Lillebror Syvertsen

Ein gong for fleire år sidan spurte eg Minstemann kva song han ville at eg skulle synge til han. Svaret var: "Lillebror Syvertsen". Eg stussa lenge og spurte kva song det var, og fekk som svar: "Lillebror Syvertsen er så trist". Dette er eitt av dei beste døma eg veit på "misheard lyrics" i heimen, berre toppa av Storeguts sjørøvarsong "Vi seiler på sjøen i vind og i flesk".

I ønskesongen til Minstemann står det i siste strofe: "En gang skal Lillebror selv bli stor, fryktelig stor, større enn mor". Den dagen har plutseleg kome (det er god hjelp i at Mor er meir som ei teskeikjerring). Siste året har han hatt eit enormt forbruk av skor og klede, men det stoggar vel snart opp for han òg. Det er like før han er høgst i familien.

Home for Christmas

Så kom ho endeleg heim, Eldstejenta mi. Etter å ha køyrt Veslejenta og venninnene på ballett kom eg heim med medbragt sushi til middag. Vi har brukt ettermiddagen og kvelden til å omorganisere litt på sengar, ting og tang, men mest har vi kosa oss og berre vore saman. Eg hadde ei aldeles frykteleg travel veke førre veke, og no aktar eg å nyte førjulstida saman med ungane så godt som mogleg.

Av barn og fulle folk

Å ha ein ungeflokk i hus, medfører mange morosame stunder. Her er eit lite knippe frå dei siste dagane:

"Mamma, sånn berre for å oppmuntre mej litt, kankje du sei på første april at ej ikkje skal til tannlegen tredje april likevel?"

 "Dei mummitroll-episodane der Hufsa e med burde ha hatt 18-års aldersgrense"

Sms frå Storegut seint tysdag kveld:
"Ej fe sitte på med J heim, so du kan berre bjønde å drikke dej drita no"

Og dagens Minstemann, til si forkjøla mor:
"Mamma, du ligna på han der Gollum i Ringenes Herre. Jaffal når du nyse"

Førre torsdag vart det gjort narr av barnekommentarar på facebook i programmet "Torsdag kveld fra Nydalen", eitt av yndlingsprogramma mine. Eg følte meg litt truffen, men kjem truleg til å halde fram med å dele dei gode kommentarane. For ordens skuld legg eg til at eg spør dei to mellomste om det er ok. Dersom dei hadde sagt nei, ville eg ha utelate kommentarane deira. Det same gjeld sjølvsagt bilete av borna.

Illustrasjonen er eit bilete av Gollum, ikkje ein av ungane. Eller meg, trass i at eg er svært forkjøla.

Ungdomsopprør anno 2013

Minstemann har hatt mange spesielle fasar, og han er kjend for god fantasi med tilhøyrande antrekk. Kven kan gløyme cowboyhattane hans, til dømes?

Den siste idéen er at han vil gå med skjorte og slips. I kvardagen.

I kveld fann han ut at han skulle prøve brillene mine, og då vart han så nøgd med sin nye "look" at han måtte få posere og bli fotografert. Kommentaren frå han sjølv då han såg biletet:

"Det einaste ej mangla no, e tversoversløyfe"

"Dagens outfit" nr 2

I dag skulle Minstemann i selskap. Han stilde i sjølvvalt antrekk og styla sin eigen hanekam, då mora sitt forsøk vart forkasta med ein hånleg kommentar: "Kallar du det der ein hanekam?"

Keipen (965 moh)

I dag vekte eg ungane og fekk sala på gjengen såpass vi skulle kome oss ut på langtur. Det er fire år sidan sist eg var på Keipen, og då gjekk eg saman med Eldstejenta og Storegut. Det vart berre vi tre som kom heilt til topps i dag òg, og heller ikkje denne gongen vart eg med heilt fram på tuppen for å sjå på utsikta.

Sist gong vi var på Keipen, var i 2008

Vi gjekk i roleg tempo og rota oss vekk frå stien nokre gonger, men i alt brukte vi om lag 3 1/2 time på turen frå og til parkeringsplassen i Lisjedalen.

Var så alle samde om at det hadde vore ein fin tur?

Minstemann kommenterte: "Ditte he vore den verste fjellturen EVER. Ej gleda mej til ej skal til Danmark!"

Veslejentas bowlingselskap

Etter ei hektisk veke var det kjekt å arrangere jentebursdag med ei enkel løysing: gjestane møtte opp på kaia og vart frakta til Ørsta bowling. Der bowla dei og fekk servert pizza m.m. Veslejenta fekk mykje fint og nyttig, blant anna eit rosa kamera. Det kan bli kjekt for henne å ta eigne bilete, og kanskje begynner ho å blogge att?

Minstemann hadde som vanleg ei heilt anna oppfatting av kva han styrte med enn vi andre - han var soldat på oppdrag. og det oppdraget var å kaste bomber på kjegler. Elles kom han med dagens kommentar, etter å ha sett seg inn i bowling-terminologien:

"No e det på tide å få litt banan i dinne banansplitten"

Om fredagskos og arbeidsfordeling

I dag hadde eg ein del ærend etter jobb, og så for Eldstejenta og eg på café for å ete middag. Eg orka nemleg ikkje tanken på å lage noko som helst. Då vi kom heim, laga eg botn og fyll til ei ostekake. Medan den stivna, gjekk jentene og eg tur i  Mjeltvika, delvis i regn og vind. Vel heime la jentene seg på kvar sin sofa og såg tåpelege ting på tv medan eg strauk bunadskjorter. Deretter måtte eg forsyne dei med diverse snacks og fyre i omnen (EG fraus ikkje!) før eg pynta og gjorde klar kaka. Ikkje det at det var ein så grusom jobb, men det skulle gjerast.

Etter vel endt arbeid kunne eg endeleg sette meg føre og sjå litt tv og slappe av eg òg. Vi gler oss til morgondagen, sjølv om det er eit styr å kome seg av garde.

Veslejenta fortalde om kor mykje arbeid ho hadde gjort heime hos faren. Ho hadde klipt plen, rydda ut av oppvaskmaskina, varma pizza til middag og rydda stova, blant anna. Litt snurt spurte eg om kvifor ho er så flink hos faren, men aldri tek si hand i arbeid heime hos oss, og då kom det: "fordi du allereide he gjort det sjøl". Det varma trass alt litt med ein slik attest.

Filosofisk fri-onsdag

Minstemann og eg gjekk lang føremiddagstur på fridagen denne veka. Min plan var eigentleg å støvsuge bil og jobbe i hagen, men guten ville ut og sykle.

Av og til kan han og eg gå ein lang tur saman utan  seie all verda. Vi kan nemleg vere tause og mystiske og oppslukte av eigne tankar. Denne turen var prega av Minstemanns framtidsplanar.

"Når ej blir voksen, skal ej bli arkeolog og tene masse pengar. Og so skal ej ha mitt eget jetfly, og det skal ej bruke til å kjøre dej Mamma til Syden. Der skal du få bu på luksushotell og ha din egen tjenar. Og so skal du få so masse penga at du kan kjøpe det du vil. Og når ej he brukt opp alle pengane mine, so berre arkeologera ej litt meir."

Bedre og bedre dag for dag

 

Minstemanns kul blir stadig mindre, men skiftar fargar frå blå til lilla. Som den Myrsnipemammaen eg er, synest eg sjølvsagt han er minst like skjønn som vanleg. Då han sjølv fekk sjå dette biletet, utbraut han: "Ej ser ut som om ej skal i militæret. Eller som om ej he vore der ei stund."

Det er tid for fredagskos

Når veka går mot slutten, plar hovudet mitt vere temmeleg tomt når det gjeld idéar til matservering. Torsdag kveld inviterte eg derfor ungane til å vere med på å planlegge menyen og aktivitetane i helga, og fredag ville dei ha pastasalat.

Min tradisjonelle pastasalat er rask å lage; faktisk laga eg alt det andre klart medan pastarøra kokte. Oppskrifta held til seks personar når ein ikkje serverer brød til, og sidan vi berre er fire, har vi ein del restar.

