Vinterferien 2026

Denne ferien vart litt annleis enn vanleg, sidan ingen born kom heim og Veslejenta reiste til Tenerife. Eg hadde ingen store planar for ferien, anna enn å slappe av, gå turar og prøve å lade batteria. Sidan Bladfyken har kjøpt seg ny bil, vart det kjekt å køyre ut på tur, og ein av dagane henta han mamma og tok oss med til Eid på besøke til tanta mi der. Elles har vi gått tur i Mjeltvika, ved og på det djupfrosne Hovdevatnet, i Løndalen, frå Melheim nesten til Navelsaker og i Mulevika i Herøy. Eg har ikkje opna ei skulebok på over ei veke, men i dag (søndag) har eg jobba meg frampå med planlegging av komande veke. Det blir hardt å begynne på jobb att, for no kjem ein travel periode med prøver og eksamensførebuing. Heldigvis er det berre fem veker før det så er ferie att.

Gjengen samla

Førre helg passa eg "barnebarnet" Albert, og gjengen fekk herje på heile helga. Det var nydeleg vintervêr, og laurdag fekk vi gå tur i strålande sol.

Søndagsbesøk

 Laurdag ettermiddag sende Veslejenta melding og lurte på om det var slik at dei skulle få kome på søndagsmiddag hos meg. Det hadde eg ikkje handla inn til, så då inviterte ho meg på søndagsmiddag i staden. Ho og kjærasten har leigd eit heilt hus, og dei har hatt ein enorm jobb med å male og flytte inn. Resultatet er veldig bra, og utsikta fantastisk! Middagen var "Marry me Chicken", som er ein rett eg berre har sett oppskrifta til før, men som var fantastisk smakfull og god! No har eg invitert dei m.fl. på søndagsmiddag hos meg komande søndag, så får vi sjå om eg kjem på noko godt eg kan lage. Dette var ein kjekk, ny tradisjon!

Turmål i Syvde

 

Gode, gamle Charlie Hund har hatt problem med halting heile sommaren, og han har derfor ikkje gått så lange turar. Etter ei veke utan antydning til halting, tenkte eg at han skulle få gå ein litt lengre tur, så vi pakka med oss hundane i ein lånt elbil, klare for ein lang biltur med ein liten spasertur som del av opplevinga. Då vi kom til Eid, fekk vi problem med å lade batteriet, som ikkje var så fullt som det burde vere. Det enda derfor med at vi tok ein kortare biltur over til Åheim og vidare til Syvde, der vi gjekk ein tur rundt eit vatn i Røfsdalen, der det fanst eit Stikk-ut-mål som heiter Nyestøylen. Turen var knapt fire kilometer lang, så det var ikkje så gale for Charlie, som var overlukkeleg og ikkje fekk nokon problem etterpå. Tvert imot hadde han det heilt hivens, spesielt då vi møtte ei jente som var over middels begeistra for hundar. 

Påska 2025

I år var det sein påske, og vi har hatt nydeleg vårvêr det aller meste av påskeferien. Allereie fredag kveld før påske kom dei første gjestane, nemleg Eldstejenta, Storegut og sambuaren hans. Dei to yngste ungane var komne før eg kom frå jobb, og vi hadde ein roleg ettermiddag/kveld medan vi venta på innrykk. Neste dag var det jubileumsmarkering for det lokale korpset, der dei tre eldste har spelt tidlegare. Korpset er no relativt lite aktivt, med ad hoc-framføringar til 17. mai og julegrantenning, så dei to yngste har spelt i eit anna lokalt korps i fleire år. Minstemann har no slutta, men det er ikkje lenge sidan han steppa inn for ein sjuk trommeslagar. Jubileumsmarkeringa var veldig vellukka, med fullt grendahus og flott musikk. Også kjærasten til Veslejenta kom for å feire, så vi var mange samla og vart dermed også foreviga av ei nabodame/vinklubbvenninne. Eg er heldig som får omgi meg med så mange kjekke, unge menneske både på jobb og privat.

