Alle de andre har dratt avsted, uten at han fikk bli med...

Dagen i dag skulle gå med til lang tur i skogen med hundane og eit strøk grått på badet i nyehuset. Ein telefon i gryotta sette stopp for planane: Minstemann var dårleg og kunne ikkje vere med til skitrekket saman med resten av gjengen. Barnefaren skulle vere vakt denne helga, og dei to mellomste ungane fekk ta med seg ein kompis og ei venninne.

Guten kom i hus, la seg i senga og somna. Seinare har han vore vaken, men han er verkeleg "pjask".

Eg hadde eit lite ærend på butikken, og då fekk han lov å ta med ein seddel han fekk med onkel-familien til bursdagen sin. For nokre av pengane kjøpte han seg ei øskje med Lego - som om han ikkje har nok av denslags frå før...?

Vi har hatt ein stille og roleg dag, som de sikkert skjønar. Eg har fått unna noko klesvask, lese i bok og surfa på nettet. Minstemann har som nemnt sove, bygd lego og spelt litt PS. Det har i grunnen vore deilig å sleppe å arbeide så hardt, men eg er glad for at eg var supereffektiv i går.

Golv og grunning

Etter endt arbeidsdag fredag var eg eigentleg sliten. Middagen tok eg på café, og så drog eg på shopping på ein byggvarebutikk. Det vart eg i alle fall sliten av!

Etter ein kopp kaffi i heimen tok eg turen til nyehuset, der eg la ned nokre timars arbeid til. Resultatet var eit nytt golv på rommet til Minstemann og eit strøk grunning på badet nede. Innsatsviljen er større enn evnene, dessverre, og eg er framleis ein motorisk katastrofe. Resultatet skal nok bli bra, det har eg bestemt meg for på førehand.

Daglegvarer?

I dag skulle eg handle. Ikkje på nokon måte noko merkeleg med det; det var nesten tomt for mjølk, heilt tomt for ost og eg planlegg søndagsmiddag.

I går kasta eg to av julestjernene mine fordi dei hadde døydd som indirekte følgje av orkanen (ikkje det at eg trur eg får att pengar på forsikringa eller noko, men som saksopplysning). Det vart derfor freistande å forsyne seg av dei grøne plantane som var på tilbod der eg vanlegvis handlar. Kven gidd å stikke innom ein dyr blomebutikk når ein får same plantane til halve prisen der ein likevel er innom?

Nokon hadde tipsa meg om å kjøpe såkalla "måleplast" på denne butikken, fordi det vert langt billegare enn å handle på ein byggvarehandel. Etter å ha leita ei stund, fann eg ein heil reol med verkty og utstyr for måling, beising og tapetsering. Prisane var svært låge, og kvaliteten sikkert deretter, men kor god kvalitet må det vere på målband, maskeringstape og white sprit? Eg handla inn ein heil del av det eg treng til vidare arbeid, og i morgon skal eg kjøpe det resterande i ein byggvarehandel. Då skal eg samanlikne prisar og godte meg over alt eg har spart.

Ein gong blogga eg om at eg ikkje fann fårikålkjøt, men derimot ei makuleringsmaskin i butikken. Eg lurer framleis på kva som vert rekna som "daglegvarer". Snøskufler? Elektriske varmeteppe?

Og kva vert konsekvensen av at daglegvarebutikkane tek føre seg av kundebehov som tidlegare vart stetta andre stader? Platebutikkar finst nesten ikkje lenger, fordi "alle" sel CD-ar. Vil det same skje med blomeforhandlarar, slik at vi kjøper ferdige gravferdskransar og brudebukettar på Rema 1000? Og kven skal gi meg gode råd om måling og tapetsering? Ekspeditrisa på Rimi?

Ideelt sett burde vi støtte opp om fagbransjane i mykje større grad, men som konsumentar vil vi leve og handle "kjapt, trygt og billig". Billege pølser og bensin døgeret rundt er viktigare for oss enn at ekspeditøren på Statoil kan hjelpe oss med å skifte ein sikring på bilen. Vi kjøper heller ein ny plante enn å lytte til gode råd om stell av den gamle. Og ikkje minst: vi er villege til å kjøre eit stykke for å handle ski, klede og andre "daglegvarer" på varehus utanfor sentrum.

