Arme meg

25. februar ramla eg og fekk vondt i armen. Eg hadde vore på eit langt formannskapsmøte etter ein halv dag på jobb dagen før, og eg hadde hovudverk då eg la meg tysdag kveld. Onsdag morgon stod eg opp som normalt, men ute i gangen vart eg svimmel og svimte av. Då eg kom til meg sjølv, låg eg med den venstre handa framfor andletet og hadde vondt i skuldra. Eg testa ut at eg hadde gripetak og kunne bøye albogen, men eg greidde ikkje å løfte armen høgare enn i midjehøgde. Eg tenkte eg hadde slått meg og at alt ville bli bra att, og eg for på jobb som vanleg. 

Etter kvart som dagane gjekk vart det stadig vanskelegare å køyre bil, eg verkte om natta og fekk problem med nattesøvnen. Etter 16 dagar for eg til lege for kanskje å få ei kortisonsprøyte, men ho sende meg på røntgen. Det viste ingenting på bileta, men etter noko undersøking meinte legen at det truleg var ein skadd muskel i skuldra, og at den truleg må opererast. Eg skulle bli innkalla til MR-undersøking etter 1-3 dagar, og eg vart sjukmeld i to veker. 

Dette hende på ein fredag, og måndagen etter fekk eg innkalling til MR 12 dagar etter, laurdag 28. mars. Palmelaurdag. Inntil det skulle eg unngå å belaste skuldra.

No har eg vore sjukmeld ei veke. Det er ein del å gjere med fjernplanlegging av undervisning, og eg får litt flashback til Covid-nedstenginga. Elles har Bladfyken vore her og halde meg med selskap, og han handla eit par nett med mat til meg etter at eg ein dag berre hadde ete makaroni med ketchup. I går, fredag, køyrde han meg til Ørsta, der vi besøkte mamma. Broren min var der på besøk, og systra mi med mann og barnebarn dukka også opp. Vi hadde kjøpt med oss pizza, så ingen måtte stå på kjøkenet og styre denne dagen.

Eg vart sliten etter besøket, og eg blir generelt sliten av ingenting. Smertene er minimale dersom eg sit i ro, men eg kan no ikkje sitje her til evig tid. I dag har eg prøvd å brette litt klesvask, og så har eg prøvd å strikke litt, for å sjå om det går bra. Elles blir det veldig mykje tv. Armen går framleis berre opp i midjehøgde, men det er heldigvis venstre arm, så eg greier i utgangspunktet mykje. Eg hadde sikkert greidd å vere på jobb også, men problemet er å kle på seg, køyre bil og sove om natta. 

Det er mange år sidan sist eg var sjukmeld, men eg er ein utruleg lite tolmodig pasient. Tre timar på røntgenavdelinga heldt på å ta knekken på meg aldeles, og å vente ei heil veke til på den MR-undersøkinga verkar totalt meiningslaust. Eg plar seie at eg aldri kjedar meg, og det gjer eg ikkje no heller, men eg begynner å føle at tilveret er noko einsformig.

Januar så langt

Det nye året starta med sprengretting og sprengkulde. Eg hadde ikkje fått ferdig alle bunkane før jul, så det vart hard jobbing etter at gjestane reiste. Kulden førte til ein del bekymring for glatte vegar og mogleg frost i rør, men eg hadde heldigvis mykje strøsand att frå i fjor og nokre triks i bakhand for å hindre frosne rør. Bilen min var på verkstad i to veker fordi dei venta på ein del, så nyåret starta også med ei saftig rekning, men også med ein bil som fungerer. 

Då eg hadde retta ferdig, gjekk Bladfyken og eg ein lang tur i Remmedalen utanfor Eid, og det var så kaldt at vi sleit med både pust, tær og hud. Det var truleg kaldare der enn på sjølve Eid, og der var det kaldare enn heime. Noko feilval av turmål, altså. 

Attende på jobb var det kjekt å møte att elevar og begynne på nye tema, men knallhardt å skulle snu døgnet att. Det tok nokre dagar før politikken starta opp att, men no er også den attende til ein slags normal. Ein fest i nabolaget liva litt opp i tralten - det er ikkje mykje eg har sett av naboane siste tida, og i sprengkulden held ein seg mest inne. Men så vart det mildare, isen begynte å smelte og ein såg langt lysare på livet.

