Denne boka er både spennande og interessant, spesielt når ein i etterordet får høyre at Niemi var inspirert av Lars Levi Læstadius i portretteringa av prosten i forteljinga, og at han sjølv vaks opp like ved kyrkja der Læstadius hadde sitt virke. Prosten i forteljinga er fiktiv, og det er også sameguten Jussi. Desse to driv med parallelt detektivarbeid fordi den udugelege lensmannen ikkje gjer jobben sin skikkeleg då det skjer ulike brotsverk. Boka er såleis både ein kriminalroman og ei delvis historisk bok, der ein mellom anna får innsikt i dei stor vanskane alkoholen påførte folk. Kampen mot alkohol var i høg grad ein klassekamp og også ein slags opprørskamp for samane, og Kautokeinoopprøret blir nemnt i boka. Dette var ei bok eg likte veldig godt, sjølv om eg hadde forventa ein anna stiltone etter å ha lese andre bøker av forfattaren.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar