Leivdalen

Eg har omsider begynt på jobb att, og i tillegg har eg hatt mi første kiropraktorbehandling etter det idiotiske fallet for snart seks veker sidan. Laurdag var det nøyaktig seks veker sidan sist eg var ute på tur, anna enn eit par besøk i Ørsta og nokre handlerundar når eg har hatt privatsjåfør. Eg hadde time på fotpleie, noko eg hadde bestilt ein dag eg tykte synd i meg sjølv som sleik med å få på meg sokkane. Bladfyken køyrde meg og gjekk tur med hundane medan eg var på behandling, og så gjekk vi ein tur saman etterpå. Vi gjekk på ein skogsveg i retning Hjellesetra, men snudde før vi var framme. Ikkje nokon kryssa i skogsvegen var merka, så vi gjekk litt på lukke og fromme. Vi kom til ei bru over Leivdalsfossen, bokstaveleg tala, men elles var der inga utsikt på turen, berre tett skog. På returen gjekk vi derfor ned ein sti nær sjølve fossen, og då fekk vi fin utsikt. Turistar frå cruiseskip vert guida til denne fossen, og den er meir spektakulær enn fotoet syner.

Etter turen var det framleis ettermiiddag og sol, og vi hadde lyst på fleire eventyr. Forma mi er elendig, men ein biltur til Stryn var sjølvsagt flotte greier. Vi åt røykt blåkveite på café, kaker og kaffi til dessert og så køyrde vi attende til Eid for å handle mat. 

Det var veldig kjekt å kome seg ut, men eg var totalt gåen etterpå. Det var det same med jobb òg ; frykteleg kjekt å møte att kollegaer og elevar, men totalt utmattande. Eg søv framleis dårleg om natta på grunn av smerter i skuldra, men eg har håp om at det vil gå over på sikt. 

Vinterferien 2026

Denne ferien vart litt annleis enn vanleg, sidan ingen born kom heim og Veslejenta reiste til Tenerife. Eg hadde ingen store planar for ferien, anna enn å slappe av, gå turar og prøve å lade batteria. Sidan Bladfyken har kjøpt seg ny bil, vart det kjekt å køyre ut på tur, og ein av dagane henta han mamma og tok oss med til Eid på besøke til tanta mi der. Elles har vi gått tur i Mjeltvika, ved og på det djupfrosne Hovdevatnet, i Løndalen, frå Melheim nesten til Navelsaker og i Mulevika i Herøy. Eg har ikkje opna ei skulebok på over ei veke, men i dag (søndag) har eg jobba meg frampå med planlegging av komande veke. Det blir hardt å begynne på jobb att, for no kjem ein travel periode med prøver og eksamensførebuing. Heldigvis er det berre fem veker før det så er ferie att.

Gjengen samla

Førre helg passa eg "barnebarnet" Albert, og gjengen fekk herje på heile helga. Det var nydeleg vintervêr, og laurdag fekk vi gå tur i strålande sol.

Turmål i Syvde

 

Gode, gamle Charlie Hund har hatt problem med halting heile sommaren, og han har derfor ikkje gått så lange turar. Etter ei veke utan antydning til halting, tenkte eg at han skulle få gå ein litt lengre tur, så vi pakka med oss hundane i ein lånt elbil, klare for ein lang biltur med ein liten spasertur som del av opplevinga. Då vi kom til Eid, fekk vi problem med å lade batteriet, som ikkje var så fullt som det burde vere. Det enda derfor med at vi tok ein kortare biltur over til Åheim og vidare til Syvde, der vi gjekk ein tur rundt eit vatn i Røfsdalen, der det fanst eit Stikk-ut-mål som heiter Nyestøylen. Turen var knapt fire kilometer lang, så det var ikkje så gale for Charlie, som var overlukkeleg og ikkje fekk nokon problem etterpå. Tvert imot hadde han det heilt hivens, spesielt då vi møtte ei jente som var over middels begeistra for hundar. 

Dagstur til Astruptunet

Det er mange spennande turmål i dagsturavstand frå heimen, og vi har sett mange av dei. Siste laurdag i ferien køyrde vi til ein stad eg har sett skiltet til mange gonger, men som eg aldri har vitja, nemleg det såkalla "Astruptunet" i Jølster. I barndomen hadde vi hengande ein kopi av "Soleienatt" på stova, og eg hugsar eg trudde motivet var frå Ørsta, sidan fjella likna. På 1990-talet måla den eine onkelen min ein del bilete der han kopierte Astrup sine måleri, og eg fekk eit slikt bilete som eg har hatt hengande i stova alle stader eg har budd sidan då. Eg veit ikkje om eg synest at alle bileta til Astrup har så stor kunstnarisk verdi, men dei er verkeleg stemningsfulle mange av dei. På 1990-talet vart det masseproduser ein del kopiar slik at Astrup kanskje vart litt "kitch", men likevel må eg seie at eg likar kunsten hans - og meir no når eg har sett garden og galleriet.

Vi kom til tunet og kjøpte billettar fem minutt før omvisinga starta, og så fekk vi høyre mykje om livet til Astrup og kona, sjå dei ulike husa og til slutt ta ein runde i galleriet, Vêret var grått med litt yr og regn, noko som gav landskapet det same preget som ein ofte ser i bileta. Det var imponerande å sjå alt arbeidet som var lagt ned av Astrup sjølv, og interessant å sjå korleis dei no prøver å rekonstruere hagen, som han på eit tidspunkt bestilte meir enn 2000 plantar til.

Dette biletet har onkelen min måla

"Liten" porsjon med ball

Mora til Astrup

Min favoritt

"Soleienatt", som hang heime hos oss i barndomen min

Vi hadde kome vegen frå Skei, og på returen heldt vi fram på vegen til Vassenden, slik at vi var rundt heile Jølstravatnet. På Skei stogga vi på Audhild Viken, der eg kjøpte ein souvenir, og så kjøpte vi oss potetball i kafeteriaen i andre etasje, Vi har ein ståande vits der eg etterspør souvenirbutikkar og Bladfyken leitar etter kafeteriaen, uansett om vi er på museum eller galleri, så begge fekk ønsket sitt oppfylt. Maten var fantastisk god, men eg er glad for at vi tok "liten" porsjon.

Tur til Raudeberg, Refviksanden og Måløy

 Eg har lenge snakka med mamma om å reise ein tur til ytre strok. Foreldra mine budde på Raudeberg i tre år då dei var nygifte, og mamma jobba på skulen der. Begge søskena mine vart fødde i denne perioden, og dei er døypte i kyrkja på Raudeberg. Pappa hadde ulike jobbar i Måløy og på Raudeberg, og dei hadde ikkje bil. Måløybrua var heller ikkje bygd enno, så ein måtte ta ei ferje for å kome ut til Måløy og Raudeberg. 

Vêret har vore nesten plagsomt varmt i mange dagar, og denne dagen var det over 30 grader i Måløy- På Refviksanden var det mykje folk, og det var vindstille og varmt i sjøen. Eg lokka mamma til å vasse litt, berre for å ha gjort det. Ho hadde ikkje bada på Refviksanden sidan ho var gravid og skulle ha bror min, som vart 60 år sist haust. 

Vi var ikkje så mykje ute av bilen, berre ved kyrkja og på Refviksanden, men så for vi til Måløy for å gå på café. Det var ein del styr for å få parkert (eg er glødande motstandar av betalingsparkering, ikkje minst etter denne turen), så det enda med at eg sette av dei to andre og køyrde til ein parkeringsplass der det var mogleg å setje frå seg bilen og betale for seg på normalt vis. Eg hadde den aktuelle appen frå før, så eg kunne nok ha funne ein parkeringsplass nærare caféen, men som turist opplevde eg det heile som kaotisk.

Vi fekk nydeleg mat og god service på "Havfruen", som eg hadde søkt opp på nett på førehand. Etterpå spurte eg om det var stemning for å sjå meir, men det var i grunnen nok aktivitet i varmen. Inne i bilen hadde vi aircondition på heile tida, så det var den mest behagelege plassen å vere- 

Alle var samde om at det var ein kjekk tur - eller som vi plar seie i min familie: "så gjekk no den stunda". 

Tre generasjonar på tur

Mamma og eg åt denne salaten med reker

Selja kloster

Eg har i fleire år snakka om at ein skulle ha tatt seg ein tur til Selja kloster, og med den hetebølga vi har no vart det freistande med ein båttur i havgapet. Eg trur dei må ha endra båttidene, for dei var veeldig humane for oss som ikkje er morgonfuglar. Ein må beregne tid til 1 1/2 time køyring òg, så då var det greitt å ta båden som gjekk 13.15. Turen varer i to timar inklusiv båtturen ut, guiding ved klosteret, tid til å utforske på eiga hand og båtturen heim. Ein kunne velje å gå ein sti rundt øya, men det var langt mindre interessant enn å vere ved klosteret. Vi fekk høyre legenden om St Sunniva, den irske prinsessa som flykta for å sleppe å gifte seg med ein norsk heidning, og etterpå kunne ein gå opp trappa til hola der ho og følgjet hennar gøymde seg. Det er framleis ei kyrkje inst i hola. Guiden avslutta opphaldet i klosteret med å synge ein salme inne i tårnet på klosteret.

Av og til er kortreiste opplevingar overraskande kjekke, og dette var ei slik oppleving. Skodda låg tjukk då vi kom til Selje, men ute på Selja kom sola gjennom akkurat då guiden begynte på legenda om Sunniva. Det var svært stemningsfullt! Turen kan absolutt anbefalast, og billettar kan kjøpast på nett på førehand.

Brundalen revisited

Eldstejenta kom og var her nokre dagar, og sidan det var nydeleg vêr gjekk vi oss ein tur i Brundalen. Der bada jentene med dei to unghundane, for Charlie fekk vere att heime. Eg vassa ein del, og vatnet var veldig lunka. Brundalen og setrevatnet der var barndomen deira sitt paradis, og det er noko heilt spesielt med staden. 

Påska 2025

I år var det sein påske, og vi har hatt nydeleg vårvêr det aller meste av påskeferien. Allereie fredag kveld før påske kom dei første gjestane, nemleg Eldstejenta, Storegut og sambuaren hans. Dei to yngste ungane var komne før eg kom frå jobb, og vi hadde ein roleg ettermiddag/kveld medan vi venta på innrykk. Neste dag var det jubileumsmarkering for det lokale korpset, der dei tre eldste har spelt tidlegare. Korpset er no relativt lite aktivt, med ad hoc-framføringar til 17. mai og julegrantenning, så dei to yngste har spelt i eit anna lokalt korps i fleire år. Minstemann har no slutta, men det er ikkje lenge sidan han steppa inn for ein sjuk trommeslagar. Jubileumsmarkeringa var veldig vellukka, med fullt grendahus og flott musikk. Også kjærasten til Veslejenta kom for å feire, så vi var mange samla og vart dermed også foreviga av ei nabodame/vinklubbvenninne. Eg er heldig som får omgi meg med så mange kjekke, unge menneske både på jobb og privat.

Laurdag kveld køyrde vi til Eid etter jubileet var overstått, og deråt vi pizza på kafeen Cats. Søndag, derimot, laga vi pinnekjøtmiddag, så då vart det meir stil over sakene. Måndag køyrde Storegut og Sambuaren til Eid for å handle, for vi supplerte pinnekjøtrestane med salat og knekte poteter med ost og kryddersmør. Eg har sett oppskrift på slike poteter før, men aldri laga det. Det viste seg å vere ein lett og god måte å bruke potetrestar på.

Tysdagen hadde Storegut bursdag og vart heile 28 år. Han ville lage bursdagsmiddag sjølv, og det vart ein aldeles nydeleg lasagne - mykje meir forseggjord enn den eg plar lage. Sambuaren laga gulrotkake, og Eldstejenta og eg laga smashkake etter ei oppskrift vi ikkje hadde prøvd før. Det var eigentleg ei enkel kake å lage, med marengs med Ritzkjeks, sjokoladekrem, vaniljekrem, krem og smash. Eg sa vi kunne eksperimentere med ei ny oppskrift sidan vi hadde ei anna kake i bakhand. 