Laurdag kveld køyrde vi til Eid etter jubileet var overstått, og deråt vi pizza på kafeen Cats. Søndag, derimot, laga vi pinnekjøtmiddag, så då vart det meir stil over sakene. Måndag køyrde Storegut og Sambuaren til Eid for å handle, for vi supplerte pinnekjøtrestane med salat og knekte poteter med ost og kryddersmør. Eg har sett oppskrift på slike poteter før, men aldri laga det. Det viste seg å vere ein lett og god måte å bruke potetrestar på.

Tysdagen hadde Storegut bursdag og vart heile 28 år. Han ville lage bursdagsmiddag sjølv, og det vart ein aldeles nydeleg lasagne - mykje meir forseggjord enn den eg plar lage. Sambuaren laga gulrotkake, og Eldstejenta og eg laga smashkake etter ei oppskrift vi ikkje hadde prøvd før. Det var eigentleg ei enkel kake å lage, med marengs med Ritzkjeks, sjokoladekrem, vaniljekrem, krem og smash. Eg sa vi kunne eksperimentere med ei ny oppskrift sidan vi hadde ei anna kake i bakhand. 

Påskedagane gjekk mykje med til matlaging og rydding av kjøken, men det vart òg tid til prat, quiz og litt tv-serie og film. Onsdagen vart det restemiddag og kaker til frukost/lunsj, og så reiste ungane til faren. Dermed fekk eg eit par rolege dagar før vi alle reiste til Hareid i familieselskap. Systera mi hadde invitert heile hurven til dei i og med at både juristsonen var der, i tillegg til Niesa med sin vesle familie. Vi trefte dei på ferja onsdag, så vi hadde allereie sett det nye vedunderet i familien. Mamma er no oldemor til to skjønne gutar, og det var sjølvsagt dei som fekk mest merksemd i selskapet. 

Laurdag kveld skulle Storegut og Sambuaren på quizkveld på Bjørkedalen, så då kom dei hit og overnatta, før dei reiste heim til Trondheim på søndag. Det vart stille i huset då, og eg tok med meg hundane og gjekk ein lang tur i Fladalen (frå Tua og innover). Det fanst ikkje eit snøfnugg i skiløypa, som er grusveg i sommarhalvåret. Eg likar det best slik, og det var ein nydeleg ettermiddag/kveld.

På denne turen møtte eg eit eldre ektepar som eg kom i snakk med. Mannen fortalde at han hadde vore med på å setje stikker og bygge vegen på midten av 1960-talet. Dei skulle gå tur til Asbjørnstova, og mannen fortalde at denne varmehytta  har namn etter den første satanisten på Hjelle skule. Asbjørn var ein medelev av mannen, og dei hadde kristendomsundervisning. Asbjørn vart spurd om han kunne seie det fjerde bodet. Svaret laud: "Du skal ære djevelen og alle hans gjerningar". 

I dag er det andre påskedag, og kvardagen sig innover meg. Eg bakar brød, festar trådar, vaskar klede - og det vert vel noko husvask etter kvart òg. Litt skulearbeid har eg òg fått unna, men eg har heldigvis ikkje hatt rettebunkar i påska. Komande fredag brakar det laust med dei første heildagsprøvene, og så går det slag i slag fram til sommarferien. Eg set pris på lyse kveldar som gjer dagane lengre og energien betre.

Lisjedalen 22. mars

I dag kom våren attende, med tosifra temperatur og sol frå blå himmel. Eg bestemte meg for å gjere trimmen kortreist, og gjekk heimanfrå til Lisjedalen og innover skogsvegen langs vatnet. Det vart noko oppoverbakke, og det er som kjent då det går oppover - også med forma. Eg møtte fleire kjende på turen, blant andre ein tidlegare kollega eg ikkje hadde sett på 25 år, trur eg. Note to self: sjølv om du berre skal gå ein tur i nærmiljøet, kan det vere greitt å sjå ok ut, i tilfelle ein treff på folk ein sjeldan møter. 

Vinterferien 2025

I veke 8 hadde vi fri, og Eldstejenta hadde ferie samtidig. Ho kom midt i veke 7, slik at nokre av oss fekk gått på musikalen til musikklinja på skulen der eg jobbar. Det var som vanleg veldig kjekt og imponerande. Elles gjekk dagane med til turgåing og matlaging, litt besøk og mange gode samtalar. Det vart ikkje tatt så mange bilete, men det var nydeleg vêr nesten heile ferien, og då regnet kom kunne eg rette unna det arbeidet eg hadde tatt med heim i ferien.