For pengane vi sparer på "kupp" og "heilsprø tilbod" kjøper vi sjølvsagt meir. Sjølv sparte eg så mykje på handelen i dag at eg kunne ta meg råd til ekstra mykje julemarsipan til halv pris. Ein er trass alt ein medviten forbrukar.

Prosjekt "oppussing 2012" er i gang!

I dag hadde eg planar om å skru ned  nokre hyller og rive eit skap  på det som skal bli rommet til Eldstejenta. Dette rommet skal anten målast eller tapetserast, alt ettersom. Å måle greier eg aleine, så eg skal prøve det først. 

Etter å ha spurt Barnefaren om å få låne hammar og "skruegreier", tilbaud han seg å ta jobben. Eg nekta ikkje, men bad han om å ta bilete som dokumentasjon. Som takk fekk han pannekaker til middag - ein klar onsdagsfavoritt for ungane, men noko forseinka servert i dag på grunn av ein lang prosess med å få på plass ny oppvaskmaskin i heimen. Naboen tok den jobben, og no tek maskina oppvasken så eg kan konsentrere meg om noko eg kan...

Bok 1 2012: "Den lille prinsen" av Antoine de Saint-Exupéry

Den franske piloten Saint-Exupéry skreiv denne barneboka i Amerika i 1942, etter å ha forlate heimlandet sitt på grunn av kapitulasjonen. Boka er verdskjend og mykje lese av born og vaksne, og no var det min vesle prins og min tur. 


Handlinga er kort fortalt at ei barnsleg forteljarstemme fortel om eit møte med ein prins frå ein annan planet. I dette møtet kjem det opp tema om verdisyn og haldningar, noko ein kan oppsummere med at ein ser klart med hjartet det auget ikkje kan sjå.


Minstemann var djupt fascinert av boka, noko som overraska meg. Dei enkle illustrasjonane fall òg i smak. Ein skal ikkje undervurdere born sin evne til å filosofere.

Back to school

Så var ferien brått over. Eg vakna ein halv time før vekkjarklokka begynte å pipe og var på plass på jobb nesten ein hav time før vi skulle starte. Eg likar ikkje å kome snikande inn når møta begynner, noko vi ferjefararar ofte gjer.

Dagen vart lang, med "verkstad" og gruppearbeid om høgtsvevande emne frå morgon til ettermiddag. Ein kan lure på kvar omgrepet "planleggingsdag" kjem frå, for planlegginga må skje etter arbeidstid. Nokre hadde seks undervisningstimar å planlegge til i morgon, berre for å ha nemnt eit problem som ikkje gjeld meg.

Etter jobb tok eg meg ein tur på TREN. Eg var spent på forma, men den var overraskande god etter ei jul med langt mindre fysisk fostring enn eg hadde sett føre meg. Å springe opp og ned trapper med ved og stearinlys er tydelegvis god trim. Ettermiddagen gjekk elles med til å hente ungane hos besteforeldra, handle, kjøre dei to mellomste til faren og deretter reise heim og lande i godstolen med ei god bok.

Sjølvsagt somna eg momentant. Etterpå åt eg store mengder snop for å få opp blodsukkeret.

Minstemann har kosa seg med PS medan mora sov og las. I morgon har vi heldigvis fri.

1. Nyttårsdag

NB: eg legg ut dette innlegget utan bilete på grunn av datatrøbbel, men håpar på å få illustrert det seinare.

Jula 2011 kjem til å bli hugsa på grunn av orkanen Dagmar, og det er som nokon sa i dag nesten uverkeleg at vi hadde ei fin julekveldsfeiring før alt spetakkelet starta.

I dag har eg fotografert nokre av julegåvene mine - eg fekk mykje fint og nyttig, men vil berre vise fram nokre som kan ha "allmenn" interesse.