Påskedagane gjekk mykje med til matlaging og rydding av kjøken, men det vart òg tid til prat, quiz og litt tv-serie og film. Onsdagen vart det restemiddag og kaker til frukost/lunsj, og så reiste ungane til faren. Dermed fekk eg eit par rolege dagar før vi alle reiste til Hareid i familieselskap. Systera mi hadde invitert heile hurven til dei i og med at både juristsonen var der, i tillegg til Niesa med sin vesle familie. Vi trefte dei på ferja onsdag, så vi hadde allereie sett det nye vedunderet i familien. Mamma er no oldemor til to skjønne gutar, og det var sjølvsagt dei som fekk mest merksemd i selskapet. 

Laurdag kveld skulle Storegut og Sambuaren på quizkveld på Bjørkedalen, så då kom dei hit og overnatta, før dei reiste heim til Trondheim på søndag. Det vart stille i huset då, og eg tok med meg hundane og gjekk ein lang tur i Fladalen (frå Tua og innover). Det fanst ikkje eit snøfnugg i skiløypa, som er grusveg i sommarhalvåret. Eg likar det best slik, og det var ein nydeleg ettermiddag/kveld.

På denne turen møtte eg eit eldre ektepar som eg kom i snakk med. Mannen fortalde at han hadde vore med på å setje stikker og bygge vegen på midten av 1960-talet. Dei skulle gå tur til Asbjørnstova, og mannen fortalde at denne varmehytta  har namn etter den første satanisten på Hjelle skule. Asbjørn var ein medelev av mannen, og dei hadde kristendomsundervisning. Asbjørn vart spurd om han kunne seie det fjerde bodet. Svaret laud: "Du skal ære djevelen og alle hans gjerningar". 

I dag er det andre påskedag, og kvardagen sig innover meg. Eg bakar brød, festar trådar, vaskar klede - og det vert vel noko husvask etter kvart òg. Litt skulearbeid har eg òg fått unna, men eg har heldigvis ikkje hatt rettebunkar i påska. Komande fredag brakar det laust med dei første heildagsprøvene, og så går det slag i slag fram til sommarferien. Eg set pris på lyse kveldar som gjer dagane lengre og energien betre.

Lisjedalen 22. mars

I dag kom våren attende, med tosifra temperatur og sol frå blå himmel. Eg bestemte meg for å gjere trimmen kortreist, og gjekk heimanfrå til Lisjedalen og innover skogsvegen langs vatnet. Det vart noko oppoverbakke, og det er som kjent då det går oppover - også med forma. Eg møtte fleire kjende på turen, blant andre ein tidlegare kollega eg ikkje hadde sett på 25 år, trur eg. Note to self: sjølv om du berre skal gå ein tur i nærmiljøet, kan det vere greitt å sjå ok ut, i tilfelle ein treff på folk ein sjeldan møter. 

14. mars: tur til Bremanger

Eg har ikkje så mange fri-fredagar, men denne gongen klaffa det med at Bladfyken også hadde fri, og vêret var fint. Sidan Veslejenta skriv master, enda det med at Bladfyken og eg for på tur saman med små-hundane, medan Charlie og Veslejenta vart att heime. Vi køyrde til Måløy og tok ferja til Oldeide, og derifrå køyrde vi til Grotlesanden. Der var utruleg fint, og eg kan godt tenkje meg å reise attende dit. Ved den gamle kyrkjegarden på Grotle kom vi i snakk med ein lokal bonde, og han kunne fortelje oss mykje om turmoglegheiter i nærleiken, om krigen og om orkanen Dagmar. Det vart ei bonuoppleving. Etter kvart køyrde vi til Kalvåg, der eg ikkje hadde vore før. Ingen kaféar var opne, dessverre, så også dit vil eg gjerne attende i sesongen. Det er mykje dårlege vegar på Bremangerlandet, så vi enda med å ta ferja til Måløy på heimvegen òg, sjølv om vi eigentleg skulle køyre til Isane. Frå Måløy er det autostrada inn til Eid, og då er det kjekkare å slappe av og prate. På Eid stoppa vi og handla med oss pizza heim til studenten.