Masteropplevinga

Etter fire og eit halvt år er eg no ferdig med masterstudiet mitt, noko eg sjølvsagt er både letta og glad for. Likevel kjenner eg eit visst behov for å legge fram noko av den frustrasjonen eg har kjent på den siste tida.

Hausten 2015 begynte eg på masterstudiet i undervisning og læring, med fordjuping i norsk. Dei første fem semestra tok eg masteremne, og våren 2018 fekk eg godkjent forskingsplan og teorigrunnlag. Leveringsfrist for masteroppgåva var 1. juni 2019, og eg såg etter kvart at eg ikkje fekk ferdigstilt oppgåva innan denne datoen i tillegg til å jobbe 100%, og eg bestemte meg derfor for å bruke sommarferien til å få oversyn og reinskrive eit utkast som eg så kunne bruke noko tid hausten 2019 på å korrigere, etter at rettleiing var gjeve.

5. august leverte eg eit slikt utkast til rettleiar. Etter dette fekk eg meldingar om at han ikkje hadde hatt tid å lese oppgåva, i tillegg til at to avtalar vart utsette. Då den andre av desse vart utsett, var datoen 28. oktober, altså nesten 3 månader etter at eg sende utkastet og litt over ein månad før leveringsfristen 2. desember. Eg skreiv attende at eg var noko stressa fordi det gjekk mot leveringsfrist, og svaret eg fekk då var at eg fekk ta kontakt med høgskulen for å få ny rettleiar.

Eg tok straks kontakt, og etter litt over ei veke fekk eg som svar at ny rettleiar var sett inn, men at vedkomande ikkje kunne rettleie før i desember, altså etter innleveringsfristen. Eg slo meg først til ro med dette, men etter massivt påtrykk frå folk rundt meg bestemte eg meg for å levere oppgåva utan rettleiing, vel vitande om at dette er uvanleg og ikkje ønskjeleg for nokon av partane. På dette tidspunktet var eg grundig lei, men eg sette meg ned og skreiv oppgåva «ferdig» så godt eg kunne. Eit par dagar før leveringstid sende eg inn oppgåva, etter å ha fått litt hjelp med det tekniske av to kollegaer og ei gjennomlesing av ein journalist som såg over det reint språklege. No fekk det bere eller briste!

19. desember, 2 ½ veke etter leveringsfristen, fekk eg epost frå høgskulen om at sensorane ikkje hadde blitt einige om ein karakter, og at ein derfor måtte finne nye sensorar. Sensurfristen var 20. januar, så det var ein månad att, og eg tenkte i mitt stille sinn at dei kunne no ha brukt litt meir tid og kome til einigheit, eventuelt kalla inn ein tredje person, men eg måtte no berre innfinne meg med situasjonen.

8. januar fekk eg på nytt epost frå høgskulen. Denne gongen fekk eg vite at dei hadde funne nye sensorar, og at sensurfristen no var sett til 19. februar. I dag, 14. februar, fekk eg resultatet, meir enn to månader etter at eg leverte. Ikkje noko strålande resultat, men nok til at eg no kan legge bak meg heile mastersprosjektet.

Som lokalpolitikar har eg vore oppteken av å framsnakke Volda, men dei erfaringane eg har fått siste halvåret har gjort at eg tenkjer det er viktig at Høgskulen leverer gode tenester til studentane og ikkje øydelegg sitt eige omdømme. Det hjelper lite å halde forelesningar om motivasjon og vurdering for læring viss ein ikkje lever etter eiga lære.

Kvardag

På heimstaden er det om lag 10 grader og ein heil del regn. Perfekt mastervêr, med andre ord. Eg har brukt ein del tid på å lime saman alle delane av oppgåva som eg har skrive så langt til eitt felles dokument, fjerne underoverskrifter og legge til noko eg hadde tenkt på utan å skrive ned. Talet på ord er temmeleg konstant. Summen skal bli 32000 ord, +/- 10%, og eg har enno ikkje skrive konklusjon. Eg ser relativt lyst på prosessen framover.