Systa har allereie blogga om sin "lestepuff" - den sølvfarga puffen min inneheldt mangt og mykje, mellom anna 12 par strikkalestar og eit tova vottepar. Eg vart mållaus av gåva, fekk hakeslepp og vart deretter utruleg glad. Dette nye møbelet skal brukast til oppbevaring av tjukkelestar, og den skal stå på ein sentral stad i heimen.

Noko anna eg fekk, var ei splitter ny vedkasse av metall. Den var både fin og praktisk - og akkurat det eg ønska meg (eg hadde tipsa givaren) Same givaren hadde dessutan fått eit utvitydig tips om eit heimesydd bilete med margerittar på som ein kollega av meg stilde ut på julemessa i bygda.

I Flora-serien fekk eg to nye sett (krus + fat) med eple og blåveis.

Noko anna eg hadde ønska meg, var kokeboka "Smalhans" av Gunda Djupvik. Eg kjem truleg attende til den om ikkje så lenge, for her er mange oppskrifter eg vil prøve ut.

Den siste gåva eg dreg fram her, er ein pakke som kom i posten på sjølvaste julaftan. Eg la den under treet utan å pakke den ut, sjølv om det ikkje eigentleg var ei juegåve. Det var nemleg dei fire skålene eg fekk då eg tinga eit halvt års abonnement på "Bonytt" for eit par månader sidan. Skålene er fine til å ete frukostblandingar i, og dei passar perfekt inn på mitt nye kjøken.

Apropos mitt nye kjøken, så har eg brukt noko av den første dagen i det nye året til å ta mål og prøve å planlegge oppussingsarbeidet framover. Det er ikkje mykje som skal gjerast, men noko er det. Og så skal eg kjøpe møblar, teppe, gardiner og anna som er litt meir overkomeleg enn grunning, sparkling, måling og spikring. Eg er ikkje akkurat nevenyttig - men eg kan kanskje bli?

Elles i dag har vi ete restar av middagen frå i går supplert med litt nytt, Eldstejenta og eg gjekk tur med hundane og vi har besøkt naboane. Ungane og eg har fri i morgon òg, men så er det slutt på denne svært spesielle ferien...

Tider skal komme

Nyttår er ofte ei tid for ettertanke. Etter nokre slike kveldar i eit liv, er det lett å tenkje attende på tider som har "henrulla". Mange gonger har ein stått og sett på fyrverkeriet saman med familie og vener og drøymt draumar om framtida, men det har òg vore vonde tider då orda "godt nytt år" har vore vanskeleg å ta til seg.

Den store snakkisen på årets nyttårsfeiring var sjølvsagt orkan og mangel på straum, noko som har sett sitt preg på den vesle bygda. Mange har opplevd dette som den verste jula nokosinne, med mas og kaos i staden for mat og kos.

Eg har mange planar og håp for det nye året, noko som kjem til å syne att på bloggen utover vinteren. Vi skal nemleg til å skape oss ein ny heim, med alt det inneber av oppussing og møblering. Interessa mi for interiør har vore svært laber dei siste åra, men kan no ta heilt overhand.

Noko anna som skal skje i 2012, er at Storegut skal døypast og konfirmerast, delta på UKM med bandet og reise på aktiv fredsreise saman med klassa (og faren). Eldstejenta skal vere russ i vår, og så må ho velje veg vidare i livet. Det er store milepælar i liva deira, og ein kan berre håpe på at det blir positive minne for livet.

Alt ein kan gjere når det gjeld framtida, er å håpe på det beste. 2011 vart eit dramatisk år på utruleg mange måtar, og sånn sett er det godt å legge det bak seg. Dei gode minna frå året har på ein måte drukna i alt det vonde, med 22. juli som den absolutt verste dagen for oss her i landet. Utover våren vil det bli mykje fokus på mannen bak ugjerningane, og ein får berre håpe at dette ikkje blir ei samanhengande vond tid for dei pårørande, men at dei får kvardagen sin attende.

For det er i kvardagen vi trivst best - det ser vi når den daglege donten vert teken frå oss og vi saknar den meir enn vi trudde var mogleg.

Godt nytt år!