1 beger lettrømme
1 glas fetaost i olje + litt av oljen
1 boks skinke
1 agurk
1 isbergsalat
1 kg pastarør

I tillegg: cherrytomatar, paprika, mais og oliven til sjølvbetjening

Minstemann togg nokre peparkorn som hadde vore i oljen til fetaosten, og dette førte til følgjande kommentar:

"Tusen takk for mat, universets beste Mamma. Det va universets beste salat - eller jaffal verdens, for du he laga den bedre før"

Etter middag sette eg ungane i gang med å rydde og vaske romma sine medan eg gjekk tur. No skal vi snart kose oss med film og idol, og så kan helgefreden senke seg i heimen.

God helg til alle blogglesarar der ute!

Skrukketrollemor

Tysdag kveld: Minstemann ville ikkje legge seg. Han hadde somna på sofaen om ettermiddagen, så søvnbehovet var ikkje all verda. Gamla, derimot, sat med tekopp og hyseblikk framfor tv-en og venta på å få ei lita stund aleine før ho la seg. Det såg mørkt ut.

Minstemann stilte seg så opp femten cm frå mora og såg på henne med granskande, lyseblått blikk.

Gamla: "Ka du ser på?"
Minstemann: "Ej ser ette om du he rynke"
Gamla: "He ej det, då?"
Minstemann: "Ja, du he sånne streka rundt augene, men mest når du smila. Og so he du ei her, og ei her (peikar)"
Gamla: "NO E DET LEGGETID"
Minstemann: "No he du ei i panna også, mylla augebryna"

Kornbergveten (577 moh) med kidsa

Vêret var nokolunde i dag, med strålande sol, men gradestokken viste berre ti grader då vi la i veg på tur. Frå Folkestadsetra er det fint å gå på fjellryggen ut mot Kornbergveten/Veten, men stien ligg somme stader svært nær kanten mot Dalsfjorden, og der er det stupbratt ned. Høgdeskrekken min er svært plagsom når eg har med ungane, og vi måtte fleire gonger stanse fordi eg nesten hyperventilerte av angst. På veg nedatt gjekk vi derfor over diverse myrar nærare Folkestadsida.

Då Minstemann og eg nesten framme ved målet var samde om at vi skulle vere glade når vi kom heile heimatt, kom det tørt frå Storegut: "Når me kjøme ned til bilen, kjøme du Mamma til å le høgt og masse". Han har vore på tur saman med meg før...

Mæ kapokk

Kryptisk overskrift? Då Minstemann var om lag halvanna år gamal, kom han med denne replikken. Eg hadde mata han med jordbær, for å unngå søl og flekkar, og hadde då sjølvsagt bede han om å gape opp. Når han ville ha meir jordbær, hadde han forstått det slik at delikatessen han fekk servert var "gapopp", eller "kapokk", som det høyrdest ut i hans øyre. Dette mimra vi om i kveld, då vi fann årets første modne markjorbær langs vegen.

Det vart berre ein times kveldstur i dag, for tidlegare på dag har eg vore oppteken med køyring av Storegut (som skulle til tannlegen) plen- og kantklipping. Og lesing i sola. Ungane har styra med sitt både ute og inne - det er såpass kaldt at det ikkje freistar med nokon strandtur enno. Kald vind er det òg, så Brundalen er neppe noko aktuelt turmål før temperaturane stig.

Sjå då, Mamma, ej e Vaffel-Hitler

Minstemanns første Kiwi

Medan Gamla hadde ein roleg dag med rusletur etter vegane og ein heil del lesing, deltok Minstemann på sin aller første Kiwi-cup, i Ørsta. Laget hans har spelarar i alderen 5 - 8 år, og dei er berre supersjarmerande. I dag møtte dei to lag frå Ørsta og to frå Volda, og dei slo det eine Ørsta-laget 7 - 6 (for å seie det på den måten). Guten var ikkje lite stolt då han kom heim med statuett og greier, og han fortalde gjerne om kampane.