Summen så langt

Nysnø i fjella, regn og 10 grader

Souvenirar frå Island

Parallelt med oppgåveskrivinga driv vi med litt opprydding i heimen. Minstemann ryddar kjellarboder mot betaling, og eg har hatt mykje å gjere med å vaske klede og pakke ut etter feriereisa. I tillegg gjekk vi i dag ein tur med hundane, og då møtte vi heilt tilfeldig på ei tidlegare jobbvenninne/nabo frå Ulsteinvik som bur i Oslo. Det var svært gledeleg, og eg lova henne å kome til Oslo så snart eg har levert oppgåva mi.

Oppdatering

Det har gått over ei veke sidan eg blogga sist, så eg tillet meg å oppsummere den daglege donten i dagane som har vore.

Fredag 22. mars: Ungdomsskulen på Folkestad hadde musikal. Minstemann hadde rolla som Jan Eggum, som på mirakuløst vis og ved hjelp av magi og pengar hjalp hovudpersonane ut av diverse kniper.

Laurdag 23. mars: Korpset spelte på 12-konsert i Volda kyrkje. Det var veldig fint å høyre på, og både Minstemann og Veslejenta deltok. Etterpå tok eg med Minstemann til frisør, for "Jan Eggum"-sveisen var noko raggete.

Søndag 24. mars: Basar på Folkestad. Korpset og Migraine spelte, eg hadde baka, smurt og kjøpt gevinstar.

Måndag: Gruppemøte. Viktige og vanskelege saker vart debatterte.

Tysdag: Folkemøte i Volda, der temaet var kommuneøkonomi.

Onsdag: Årsmøte i Utdanningsforbundet. Lokallaga i Hornindal og Volda vart nedlagde, for så å gjenoppstå som eit nytt, samla lokallag. Eg er framleis vara til styret, som representant for vidaregåande.

Torsdag: Kommunestyremøte. Vi vedtok å legge ned ein barneskule i Volda sentrum, men òg å bygge ny ungdomsskule der. Mange er skuffa over nedlegginga, men det politiske fleirtalet såg desse to sakene i samanheng.

Helg: Elendig vêr med tanke på uteliv, men godt mastervêr. Eg held på å skrive metodedelen til oppgåva mi, og det er slett ikkje lett. Talet i dag er 29800, og eg er over minimumskravet. Det er ikkje dermed sagt at oppgåva er ferdig, men eg har snart grovkladden klar.

Fastelavn

I år vart det til at me feira slutten på vinterferien med krembollar. Ferien har eg for det meste brukt til å lese teori og skrive på masteroppgåva mi, og eg er no oppe i 27100 ord (kravet er 32000). Eg sende av garde til rettleiaren min det eg har skrive i ferien, så no får me sjå om det blir ros eller ris frå den kanten. Målet er å ha grovkladden ferdig før sommarferien, og så å bruke ferien på finpuss og språkvask. Eg kunne kanskje ha klart å bli ferdig før sommaren, men det stresset orkar eg ikkje.

Laurdag måtte eg bunkre inn litt mat og denslags, og då tok eg like godt turen over fjorden. Mamma mangla noko garn, og eg kjøpte like godt inn garn til ein genser til. ikkje fordi eg vil drive med strikkepress, men fordi eg har ei viss medkjensle med andre som blir oppslukte av prosjekta sine.

I dag er det søndag, og som vanleg rydda og vaska eg før ungane kom. I tillegg baka eg bollar, så då dei kom vart det tradisjonelle krembollar med jordbærsylte og melisdryss. Nokre tradisjonar er kjekkare å halde i hevd enn andre. Faste bryr vi oss til dømes ikkje med å markere.

Summer rain

Tysdag var det meldt regn, så eg sette meg til med masterprosjektet mitt. Kroppen var noko prega av måndagens arbeidsinnsats, så det var godt med ein stillesitjande dag. Eg arbeidde hardt og effektivt nokre timar, før eg sette meg til med ei god bok i staden. Litt klesvask og liknande vart det òg tid til.

Før ferien sa eg at eg skulle bruke sommaren til å jobbe med masteroppgåva, men at eg ikkje ville sitte inne i finevêret. At det skulle bli finaste sommaren på mange år, ser eg som ein bonus for livet, om ikkje for masterskrivinga. Det kjem dagar etter dette.

Eg sette ut ei skål for å måle summen av regn, og det var eit imponerande syn. Naturen har godt av litt vatning no.

"The Fairy" blomstrar endeleg - eg har to

Samla nedbørsmengd tysdag/natt til onsdag

Godkjent arbeidskrav

I det normale løpet til mastergradsstudiet skulle eg levere 7000 ord i eit teorigrunnlag denne våren. Det var eit tungt arbeid, for den rette teorien måtte finnast i dei rette bøkene. Før jul skreiv eg 6000 ord på ein 6-timarseksamen, så eg skriv eigentleg både fort og lett, men dette arbeidet kravde ei heilt anna form for innsats. Somme dagar kunne eg jobbe i timesvis for å produsere 200 ord, til dømes.

Då pappa var på det sjukaste og vi såg kva veg det gjekk, tenkte eg at det var best å få unna mest mogleg skrivearbeid i god tid før leveringsfristen. Det var dessutan lurt å planlegge konfirmasjonen òg i god tid, fann eg ut. Siste vekene har vore prega av sjukdom, død, gravferd og konfirmasjon, og eg var inne på tanken om å be om utsett frist på arbeidskravet. I staden beit eg tennene saman og fekk ned nok ord, med den tanken at eg kunne få ein ny frist i juni dersom teksten ikkje vart godkjend. Eg leverte over ei veke før fristen, som var 14. mai, og allereie i dag, 15. mai, fekk eg melding om at den var godkjend. I tillegg fekk eg nyttige kommentarar og svært gode tilbakemeldingar frå rettleiaren, så no er eg gira på å halde fram. 

Aktiv laurdag

I dag skulle det vere dugnad på grendahuset, både ute og inne. Eg melde meg som vaskehjelp, og det enda med at Minstemann, Naboguten og eg vaska ned og rydda eit rom dei bruker til øvingslokale. Det har òg vore lager for korpset, og det var ein del arbeid med å rydde i gamle notar o.l. Veslejenta jobba ute, der dei plukka plastikkrusk, mellom anna. Andre klipte plen og laga det fint ute, så no er grendahuset klart for ein ny sommarsesong.

Etterpå hadde eg eigentleg tenkt å gå tur, men ungane var slitne og lite villige. Dermed vart det til at Minstemann klipte plen heime òg, Veslejenta rydda kjøkken og Gamla sette seg til med oppgåva si. Det er leveringsfrist for 7000 ord 14. mai, og det var derfor ekstra stas å levere 7400 ord ni dagar før fristen. No kan eg legge det arbeidet til sides til etter konfirmasjonen, og heller rette unna nokre tentamenssvar viss eg får tid og lyst.

Elles har vi stort sett sløva i sofakroken med tv og film. Og så har vi prata mykje, det er òg viktig.

Nasjonal ryddedag - litt av fangsten

Kjennest bra

Siste studiesamling

Torsdag og fredag var eg på mi siste studiesamling. Det var både vemodig og skummelt, skal eg innrømme. Samtidig ser eg litt lyst på arbeidet med oppgåva, for eg har fått mange gode råd med på vegen framover. Mange eg snakka med vert svært oppglødde og interesserte når eg seier kva eg skal skrive om, og eg sjølv er sjølvsagt veldig interessert.

Den vemodige biten gjeld både det faglege påfyllet, som har vore utruleg kjekt å få med seg, men aller mest at eg kanskje mister kontakten med fleire av dei kjekke medstudentane. Nokre av oss gjekk ut og åt middag saman torsdag etter samlinga, og det var veldig hyggeleg. Eg håper nokre av dei andre skal på rettleiing i Volda av og til, og at eg då kan møte dei til lunsj i kantina.Vi har hatt mange gode samtalar undervegs, og det vert litt trist viss vi kuttar all kontakt.

No skal vi på eiga hand forske vidare på kvar våre prosjekt, og eg sjølv sit med eksamensoppgåvene eg skal analysere og haugevis med teoristoff som skal lesast. Innan midten av mai skal det leverast 7000 ord, hovudsakleg med teoristoff, og så kan eg for alvor begynne å kategorisere og analysere stoffet. Det blir hardt arbeid, men kanskje litt kjekt òg.

Ferdigstilt forskingsplan på fri-fredag

Seks dagar før fristen leverte eg i dag inn førsteutkastet til forskingsplan. Omfanget var berre 2000 ord, men det var ikkje lett å finne dei rette orda, basert på dei beste artiklane og bøkene. Eit førsteutkast må uansett kunne betrast til endeleg levering, så eg tok sjansen.

Etter eg hadde levert, gjekk eg tur med Charlie til Mjeltvika i nydeleg vintervêr, og då eg kom heim låg ein tjukk konvolutt og venta på meg i postkassa. Ein som arbeider i UDIR har tidlegare sendt eksamensoppgåver frå år 2000 digitalt, og i dag fekk eg tilsendt i papirform eksamensoppgåvene frå og med 1989 med tilhøyrande ressurshefte. I tillegg hadde han lagt ved sensorrettleiingar til nokre av eksamenssetta. Eg er himmelfallen over slik sørvis, for dette gjer arbeidet mitt framover utruleg mykje lettare. Eg skal prøve å finne oppgåvene frå 1988, og i tillegg eit ressurshefte som mangla i samlinga, og så har eg forskingsmaterialet mitt komplett, noko eg trudde eg skulle bruke mykje tid på i vår.

Så vakkert er det her

Dagens gåve

Av dette lærer eg at ein kan vere hjelpsam, og at ein av og til kan yte meir sørvis enn det som er etterspurt.

Ut med jula!

Denne veka har vi rydda ut jula. Siste post på det programmet var å skifte ut gardinene, og det gjorde vi i dag, etter å ha gått oss ein tur i sur vind på glatte vegar. Blomane får stå til dei sjølvdaudar.

Elles har veka vore prega av studiet mitt, i og med at eg var på første samling torsdag og fredag. Eg har no tenkt ut emne og ei førebels problemstilling, så no er eg klar til å begynne å lese meg opp på teori før forskingsplanen skal leverast om fire veker. Kvardagen er definitivt attende!

20. desember: ørstatur og sensur

Etter jobb kom Eldstejenta innom, og vi tok oss ein liten handlerunde før vi besøkte Morfaren på Ørstaheimen. Mormora kom dit òg, og då kunne vi gjere litt nytte for oss ved å hente ein pakke i posten for henne.

Dagens gledelege var elles at sensuren frå eksamen var klar, og eg stod med glans. Dette emnet har vore ganske så utanfor komfortsona mi, så det var ekstra kjekt at det gjekk så bra. Arbeidskravet var verre enn eksamen, på mange vis, men eg hadde ei kjensle av å ha snakka for mykje "rundt grauten" på nokre av spørsmåla. Vi fekk seks spørsmål og måtte svare på alle, så det var lite rom for flaks og tilfeldigheiter. No er eg glad eg kan legge bak meg alle tankar på Kji-kvadrat, z.skåre og regresjonsanalyse, men eg bistår gjerne andre som slit med det same i framtida. Læringskurva har vore stupbratt, spesielt når det gjaldt å lære om mine eigne aversjonar og manglande sjølvtillit når det gjeld formlar og reknestykke.

1. desember: piece of cake

Viss dette blir første luke i ein kalender over gjeremål i desember, håper eg det vert den mest slitsomme dagen i adventstida. Her handlar det verken om baking, koking eller vasking - men eksamen. Eg har grudd meg så frykteleg til denne eksamenen, men i innspurten var eg lei av å lese og ville berre få det heile overstått.

I dag hadde vi seks timars skuleeksamen, med seks oppgåver, og eg skreiv om lag 5300 ord. Dessverre trur eg ein del av dei var utanom saka, og eg føler eg ikkje fekk fram det eg kunne, men det bør stå til stålarakter. Omgrepa balla seg litt saman for meg, men ein får håpe på mild sensur.