Nyttårsaftan 2011

Dei tre yngste og eg gjekk ein lang tur med hundane i skogsvegen medan det var dagslys. Eit tynt lag nysnø gjorde verda mykje lysare enn den har vore siste dagane, og hundane set stor pris på litt snø å rulle seg i.

Barnefaren tok seg av det meste av matlaginga, det vil seie alt utanom sausen. På menyen stod kalkun med fløtegratinerte poteter, sopp, rosenkål, blomkål, brokkoli, druer, tyttebærsylte og min sjølvkomponerte (og gode) saus, som mellom anna inneheldt balsamicoeddik og karamellsaus.

Etter middag har dei to yngste gjort seg klare til å gå nyttårsbukk.

Eg vil med dette ønskje alle blogglesarar ei triveleg nyttårsfeiring!

Bok 90 2011: "Kvinnen som kledte seg naken for sin elskede" av Jan Wiese

Årets siste fullførte leseprosjekt var denne vesle boka av Jan Wiese. Den kom først ut i 1990, og etter mi meining har den noko typisk 90-tals over seg. Fleire historier vert fletta saman, mykje fordi ein i rammeforteljinga møter ein bibliotekar som les gamle skrifter frå Vatikanet, og fordi desse skriftene vert vevde inn i kvarandre. Det er til dels svært gripande historier, og dei minner meg både om asiatisk og latin-amerikansk litteratur eg har lese tidlegare.

Eg likte boka godt, men vart freista til å lese den ein gong til. Det plar vere eit kvalitetsteikn, men det kan òg bety at eg trur eg har gått glipp av noko undervegs.

6. juledag: feriekjensle

I dag rusla ungane og eg ein tur og såg på fleire spor etter orkanen Dagmar. Ho har verkeleg feia med seg mykje og sørga for utsikt mot havet der det før var tett granskog.

Resten av dagen har vi sløsa med vatn og straum etter beste evne - ungane har kosa seg med data og PS medan Gamla har lese bok. Det var slik store delar av romjula skulle bli, men no fekk vi i alle fall EIN roleg dag. Ikkje alle har vore så heldige.

Bok 89 2011: "Alene mot ondskapen" av Jack Cavanaugh

Eg lånte ein trilogi på biblioteket før jul - mest fordi eg såg hakekorset på omslaget. Ei skumlesing av vaskelappen sa meg at det heile handla om tysk motstand mot nazismen, og det høyrdest interessant ut.

Opplesaren brukte ei æve på å fortelje om boka og forlaget, mykje fordi han las ufatteleg sakte. At lydbokforlaget "KABB" stod for "Kristent Arbeid Blant Blinde og svaksynte" gjorde meg etter kvart rimeleg skeptisk. Opplesaren las ikkje berre sakte, men med ein pussig setningsmelodi som verka forstyrrande på lesinga.

Ein ven seg til det meste, og etter ei stund irriterte eg meg mindre og konsentrerte meg meir om sjølve boka. Det er ei spennande, litt sentimental historie om ein prest som vil arbeide mot grusomheitene til nazistane, og som dermed set sitt eige og andre sine liv i stor fare.

Boka har noko stereotypiske karakterar og klisjéfylt handling, men det er ikkje så gale som eg først frykta. Kristen litteratur er ikkje ein sjanger eg kjenner til anna enn frå barndomen, og eg har truleg fleire fordomar enn naudsynt.

5. juledag: mykje lys, noko varme - og meir oppvask

Dei to små og eg gjekk ein runde på garden og fotograferte før vi tok med oss hundane i skogsvegen. Der var ein del knekte tre, men ikkje så ille som mange andre stader.

Vi fekk endeleg gladmeldinga om at straumen var komen att i heimen vår, og vi reiste heim med godt mot. Varmepumpa hadde slått seg av fordi ein sikring var gåen, men ein panelomn i stova varma litt. Vaskemaskina og komfyren kom fort i bruk, men så viste det seg at også i dette huset var oppvaskmaskina gåen. Og her var lite varmevat, så eg måtte til å koke vatn både til vask og skylling. Oppvaskmaskina hadde vore under oppfylling i ei veke, så det vart ein del å vaske. Så heldt eg varmen på hendene medan huset vart gradvis varmare.

