Dag 7: heimreise

Måndag morgon tok vi oss ein sakte frukost før vi pakka saman og reiste ut mot flyplassen i 11-tida. Det var akkurat passeleg med tid til å kome seg dit, sjekke inn og handle på taxfree. Stemninga var roleg på flyplassen, sjølv om den verka slitt og lite moderne.

Flyturen vart ein halv time forseinka, men det gjorde ingenting for oss. Fleire ombord stressa med at dei skulle vidare, men vi skulle vente i 6 - 7 timar før nattbussen gjekk heim. Desse timane brukte vi til å ete pizza på Peppes og kose oss med internett (kjekt med smarttelefon!).

Bussturen heim vart ikkje så fredeleg, så det vart lite søvn. I bloggande stund har vi hatt ein roleg dag med litt småsoving innimellom, ein handletur til Eid og fisk til middag (etter tallause besøk på Burger King gjorde det veldig godt).

Det har vore ein del arbeid å gå gjennom bileta og blogge om opplevingane våre, men dt er også utruleg kjekt å sjå attende på ein så vellukka og kjekk tur. Ungane har vore eit fantastisk reisefølgje, og det har vore svært lite krangel og misnøye. Det har rett og slett vore så kjekt at vi allereie har lyst attende...

Irland dag 6

Siste dag på turen brukte vi til ei utflukt i regi av selskapet "Wild Rover Tours". Første stopp på vegen var Belfast, der ein kunne velje mellom politisk taxitur og besøk på Titanic-senteret. Det fanst inge utflukter som inkluderte begge delar pluss Giant's causeway, derfor hadde vi reist opp og tatt den politiske delen av Belfastopplevinga på førehand, noko eg var svært glad for då eg såg kor lite tid vi ville ha fått.

Titanicsenteret er ein flott bygning, og eit svært moderne og interaktivt museum. Vi fekk audioguide som losa oss gjennom dei ulike utstillingane, som i tillegg til sjølve hovudattraksjonen også synte sider ved det industrielle Belfast. Det var sjølvsagt ekstra kjekt å sjå utstillingar frå interiøret, og ikkje minst filmen til slutt som viste funn som dykkarar har gjort.

Utsikt ut mot stolpane som viser kor stort skipet var

Lugar på første klasse

Lugar på tredje klasse

Noko av eksteriøret

Neste stopp var Dunluce Castle, eit viktig historisk bygg som har fått sin renessanse som House of Greyjoy i Game of Thrones. Denne tv-serien er svært populær verda over, og Nord-Irland utnyttar dette kommersielt i svært stor grad. Dette var berre eit kjapt stopp for å ta bilete.

Hovudattraksjonen på turen var den vulkaniske klippeformasjonen Giant's Causeway. Det var verkeleg flott å sjå, og det aula av turistar i området. Området står på Unescolista over verdsarvplassar saman med området rundt. Vi var utruleg heldige med vêret, for styrtregnet begynte då vi kom opp att til bussen.

Siste attraksjon var Carrick-a-Rede Rope Bridge, ei taubru 30 meter over havet eller klippene under. Dette er òg ein turistattraksjon som er populær, og turistar betaler ein sum for å få gå over hengebrua. Eg var spent på om eg kom til å tore å krysse brua sjølv, men det gjekk heilt fint. Eg såg aldri ned, og såg heller ikkje på utsikta før eg var komen trygt over på fastlandet att.

Irland dag 5

Laurdag morgon tok vi det litt roleg, for vi ville ikkje stresse siste dagen i Dublin. Likevel enda vi opp med mange ulike opplevingar denne dagen òg.

Først på programmet stod St Patrick's Cathedral, som vart bygd på slutten av 1100-talet. Den er sjølvsagt flott å sjå på, men i tillegg var der interessante ting som til dømes grava og den sjølvskrivne gravskrifta til Jonathan Swift. Der fanst òg ein del valmuekransar til minne om soldatar som har falle i krig, og ein moderne treskulptur som ein kunne henge opp lappar med namn på, til minne om kjenningar eller slekt som har falle i krig. Veslejenta skreiv på grandonkelen sitt namn, sidan han er den som vi heilt sikkert veit fall i krig i slekta vår. Der fanst elles utstilt ei dør som nokon hogg eit hol i ein gong for å ta fienden i handa og skape ein fredsavtale.

Vi hadde rusla eit stykke for å kome til katedralen, og neste post på programmet låg eit stykke unna. Vi vart derfor freista undervegs til å ta ein tur med hest og vogn. Det vart ei triveleg oppleving, ikkje minst fordi vognføraren meir enn gjerne fortalde oss om den irske veremåten, økonomi og liknande. Eg kommenterte til han at eg ikkje hadde sett sportsbilar eller dyre bilar generelt i byen, og at eg synest folka der verkar så avslappa og lite jålete. Det meinte han eg hadde rett i - den einaste som hadde veldig stilig bil, var borgarmeistaren.

Hesten heitte Molly

Deretter vart det besøk på nasjonalmuseet, der vi mellom anna såg ein del av ein myrmann frå 400 før Kristus. Ein hadde funne ut at brystvortene hans var avskorne. Det var eit teikn på underkastelse å suge på brystvortene til kongen, og ved å skjere av brystvortene på ein mann gjorde ein han ueigna til konge. Der var mykje anna spennande òg, mellom anna ein lang båt  hogd ut av ein stokk, diverse mumiar og gullsmykke.

Lunsjen tok vi på ein italiensk restaurant - for ein gongs skuld noko anna enn burger. Planen var eigentleg å ete Irish stew, men det hadde vi eigentleg aldri lyst på.

Voksmuseet og Leprechaunmuseet tok vi som avslutning på dagen - det var berre morosamt og hyggeleg. Voksmuseet hadde blant anna ei horror-avdeling, medan Leprechaunmuseet fokuserte på irsk forteljekunst og folketru.

Mine irske heltar "Jedward"

Voksmuseet hadde ei eiga historisk avdeling, og igjen fekk vi sjå "the Famine"