Eg leverte eit kvarter før slutt, og då stakk eg oppom jobben og bytta inn pensumlitteraturen i ein bunke romanar på biblioteket der. Deretter henta eg Veslejenta og for saman med henne til besteforeldra, der vi ikkje hadde vore på ei stund. Mormora hadde teke opp blautkake, så dermed fekk vi feira ferdig eksamen på skikkeleg vis. På veg heim handla vi, og så vart det tacofredag og kos i heimen utan tanke på noko som liknar statistikk.

Andre lesedag

Dagen starta med at eg fann ut eg kunne ligge litt til, då eg høyrde at Minstemann hadde stått opp. Dermed forsov eg meg litt til dagens dont, men ikkje verre enn at eg kom meg i gang med lesinga i anstendig tid. Det gjekk trått i dag, og eg kjenner eg er både sliten og lei. Då eg skulle til på statistikken for n'te gong, måtte eg først ta meg ein luftetur. Det var fem kuldegrader i dag, og nokre stader fann vi sola på turen vår. Den er bleik og forsvinn fort, men den lovar liksom vår likevel.

Det er enno tidleg kveld, men konsentrasjonen er på botnnivå og eg gløymer like fort som eg les. Likevel har eg hatt eit par aha-opplevingar i dag som kan kome godt med i morgon. Det skal uansett bli herleg å bli ferdig!

Første lesedag

Eg blar i pensumlitteratur, skriv notatar, les powerpoint-presentasjonar, søker på nett etter definisjonar, ser youtubevideoar om folk og statistikk. No håper eg berre eg skjønar spørsmåla på fredag!

Eg tok meg ein luftetur "på solsida" i dag òg. Det gjer underverk med frisk luft og mosjon!

Gleda over dei små ting

Fredag hadde eg inga undervisning, og det vart derfor ein lang lesedag. Pensum er overveldande, og eg slit litt med å halde konsentrasjonen oppe. Motivasjonen steig då eg seint om ettermiddagen oppdaga at arbeidskravet mitt i statistikk var godkjent, og at eg dermed kan gå opp til eksamen 1. desember. Det er kanskje ikkje noko stor bragd objektivt sett, men reint subjektivt har det kosta mykje av hardt arbeid og aktiv nedbryting av dårleg sjølvtillit på området. Ikkje minst er eg overraska over at eg klarte meg så godt utan anna hjelp enn nokre faglege diskusjonar med medstudentane. Eg har rekna kvar ei oppgåve sjølv, og det er eg stolt av.

Operasjon dagsverk

I dag skulle det vere Operasjon dagsverk, der elevane arbeider ein dag for å samle inn pengar til ungdom i andre land. Årets aksjon handla om Nigeria, og eg tilbaud Veslejenta å arbeide heime medan eg var på jobb.

Siste to kveldane hadde eg sete pal med arbeidskravet mitt, som skal leverast måndag innan klokka 14. Det har vore eit slit, og eg er slett ikkje sikker på om det vert godkjent, men i dag fekk eg i alle fall levert svaret mitt. Eg er noko lei av både z-skårer, korrelasjonskoeffisientar og konfidensintervall, men læringskurva har vore så bratt at den umogleg let seg rekne ut.

Elles brukte vi arbeidsdagen utan elevar til diverse møte, og eg fekk skrive ut nokre prøver som skal rettast i løpet av næraste framtid. Det blir nokre hektiske veker fram mot eksamen og jul, men så blir det desto kjekkare å få det unnagjort.

Vel heime etter jobb og henting av Minstemann kom vi til duk og dekka bord, ferdig middag og ryddig og reint hus. Veslejenta hadde til og med fått tid å gå tur med Charlie, så det må eg seie var ein effektiv dag.

Om statistikk og strategi

Etter valet har det endeleg opna seg nokre tidslommer der eg kan få begynne å lese pensumlitteratur, og for tida balar eg fælt med å skjøne statistikk-delen. Eg sit og les side opp og side ned utan å skjøne meir enn ein ukjend prosentdel (la oss kalle den x). Gamle minne om keisame mattetimar veltar innover meg, og eg hugsar vagt at eg datt av lasset ein gong på 80-talet då eg vart beden om å fylle inn tal i for meg uforståelege formlar. Hovudet mitt taklar kroner og kvadratmeter, men eg tiltar fort når eg ser meir kompliserte rekneoperasjonar. Å skjøne statistikk, altså å lese resultat, er eg derimot relativ trena til.

Når eg slit som verst, tenkjer eg av og til: Kjenn kor det følest. Slik har elevar det, kanskje kvar dag, kanskje i mine timar. Det er lærdom i alt, som eg plar seie.

Strategien min, som er lauseleg basert på motivasjonsteorien eg las våren 2016, er å lese gjennom alt pensum uansett om eg ikkje skjønar det. Eitt kapittel for dag var målet, og så les eg noko anna etterpå. Ei hyggeleg lita bok om kvalitative forskingsintervju, til dømes, der alt gir meining og er nesten innlysande.

Midt i lesinga i dag vart eg sitjande og drøyme i halvsøvne at eg gjekk på kurs i japansk kalligrafi. Tolkinga av den draumen gir seg vel sjølv.

Lesedag

Eg skal jobbe redusert i år, fordi eg har fått støtte frå Udir til studiane mine. Dermed blir det nokre fridagar innimellom, som eg kan bruke til å lese. Måndag og tysdag denne veka var det første samling på studiet, og eg var reint optimistisk då eg kom heim.  Dette med statistikk såg ikkje så gale ut som eg hadde frykta. Men så skulle eg lese i den store, kloke boka i dag, og då hang geipen noko meir. Eg har ingen problem med å forstå det som står i tekstform, altså med ord, men hjernen min går i svart ssnart det dukkar opp formlar. Då blir stoffe bokstaveleg tala gresk for meg. Men eg gir meg ikkje - dette skal eg greie! Alt eg lærte om motivasjon våren 2016 kjem no til nytte.

Elles følgjer eg sjølvsagt med på valkampen, og der er det mykje statistikk-stoff som eg lever meg inn i. Ein lærer mykje berre ved å leve, tenkjer eg. Då er det berre å lære seg teorien bak, så går det sikkert bra. Enn så lenge hoppar eg over formlane og satsar på at det går over.

Levert!

I dag hadde eg min siste heimeeksamenspermisjonsdag. Den brukte eg mest til å kvile, men òg til å lese gjennom oppgåva ein gong til og ta ein skikkeleg språkvask før eg leverte.

Om kvelden var det gruppemøte i forkant av det komande kommunestyremøtet, og eg tok ei tidlegare ferje slik at eg nådde å stikke ein snartur innom Plantasjen. Eigentleg hadde eg vurdert enda ei ferje før, men då hadde eg kanskje gått konkurs. Der var mange freistingar, og stauder og busker er ikkje akkurat billeg.

Ærendet mitt var ny plantespade, sidan eg ikkje fann den gamle (eit årvisst problem, den dukkar nok opp), i tillegg til plengjødsel. No når eg både har ny klippar og tenestedreng med fast oppdrag er det berre å strø om seg, bokstaveleg tala. I tillegg kjøpte eg mold og gjødsel til å fylle på i det store bedet, der eg likar best å lage til, sidan det syner så godt frå fleire sider. Så kjøpte eg ein sekspakning med steinbedplantar, sjølv om eg ikkje har steinbed, og i tillegg ein stor blå klokkestaude. Eg såg etter løytnantshjarte, som er favorittblomen min, men dei hadde berre kvite. Eg kunne ha gått ut og planta allereie i kveld, men eg utset det til etter jobb i morgon. Å styre i hagen er noko av det finaste eg veit, og det er noko eg har sett fram til å gjere no når min eigen eksamen er unnagjort.

Eksamenspermisjonsboble

Nyordet i overskrifta dekkjer livet mitt frå og med torsdag til og med måndag. Leveringsfrist er tysdag, og det bør gå bra. Eg har snart skrive så mange ord eg treng, men må sjølvsagt passe på å ha dei rette orda òg. I tillegg må teksten vere nokolunde samanhengande og ha korrekt layout. Livet...

Frå 17. mai føremiddag