Eg sette meg til med facebook og denslags etter oppvasken, men brått vart datamaskina mørklagd. No sit eg her og skriv på maskina til ungane, og så håpar eg på å få fiksa minst ei av maskinene i morgon. Eg trur eg heller vil vaske opp for hand enn å vere utan dataen min, men det er neppe opp til meg å velje.

4. juledag: Klimaflyktningar på turné

Då vi vakna i Volda, kjende eg at eg ikkje var heilt klar for å reise heim til eit mørkt og kaldt hus. Vi fekk frukost og dusja dessutan etter tur før vi tok oss ein tur til Ørsta, der vi fekk middag. Då eg kjørte Eldstejenta heim ut på sein ettermiddag, fekk eg telefon om at straumen no var komen att, deretter kom ei ny melding om at dei fleste på hi sida hadde fått att straumen, men ikkje vi. Då var vi allereie på veg over fjorden.

Barnefaren hadde fått att straumen, så vi for dit. Der var tv-signal og telefon-samband, men ikkje internett. Oppvaskmaskina hadde dessutan takka for seg, så då fekk eg gjort noko nytte for meg i tillegg til å stormfyre i begge omnane.

3. juledag: Broadline på Rokken

Nok ein mørklagd morgon, og temperaturen på stova var no nede i 7 grader!

Vi pakka det mest nødvendige og rømde til Volda, der besteforeldra skulle passe dei tre yngste medan Barnefaren, eg og Eldstejenta var på Rokken.

Broadline var det første bandet Barnefaren spelte i, tidleg på 80-talet, og denne kvelden var det duka for deira tredje store reunionskonsert. Billettane har vore utselde lenge, så dette er populært - spesielt blant oss som hugsar 80-talet.

Det vart ein kjekk kveld, og mange blant artistar og i publikum hadde stort behov for å tenkje på noko anna ein kveld, i staden for å gremme seg over mangel på både det eine og det andre.

2. juledag: familietreff i Ørsta

Det er ein tradisjon i familien å samlast hos besteforeldra i Ørsta 2. juledag. Vi vakna i eit mørkt og kaldt hus, og skunda oss av garde til hybelen til Eldstejenta, der vi dusja og kledde oss før turen gjekk vidare.

I Ørsta hadde vi ein triveleg dag saman med slekta, og det store samtaleemnet var sjølvsagt vêret. Då vi kjende det begynte å blåse opp att, vart vi noko rastlause og reiste heim. Der var straumen framleis borte, og det var 10 grader i stova. Vedomnen på loftstova virkar fint, så vi la oss der alle saman, i seng, på sofaer og madrassar på golvet. Temperaturen kom på kokepunktet, og vi fall i koma og sov godt alle saman.

1. juledag: stormen Dagmar

Sidan det var meldt storm om kvelden, gjekk vi oss ein lang tur med hundane i skogsvegen medan det var nokolunde lyst. Til middag hadde vi restar frå julaftan, slik vi plar. Ungane og eg sanka saman tinga våre og sette av garde heimover, og vi kom akkurat i hus tidsnok til å få oppleve at straumen gjekk. Med elektrisk vasspumpe forsvann også alt vatn, både varmt og kaldt.

Ungane tok det heile sporty og kosa seg med lego (Minstemann) og spel. Vi fekk testa ut nokre brettspel, lese nokre julehefte og hatt allsang med kassegitar innan det var på tide å legge seg. Stormen herja fælt ute, og det var bekmørkt, så vi fann ut at det beste var om dei to eldste låg i senga mi medan dei to små låg på flatseng i stova der Gamla heldt stearinlysvakt i godstolen. Det vart ikkje mykje søvn, men heller ikkje mange øydeleggingar her hos oss. Pipehatten fauk av og landa like ved bilen, men traff den ikkje. Då vi neste dag såg korleis det såg ut andre stader i nærmiljøet, skjøna vi at vi var heldige, trass alt.