Sist fredag hadde eg frifredag, så då tok eg meg ein tur til Ørsta. Mamma og eg hadde kaffislabberas først, deretter tok vi oss ein tur på ALTI, der eg kjøpte meg nokre nye handdukar på sal (ingen storhandel, altså). Det var lenge sidan eg hadde vore på anna enn matbutikk, så det var kjekt å sjå seg litt rundt. Deretter gjekk vi på café, så slapp vi å lage oss middag.

I går, laurdag, gjekk Bladfyken og eg tur att. Denne gongen køyrde vi litt opp i høgda ved eit ridesenter utanfor Eid, for sola skein oppe i høgda. Etter nokre svingar hit og dit enda vi opp ved vegen til Harpefosssen, der vi gjekk ein lang tur i sola. Som bonus fekk vi sjå ein nydeleg solnedgang som eg ikkje foreviga, og deretter vart vegen attende til bilen svært glatt. Charlie hund har halta litt i det siste, men han vart slett ikkje verre av å gå tur, og det var no veldig bra.

I dag har eg ein typisk søndag med husarbeid, sløving, eigenpleie og skulearbeid. Eg er nokolunde i rute med det meste, bortsett frå husarbeidet. Dess meir eg strikkar, dess meir rot og støv blir det, så eg må ta meg litt saman og rydde i strikkesakene mine. Det er no fire veker sidan sola snudde, her er nokre få plussgrader og eg ser lyst på livet.

Desember 2025

Månaden desember gjekk i ein fykens fart, med tentamensbunkar, kommunebudsjett, bilreparasjon, konsertar og husvask, blant anna. Minstemann hadde passa hundane medan eg var i Oslo, så han var heime 1. søndag i advent. 2. søndag i advent var Veslejenta innom, då vi hadde vore på musikal på Eid ogg sett Matilda. 

Elles vart søndagane rette- og vaskedagar, bortsett frå at Bladfyken og eg gjekk på kino 4. søndag i advent. Ungane kom dagen etter, så då tende vi dei resterande lysa. Storegut laga middag, Korean beef, og vi kosa oss veldig ilag. Eg hadde vore hos mamma tidlegare på dag for å ta med pakkar - gåva hennar hadde eg sete oppe og laga ferdig kvelden før.

Vesle julaftan pynta dei juletreet, og så tok dei seg ein besøksrunde medan eg laga mat og ordna i huset. Julaftan kom Bladfyken, og vi hadde ei tradisjonell julefeiring med kyrkjegang, julemat (pinnekjøt, mor, svineribbe, poteter, rabbestappe og raudkål) og mange flotte og kjekke presangar. Første juledag tok vi det veldig med ro, åt restar og spelte brettspel. Vi laga òg eit par kaker som vi tok med til Hareid andre juledag, då vi hadde slektstreff. Dei tre yngste tilbragte kvelden saman med vener, så Eldstejenta og eg hadde ein roleg kveld heime. 

Tredje juledag køyrde Eldstejenta og eg til Eid og handla inn middag. Denne dagen hadde vi lyst på pizza, og den laga Veslejenta. Storegut var også denne kvelden saman med vener, så vi "damene" spelte brettspel og såg tv.

Fjerde juledag hadde vi nok ein roleg start på dagen, men ut på ettermiddagen reiste ungane til Ørsta. Då leita eg fram den eine stilbunken eg hadde liggande, og den har eg no endeleg fått retta ferdig. Eg har ein bunke til som eg skal kose meg med vidare i nyttårshelga.

I dag, sjette juledag, kom Storegut og kjærasten på besøk, og det var veldig triveleg. Eg fekk dessutan melding om at bilen min var ferdig reparert, og Bladfyken tok den med hit og leverte lånebilen attende. Det var ei god hjelp, og han sparte meg nokre timars styr der.

No har eg sett i bløyt pinnekjøt og er klar for ei roleg nyttårsfeiring for to. Godt nyttår til alle der ute!

Eg legg ved nokre bilete frå julefeiringa vår

Oslotur

 27. november sette Veslejenta og eg oss på nattbussen, og tidleg neste morgon kom vi til Oslo. Etter eit cafébesøk på Oslo S leverte vi bagasjen vår på hotellet (Oslo Plaza), og deretter rusla vi rundt i byen i nydeleg vêr. Vi gjekk langs Carl Johan til slottet, deretter til Akershus festning og Hjemmefrontsmuseet, så til 22. juli-senteret og deretter lunsj på Sabrura. Så fekk vi sjekke inn på hotellet og slappe av ei stund. Eldstejenta kom innom, og vi vart med henne for å møte kollegaer før ho skulle på julebord. Veslejenta og eg gjekk på musikalen "Book of Mormon", som vi hadde sett i London i 2017. Det var ein veldig kjekk kveld, som vi avslutta med burger på rommet.

Laurdag kom Eldstejenta att, og vi tok oss ein tur til Jul i Vinterland i Spikersuppa. Det var både hyggeleg og morosamt, og eg fekk ta både parisarhjul og hestekarusell. Seinare gjekk vi på italiensk restaurant nede ved Munchmuseet (eg var der saman med Bladfyken i sommar), og så gjekk vi på ein svært julepynta bar og kosa oss vidare. 

Søndag kom Eldstejenta og åt frukost saman med oss på hotellet. Ho skulle på kurs i Drammen, og vi hine tok bussen heim. Det vart ein litt spennande busstur på såpeglatte vegar, men vi kom heile heim med mange inntrykk i bagasjen (men ingen pakkar). 

Feiring av Minstemann

 

Då Minstemann fylte 22 år, bad eg med Mamma, Bladfyken, Veslejenta og kjærasten i tillegg til jubilanten sjølv. Vi for til den indiske restauranten i Ørsta, der dei alltid har nydeleg mat og god service. 

Plaster på såret

Haustferien min vart som nemnt ikkje som forventa, og turen til Paris vart avlyst. Jentene, derimot, hadde ein fin tur, og dei hadde med fine souvenirar til mora som eit plaster på såret.

Haustferien som vart annleis enn forventa

 I sommar planla jentene og eg at vi skulle reise til Paris i haustferien. Alt var bestilt og betalt, og siste veka på jobb var godt i gang då eg brått fekk livet snudd på hovudet. Bladfyken min har vore i dårleg form i lengre tid, og han hadde lova å gå til lege etter at eg kom heim frå Paris. Søndag gjekk vi på kino, og då pusta han så fælt at eg sa eg ville køyre hanpå legevakta. Det nekta han, men lova å bestille legetime måndag morgon. Han fekk time tysdag, og då vart han lagt direkte inn på sjukehuset. Dei ringde til meg då eg akkurat var ferdig med undervisning og elevsamtalar, og så var det berre å køyre rett til sjukehuset og besøke han på intensivavdelinga. No har det gått ei veke, og tilstanden hans er langt betre, heldigvis.

Jentene reiste til Paris utan meg, og eg har begynt å spare til ein ny tur - når alt har roa seg. Livet og helsa er viktigare enn all verdas reiser.

Bilbryderi

Første jobbveke vart avslutta torsdag ettermiddag, etter mange nye inntrykk og møte med 60 nye elevar. Eg sat i bilen min på ferja og tenkte at det skulle bli deilig å kome heim og sløve litt på sofaen. Bilen min er liten og snerten, så eg blir ofte send til midtrekka når det er mange bilar på ferja. Eg stod fint og stille og venta på min tur til å køyre av ferja, men så høyrde eg eit smell og såg at ein utanlandsk bybil hadde køyrt rett inn i spegelen på førarsida mi. Sjåføren var nederlandsk og køyrde ein leigd bubil, og han verka durkdreven i å skrive skademelding - noko som neppe er eit godt teikn. Det var ikkje tvil om skuld, men det var litt vanskeleg å fylle ut skademelding på tysk og engelsk, og så brukte vi tid på å finne ei løysing for å halde spegelen på plass medan eg køyrde heim. Vel heime sende eg skademelding til forsikringsselskapet på nett, og fredag fekk eg time til å få skaden taksert. Mannen på verkstaden teipa spegelen fast med gaffateip, slik at eg skulle sleppe bot, som han sa. No får eg vente på verkstadtime for reparasjon. 

Eg vart skikkeleg sur, stressa og irritert, men i kjend stil sa eg til det hollandske paret: "don't let this ruin your holiday". Som om det var eg som skulle trøyste dei, liksom. No køyrer eg rundt med teipa spegel og gaffateipen liggande klar sånn i tilfelle.

Påska 2025

I år var det sein påske, og vi har hatt nydeleg vårvêr det aller meste av påskeferien. Allereie fredag kveld før påske kom dei første gjestane, nemleg Eldstejenta, Storegut og sambuaren hans. Dei to yngste ungane var komne før eg kom frå jobb, og vi hadde ein roleg ettermiddag/kveld medan vi venta på innrykk. Neste dag var det jubileumsmarkering for det lokale korpset, der dei tre eldste har spelt tidlegare. Korpset er no relativt lite aktivt, med ad hoc-framføringar til 17. mai og julegrantenning, så dei to yngste har spelt i eit anna lokalt korps i fleire år. Minstemann har no slutta, men det er ikkje lenge sidan han steppa inn for ein sjuk trommeslagar. Jubileumsmarkeringa var veldig vellukka, med fullt grendahus og flott musikk. Også kjærasten til Veslejenta kom for å feire, så vi var mange samla og vart dermed også foreviga av ei nabodame/vinklubbvenninne. Eg er heldig som får omgi meg med så mange kjekke, unge menneske både på jobb og privat.

Laurdag kveld køyrde vi til Eid etter jubileet var overstått, og deråt vi pizza på kafeen Cats. Søndag, derimot, laga vi pinnekjøtmiddag, så då vart det meir stil over sakene. Måndag køyrde Storegut og Sambuaren til Eid for å handle, for vi supplerte pinnekjøtrestane med salat og knekte poteter med ost og kryddersmør. Eg har sett oppskrift på slike poteter før, men aldri laga det. Det viste seg å vere ein lett og god måte å bruke potetrestar på.

Tysdagen hadde Storegut bursdag og vart heile 28 år. Han ville lage bursdagsmiddag sjølv, og det vart ein aldeles nydeleg lasagne - mykje meir forseggjord enn den eg plar lage. Sambuaren laga gulrotkake, og Eldstejenta og eg laga smashkake etter ei oppskrift vi ikkje hadde prøvd før. Det var eigentleg ei enkel kake å lage, med marengs med Ritzkjeks, sjokoladekrem, vaniljekrem, krem og smash. Eg sa vi kunne eksperimentere med ei ny oppskrift sidan vi hadde ei anna kake i bakhand. 

Påskedagane gjekk mykje med til matlaging og rydding av kjøken, men det vart òg tid til prat, quiz og litt tv-serie og film. Onsdagen vart det restemiddag og kaker til frukost/lunsj, og så reiste ungane til faren. Dermed fekk eg eit par rolege dagar før vi alle reiste til Hareid i familieselskap. Systera mi hadde invitert heile hurven til dei i og med at både juristsonen var der, i tillegg til Niesa med sin vesle familie. Vi trefte dei på ferja onsdag, så vi hadde allereie sett det nye vedunderet i familien. Mamma er no oldemor til to skjønne gutar, og det var sjølvsagt dei som fekk mest merksemd i selskapet. 

Laurdag kveld skulle Storegut og Sambuaren på quizkveld på Bjørkedalen, så då kom dei hit og overnatta, før dei reiste heim til Trondheim på søndag. Det vart stille i huset då, og eg tok med meg hundane og gjekk ein lang tur i Fladalen (frå Tua og innover). Det fanst ikkje eit snøfnugg i skiløypa, som er grusveg i sommarhalvåret. Eg likar det best slik, og det var ein nydeleg ettermiddag/kveld.

På denne turen møtte eg eit eldre ektepar som eg kom i snakk med. Mannen fortalde at han hadde vore med på å setje stikker og bygge vegen på midten av 1960-talet. Dei skulle gå tur til Asbjørnstova, og mannen fortalde at denne varmehytta  har namn etter den første satanisten på Hjelle skule. Asbjørn var ein medelev av mannen, og dei hadde kristendomsundervisning. Asbjørn vart spurd om han kunne seie det fjerde bodet. Svaret laud: "Du skal ære djevelen og alle hans gjerningar". 

I dag er det andre påskedag, og kvardagen sig innover meg. Eg bakar brød, festar trådar, vaskar klede - og det vert vel noko husvask etter kvart òg. Litt skulearbeid har eg òg fått unna, men eg har heldigvis ikkje hatt rettebunkar i påska. Komande fredag brakar det laust med dei første heildagsprøvene, og så går det slag i slag fram til sommarferien. Eg set pris på lyse kveldar som gjer dagane lengre og energien betre.

Mamma 85 år!

Då mamma vart 80, fekk vi ikkje vere saman i det heile, då landet nett hadde blitt stengt ned og covid-restriksjonane styrte liva våre. I år vart mamma 85, og dei av oss som bur i nærleiken møttest i Starevegen til ei enkel og uformell feiring. Det var berre to barnebarn til stades (av 11), så det vart ikkje barnebord i dette selskapet. Systera mi hadde laga nydelege smørbrød, mamma hadde baka og eg hadde med ei marsipankake, så det var nok mat og mykje å prate om. Jubilanten fekk gåver og blomar, og det vart ei hyggeleg feiring for alle.

Oppkøyrsla før og no

Det har vore periodar med svært mykje regn siste månadane, og i ein slik periode vart oppkøyrsla vår totalt øydelagd. Det viste seg at eit dreneringsrøyr hadde tetta seg med stein og mold, men i tillegg var det opp i 80 mm nedbør på eit døgn, så det vart for mykje overflatevatn å handskast med. Eg gjorde mitt beste med å opne opp grøft og rør for å få unna det vatnet som kom sigande, og så ordna Bladfyken med to lastebillass med sand og ein mann med traktor, slik at alt vart fiksa medan eg var på jobb. Det var ei ufatteleg lette.

Vinterferien 2025

I veke 8 hadde vi fri, og Eldstejenta hadde ferie samtidig. Ho kom midt i veke 7, slik at nokre av oss fekk gått på musikalen til musikklinja på skulen der eg jobbar. Det var som vanleg veldig kjekt og imponerande. Elles gjekk dagane med til turgåing og matlaging, litt besøk og mange gode samtalar. Det vart ikkje tatt så mange bilete, men det var nydeleg vêr nesten heile ferien, og då regnet kom kunne eg rette unna det arbeidet eg hadde tatt med heim i ferien.

Søndagstur på Bjørkedalen etter første veke på jobb i 2025

Første jobbveke etter jul var passeleg travel når det gjaldt jobb, og det var ingen politiske møte eller andre aktivitetar i fristida, bortsett frå at vi jobba inn ein planleggingsdag ved å jobbe til 18.30 på måndagen. Pangstart, med andre ord. Det store stresset vart at bilen fuska veldig med å starte, og torsdag og fredag måtte Veslejenta køyre meg til ferjekaia om morgonen og hente meg der om ettermiddagen. På hi sida vart det delvis skyss, og delvis gjekk eg til og frå kaia. Fredag etter jobb køyrde vi til Eid for å kjøpe startkablar og diverse, og laurdag morgon starta bilen min straks, så vi tok den med på tur til Eid for å handle mat, hundemat o.l. Også i dag, søndag, starta bilen, og no håpar eg at den startar i morgon, slik at eg får tatt den med til verkstaden i Volda. Anten er det noko gale, eller så treng eg ein motorvarmar. 

Laurdag kveld hadde ei nabovenninne kalla inn ein gjeng til lystig lag med mat og drikke, og det var veldig hyggeleg! Det blir mykje jobb og familieliv på oss alle, og ein møtest altfor sjeldan til sosiale samkome. Vinklubben er eit unntak, men det er no kjekt at karane òg kan vere med av og til.

Veslejenta og eg gjekk ein lang tur på Bjørkedalen i dag, og det var nydeleg med 0 grader og vintervêr. Meldingane handlar om mildvêr, storm og regn, så det var berre å nyte medan vi kunne. 