"Og so laga eg ei straffe. Ja, det var ikkje meininga, då, men det kom en fyr og snubla i meg så han rulla og rulla bortover. Eg sa unnskyld, då, men det vart straffe likevel".

God pinse til alle lesarar!

Til forveksling lik

Minstemann og eg huserer aleine fredag ettermiddag, då resten av familien er opptekne på anna hald. Og i dag er Minstemann i det pratesjuke hjørnet.

"Mamma, veit du kven Duke Nukem er? Det er ein sånn fyr"

"Nei, eg veit ikkje kven det er. Er det ein teikneseriefigur?"

"Av og til er han det, andre gongar ikkje. Men han er på Youtube. Og i eit spel eg har sett, og der tissar han. Han liknar på Pappa, eigentleg, berre at Pappa ikkje har sånn blondt hår. Eller raud T-skjorte. Eller sånn sveis. Eg kan vise deg på Google, Mamma...."

Og her er biletet vi fann:

Puppy Love

Minstemann har dame. Eller rettare sagt: han har hatt dame ei stund. Sjølv vil han ikkje ha noko snakk om det, men kjærleiksbreva har strøymt på som overtydelege prov.

I dag begynte guten å fortelje på eige initiativ då eg henta han på SFO:

Mamma, du veit at T og eg har vore, ja, du veit, piiiip ei stund, sant? No er det slutt. Ja, T sa først at det var slutt, og so kom ho og spurte om att og om att om vi kunne vere, ja, piiiiip, igjen. Til slutt gøymde eg meg i ei kasse. Der fann eg ein kjepp som eg brukte til å styre til høgre, og so brukte eg eit hol til ratt og noko lego til å styre til venstre, og so leika eg at det var eit romskip og at det var Star Wars. Og so flaug eg ut i verdsrommet... 

Men korleis gjekk det med kjærleiken, då?

Nei.... Ho fann meg til slutt...

Ja, kva sa du til henne, då?

Nei... Eg sa ho var ein masekopp. Det må du hugse å kalle meg, mamma, viss eg aldri sluttar å spørje om noko!

Kvart fjerde barn er ein nerd

Før jobb i dag var Minstemann og eg til helsesyster på skulen for at han skulle få vaksine og ha ein samtale med henne om kvardagen hans. Det var ikkje fritt for at guten hadde grua seg for vaksinen, så det var fint å få den overstått først. I samtalen etterpå gjorde han greie for mangt og mykje om kor glad han er i frukt og grønsaker, kor han et snop av og til på laurdagane og at han plar ha litt sukker på frokostblandinga. Han heldt dessutan eit heilt foredrag om nøkkelholmerking av varer. På spørsmålet om kva han likar å styre på med i fritida, svara han først "bygge lego", men så kom eit nytt foredrag om alle PS-spela han har, og ikkje minst om at han hadde høyrt på nyheitene at nokon hadde hacka seg inn og teke kontroll over Internett-tilknytinga til Play Station, og at han derfor ikkje har spelt PS via nett på ei stund. Helsesystera lurte på om han likte å halde på med noko ute, som til dømes fotball eller noko slikt. Guten skar ein grimase og svara "ej går no på fotballtrening, men ej ekje so begeistra for sport og sånn".

This is the end - or at least the weekend

Etter engelskkurset var slutt fredag ettermiddag, stakk Kollegavenninne K og eg innom eit par butikkar før vi vende heim. Mitt einaste eigentlege ærend var å kjøpe eit nytt antrekk til Minstemann, som stadig veks ut av - eller slår hol i - buksene sine, og som skulle i selskap laurdag.

For sikkerheits skuld kjøpte eg to bukser, noko som kom vel med då den eine var "for posete". Skjorta vart godkjend utan protestar, men T-skjorta var han skeptisk til. "Det er Jim Morrison i Doors, eit kjempetøft band", sa eg, for å forklare motivet i fronten.

Svaret kom med dårleg gøymd skepsis: "går det an at et band er tøft når det heiter "Dørene"?"