Årets julefilm

Julaftan 2011

Vi har feira ei tradisjonell jul med julefrokost, gudsteneste, pinnekjøt, nisse og pakkar. Alt har vore vellukka og utan stress, og vi har i år vore ekstra glade for å vere samla rundt bordet alle saman. Ikkje alle er like heldige, anten dei har familie som må arbeide, har valt å feire jul ein annan stad eller har falle frå.

På frokostbordet hadde vi mellom anna varm sjokolade med marshmallows, spekemat, røykelaks, eggerøre, syltaflesk, tomatsild og sursild.

24. desember: julefilm (gåve frå dei tre eldste)

23. desember: vesle julaftan

I familien vår har vi tradisjon for å ete graut med mandel til middag vesle julaftan. Deretter pyntar vi juletreet - i år var det ikkje eit tre henta frå eigen skog, men ei edelgran kjøpt i butikk. Ungane måtte bort for å knipe på det og forsikre seg om at det ikkje var laga av plast.

Eldstejenta fekk mandelen i år, og premien var ein stor mjølkesjokolade som ho måtte dele med oss andre. Straffa var å måtte ete mandelen...

God jul til alle blogglesarar der ute!

Bok 88 2011: "Vann til elefantene" av Sara Gruen

Dette er ein artig roman, fylt av romantikk og spenning. Ein mann på 90 eller 93 (han er ikkje heilt sikker) ser attende på ein periode i livet då han som ung veterinærstudent vert med eit omreisande sirkus. Vi får eit innblikk i denne eksotiske verda, der intrigar og dramatikk står sentralt. Forfattaren har lese seg opp på historia til togsirkusa i USA på 1920- og 30-talet, og mykje av dramatikken i romanen er basert på verkelege hendingar. Boka er underhaldande lesing, og eg ser no fram til å få sjå filmatiseringa.

22.desember: siste innspurt

I dag hadde eg eit par julegåver att som skulle kjøpast. Dessutan skulle eg handle litt mat og diverse, sjå litt i interiørbutikkar og andre koselege ærend. Det enda som vanleg opp med at eg fekk meg middag, denne gongen i Starevegen.

I dag er det 18 år sidan vi flytta inn i nytt hus i Ulsteinvik med Eldstejenta som 9 mnd gamal baby. Det er litt rart og vemodig, for mykje har skjedd sidan den gong både av godt og gale. Uansett er eg glad for at eg ikkje har stresset med å flytte akkurat no, for desse bonusdagane før jul er nødvendige for å roe ned til høgtida.

I morgon begynner det tradisjonelle juleopplegget i familien, og vi kan senke skuldrane når det gjeld aktivitetar og innkjøp.

21. desember: øy(s)hopping

Første juleferiedag, og eg tok turen under sjøen til Ulsteinvik for å handle hemmelege greier til store og små. Sidan eg var på øya, vart det ein tur til Hareid for å sjekke ut julebaksten og bytte presangar. Personleg blir eg meir sliten av nokre timar på shopping enn av til dømes ein fjelltur, og eg vart nesten skuffa då eg såg at skritt-teljaren hadde stoppa på 6500...

20. desember: siste skuledag før jul

Elevar og lærarar møtte til første time i dag - mange av russane framleis iført juleballantrekk (for å få eitt eller anna i luene i mai). Første timen var vi samla klassevis på våre respektive klasserom, deretter tok vi turen ned i gymhallen, der rektor talte og vi gjekk rundt eit mikroskopisk juletre. Vidare gjekk turen i kyrkja, der det var julegudsteneste og songinnslag ved musikklinja. Eg kjørte nokre frostige russejenter heim for å sove, deretter for eg på jobb att, for å feire juleferien saman med kollegaer.

Som om ikkje dette var nok, gjekk eg på café saman med nokre kollegaer etter arbeidstid.

Vel heime har eg gått ein lang tur på glatta, og no kosar eg meg med diverse inneaktivitetar som kan kombinerast med å lytte til lydbok.

Ei varm helsing til alle som får velfortent ferie no!