Vel heime laga eg brennsnut der eg putta oppi ein kveil julemôr og pinnekjøtrestar. Veslejenta rydda ut resten av julepynten medan eg laga mat, så no er vi attende til kvardagen interiørmessig òg. 

Godt nytt år!

Det viktigaste ønsket mitt for det nye året er sjølvsagt at det må bli fred på jorda. Det seier seg sjølv. Elles håpar eg sjølvsagt at folk slepp å vere sjuke og triste, sjølv om eg innser at det ofte er ein del av livet. 

For min eigen del håpar eg på eit meir aktivt år reint fysisk, for det har blitt mykje stillesitjing både på jobb, i politikken og hobbymessig. Påfunnet mitt om å lage ein motivasjonskonto der eg set inn tilsvarande spart ferjebillett dersom eg ollke tek med bilen over fjorden, skal vidareførast så snart det ikkje er glatt på vegane. Eg er ikkje glad i vinter med det den inneber av holke, kulde, isskraping og snømoking, så eg håpar det ikkje blir for gale med denslags. Samstundes er dette små problem i ein større samanheng, og eg lever eit godt liv og er nøgd med det. Kvardagen kjem sigande på, og det er greitt etter ein lang ferie med mykje rangling og god mat. Det har vore fint å ha flokken samla, men også deilig å roe ned aleine. 

Desember 2024

Etter ein svært travel haust vart desember i overkant strevsom. I politikken har det meste dreia seg om budsjettarbeid, som kom i hamn med eit resultat eg er nøgd med. Jobbmessig vart eg ferdig med rettebunkane 10. desember, etter fire helger med intens retting. 13. desember hadde eg munnleg tentamen med norskklassa mi, og deretter var det julebordhelg i Fosnavåg. Etter dette begynte eg å hangle, og siste jobbdag måtte eg heim etter avslutninga med elevane, og gjekk såleis glipp av julegudsteneste og julelunsj med kollegaene. Eg vart liggande sjuk eit par dagar, men måtte kome meg på butikkar for å handle inn mat. Gåvene var eg heldigvis ferdig med. Julaftan feira eg i nokolunde oppegåande form saman med Bladfyken, og andre juledag var eg erklært frisk og kunne reise til Ørsta i juleselskap. Ungane feira jul med faren i år, men vart med meg heim etter selskapet. Så fekk vi fine dagar med turgåing, brettspel og mat. Ungane er flinke til å lage mat, så det vart oftast dei som stod for det, noko som kom vel med når mora framleis var slapp. Nyttår feira vi her heime, og då var Svigerson  og Bladfyken her òg. Storeungane laga nydeleg kalkunmiddag, og rundt midnatt reiste vi til Folkestad for å sjå fyrverkeriet på hi sida av fjorden. I tillegg var det flott nordlys denne kvelden.

2024 har vore eit innhaldsrikt og hektisk år for meg, men det har vore mykje gøy og interessant på vegen dit. Eg har fått mange positive tilbakemeldingar på arbeidet eg gjer på jobb og i politikken, og det er både hyggeleg og rørande. 

Familietreff

Sidan Bror min hadde nokre dagar fri, valde han å kome til Ørsta nokre dagar. Søndag 28. skulle vi derfor treffast i barndomsheimen. Eg vegra litt mot å køyre sjølv, for bilen min hadde piggdekk og det var nydeleg UP-vêr. Systa og Svoger var så greie at dei plukka meg opp på kaia, og seinare skyssa dei meg attende òg. Dermed kunne eg slappe heilt av. Bilen min stod att på Folkestad med sommardekka baki.

Det er alltid kjekt å møtast, og vi hadde som vanleg mykje å snakke om. Spesielt kjekt er det å bli oppdatert på neste generasjons "gjøren og laden".

I dag leverte eg bilen min på verkstad for pære- og dekkskift. Det blir ei lette å sleppe å tenkje ut fleire "dekkhistorier" for å forklare manglande dekkskift.

