart for vinklubben

Fredag kveld var det klart for første vinklubb i sesongen, med spanske vinar og pastasalat på menyen. Vi var 13 til bords, men det gjekk heilt flott. Skravla gjekk om nye og gamle tema, og lydnivået var som vanleg høgt til tider. Det var mykje som hadde skjedd sidan så mange av oss var samla sist, og mykje som skulle luftast og oppdaterast. Fleire hadde born som hadde flytta, born som hadde begynt på skule og i barnehage, og nokre hadde begynt på jobb att etter fødselspermisjon. I tillegg har her vore ei bilulukke, vi har vore på diverse ferieturar og det har skjedd ting i nærmiljøet som måtte debatterast. Dei mest filosofiske og alvorlege samtalane kjem alltid etter at det har blitt færre ved bordet, og nabodama og eg var dei siste som gjekk. Sjølv om vi, fann vi ut på heimveg, var dei to eldste til stades.

Skal tru kva gutane fekk til kveldsmat?

Etter å ha tenkt på pannekaker i fleire dagar medan eg planla norsktimane, googla "pannekake +dikt", snakka om pannekaker og til og med blogga om pannekaker, gav menyen seg sjølv i kveld.

Dikt om pannekaker av Sylvelin Vatle (skulle eigentleg vise det til elevane, men dataen min var kræsja)

PANNEKAKER

Når Onkel Oskar baker pannekaker, blir eg alltid kvalm.
Han har så mykje rart i røra:
Dopapir og halm.
Ein leppestift og rottegift.
Kattemat og slapp salat.
Ei hattefjør og tigersmør og slips og slikt.
To gamle dikt.
Eit dyr som klør og barn som spør.

Det er ei oppskrift han har arva frå si gamle Oldemor.
Ho som sat i fengsel og song bass i Sjømannskoret,
før ho fekk jobb på sirkus og lærte løvene å klore.

Når Onkel Oskar lager pannekaker, blir eg sjuk i magen.

Men når Pappa baker pannekaker
blir eg spretten heile dagen!
For HAN bruker oppskrifta til FARMOR.


NAM!
Slurp …

Norsktime

Lærar: no skal de, utan å snakke med nokon, skrive ein tekst som heiter "Pannekake"

Elev 1: Må vi lese den opp i klassa?
Elev 2: Skal den leverast inn?
Elev 3: Må den ha ei handling?

Dermed gjekk dei i gang. Nokre skreiv dikt, andre forteljingar, ei skreiv ei novelle. Nokre frivillege las opp tekstane sine. Deretter drog eg opp ei kokebok og ei eventyrbok, som begge hadde tekstar om pannekaker. Vi diskuterte skilnader mellom dei ulike tekstane, og vi var einige om at tekstane vanskeleg kunne ha bytta plass.

Kva var dagens tema?

Kontekst og sjangerkonvensjonar, først og fremst. Mitt vesle "stunt" skulle vise elevane at dei er prega av den konteksten dei skriv i som elevar, der føremålet med skrivinga vert vurdert som privat eller offentleg. Dei legg meir flid i å skrive ein tekst som skal leverast inn, og dei ville kanskje vere mer kreative viss dei skreiv heilt privat.

Årets personlege pedagogiske storsatsing er å få elevane til å tenkje sjølve før dei begynner å lese om eit nytt emne, og å øve dei til å setje ord på meir eller mindre sjølvsagde tankar og meiningar.

Om elevane såg verdien av timen, veit eg ikkje, men eg sjølv hadde det ganske så interessant. Det er vel halve vitsen med jobben, er det ikkje?

Snart klar for Bendik og Årolilja