Vår i januar

Laurdag 18. januar var ein nydeleg, mild dag (om lag 10 grader). Vi bestemte oss for å gå ein lengre tur, og derfor enda vi opp med å køyre opp til skisenteret i Volda (Reset) og parkere bilen. Dette er det eine endepunktet for vegen over fonnvernet, den såkalla "Panoramavegen". Det var nesten flatt å gå veldig lenge, men plutseleg kom vi til nokre bratte nedoverbakkar. Då fekk vi den same idéen samstundes, at vi hadde ein bil til nede i Volda sentrum. Vi gjekk dermed heile Panoramavegen, som verkeleg har ei nydeleg utsikt over Volda og fjella rundt, og så gjekk vi gjennom byggefelta ned til sentrum. Det går mange stikkvegar frå Panoramavegen til ulike bustadområde, og det var mange som gjekk der denne dagen. Det var fin sol innimellom, men ein del skyer òg. 

Etter turen skulle vi handle litt, og vi var svært stolte av å ha vore så spreke (vi gjekk i nesten tre timar). Vi var dessutan svoltne, og brått hadde vi hamna på Burger King, der dei serverte påfyll av kaloriar.

Søndagstur på Bjørkedalen etter første veke på jobb i 2025

Første jobbveke etter jul var passeleg travel når det gjaldt jobb, og det var ingen politiske møte eller andre aktivitetar i fristida, bortsett frå at vi jobba inn ein planleggingsdag ved å jobbe til 18.30 på måndagen. Pangstart, med andre ord. Det store stresset vart at bilen fuska veldig med å starte, og torsdag og fredag måtte Veslejenta køyre meg til ferjekaia om morgonen og hente meg der om ettermiddagen. På hi sida vart det delvis skyss, og delvis gjekk eg til og frå kaia. Fredag etter jobb køyrde vi til Eid for å kjøpe startkablar og diverse, og laurdag morgon starta bilen min straks, så vi tok den med på tur til Eid for å handle mat, hundemat o.l. Også i dag, søndag, starta bilen, og no håpar eg at den startar i morgon, slik at eg får tatt den med til verkstaden i Volda. Anten er det noko gale, eller så treng eg ein motorvarmar. 

Laurdag kveld hadde ei nabovenninne kalla inn ein gjeng til lystig lag med mat og drikke, og det var veldig hyggeleg! Det blir mykje jobb og familieliv på oss alle, og ein møtest altfor sjeldan til sosiale samkome. Vinklubben er eit unntak, men det er no kjekt at karane òg kan vere med av og til.

Veslejenta og eg gjekk ein lang tur på Bjørkedalen i dag, og det var nydeleg med 0 grader og vintervêr. Meldingane handlar om mildvêr, storm og regn, så det var berre å nyte medan vi kunne. 

Vel heime laga eg brennsnut der eg putta oppi ein kveil julemôr og pinnekjøtrestar. Veslejenta rydda ut resten av julepynten medan eg laga mat, så no er vi attende til kvardagen interiørmessig òg. 

Godt nytt år!

Det viktigaste ønsket mitt for det nye året er sjølvsagt at det må bli fred på jorda. Det seier seg sjølv. Elles håpar eg sjølvsagt at folk slepp å vere sjuke og triste, sjølv om eg innser at det ofte er ein del av livet. 

For min eigen del håpar eg på eit meir aktivt år reint fysisk, for det har blitt mykje stillesitjing både på jobb, i politikken og hobbymessig. Påfunnet mitt om å lage ein motivasjonskonto der eg set inn tilsvarande spart ferjebillett dersom eg ollke tek med bilen over fjorden, skal vidareførast så snart det ikkje er glatt på vegane. Eg er ikkje glad i vinter med det den inneber av holke, kulde, isskraping og snømoking, så eg håpar det ikkje blir for gale med denslags. Samstundes er dette små problem i ein større samanheng, og eg lever eit godt liv og er nøgd med det. Kvardagen kjem sigande på, og det er greitt etter ein lang ferie med mykje rangling og god mat. Det har vore fint å ha flokken samla, men også deilig å roe ned aleine. 

Desember 2024

Etter ein svært travel haust vart desember i overkant strevsom. I politikken har det meste dreia seg om budsjettarbeid, som kom i hamn med eit resultat eg er nøgd med. Jobbmessig vart eg ferdig med rettebunkane 10. desember, etter fire helger med intens retting. 13. desember hadde eg munnleg tentamen med norskklassa mi, og deretter var det julebordhelg i Fosnavåg. Etter dette begynte eg å hangle, og siste jobbdag måtte eg heim etter avslutninga med elevane, og gjekk såleis glipp av julegudsteneste og julelunsj med kollegaene. Eg vart liggande sjuk eit par dagar, men måtte kome meg på butikkar for å handle inn mat. Gåvene var eg heldigvis ferdig med. Julaftan feira eg i nokolunde oppegåande form saman med Bladfyken, og andre juledag var eg erklært frisk og kunne reise til Ørsta i juleselskap. Ungane feira jul med faren i år, men vart med meg heim etter selskapet. Så fekk vi fine dagar med turgåing, brettspel og mat. Ungane er flinke til å lage mat, så det vart oftast dei som stod for det, noko som kom vel med når mora framleis var slapp. Nyttår feira vi her heime, og då var Svigerson  og Bladfyken her òg. Storeungane laga nydeleg kalkunmiddag, og rundt midnatt reiste vi til Folkestad for å sjå fyrverkeriet på hi sida av fjorden. I tillegg var det flott nordlys denne kvelden.

2024 har vore eit innhaldsrikt og hektisk år for meg, men det har vore mykje gøy og interessant på vegen dit. Eg har fått mange positive tilbakemeldingar på arbeidet eg gjer på jobb og i politikken, og det er både hyggeleg og rørande. 

Folkestadsetra

 Rundt vatnet på Folkestadsetra går det veg og turveg, dermed kan ein gå tørrskodd når regnet bøttar ned. Med tre vaksne born heime blir det mykje mat, prat og sofaliv, derfor vart det nødvendig å gå ein tur òg. "Det finst ikkje dårleg vêr, berre dårleg selskap".

Kornbergveten 577 moh

Laurdag 7. september var òg ein nydeleg dag, og Veslejenta og eg tok med oss alle tre hundane på ein lengre tur. Kornbergveten er ikkje eit høgt fjell, men turen er ei mil lang (tur+retur). Den er ikkje spesielt bratt, men med den traséen vi vel, er det nesten ikkje skog og veldig fin utsikt det meste av tida. Vi møtte både folk og dyr, spesielt ved "Galten" på veg opp. Det var vindstille og varmt med strålande sol, så vi hadde for lite vatn med oss, men vi fann heldigvis nokre søyler med vatn til hundane undervegs. Det var litt disig luft, ikkje så klår luft som det plar vere om hausten, men det er vakkert å sjå fjordane møtast og dei vakre fjella i syningom. Turen tek eit par timar kvar veg.

Så kom sommaren - i september

Etter ein mildt sagt regnfull august, vakna vi 1. september opp til ein nydeleg sommardag. Dette var konfirmasjonssøndag i bygda, så det passa svært godt. Sjølv hadde eg diverse som skulle gjerast både ute og inne, men hundane fekk seg ein tur i Mjeltvika. Slike dagar er balsam for sjela!

Bjørnasethornet (739 moh)

Då Veslejenta fekk ein fridag, tok vi med oss hundane og gjekk på fjelltur i nærområdet. Det var ei stund sidan sist eg var på Bjørnasethornet, og stien var langt tydelegare enn eg hugsar frå tidlegare. Både folk og fyr storkosa seg på toppen, der utsikta er fantastisk utover Voldsfjorden.

Svartedalsvatnet

Laurdagen kom med nydeleg sol og varme, og det vart svært varmt i hagen. Etter ein krevjande handlerunde på Eid vart det derfor til at vi gjekk oss ein tur frå Postvegen (den mellom Bjørkedalen og Harpefossen) opp til Svartevatnet. Vi hadde vore der før, og denne gongen tok vi med eingongsgrill og mat, for det passa med middagstid akkurat då. Turen er verken lang eller vanskeleg, men med varme og sekk vart det ein trimtur like fullt. Vi kom ikkje heim før etter solnedgang, og då var det svalt og fint å sitje på terassen.