Julaftan 2023

Eldstejenta kom ikkje heim til jul i år, for ho og kjærasten reiste til Göteborg for å feire saman med familien hans. Dei hine tre kom derimot heim, og i tillegg var Bladfyken her. I og med at julaftan var på fjerde søndag i advent, vart det ein rolegare dag enn når nokon må jobbe eller handle. Eg hadde vaska huset vesle julaftan, og så hadde vi pynta tre, ete graut og deretter ete spekemat og potetsalat, noko som truleg har blitt ein tradisjon heime hos oss. Sjølve julaftan gjekk dermed på tradisjonelt vis med sein og god frukost, middagsførebuing og skjortestryking. Vi gjekk i kyrkja medan svineribba steikte, og pinnekjøtet hadde fått dampa seg ei stund før vi gjekk. Veslejenta pynta bordet, og Storegut laga rabbestappe. Alt smakte fortreffeleg, og ingen orka desserten eg hadde laga. Vi tok oss ein liten pause med kaffi og julekalender på tv før pakkeopninga starta, og etter vi var ferdige med det, måtte vi teste ut den siste pakken: eit nytt brettspel. Alt var hyggeleg og roleg, bortsett frå at kvelpane slost om gåvene sine.

Førjulstid 2023

 Adventstida gjekk veldig fort i år. Det vart som vanleg både julegrantenning og budsjettmøte, i tillegg til julebord med vinklubben på restauranten Brør i Volda og med jobben til Bladfyken på Hotell Union på Øye. På jobb vart det heildagsprøver, og eg valde å prioritere retting såpass eg vart ferdig før jul, men dessverre også heilt gåen. I politikken vart det mykje budsjetthandsaming både i formannsskapet og i kommunestyret, men òg i meir uformelle møte. På toppen av alt har det vore mykje is i oppkjørsla mi, slik at det vart vanskeleg med storhandel før like før julaftan. Eg bakte ikkje ei einaste kake, men huset vart vaska og pynta, og alle gåver vart kjøpte inn og nokre sende. Med tre tentamensbunkar ferdig retta kunne eg så ta ferie i jula - det betyr meir for meg enn julekaker.

22. juli 2023

Også i år planta eg ei raud rose på 22. juli. Tankane vandrar slike dagar til alt som skjedde attende i 2011, i tillegg til alt eg har lese og høyrt i ettertid. Mange unge liv gjekk tapt, og mange fleire har bore på sorg og traume i ettertid. 

Storesyster Strikke-Solveig 60 år

Torsdag 13. juli vart vi inviterte til Hareid for å feire storesystera mi, saman med dei heimeverande blant storfamilien. Frå vår grein var det berre Veslejenta og eg som kunne møte, men broren min var der med heile sin familie. 

Laurdag arrangerte borna hennar ei samling for heile deira grein av slekta, og dette skulle vere ei overrasking. Mi rolle var å stille med kaffi og kaker til festlyden, som skulle vidare til Eid. Broren vår køyrde mamma hit til oss og deretter til Eid, og sjølv kom eg òg til Eid, der vi fekk nydeleg trerettars middag på hotellet.

Eg legg berre ut bilete av den eine kaka eg serverte - namnet "Strikke-Solveig" er ein intern vits i familien, etter nokre videoar som er lagde ut på nettsidene til lokalavisa. Der vart ho presentert som "Strikke-Solveig frå Ørsta", noko vi synest er morosamt. For meg er ho ikkje berre ei strikkedame, men ei av klippene i livet mitt. Ho har alltid vore den klokaste og fornuftigaste, og eg har alltid hatt stor respekt for henne, sjølv om vi eigentleg er temmeleg ulike på mange måtar. Eg har aldri vore sjalu eller misunneleg på henne, kanskje nettopp på grunn av respekt og at vi er så ulike, og kanskje òg på grunn av ein stadig minkande aldersskilnad. Det blir oftast, også her, framheva kor klok og fornuftig Systa er, i tillegg til at ho er flink både når det gjeld mat og handarbeid. Eg vil i tillegg her framheve at ho har ein velutvikla humor, og at ho alltid har vore raus og inkluderande. I oppveksten opplevde eg henne som streng, men ho er kanskje meir tydeleg. Ho var i alle fall tydeleg på at ho ikkje hadde noko ønske om å bli "Strikkhopp-Solveig".